ВІНШУЕМ ЎСІХ НАШЫХ ЧЫТАЧОЎ (на сёньня ўсіх 20-30 чалавек) са сьвятам Новага Году!
Жадаем стаць сьведкамі, а можа, і ўдзельнікамі падзей, якія будуць спрыяць зьдзяйсьненьню АБ’ЕКТЫЎНЫХ ІНТАРЭСАЎ НАШАГА БЕЛАРУСКАГА НАРОДУ!
Рэдакцыя.
Барыс Керзач, Віталь Хромаў, Алесь Астроўскі
Далей »
Барыс Керзач, Віталь Хромаў, Алесь Астроўскі
Некаторыя лічаць, што ім можна ігнараваць любыя нормы раўнапраўных, справядлівых, культурных адносінаў паміж людзьмі і народамі, бо яны, бачыце, маюць вялікія капіталы, кантралююць важнейшыя СМІ, уплываюць на ўрады многіх краін (у тым ліку вялікіх). Некаторыя лічаць, што маючы такія козыры, ім можна зьневажаць нацыянальныя і рэлігійныя пачуцьці цэлых народаў, падстаўляць і дэзарыентаваць іх, намаўляць скажоныя ўяўленьні й г.д. (натуральна, усё гэта з мэтай далейшай эксплуатацыі людзей і народаў), а затым… апраўдваць свае паводзіны прынцыпамі «лібералізму», у тым ліку «свабодай слова». Але так можна рабіць не бясконца, канец калі-небудзь ды прыйдзе. Нядаўна мы сталі сьведкамі адной такой падзеі.
Падаем вашай увазе цікавы матэрыял, які быў знойдзены на сайце расейскіх «лібералаў» grani.ru. Фрагмент артыкула, які прадстаўлены на ім, належыць пяру вядомага габрэйскага публіцыста і грамадскага дзеяча Уладзіміра (Зеева) Жабацінскага (1880-1940 гг.) і напісаны ў пачатку ХХ стагоддзя. Гэты матэрыял – чарговае сьведчаньне таго, што сярод габрэйскіх ідэолагаў былі (й, без сумневу, будуць) нармальныя дэмакраты-інтэрнацыяналісты, а ня толькі сіяністы-шавіністы.
Рэдакцыя.
Адным зь вядомых спосабаў узьдзеяньня на грамадскую думку на Захадзе ў выгадным для расейскай імпербюракратыі ключы зьяўляецца такі: ФСБ падкупляе рэдактароў ды журналістаў папулярных заходніх газет ды часопісаў і перадае ім для друкаваньня замоўленыя артыкулы (напісаныя агентамі ФСБ, у тым ліку, і ў Маскве). Робіцца так, каб выглядала, быццам бы журналісты - жыхары і грамадзяне краін Захаду - самі выказваюць свае ўласныя меркаваньні. Пра такую тэхналогію ўзьдзеяньня на заходнюю грамадскую думку ў сваіх кнігах рэгулярна піша дасьледчык паліттэхналогій Пачэпцоў, пра гэта ж цяпер шмат гаворыць вядомы перабежчык з СССР на Захад, былы вышэйшы афіцэр КГБ Гардзіеўскі. Узорным прыкладам дадзенай дзейнасьці зьяўляецца некалі рэспектабельнае брытанскае выданьне “The Guardian“. Для таго, каб у чытачоў нашага сайту было ўласнае ўяўленьне, як могуць выглядаць заказныя прарасейскія артыкулы, падаем адзін зь нядаўніх «гардыянаўскіх» матэрыялаў, які падпісаны нейкім Хайвелам Уільямсам (Hywel Williams). Мы лічым, што зьяўленьне такіх артыкулаў – яскравых прыкладаў карумпаванасьці заходняга грамадства – магчымае ў тым ліку і з-за таго, што агенты расейскай імпербюракратыі яшчэ не забівалі брытанцаў мільёнамі, не прымушалі бессэнсоўна пражываць свае жыцьці ў рабскіх умовах многія пакаленьні Туманнага Альбіёну, не паддавалі іх татальнаму этнацыду і г.д. Карумпаванасьць “The Guardian”, службу яго на ФСБ зразумець можна, прабачыць – нельга!
Рэдакцыя.
Зянон Пазьняк (паводле сайта www.zianonpazniak.de)
Паміж некаторымі сябрамі нашай рэдакцыі й З.Пазьняком існуюць няпростыя адносіны. Але мы будзем папулярызаваць яго артыкулы ў такой ступені, у якой яны, на наш погляд, будуць спрыяць АБ’ЕКТЫЎНЫМ ІНТАРЭСАМ беларускага народу. Выбітныя думкі будзем падкрэсьліваць так [!!!], а спрэчныя – каментаваць [таксама ў дужках]. Да артыкулаў Зянона Пазьняка, годных асаблівай увагі, без сумневу належыць той, што пададзены ніжэй. Ён датаваны 22 верасьня 2006 г. і быў выстаўлены на сайце www.zianonpazniak.de.
Рэдакцыя.
На сайце www.zianonpazniak.de зьявілася заява кіраўніцтва Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ, у якой нагадваюцца абавязацельствы па абароне суверэнітэту Беларусі, якія ўзялі на сябе ЗША, Вялікабрытанія і Расея, у сувязі з адмаўленьнем нашай краіны ад ядзернай зброі.
Друкуем ніжэй тэкст гэтай заявы (дамова, на якую абапіраецца заява, пададзена ў папярэднім матэрыяле). Але пытаньне, пастаўленае ў загаловак дадзенага артыкула, застаецца адкрытым…
Рэдакцыя.
Гэтым матэрыялам мы адчыняем новую рубрыку “Падаем дакумент” (скарочана – пДак), у якой перыядычна будзем выстаўляць важныя міжнародныя і юрыдычныя акты, якія маюць значэньне для нашай беларускай дзяржаўнасьці. Першым зь іх зьяўляецца названы Мемарандум, які быў падпісаны ў канцы 1994 году ў сувязі з абавязацельствамі Беларусі поўнасьцю пазбавіцца ядзернай зброі. Гэтыя абавязкі мы поўнасьцю выканалі! У адказ ЗША, Вялікабрытанія і Расея ўзялі тады на сябе абавязацельствы гарантаваць бясьпеку Беларусі. Хутка мы ўбачым, наколькі быў правы Чэрчыль, які ў свой час сказаў, што дамовы з маскалямі ня вартыя той паперы, на якой яны напісаны. Прыкладна тое ж пастаянна казаў і Джахар Дудаеў. Хутка мы ўбачым, ці правіла Чэрчыля-Дудаева распаўсюджваецца толькі на расейскую імпербюракратыю ці ў тым ліку на брытанскую і амерыканскую.
Рэдакцыя.
Віталь Хромаў, Барыс Керзач.
Апошнім часам “Расея”, зь якой Лукашэнка інтэграваўся ўзасос усе 12 гадоў свайго знаходжаньня на беларускім троне, дае зразумець, што не задаволена яго інтэграцыйна-анэксацыйнай актыўнасьцю.
Каля месяца таму ў нашу рэдакцыю даслаў допіс адзін з нашых чытачоў Сяргей Шынка. З гэтай нагоды мы вырашылі завесьці яшчэ адну рубрыку пад назвай, выведзенай у загаловак.
Рэдакцыя.
Нядаўна аўтарытэтная праваабарончая арганізацыя «Міжнародная Амністыя» зьдзівіла многіх. Яна правяла дасьледаваньне стану рускамоўных у Эстоніі й нібыта выявіла іх дыскрымінацыю. Поўны абсурд. Мы нават хацелі пісаць артыкул на гэтую тэму і запрашаць «Міжнародную Амністыю» да нас у Беларусь, каб яна «выявіла» 12-гадовы ЭТНАЦЫД беларусаў у Беларусі пры сёньняшнім прамаскоўскім рэжыме. Аднак нам клапаціцца не давялося. Аўтарытэтны брытанскі часопіс «The Economist» (што вельмі важна) напісаў уласны рэдакцыйны артыкул на гэтую тэму (гл. www.inosmi.ru). Яго падзагаловак гучыць так: «Эстония права, а Amnesty – нет». Прадстаўляем дадзены артыкул вашай увазе.
Рэдакцыя.
Нядаўна мы надрукавалі артыкул “Аляксандр Літвіненка забіты! Факты і высновы” (http://nashaziamlia.org/2006/11/27/415). У каментары да яго адзін з нашых чытачоў (нік “Siarhiej”) запытаўся: “У Вас размешчаны артыкулы адмоўнага зместу пра Расею. А расейцы, тым часам, добра сябе адчуваюць і, як здаецца, квітнеюць. А ў чым моц Расеі? Дзе тыя сланы (чарапахі) на якіх яна трымаецца?”. Мы вырашылі даць адказ на гэтае пытаньне.
Рэдакцыя.
Ніжэй мы друкуем інтэрвю, якое даў Юрыю Драгахрусту кіраўнік аддзелу СНД Нямецкай рады зьнешняй палітыкі Аляксандар Рар (узята з сайта «Свабоды»). Тое, што мы палічылі важным, мы выдзелілі вялікімі літарамі. А што падасца важкім Вам?
Рэдакцыя.
Рэдакцыя.
Ваха Хасанаў (паводле сайту http://kavkazcenter.com)
11 сьнежня 1994 года Расея [так у аўтара – “Расея”. – Рэд.] зьдзейсьніла ўзброеную агрэсію супраць сувярэннай Чачэнскай дзяржавы.
Зьдзяйсьняўчы 12 гадоў генацыд супраць народа незалежнай краіны, Расея забіла каля 255 тысячаў мірных жыхароў, сярод якіх ня менш за 42 тысячы дзяцей ва ўзросьце да 11 гадоў.
Агрэсары разбурылі эканоміку краіны, зьнявечылі прыроду, уцягнулі чачэнскую зямлю ў экалагічную катастрофу. Матэрыяльныя страты, нанесеныя Расеяй Ічкерыі, адпавядаюць лічбе ў 300 мільярдаў $.
Амаль 80% насельніцтва ЧРІ было выгнана са сваіх дамоў. Моладзь і дзеці заражаны сухотамі. У акупаванай рускімі бандамі краіне гвалтам насаджаецца наркаманія, п’янства, разбэшчанасьць. Скрадзеных хлопцаў і дзяўчат пасьля шмат дзён гвалтоўных ін’екцый, гвалту і прыніжэньня, пераўтвараюць у апушчаных, бязвольных і разбэшчаных людзей.
Каля 40% нованароджаных у Чачні нараджаюцца з адхіленьнямі здароўя альбо калекамі. Чачэнскіх дзяцей труцяць сьпецыяльнымі ядамі й падвяргаюць радыяцыйнаму апраменьваньню.
Забойствы. Трагедыі. Катаваньні. Пакуты…
Татальная сатанінская вайна працягваецца…
У сувязі з падзеямі вакол больш, чым 50-дзённай галадоўкі Аляксандра Казуліна, друкуем артыкул Зянона Пазьняка, які датаваны 9 сьнежня г.г. Артыкул ўзяты з сайта www.zianonpazniak.de. Скарачэньне “ПрПр” – гэта сімвалічнае абазначэньне новай рубрыкі “Праверым прагноз”. Варта таксама дадаць, што на сёньня (12 сьнежня) па інфармацыі радыё “Свабода” А.Казулін пачаў выхад з галадоўкі.
Рэдакцыя.
Барыс Керзач, Алесь Астроўскі
Перакананыя, калі амерыканскіх ці беларускіх палітолагаў папрасіць напісаць эсэ на тэму «Дзьве Амерыкі», большасьць зь іх напэўна выдасьць нешта фармальнае пра падзел амерыканскага грамадства паміж ДЭМАКРАТАМІ (у ЗША іх клічуць «лібераламі») і РЭСПУБЛІКАНЦАМІ (у ЗША іх клічуць кансерватарамі), пра тое, як улада праз дэмакратычныя выбарчыя працэдуры пераходзіць з адных рук у другія, але, маўляў, увесь «амерыканскі дэмакратычны карабель» захоўвае ўстойлівы рух у моры найноўшай гісторыі…
Зьміцер Кісель (паводле сайтаў http://tbm.org.by/ns/no06/sustr.html; http://saligorsk-bps.org).
Рэдакцыя.
16 студзеня 1999 году ў Гародні адбылася сустрэча ўдзельнікаў беларускага нацыянальна-вызвольнага руху 1940-50 гадоў з прадстаўнікамі патрыятычных моладзевых арганізацый.
