Сьцяпан Бандэра

Калі мы пазнаёміліся з дадзеным артыкулам славутага ідэолага ўкраінскага нацыяналізму, мы былі ўражаныя шэрагам уласных адкрыцьцяў - таму, напрыклад, што Сьцяпан Бандэра быў нацыяналістам не эгаістычным, а ўніверсальным, што ён быў выбітным палітычным стратэгам, што тыя папярэджаньні, якія ён рабіў больш паўстагоддзя таму (напрыклад, тыя, якія датычылі сапраўдных мэт расейскай ліберальнай апазіцыі й негатыўнай ролі Захаду ў барацьбе народаў савецкай імперыі за свабоду) зьяўляюцца прынцыпова актуальнымі і дасёньня. Так і хочацца параіць усім беларускім сапраўдным дэмакратам праштудыраваць пададзены ніжэй матэрыял самым дакладным чынам, а тое-сёе і завучыць на памяць. Застаецца толькі зьдзіўляцца, чаму пра такія прынцыповыя матэрыялы мы даведваемся так позна? Артыкул друкуецца паводле www.kavkaz.tv/ukr/content/2008/03/04/3553.shtml, яму папярэднічае каментар украінскай рэдакцыі інфармагенцтва “Каўказ-цэнтар”.

Рэдакцыя.

Далей »

Яўген Мурашка

Далей »

Пададзены ніжэй артыкул сп-ра Яўгена Бяласіна выбітна ілюструе шэраг прынцыповых зьяваў, якія ўжо зафіксаны нашай рэдакцыяй. Гэта і адсутнасьць якой-небудзь рэальнай дапамогі з боку Захаду сапраўдным беларускім дэмакратам, якія разам са сваімі сем’ямі з-за дзеяньняў цяперцаў вымушаныя пакутаваць, напрыклад, у безграшоўі; гэта, нібы для дадатковых маральных пакутаў на рэальным фоне і для дыскрэдытацыі, шырока рэкламуемая ЗША і ЕЗ “дапамога дэмакратыі ў Беларусі”, якая вымяраецца дзесяткамі (!) мільёнаў даляраў штогод; гэта фактычная падтрымка Еўразьвязам (асабліва Нямеччынай) прадстаўнікоў цяперскай улады ў Беларусі; іншае. Чытайце, зьдзіўляйцеся, запамінайце. Факты – рэч упартая.

Рэдакцыя.

Далей »

Далей »

Віталь Куплевіч

Надзвычай складана знайсьці дзяржаву, якая дастаткова доўга існуе і на працягу сваёй гісторыі не зьмяняла абшары. Фармаваньне абшару дзяржавы пачынаецца ад параўнальна невялікай першаснай паверхні, якую F. Ratzel (1923) назваў арэалам закладаньня дзяржавы, а іншыя аўтары – абшарам закладаньня (Pounds, 1963; Pounds, Ball, 1964).

Далей »

Рэдакцыя

Далей »

Рэдакцыя

Далей »

Адзін з нашых наведвальнікаў у каментары да артыкула, прысьвечанага ацэнцы вынікаў ВАВ (гл. каментары да nashaziamlia.org/2008/05/09/1346), параўнаў злачынны дэструктыўны ціск на наш беларускі народ з боку цяперскага рэжыму, падпарадкаванага расейскай імперыякратыі (як у часы Вялікай Айчыннай паліцаі былі падпарадкаваныя нацыстам), з “планам ОСТ”, які нібыта быў у гітлераўцаў у адносінах да славянскага насельнітцва Еўропы. Нам падалося, што дадзенае параўнаньне – гэта і ўдалы вобраз, які адлюстроўвае зьмест падзей, і дадатковы доказ таго, што ў Крамлі сапраўды існуе план этнацыду беларусаў з наступнай анэксіяй Беларусі, і трапнае абгрунтаваньне, чаму нам варта працягваць зьбіраць факты аб злачынствах цяперцаў. Нюрнберг-2 набліжаецца…

Рэдакцыя.

Далей »

Паводле ariru.info/doc/?id=3095

Рускія “арыйцы” (твары іх не вядомыя) пасьля поўнага правалу ўсіх сваіх амбітных уяўленьняў што да надзвычайных уласьцівасьцяў рускага народу й прагнозаў скорага нацыянальнага паўстаньня ў Расеі, сяк-так перажылі некалькі апошніх месяцаў сваёй татальнай паразы, працьвярэзілі й сталі патроху прыходзіць да сябе. Фактычна яны апынуліся ў тым стане, у якім актыўныя, патрыятычныя беларусы, навучаныя горкім досьведам, былі яшчэ ў 1994-м і 2001-м гадах. Праз пераасэнсаваньне сваіх памылак і памылковых уяўленьняў ідзе шлях у будучыню. Як яго праходзяць “арыйцы”? Артыкул, які пададзены ніжэй, ёсьць для іх этапным. Многім ён цікавы і для нас…

Рэдакцыя.

Далей »

Паводле www.svaboda.org/content/Transcript/1109948.html

Тэма пасьляваеннага антыбальшавіцкага супраціву ў Беларусі – адна з галоўных, якой цікавіцца наша рэдакцыя. Склалася так, што пра яго ў Прыбалтыцы і ва Украіне вядома даволі шмат. Аналагічныя па зьместу і блізкія па маштабах падзеі, якія мелі месца ў Беларусі, камуністычная прапаганда старанна замоўчвала. У выніку атрымалася, што ў сьветаглядзе большасьці беларусаў гэтых падзеяў проста няма. Гэта несправядліва, мы павінны ведаць нашых герояў! Таму мы прынялі рашэньне прадубляваць адпаведную перадачу Вячаслава Ракіцкага й гісторыка Ірыны Канталян, якая прагучала на радыё “Свабода” 08.05.2008 г.

Рэдакцыя.

Далей »

Аляксей Шырапаеў (паводле lj.rossia.org/users/shiropaev/23164.html)

Амаль два гады таму мы ўжо закраналі тэму двух расейскіх фашызмаў (гл.  nashaziamlia.org/2006/08/27/271/#more-271), грунтуючыся на больш раньняй працы А.Шырапаева, прысьвечанай гэтай тэме. У новым артыкуле аўтара, які пададзены ніжэй, прадэманстравана і больш прадзьвінутая сьхема актуальнай грамадска-палітычнай сітуацыі ў Расеі ў параўнаньні з тым, што даюць замежныя палітолагі, і трохі іншае бачаньне праблемы ў параўнаньні з тым, што прагназуем мы. Зрэшты, усё гэта толькі на карысьць глыбейшаму разуменьню сітуацыі.

Рэдакцыя.

Далей »

Андрэй Астальскі

Ужо пару гадоў, як у салідных заходніх выданьнях можна сустрэць артыкулы пад назовам накшталт: “Расея – вораг?” ці “Расея – вораг!”. Натуральна, што іх аўтары маюць погляд на гэтую імперыю, супрацьлеглы таму, які прапагандуе агент расейскай імперыякратыі Аляксандр Рар (яго інтэрвю было пададзена нядаўна на нашым сайце). У студзені г.г. у лонданскім выдавецтве Bloomsbury выйшла кніга Эдварда Лукаса (Edward Lucas) “Новая халодная вайна” (як выглядае вокладка, паказана ўверсе). У ёй аўтар даводзіць, што “Расея стала пагрозай для Еўропы, Амерыкі й сьвету”. З дапамогай сваёй кнігі Эдвард Лукас распачаў кампанію на Захадзе, каб абудзіць і пераканаць грамадства, што час рашуча адкінуць ружовыя летуценьні што да сёньняшняй Расеі. Пра зьмест кнігі можна пачытаць, напрыклад, у артыкуле, які напісаў сам Лукас для “Daily Mail” (гл. тут: www.inosmi.ru/translation/239034.html), ці ў артыкуле, які напісаў Андрэй Астальскі для ВВС (гл. тут: news.bbc.co.uk/hi/russian/international/newsid_7223000/7223467.stm). Сёньня мы прапануем нашым чытачам пазнаёміцца менавіта з апошнім артыкулам.  

Рэдакцыя.

Далей »

Зьбігнеў Бжэзінскі

Далей »

Зьбігнеў Бжэзінскі (”The Washington Quarterly”, паводле inosmi.ru/stories/01/05/29/2996/240172.html)

З ног да галавы апрануты ў чорнае – нават вадалазка была менавіта гэтага колеру (вядома, што такому стылю ў свой час аддаваў перавагу Беніта Мусаліні) – былы палкоўнік КГБ, а цяпер прэзідэнт Уладзімір Пуцін выступаў перад тысячамі ўсхваляваных маладых прыхільнікаў, якія сабраліся на маскоўскім стадыёне 21 лістапада 2007 г. Лейтматывам яго прамовы стала ксенафобскае папярэджаньне аб нелаяльнасьці ў адносінах да дзяржавы, накіраванае супраць расейскіх дэмакратычных недзяржаўных агранізацый, якія атрымліваюць субсідыі з-за мяжы.  “На жаль, можна знайсьці яшчэ ўнутры краіны тых, хто “шакаліць” каля замежных пасольстваў, … разлічвае на падтрымку замежных фондаў і ўрадаў, а не на падтрымку свайго ўласнага народу”, - грымеў Пуцін пад акампанемент патрыятычных песень савацкай эпохі, якія несьліся з рэпрадуктараў; натоўп махаў расейскімі сьцягамі.

Далей »

Паводле dobrowoletz.livejournal.com/87135.html

Мы - сайт ідэалагічны, і асабліва за гістарычнымі датамі не ганяемся. Але і такое магчыма. Сёньня 9 траўня, а ўчора быў Дзень капітуляцыі гітлераўскай Нямеччыны ў Другой сусьветнай вайне і яе завяршэньня ў Еўропе. У свой час мы ўжо падавалі некаторыя меркаваньні што да “сьвята перамогі Савецкага Саюзу” ў “Вялікай Айчыннай” і блізкіх тэм (гл. тут: nashaziamlia.org/2007/05/18/681; nashaziamlia.org/2007/05/01/645;  nashaziamlia.org/2007/05/19/684; nashaziamlia.org/2008/03/01/1218; nashaziamlia.org/2007/10/06/919; nashaziamlia.org/2008/02/26/1207; Д п-п 56). Галоўнае, што мы ня можам прыняць у цяперашняй інтэрпрэтацыі дадзенага “сьвята” – гэта маніпулятыўнае выкарыстаньне памяці пра тую вайну і яе мільённыя ахвяры (у тым ліку і з боку нашага народу) для ўмацаваньня сёньняшніх антынародных рэжымаў у Беларусі й Расеі. Такое мы лічым проста сатанінскай справай. Але, як высьвятляецца, “нешта ня тое” адчуваюць і многія іншыя людзі. Нехта пад нікам “Дабраволец” у сваім ЖЖ запрапанаваў усім жадаючым выказацца на тэму, пазначаную ў загалоўку. Яму паступілі сотні меркаваньняў. Многія зь іх можна лічыць сэнсоўнымі, некаторыя слабаватымі, а некаторыя – правакатыўнымі. Вы можаце самі зазірнуць на пададзены адрас і скласьці ўласнае меркаваньне. Мы ж вырашылі падаць ніжэй некаторыя выказваньні…

Рэдакцыя.

Далей »

Акрамя Расеі, Украіны пара зьвярнуць увагу на нашу добрую суседку Летуву. Прапануем інтэрвю Вольгі Караткевіч з Вітаўтасам Ландсбергісам (паводле www.svaboda.org/content/Transcript/1109913.html). Найбольш важкае на наш погляд выдзелена. Рэдакцыя.

Далей »

Аляксей Шырапаеў (паводле shiropaev.livejournal.com/13166.html#cutid1)

Ёсьць у Расеі сапраўдныя дэмакраты. Мала, але ёсьць…  Крытэры для іх выяўленьня вядомыя даўно – стаўленьне да самастойнасьці Беларусі, Украіны, да будучай дэзінтэграцыі РФ на карысьць выжываньня народаў расейскай імперыі… Шырапаеў і такія, як ён, называюць сябе нацыянал-дэмакратамі. Бачна, як на ідэалагічным узроўні яны эвалюцыянуюць ад эгаістычных нацыяналістаў да ўніверсальных (наперадзе ў іх пераход у соцыя-канструктывізм, сістэмны гуманізм). На палітычным узроўні іх эвалюцыя прайшла стадыю фармальнай дэмакратыі, знаходзіцца ў стадыі зьмястоўнай дэмакратыі, пераходзячы ў сапраўдны інтэрнацыяналізм (просім не блытаць з камуністычным і ліберальным “інтэрнацыяналізмамі”, якія на справе ёсьць формамі дэструктыўнага касмапалітызму). Выйсьце некаторых расейцаў на такі сьветагляд азначае, што зь імі можна мець справу. А, гледзячы па тым, як інтэграцыі зьмястоўных дэмакратаў баяцца самыя розныя соцыя-паразітныя сілы, справу з такімі людзьмі мець яшчэ і пажадана. Артыкул, разьмешчаны ніжэй – узор мысьленьня расейца, якому можна надаць высокае імя прыстойнага чалавека. 

Рэдакцыя. 

Далей »

Афіцыйнае выданьне Вярхоўнай Рады Украіны газета “Голас Украіны” 30 красавіка апублікавала “Зварот украінскай інтэлігенцыі Харкаўскай вобласьці”, які падпісалі 328 чалавекі. У дакуменце ўтрымліваюцца заклікі ўвесьці крымінальную адказнасьць за патрабаваньні надаць рускай мове статус другой дзяржаўнай, а таксама гаворыцца, што расейскае ФСБ вядзе падрыўную працу ва Украіне пры дапамозе сьвятароў Праваслаўнай Царквы Маскоўскага патрыярхату. Пра гэта мы даведаліся з расейскага сайта www.nr2.ru/kiev/176520.html, які сочыць за падзеямі ва Украіне. Мы лічым мэтазгодным перадаць асноўны зьмест дадзенага звароту, нават у апасяродкаваным фрагментарным пераказе.

Рэдакцыя.

Далей »

Паводле kavkazcenter.com/russ/content/2008/05/05/58093.shtml

Далей »

Барыс Керзач, Віталь Хромаў

Нядаўна радыё “Свабода” ўзяло інтэрвю ў новасьпечанага лукашэнкаўскага ідэолага Ўсевалада Янчэўскага. Карэспандэнт Аляксей Знаткевіч упарта спрабаваў высьветліць у яго прычыны негатыўнага стаўленьня цяперскай улады да беларускай мовы, да неабходнасьці яе адраджэньня (гл. www.svaboda.org/content/Article/1108140.html). Так сталася, што тое самае таксама нядаўна паспрабавалі высьветліць карэспандэнты на гэты раз газеты “Свабода” ў рэктара Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта (ЕГУ) сп-ра Анатоля Міхайлава (гл. svabodaby.net/?id=3&sub=193). Нагадаем, дадзеная ўстанова знаходзіцца ў Вільні, прызначаная для гуманітарнай адукацыі найперш беларускай моладзі. Фінансуецца Захадам. Мы вырашылі супаставіць інтэрвю гэтых двух значных для сёньняшняй Беларусі людзей, разьлічваючы ўбачыць істотную розьніцу ў падыходах, аргументацыі. Пагадзіцеся, нашы спадзяваньні былі апраўданымі: першы – ідэолаг беларусафобскага генацыдна-этнацыднага праімперскага рэжыму, другі – высокапастаўлены прадстаўнік “цывілізаванага еўрапейскга Захаду”. Уявіце нашае зьдзіўленьне, калі мы не знайшлі ніякай розьніцы. Але, зноў жа, давайце ўсё па чарзе – спачатку інтэрвю зь Янчэўскім і Міхайлавым, а потым абмеркаваньне.

  Далей »

Анатоль Белы – асоба неардынарная, чалавек выключна адданы беларускаму народу і Беларусі. Ён і калекцыянэр, зьбіральнік беларушчыны, й ініцыятар адкрыцьця ў Старых Дарогах першага ў Беларусі прыватнага музэя выяўленчага мастацтва, і кіраўнік культурна-асветніцкага клюбу “Спадчына”… Апошнім часам шмат працуе ў сеціве. Мы лічым неабходным каротка паінфармаваць нашых чытачоў пра яго сайты. Сайт www.spadchyna.org распавядае пра мастацкі музей “для беларускага народу”, створаны дзякуючы “Фонду Анатоля Белага”. Сайт pakutniki.narod.ru - “Пакутнікі за Беларусь” прызначаны для ўшанаваньня памяці выдатных беларусаў, якія бралі ўдзел у вызвольных паўстаньнях XVIII-XIX стагоддзяў, у гераічным Слуцкім збройным чыне, абвяшчалі Беларускую Народную Рэспубліку, без якой не ажыцьцявілася б ідэя Беларускай Дзяржавы. На сайце таксама ўшаноўваецца памяць тых прадстаўнікоў навуковай і творчай інтэлігенцыі, якія сталі ахвярамі бальшавіцка-НКУСаўскіх і сталінска-НКВДысцкіх рэпрэсій. Сайт adradjency.narod.ru “Адраджэнцы Беларусі” аддае даніну тым нацыянальна-дзяржаўным і ваенным дзеячам, навукоўцам, літаратарам – сапраўдным патрыётам Беларусі, якія сваім талентам спрыялі абвяшчэньню і стварэньню нашай Першай Незалежнай Дзяржавы – БНР, прымалі гераічны ўдзел у барацьбе за адстойванне ідэалаў, якія дэкларавалі ў гістарычных Устаўных Граматах яе “айцы-заснавальнікі”. Заклікаем нашых наведвальнікаў азнаёміцца з сайтамі Анатоля Белага. Магчыма, вы знойдзеце шмат істотнага для сябе.

Рэдакцыя.