Россию вообще стоит не трогать.
Она своеобразная страна-трансформер. Из османско-мусульманской она трансформировалась в царскую православную Россию. Из царской России переформировалась в коммунистическую СССР. Из СССР перестроилась в бандитскую, но капиталистическую Российскую Федерацию. И участь этой трансформации всегда зависела от тех, кто правил страной, а не от воли народа. Россия никогда не была одной и той же, неизменной, всегда меняя свои устои под наплывом того или иного царя, главы КПСС или президента. Но для такой огромной и разнородной державы нужно в первую очередь научиться быть стабильной и придерживаться одного курса, кто бы ни становился у власти. В этом хороший пример Америки. Она тоже огромна и её нация тоже очень разношёрстна, но при этом она остаётся всё своё время верна только одному политическому курсу, независимо от того, какой президент ею управляет. Этого нужно добиваться и России, а не метаться от одного политического строя к другому. При этом народ России из-за этого метания России туда сюда из поколения в поколение не может пожить по-человечески на уровне тех же европейцев, а только страдает и нищенствует. А ведь страна-то богата.

Пакуль жывуць у Беларусі такія Андрэі, Зміцеры, Паўлы і …, застаецца моцнае і шчырае
спадзяванне, што Беларусь яшчэ ні страціла сваей моцы ў супраціве маскальскай нялюдзкай
дэградуючай, але, на жаль, адобранай моцнымі дзяржавамі сучаснага сьвету. Хто хоць
трошкі хоча разабрацца ў сутнасьці цяперашняга становішча ў сьвеце, той без асаблівых
цяжкасьцей ва ўсіх нашых цуяперашніх бедах і праблемах убачыць крывавую руку маскаля.
Моладзь робіць тую ж памылку, што і дарослыя, толькі ггэта робіцца з іх юнацкае зухваласьці
і недасьведчанасьці, паказваючы адкрыта сваю нязгоду з катамі нашага нацыянальнага на-
бытага і захаванага праз стагоддзі адрознення ад рускага дзікага ніакрэсленага і непрадказальнага
нораву. Найважнейшай задачай старэйшага пакалення дапамагчы маладым у выбраным імі
вельмі нябяспечным у нашай рэчаіснасьці шлях барацьбы за сваю нацыянальную незалежнасьць.
У якасьці барацьбы з халуямі расейскіх нацыянал-шавіністаў варта былобы выкарыстоўваць
вельмі дзейсны сродак: выдавецтва на інтэрнэт-сайтах і самадруку карыкатур, шаржу і іншых
сатырычных прыемаў і разсылка гэтых матэрыялаў да іх сем’яў і знаемых. Быць Ура-патрыетам
у наш час вельмі нябяспечна, а сілы і здольнасьці маладых вельмі патрэбныя і іх трэба шанаваць,
а ні раскідацца. Хай тыя ўблюдкі баяцца вашых асведамленасьці пра іх дзейнасьць здрадніцкую
дзейнасьць. Такая праца будзе боьш эфектыўнай, чым проста і адкрыта выказваць сваю знявагу
да аблудаў-цяперцаў, якія пад рознымі шырмамі хаваюцца перад людзьмі ў сваіх карысных
прыспасабленчых дзеяннях, абы як кольвек прагнуцца і атрымаць хоць нейкую выгаду.
Ні трэба спадзявацца што лепшыя часы прыйдуць самы па сабе. За гэта трэба змагацца.
Поспехаў Усім.