nashaziamlia.org

Асьветна-адукацыйны, грамадазнаўчы сайт для беларусаў: аналіз, прагноз, сілы, інтарэсы, сьветагляды, ідэі, ідэалогіі, праграмы, мэты.

1.4. Гісторыя Беларусі й вакол

З пункту гледжаньня легіянера

Сакавік 18, 2013 | Каментары (10)

Яніс Домбрава, дэпутат Сейму Латвіі, член праўленьня VL-ТБ/ДННЛ

 

16 сакавіка г.г. у Рызе прайшло штогадовае шэсьце ў памяць аб латышскіх легіянерах, змагаўшыхся супраць расейска-савецкіх захопнікаў Латвіі ў канцы Другой сусьветнай вайны. Большасьць удзельнікаў шэсьця складалі моладзь і людзі сярэдняга пакаленьня. Калону ўзначалілі некалькі депутатаў Сейму Латвіі ад VL-ТБ/ДННЛ. Шэсьце прайшло пасьпяхова, нягледзячы на спробы перашкодаў, якія рабіліся з боку прадстаўнікоў праплачанага Масквой клуба «антыфашыстаў». Мы ведаем, што і расейскія, і “беларускія” ўлады асуджаюць падобныя ўшанаваньні “былах ССаўцаў”. А як усё выглядае з боку прыхільнікаў латышскага супраціву расейскім каланізатам? (узята адсюль: http://rus.delfi.lv/news/daily/versions/yanis-dombrava-s-tochki-zreniya-legionera.d?id=43148050).

Рэдакцыя.

Далей »

Ці варта адзначаць 23 лютага ў цяперашнім фармаце і ўвогуле

Люты 23, 2013 | Каментары (2)

Сёньня на Расеі адзначаецца “сьвята 23 лютага — Дзень абаронцаў Айчыны”. У нас у Беларусі адбываецца тое самае. Цяперцы давялі нашу дзяржаву да стану расейскай напаўкалоніі, таму факт супадзеньня адзначэньня ў Беларусі й на Расеі гэтых “сьвятаў” — рудыментаў бальшавіцка-савецкага мінулага — не зьдзіўляе. Акрамя таго, фармат адзначэньня “23 лютага” яшчэ ў бальшавіцка-савецкія часы быў даведзены да абсурду. Застаецца такім і сёньня — 5-6-гадовыя дзяўчынкі ў дзіцячых садках і школах віншуюць такіх жа “абаронцаў” зь “іх днём”… Каб яшчэ больш падкрэсьліць абсурднасьць адзначэньня гэтага “сьвята”, тым больш у Беларусі, мы вырашылі нагадаць нашым чытачам, што на самай справе адбылося 23 лютага 1918 года на тэрыторыі захопленай бальшавікамі-сіяністамі расейскай імперыі.

Рэдакцыя.   

Далей »

Вянок памяці: Сакрат Яновіч

Люты 18, 2013 | Каментары (1)

 

 

Памёр Сакрат Яновіч — адзін з самых вядомых беларускіх пісьменьнікаў у Польшчы, яму было 76 гадоў (падаецца паводле http://www.svaboda.org/content/transcript/24905552.html).

Далей »

Беларускі нацыянальны рух на гарадзеншчыне ў першай палове 1920-х і польскі імперыялізм

Ліпень 10, 2012 | Каментары (26)

Сайт працягвае перарваную выкананьнем больш важкіх абавязкаў тэму беларуска-польскіх узаемадачыненьняў. Мы працягваем паказваць, што нам ў гэтых стасунках сёньня не падабаецца, і якое выйсьці мы прапануем. Па падказцы аднаго са сталых чытачоў нашага сайта, вось тут — http://haradocki.livejournal.com/1531.html (аўтар ЖЧ haradocki) —  мы знайшлі невялікі нарыс, які апісвае развіцьцё беларускага нацыянальнага руху на Гарадзеншчыне ў 1918-24 гг. Нарыс быў надрукаваны ў заходнебеларускай газеце “Сын беларуса” (1924 г. – № 35. – С. 3 – 4). Шмат істотных момантаў і важных імёнаў тут яшчэ не ўзгадана, але тэкст ужо дастакова добра адлюстроўвае цяжкасьці й перашкоды, зь якімі сутыкнуўся беларускі рух на Гарадзенскай зямлі ў першай палове 1920-х — у час, калі заходняя частка Беларусі была “пад палякамі”…

Рэдакцыя.

Далей »

Інтэрвю са Сьвятланай Новікавай (частка 3)

Ліпень 8, 2012 | Каментары (9)

Далей »

Інтэрвю са Сьвятланай Новікавай (частка 2)

Ліпень 8, 2012 | Няма каментараў

Далей »

Інтэрвю са Сьвятланай Новікавай (частка 1)

Ліпень 8, 2012 | Каментары (1)

 

 

1 ліпеня г.г. на 66-м годзе пайшла з жыцьця Сьвятлана Новікава. Напэўна, тых беларусаў, якія праз гады будуць пра яе ведаць і паважаць, будзе значна больш, чым тых, хто яе ведаў пры жыцьці. Хутка будзе 9 дзён пасьля сьмерці выбітнай беларускай навукоўкі, матэматыка і кібернэтыка, а таксама выбітнай беларускай патрыёткі. У 2010-м годзе кіраўнік рэдакцыі сайта Нашайзямлі.орг Алесь Астроўскі, даведаўшыся аб цяжкай хваробе пані Сьвятланы, узяў у яе інтэрвю. Але тады яна папрасіла яго не выстаўляць. Цяпер усе абяцаньні можна лічыць выкананымі. Хай людзі ведаюць пра яшчэ адну Вялікую, Сапраўдную і Жывую Беларуску…

Рэдакцыя.

Далей »

На фоне фестывалю “нацыянальных культур” у Гародні

Чэрвень 29, 2012 | Каментары (13)

Рэдакцыя.

1 чэрвеня, у дзень адкрыцьця Фестывалю “нацыянальных культур”, у Гародні было холадна. Цэлы дзень ліў дождж. Надвор’е моцна сапсавала ўладам мерапрыемства і ў наступныя дні. Але, напэўна, яшчэ больш папсавала настрой мясцовым цяперцам г.зв. “польская меншасьць”. Паколькі рэдакцыя дастаткова выразна выказала сваё стаўленьне і да ўзгаданага “фестывалю” (гл. папярэдні матэрыял), і да “польскага пытаньня” ў Беларусі (пра яго мы пісалі ня раз; гл. адпаведную рыбрыку), мы палічылі важным прааналізаваць тое, што адбылося, і запрапанаваць беларусам-літвінам ды г.зв. “беларускім палякам” варыянт стаўленьня да скандальных гарадзенскіх падзей пачатку чэрвеня 2012 года.

Далей »

9-май і яго сімвал — каларадская стужачка (Д пр-п 133)

Травень 28, 2012 | Каментары (4)

Віталь Хромаў, Алесь Астроўскі

Да пытаньня, што адзначаюць 9 траўня цяперскія ўлады ў Беларусі й імперыякратыя на Расеі, мы вяртаемся мусова, бо гэтыя адзначэньні ўсё працягваюцца і працягваюцца (дарэчы, яны суправаджаюцца характэрнай у апошнія гады прыкметай — павязваньнем паласатых стужачак на розныя месцы аўтамабіляў; сёлета ў Гародні гэтыя стужачкі можна было бачыць прыкладна на 2-3 аўта са 100; летась было больш). Паколькі няма адзнак, што цяперцы й імперасты зьбіраюцца спыніць цынічна выкарыстоўваць “перамогу ў Вялікай айчыннай” у сваіх палітычных мэтах, з тэмай неабходна добра нарэшце разабрацца і канчаткова вызначыцца.

Далей »

Барадзінская гадавіна як люстэрка рускага рабства

Травень 24, 2012 | Каментары (10)

У калекцыю абмеркаваньня гістарычных падзей, зьвязаных з рэгулярным адзначэньнем цяперскімі ўладамі 9-маяў, мы вырашылі ўключыць меркаваньне вядомага расейскага дысідэнта Барыса Стамахіна (гл. фота). Адразу папярэджваем: яго артыкул адзін з самых спрэчных. Але для таго, каб ахапіць увесь дыяпазон меркаваньняў, мы павінны разгледзець і тыя, якія знаходзяцца на мяжы дазволенага. Артыкул Стамахіна ўзяты зь яго ж ЖЧ (гл. http://lj.rossia.org/users/stomahin/74064.html). Абмеркаваньне будзе пасьля.  

Рэдакцыя.


Далей »

Дзень нацыянальнай ганьбы, або аб перамозе ў Другой сусьветнай вайне

Травень 20, 2012 | Каментары (10)

 

Падаем яшчэ адзін артыкул, прысьвечаны “перамозе ў Вялікай айчыннай вайне”. Яго аўтар — Юры Несьцярэнка (гл. фота) — у адрозьненьне ад двух папярэдніх аўтараў, падае дадатковыя цікавыя факты і спрабуе аналізаваць гэтую падзею зь іншых пазіцый — максімальнай бесстароннасьці, аб’ектыўнасьці. Наколькі ў яго гэта артымліваецца — кожны чытач сайта можа ацаніць сам (узята з http://yun.complife.ru/miscell/antivict.htm; нязначна скарочана).

Рэдакцыя.

Далей »

Другая сусьветная вайна вачыма маджахедаў

Травень 13, 2012 | Каментары (2)

Саад Мінкаілаў (на грунце апублікаваных архіўных матэрыялаў)

 

З нагоды адзначэньня цяперцамі й расейскімі імперцамі “сьвята 9-мая”, падаем яшчэ адзін артыкул. Яго аўтар разглядае праблему зусім зь іншай пазіцыі — ідэалогіі ісламу. Ацэнкі спадара Мінкаілава зьяўляюцца, на наш погляд, хаця і не ідэальнымі, але ня менш цікавымі, чым спадара Росава (узята з http://kavkazcenter.com/russ/content/2012/05/09/90496.shtml; нязначна скарочана).

Рэдакцыя.

  Далей »

Міф пра «вялікую айчынную» вайну (частка 2)

Травень 12, 2012 | Каментары (1)

З канцом савецка-нямецкай вайны адбыўся гістарычны надлом рускага народу. Уласна рускі чалавек стаў сыходзіць зь гісторыі й усё хутчэй выціскацца чалавекам савецкім, прадстаўніком «новай гістарычнай супольнасьці людзей», якія і паняцьця ня маюць, што СССР — гэта не Расея, што Маскоўская Патрыярхія — ня Руская Царква, а савецкая ілжэ-ЦАРКВА, што савецкая армія — ня «наша», а савецкі ўрад — акупацыйны. І што наогул магчымы нейкі іншы патрыятызм, акрамя савецкага, і нейкая іншая назва вайны, акрамя як «вялікая айчынная». Ці такі павінен быў быць вынік гэтай вайны, калі б яна і напраўду была Айчыннай?

Далей »

Міф пра «вялікую айчынную» вайну (частка 1)

Травень 10, 2012 | Каментары (3)

З адыходам у мінулае яшчэ аднаго году пасьля заканчэньня Другой сусьветнай вайны 1939-45 гг. улады Расеі й залежнай ад іх Беларусі ўсё грамчэй адзначаюць чарговую гадавіну пераможнага заканчэньня “Великой отечественной войны 1941-45 гг.”. Усё сьведчыць пра тое, што гэтыя адзначэньні будуць працягвацца і пасьля сьмерці апошняга ветэрана той вайны. Мы ўжо ня раз пратэставалі супраць блюзьнерскага выкарастаньня палітычнымі прайдзісьветамі вялікай трагедыі, якая адбылася ў тыя гады ў дачыненьні найперш да беларускага, украінскага, расейскага народаў — не для ветэранаў і тым больш не для блізкіх славянскіх народаў прызначаецца гэтае адзначэньне… Як прыстойныя людзі, мы мусім пратэставаць. З нагоды выстаўляем артыкул, прысьвечаны азначанай тэме, невядомага нам В. Росава (узяты адсюль: http://my.mail.ru/community/stalin_criminal/43AF130DAA1BA384.html). Адразу папярэджваем: аўтар ня ёсьць пасьлядоўны беларускі ці рускі дэмакрат. Па кантэксьце бачна, што ён расейскі нацыяналіст, патрыёт, праваслаўны й, такім чынам — імперыяліст (таму пасьля выстаўленьня яго артыкула мы тое-сёе вымушаны будзем дадаткова абмеркаваць). Аднак многія думкі нават такога чалавека што да цяперашняга адзначэньня “9-маеў” нельга не прызнаць слушнымі…

Рэдакцыя.       

Далей »

Сёньня Барысу Кіту 102! Шчыра віншуем спадара Барыса!

Красавік 6, 2012 | Каментары (25)

 

Ён быў дырэктарам Віленскай і Наваградскай гімназіяў, арыштоўваўся немцамі ў час Другой сусьветнай вайны і месяц знаходзіўся пад пагрозай расстрэлу, пасьля вайны эміграваў у ЗША, дзе арганізоўваў беларускі асяродак пад Ню-Ёркам і плённа працаваў у НАСА. Сёньня, адказваючы на пытаньні Сяргея Навумчыка, сказаў, што верыць у вольную Беларусь і што Сяргей Каваленка — народны герой, які выказвае жаданьні беларускага народу. Некаторыя сябры рэдакцыі бачылі спадара Барыса ў Гародні ў пачатку 1990-х і шчыра ганарацца гэтым.

Далей »

У 1960-80-я гады былі рэпрэсаваныя дзесяткі беларусаў-дысідэнтаў

Лістапад 21, 2011 | Каментары (5)

У 1990-я ў Беларусі было распаўсюджана меркаваньне, што ў савецкія часы былі асуджаныя дысідэнты “украінцы, рускія, татары, прадстаўнікі іншых народаў, а  беларусаў сярод дысідэнтаў не было”. І вось сёньня я раптам даведваюся, чытаючы  “Свабоду”, што гэта чарговая накінутая нашаму народу мулька комплексу непаўнавартасьці.  Аказваецца, за савецкім пасьляваенным часам бальшавікамі-камуністамі былі рэпрасаваны дзесяткі беларусаў-літвінаў! У гэтым мы ані трохі ня горшыя за іншых! Зьвесткі былі схаваны ў сярэдзіну матэрыяла з некалькі іншым зьместам (гл. тут:  http://www.svaboda.org/content/article/24396579.html). Заклікаю рэдакцыю тэрмінова падаць гэты матэрыял на сайце // Віталь Хромаў.

Мы так і вырашылі. Матэрыял, пра які ідзе гаворка (узяты з пададзенага сайта радыё “Свабода”), у пачатку праілюстраваны фота дысідэнтаў Сяргея Ханжанкова і Міхася Кукабакі, а таксама гісторыкаў Ігара Кузьняцова і Андрэя Вашкевіча.

Рэдакцыя.

Далей »

Літварусь і польскае пытанне

Лістапад 20, 2011 | Каментары (21)

Павал Біч


Рэдакцыя падзяляе далёка ня ўсе меркаваньні, выказаныя аўтарам у артыкуле (напрыклад, мы ня згодныя зь яго спадзевам на “беларускіх палякаў”, зусім інакш бачым прыярытэтную вагу тых ці іншых механізмаў нацыянальнага беспамяцтва ва ўмовах расейскага каланіялізму, а вось над прапановай магчымай назвы нашай краіны “Літварусь” лічым вартым падумаць), але выстаўляем матэрыял на сайце, каб прадэманстраваць узор мысьленьня беларуска-літвінскага інтэлігента пачатку ХХІ стагоддзя.

Рэдакцыя.

Далей »

Навуковыя веды – аснова рэалістычнага сьветагляду (частка 4: Сьветагляднае супрацьстаяньне ў лёсах людзей)

Чэрвень 3, 2011 | Каментары (4)

Алесь Астроўскі

4. Сьветагляднае супрацьстаяньне ў лёсах людзей

Сёньня тыя, хто бароніць рэлігійны характар свайго сьветаўспрыняцьця, часта кажуць, што і сярод навукоўцаў шмат веруючых людзей, што многія навукоўцы “прыходзяць да Бога”. Такое сапраўды сустракаецца — некаторыя навукоўцы, бывае, кажуць, што яны вераць у Бога. Але, па-першае, такія навукоўцы могуць працаваць у навуковых галінах, якія наўпрост ня зьвязаны з выхадам на прынцыповыя сьветаглядыя пытаньні. У выніку ў іх не ўзьнікае вострай супярэчнасьці паміж прафесійнымі ведамі й іх, напрыклад, закладзеным у дзяцінстве рэлігійным сьветаглядам. Па-другое, “веруючыя навукоўцы”, гаворачы пра сваю веру ў Бога, могуць мець на ўвазе не міфічнага Бога, прысутнага ў абсалютнай большасьці рэлігій, а сапраўднага Бога, які апісаны намі раней. Маністычны сьветагляд зьяўляецца сёньня даволі распаўсюджаным на Захадзе, у т.л. ў навуковым асяроддзі.

Далей »

Навуковыя веды – аснова рэалістычнага сьветагляду (частка 1: Сьветаглядны прагрэс чалавецтва)

Чэрвень 3, 2011 | Каментары (1)

Алесь Астроўскі

Пададзены ніжэй матэрыял ўяўляе сабой першае абагульненьне (і абгрунтаваньне) шэрагу прынцыпаў Сьветагляднай дактрыны. Гэтым абумоўлена яго важнасьць. Але праца над ім будзе працягвацца. Тэкст, застаючыся па сваім Е-адрасе, будзе дапаўняцца, удакладняцца (уключаючы зьяўленьне дадатковых аўтараў). Так вырашана зрабіць, і каб працягваць працу сайта і каб адначасна нашы чытачы маглі бачыць яе новыя вынікі.

Рэдакцыя.

Далей »

Інтэрвю з Алесем Белакозам (частка 7)

Травень 1, 2011 | Каментары (23)

“ПОЛЬСКІЯ” СПРАВЫ


Хацелася б яшчэ спыніцца на Бічэль-Загнетавай. Спачатку яна вельмі добра ставілася да мяне, а потым я заўважыў, што стала ставіцца варожа. Гэта, відаць, пасьля таго, як я стаў выступаць, што ў нас праводзіцца паланізацыя, выступаць супраць уніі, якая робіцца для паланізацыі.

Далей »

Інтэрвю з Алесем Белакозам (частка 6)

Травень 1, 2011 | Каментары (1)

НАШЫЯ  ЛЮДЗІ


НН: Раскажыце яшчэ, калі можна, пра людзей, якія рабілі беларускую справу разам з Вамі і вартыя, каб іх узгадвалі. Гэта з Вашага досьведу, на Ваша меркаваньне, і найперш не пра тых, каго і так узгадвае, напрыклад, радыё «Свабода» ці іншыя СМІ.

Далей »

Старонка 4 з 16« Першая...23456...10...Апошняя »
  • Старонкі

  • Рубрыкі

  • Апошнія запісы

  • Архівы