1.3. Беларусь сёньня, 1.4. Гісторыя Беларусі й вакол | Ліпень 31, 2006
Юры Сураўцаў
Няма каментараў » Праглядаў: 140
Юры Сураўцаў
Гэтым глыбокім артыкулам Юрыя Сураўцава – вядомага расейскага пісьменьніка, публіцыста (Масква, РФ) і, адначасова, сапраўднага інтэлігента-інтэрнацыяналіста – мы завяршаем прэзетнацыю матэрыялаў раздзела «Культура, мова, сімвалы» міжнароднай навукова-практычнай канферэнцыі «Беларуская нацыянальная ідэя» (Гародня, 18-19 красавіка 1999 г.). Верагодна большасьць нашых чытачоў гэты артыкул за «аднім замахам» не адолее. Тым, можа быць, каштоўней тыя думкі, якія ў ім ёсьць. Пераклад на беларускую мову (у кнізе артыкул прадстаўлены па-руску) зроблены сіламі рэдакцыі.
Рэдакцыя.
Барыс Керзач, Алесь Астроўскі
Значэньне матэрыяльных рэсурсаў у апазіцыйнай дзейнасьці – важнае пытаньне сучаснага змаганьня за дэмакратыю на постсавецкай прасторы.
Віталь Хромаў
У знакамітым беларускім горадзе Віцебску адшумеў чарговы (ужо 15-ы) «Славянскі базар». Пара падводзіць вынікі.
Дзмітрый Крывашэй
Гэты артыкул Зьміцера Крывашэя ў перыяд правядзеньня канферэнцыі “Беларуская нацыянальная ідэя” (вясна 1999 г.) выглядаў трохі сухаватым. Але на фоне цяперашняга стану беларускай культуры ў Беларусі ён набыў зусім іншае гучаньне. Можна ўбачыць, як хутка пачынала падымацца і годна прэзэнтаваць сябе наша культура ў час, калі ёй было дадзена хоць трохі свабоды…
Рэдакцыя.
Алесь Астроўскі
Юрась Хадыка
Нацыянальная ідэя - несумніўна, складанае паняцьце. З аднаго боку, яна характарызуе нацыю, падкрэсьлівае яе ўнікальнасьць і самабытнасьць, адлюстроўвае яе культурную гісторыю, фармулюе яе ідэальны вобраз, замацоўвае і натхняе нацыю на імкненьне да гэтага ідэала. Таму, зь іншага боку, нацыянальная ідэя – гэта працэс. Працэс станаўленьня і разьвіцьця непаўторнай агульнасьці – соцыюму, бесперапыннай калектыўнай працы, працэс барацьбы з вонкавымі й унутранымі перашкодамі, у якой нацыянальная ідэя выступае як маяк і сьцяг. І, нарэшце, гэта – форма самасьцьвярджэньня. Нацыя, якая стварыла незалежную нацыянальную дзяржаву, можа згубіць яе. Але адмовіцца ад аднаўленьня дзяржавы – ніколі. Прыкладна як чалавек, які згубіў свабоду, ніколі ня зможа вызваліцца ад мары атрымаць яе зноў.
Рэдакцыя.
3.
Вяртаючыся да тэмы, давайце паспрабуем высьветліць: ці гэта адзіны выпадак нападу на хрысьціянства? Калі так, тады магчыма ён здарыўся выпадкова.
Рэдакцыя.
Кніга «Код да Вінчы» + фільм «Код да Вінчы» + глабальны скандал вакол яго (як ставіцца, у т.л. забараняць/не забараняць), сэнс якога ў тым, каб прыцягнуць дадатковую ўвагу = глабальная PR-акцыя, прызначаная ўкараніць у галовы людскай масы (ды яшчэ ў глабальным маштабе) нейкія новыя ўяўленьні.
Эдуард Дубянецкі
У сучасны перыяд, ва ўмовах татальнага крызісу, становіцца надзвычай важнай і неабходнай задачай пошук найбольш эфектыўных шляхоў пераадолення ўсеагульнага заняпаду, выратавання самабытнай беларускага культуры, мовы, захавання і адраджэння багатай народнай спадчыны нашага народу. Значную, а часам і проста неацэнную дапамогу ў падобных пошуках могуць аказаць многія меркаванні і высновы, зробленыя ў розны час прадстаўнікамі беларускай інтэлектуальнай эліты — навукоўцамі, пісьменнікамі, грамадска-палітычнымі і культурнымі дзеячамі Беларусі.
Васіль Сёмуха
Мне хацелася б пачаць з добрага пажадання ўсім маім калегам-перакладчыкам дачакацца светлага дня, калі ў нашай краіне, як у Арменіі, будзе ўсталявана нацыянальнае свята - свята перакладу. Такі гонар трэба заслужыць. А гэта магчымае толькі праз якасць нашай працы ў такой спецыфічнай галіне літаратуры, дзе творчы чалавек не можа быць ніколі заменены машынай. Прынамсі я сумняваюся ў магчымасці запраграмаваць эмацыянальнае ўспрыняцце вобразнасці, якая ёсць самая першая ўмова мастацкага перакладу.
Барыс Керзач, Віталь Хромаў
Не ў прамым, канешне, сэнсе расьце, а ў пераносным – як грамадскі дзеяч. Чалавек за ўсю сваю кар’еру палітыка атрымаў самыя “заслужаныя” 10 сутак…
Станіслаў Суднік
Cтаніслаў Суднік
Гэтым артыкулам Станіслава Судніка пачынаем прэзентацыю раздзела «Культура, мова, сімвалы» міжнароднай навукова-практычнай канферэнцыі «Беларуская нацыянальная ідэя» (18-19 красавіка 1999 г., Гародня).
Рэдакцыя.
Матэрыялам, прадстаўленым ніжэй, мы адкрываем яшчэ адзін кірунак нашых інтарэсаў - ХТО ЁСЬЦЬ ХТО Ў ШЭРАГАХ РАСЕЙСКАЙ АПАЗІЦЫІ. Гэтыя веды неабходныя, каб мець магчымасьць прадбачыць будучыню Расеі. Сёньня знаёмім вас з поглядамі на расейскую грамадска-палітычную сітуацыю Станіслава Бялкоўскага, выкладзенымі ім пад час выступу на канферэнцыі апазіцыйных сіл «Другая Россия». Найбольш важныя (як падаецца нам – беларусам) выказваньні мы дазволілі сабе выдзяліць вялікімі літарамі, многія спрэчныя думкі ці звычайныя «ўпайкі» - пракаментаваць у квадратных дужках. С.Бялкоўскі - былы дырэктар г.зв. «Інстытута нацыянальнай стратэгіі». Доўгі час лічыўся чалавекам, блізкім да Крамля. Каля года таму заявіў, што пераходзіць у апазіцыю да Пуціна, каб зьмяніць расейскую уладу. Заўважаны ў сувязях з КПРФ і Беразоўскім, Дарэнкам і Лімонавым… Нарадзіўся ў 1970 г. у Рызе. Бацька – паляк, рабочы; маці – габрэйка, настаўніца. Па адукацыі сістэматык, зараз паўсюль прадстаўляецца публіцыстам-палітолагам.
Рэдакцыя.
Далей »
На днях карэспандэнт радыё «Свабода» Ганна Соўсь ўзяла інтэрвю ў надзвычайнага і паўнамоцнага амбасадара ЗША ў Беларусі сп-ра Джорджа Альбэрта Крола (гл. http://www.svaboda.org/articlesfeatures/politics/2006/7/F840FEF0-94FA-4265-AA7A-1B767B4F6ACB.html). Інтэрвю было прысьвечана завяршэньню 3-гадовага перыяду яго амбасадарскай дзейнасьці ў нас. Прыводзім некаторыя выказваньні сп-ра Крола, з-за якіх і без асаблівых каментароў становіцца відавочнай прычына, па якой мы ўносім яго ў наш СПІС ГРАМАДЗЯН ЗАМЕЖНЫХ КРАІН (гл. наступны матэрыял), якія сьвядома ўнесьлі часьцінку сябе ў будучую перамогу сапраўднай беларускай дэмакратыі (часта насуперак «агульнай плыні»).
Рэдакцыя.
Далей »
Ня толькі прадстаўнікі нашай рэдакцыі, усе сумленныя людзі аднолькава ацэньваюць паведамленьні аб гібелі Шаміля Басаева. У якасьці ілюстрацыі прыводзім артыкул вядомага дысыдэнта (яшчэ з савецкіх часоў), беларуса Міхася Кукабакі. Матэрыял узяты з сайта http://www.caucasuslive.org/ru.htm/index.php/content/view/655/46/
Рэдакцыя.
Прадстаўляем апошні артыкул з гістарычнага раздзела матэрыялаў канферэнцыі “Беларуская нацыянальная ідэя” (Гародня, 18-19 красавіка 1999 г.). Яго аўтары - Аляксандр Літвінскі, Дзмітры Караў - прадстаўлены раней.
Рэдакцыя.