Домерг Палако дэ Мэнас (паводле chitaemknigi.narod.ru/iydei/holokost.htm; www.rv.ru/content.php3?id=7362)
Гэты матэрыял належыць да сьферы інтэлектуальных спрэчак у Францыі, скіраваных на аналіз сіянісцкіх міфаў. Нязначна скарочаны. Рэдакцыя.
Домерг Палако дэ Мэнас (паводле chitaemknigi.narod.ru/iydei/holokost.htm; www.rv.ru/content.php3?id=7362)
Гэты матэрыял належыць да сьферы інтэлектуальных спрэчак у Францыі, скіраваных на аналіз сіянісцкіх міфаў. Нязначна скарочаны. Рэдакцыя.
Віталь Хромаў
Як паведаміла радыё “Свабода” (www.svaboda.org/content/Article/1181005.html), 1 ліпеня пайшоў з жыцьця Віктар Сікора (1925-2008 гг., гл. фота) – адзін з кіраўнікоў колішняга Саюзу беларускай моладзі ў Паставах, лідэр Пастаўскае філіі Беларускай Незалежніцкай партыі, камандзір партызанскага антысавецкага аддзелу на Пастаўшчыне, вязень сталінскага ГУЛАГу, сапраўдны патрыёт Беларусі, адраджэнец.
Барыс Керзач, Віталь Хромаў
Некалькі дзён таму вельмі адказны прадстаўнік расейскай імперскай бюракратыі (далей РІБ, імперыякратыя) міністар замежных спраў РФ Сяргей Лаўроў (гл.фота) даў інтэрвю “Расейскай газеце” (поўны тэкст тут: www.rg.ru/2008/03/18/lavrov.html). У ім ён закрануў шэраг прынцыповых пытаньняў. У прыватнасьці, што ў час свайго візіту на Блізкі Ўсход ён падпіша пагадненьне пра поўную адмову ад візавага рэжыму паміж Расеяй і Ізраілем (!!!; наша сталеньне да гэтай справы мы ўжо сфармулявалі раней, гл. тут: http://nashaziamlia.org/2007/09/28/907; цяпер, калі прэзідэнтам расейскай імперыі стаў Мядзьведзеў-Мендэль, сітуацыя прасьвятляецца яшчэ больш). У інтэрвю было таксама пацьверджана дваістае стаўленьне РІБ да будаўніцтва Іранам уласнай АЭС. Але галоўны сэнс інтэрвю заключаўся ў тым, што расейская імперыякратыя вырашыла яшчэ раз абвясьціць сваё стаўленьне да праблемы “сепаратызму” (доказ - менавіта гэтую частку інтэрвю працытавалі практычна ўсе расейскія СМІ). Мы маглі б праігранаваць дадзены факт, але пан Лаўроў дазволіў сабе падаць праблему ў плоскасьці маралі-амаралі. А ўжо гэта ігнараваць нельга…
Сёньня з нагоды “дзяржаўнага сьвята 7 лістапада” - даты бальшавіцка-сіянісцкага перавароту ў Расейскай імперыі ў 1917 годзе, якая сёньня на ўсёй прасторы былога СССРа на дзяржаўным узроўні адзначаецца толькі ў нашай шматпакутнай Беларусі - выстаўляем артыкул Зянона Пазьняка “Д’яблы”. Гэты артыкул быў надрукаваны ў газеце “Зьвязда” 12 траўня 1993 г. і ішоў у працяг артыкула “Пакараньне”, надрукаванага ў газеце раней. Можна спрачацца, наколькі палітычна сэнсоўным было друкаваньне пададзенага ніжэй артыкула ў час перад прэзідэнцкімі выбарамі ў Беларусі, але тое, што ў ідэалагічным сэнсе ў ім з пазіцый Праўды ўсё пададзена верна, гэта факт. Сёньня, у час “змаганьня зь міжнародным тэрарызмам”, помнікі ў кожным нашым горадзе аднаму з самых вялікіх тэрарыстаў за ўсю гісторыю чалавецтва, сапраўды, выглядаюць, як мінімум, недарэчна, а па-сапраўднаму – блюзьнерствам. Друкуецца паводле http://zianonpazniak.de/publications/articles/devils.htm.
Рэдакцыя.
Алесь Астроўскі
Алесь Астроўскі
У адпаведнасьці з нашым месцам у беларускай ідэалагічнай прасторы мы павінны былі б ацаніць падзею, якая адбылася ў Менску 14 кастрычніка г.г. па ініцыятыве “аб’яднанай апазіцыі”. Мы азнаёміліся з фактычным бокам справы (гл., напрыклад, тут http://svaboda.org/articlesfeatures/politics/2007/10/E85C0EF8-CE2A-453C-A634-F8E870A7FC96.html; http://svaboda.org/articlesfeatures/politics/2007/10/E68F83C6-D1ED-48BC-968A-7F9972D7E8FD.html; http://svaboda.org/articlesfeatures/politics/2007/10/916CD8FB-7187-42FC-AFB2-C4F84D10A56A.html; http://svaboda.org/articlesfeatures/politics/2007/10/03E3AB2B-327D-4631-825B-91FE724D571F.html), з аналізамі сп-роў Карбалевіча, Старыкевіча, Быкоўскага (гл. тут http://svaboda.org/articlesfeatures/politics/2007/10/B0536DCD-5587-4A51-88EA-ABDB4183AD7F.html; http://svaboda.org/articlesfeatures/politics/2007/10/45A5FAE6-0C77-4483-B806-C40093636EAD.html), праглядзелі ўсе 7 фотарэпартажаў, выстаўленых на сайце радыё “Свабода” і ўжо сабраліся выкладаць наша бачаньне падзеі. Але гэта суправаджалася такімі непрыемнымі пачуцьцямі, што ўрэшце мы палічылі за лепшае зафіксаваць толькі тры феномены – значнае адступленьне аб’яднанцаў ад беларускай мовы і нацыянальнай сімволікі (гл. падборку фотадакументаў – нягледзячы на вельмі ўдалы дзень, усё было затоплена чорна-сінімі колерамі й сапсавана гнілым патураньнем моўнаму этнацыду; гэта першы феномен); раздзельнае шыхтаваньне сілаў Мілінкевічам і другой часткі “аб’яднанай апазіцыі” (высьвятлялі, хто галоўны) ва ўмовах стараннага піараньня менавіта першага фотакарэспандэнтамі (другі феномен); ўзаемнае завочнае імкненьне дагадзіць: аб’яднанцы – цяперцам, цяперцы – аб’яднанцам (напрыклад, што значыць “Беларусь ў Еўропу”, а Лукашэнку куды падзенем?; раней ведалі куды; гэта трэцяе). Паколькі нашыя погляды на тое, хто ёсьць аб’яднанцы, у значнай ступені супадаюць з поглядамі Зянона Пазьняка, мы вырашылі замест нашага аналізу падаць яго артыкул, які зьявіўся ў сеціве напярэдадні падзеі (нашае ж стаўленьне да планаванага “маршу” мы выказалі яшчэ ўлетку – гл. тут: nashaziamlia.org/2007/08/16/854). Тых, хто хацеў бы пабачыць менавіта наш аналіз адбылага, заклікаем не засмучацца – матэрыялы, прысьвечаныя “маршу”, мы яшчэ выкарыстаем для больш глыбокага аналізу стану г.зв. “аб’яднанай апазіцыі” (пра свае абавязкі што да Д-прынцыпа 66 мы памятаем).
Рэдакцыя.
Журналіст “Камсамолкі” [ён жа носьбіт і прапагандыст шавіністычнага камуна-імперскага сьветагляду. – Рэд.] пабываў у Рэспубліцы Саха (Якуція) і паглядзеў, як там жывуць рускія, якія цяпер – нятытульнае насельніцтва.
Рэдакцыя.
Аял Ойуўнаў, Рэспубліка Саха (паводле http://www.kavkazcenter.com/russ/content/2005/09/14/37494.shtml)
Так здарылася, што аўтар папярэдняга артыкула сваімі незразумелымі выказваньнямі справакаваў нашае жаданьне азнаёміцца са станам справаў у нацыянальных рэспубліках цяперашняй РФ (і ня толькі на Паўночным Каўказе, дзе пра падзеі ў Чачэніі ды Інгушэціі мы тое-сёе ведаем). У выніку мы знайшлі некалькі цікавых матэрыялаў, адзін зь якіх, якуцкага аўтара, падаем першым. На фотаздымках уверсе паказаны алмазы і золата, нафта- і газа-здабача – тое, што расейская імперыякратыя за проста так бярэ ў шматлікіх акупаваных народаў, аддаючы ім наўзамен “ідэю” “велічы Расеі”. Ешце на здароўе… Эмацыйныя перахлёсты аўтара (зразумець якога няцяжка), у якіх ён памыляецца ў назве аб’екта сваіх прэтэнзій, мы, як звычайна, папраўлялі па ходзе тэкста [у дужках].
Рэдакцыя.
Нярускія народы сталі ізгоямі на сваіх спрадвечных землях, зьяўляюцца пазбаўленымі нацыянальнай дзяржаўнасьці, права распараджацца сваімі багацьцямі, вольна разьвіваць сваю культуру і мову. Фактычна зьведзена ў нішто прадстаўніцтва нярускіх народаў у вышэйшых органах расейскай улады [ёсьць народы, для якіх зроблена выключэньне. – Рэд.]. Наяўнасьць у расейскім урадзе Сяргея Шайгу і Рашыда Нургаліева нікога ня можа падмануць [не пра гэтыя народы гаворка. – Рэд.]. Багратыён і Барклай дэ Толі таксама былі расейскімі дзеячамі, але па сутнасьці толькі спрыялі ўмацаваньню “турмы народаў”.
(паводле http://allmedia.ru/headlineitem.asp?id=402255)
4 кастрычніка г.г. у Незалежным прэс-цэнтры ў Маскве на прэсавай канферэнцыі на тэму “Па падзеях бягучага моманту” выступіў прэзідэнт Інстытута эканамічнага аналізу, старшы навуковы супрацоўнік Інстытута Катона (Вашынгтон) Андрэй Іларыёнаў (гл. фота). Ён заявіў, што ў апошнія 15-16 гадоў у Расеі ідзе працэс згортваньня дэмакратыі, новы этап нагадвае перыяд Залатой арды, калі ідзе “раздача ярлыкоў на княжаньне ў асобных рэгіёнах”. У першую чаргу гэта закранула нацыянальныя рэспублікі, але працэс распаўсюджваецца на ўсе рэгіёны.
Барыс Керзач, Алесь Астроўскі
Аляксандр Клюшнікаў
Аляксандр Клюшнікаў (паводле www.russ.ru/politics/reakcii/zachem_nuzhna_rossiya)
Гэты артыкул аднаго зь ідэолагаў расейскай “дзяржаўнасьці”, а на справе – расейскага імперыялізму, мы друкуем з нагоды набліжэньня нашага вялікага сьвята – Дня беларускай вайсковай славы. Артыкул дазваляе нам – беларусам – ужыцца ў сьветагляд нашых ворагаў, даведацца пра іх плапы і хутчэй прачнуцца пасьля летняга расслабона. Вельмі карыснае чытаньне для паляпшэньня арыентацыі ў рэчаіснасьці. Тым больш што ідэалогіяй, пададзенай ніжэй, карыстаецца сучаснае кіраўніцтва г.зв. “Расеі”.
Рэдакцыя.