nashaziamlia.org

Асьветна-адукацыйны, грамадазнаўчы сайт для беларусаў: аналіз, прагноз, сілы, інтарэсы, сьветагляды, ідэі, ідэалогіі, праграмы, мэты.

Запісы

Толькі Расея зацікаўлена ў дэстабілізацыі Беларусі

Красавік 1, 2017 | Каментары (62)

Царык дубльМы ніколі не спадзяваліся сустрэць сапраўдных герояў у асяроддзі, якое непасрэдна кантактуе зь цяперцамі. Аднак актуальная беларуская гісторыя прыносіць нам і такія сюрпрызы!…  Падаем ніжэй чарговае і яшчэ больш адкрытае інтэрвю аднаго зь кіраўнікаў Цэнтра стратэгічных і зьнешнепалітычных дасьледваньняў Юрыя Царыка, якое ён даў журналісту сеціўнага рускамоўнага выданьня “Навіны.бай” Аляксандру Ванковічу (інтэрвю ўзята адсюль: http://naviny.by/article/20170329/1490784362-yuriy-carik-rossiya-edinstvennaya-zainteresovana-v-destabilizacii — і перакладзена на нармальную мову). Інфармацыя, якую агучыў спадар Юры, несумненна нясе яму небясьпеку для жыцьця. Але ён сьвядома пайшоў на гэта, баронячы вышэйшыя інтарэсы – незалежнасьць нашай Вялікалітвы-Беларусі. Пакуль беларускі народ будзе працягваць нараджаць такіх герояў – ён будзе жыць.

Рэдакцыя.

 

 

 

А.Ванковіч: Юры, у дакладзе Цэнтра гаварылася, што «група сілавікоў навязала Лукашэнку ўяўленьне пра актыўнае кіраўнічае ўзьдзеяньне на сацыяльныя пратэсты [ў Беларусі], якое нібыта зьдзяйсьняецца з боку асоб, якія пражываюць ва Ўкраіне». Што гэта за група сілавікоў? Хто ў яе ўваходзіць?

Ю.Царык: Цяжка казаць пра канкрэтныя абрысы груп у такіх зачыненых структурах, якімі зьяўляюцца сілавыя структуры Беларусі. Аднак цалкам відавочна, што версію «ўкраінскага сьледу», гэтак жа як і «падпольнай» дзейнасьці неіснуючага «Белага легіёну» стваралі й прасоўвалі асобы, якія маюць дачыненьне да Камітэту дзяржаўнай бясьпекі. То бок, гэта можа быць даволі шырокае кола асоб.

Уласна, менавіта КДБ затым і ажыцьцяўляў затрыманьні па крымінальных справах і цяпер працуе над прад’яўленьнем абвінавачваньня. Праўда, замежныя грамадзяне па іх, быццам, не праходзяць. Але гэта чакана. Паколькі пералічаныя “версіі”, наколькі можна меркаваць па прадстаўленай фактуры, — чыстай вады выдумка. Думаю, у тым ліку і таму прэс-служба КДБ упарта маўчала пра «баевікоў» на фоне гучных заяў Аляксандра Лукашэнкі: у выніку іміджавы ўдар ад тыражаваньня сумніўных «версій» прыйшоўся менавіта па прэзідэнце, а не па сілавіках.

 

— Напэўна існуе й іншая група — альтэрнатыўная сілавікам, якая таксама дае прэзідэнту інфармацыю і сваё бачаньне сітуацыі. Наколькі яе даныя маюць уплыў на Лукашэнку? Хто ўваходзіць у гэтую групу? Ці ёсьць у ёй кіраўнік МЗС Уладзімір Макей і наколькі моцныя яго пазіцыі цяпер у цэлым? Чаму на дадзены момант перамагае група сілавікоў?

— Мне здаецца, бессэнсоўна дзяліць групы ў істэблішмэнце на “сілавікоў” і “не сілавікоў». Любыя групы і ўтварэньні зьяўляюцца «міжведамаснымі» у нейкім сэнсе, хоць некаторыя ведамствы для такіх групаў, верагодна, могуць быць базавымі, «якарнымі». Дык вось, у групу тых, хто не дэзінфармаваў Лукашэнку й не падштурхоўваў яго да памылковых рашэньняў, уваходзяць у тым ліку сілавікі. Напрыклад, варта ўспомніць, што асаблівую лютасьць з боку супрацоўнікаў МУС і асаблівую вынаходлівасьць у справе прыдумляньня ўсялякіх «баевікоў» з боку КДБ мы пачалі назіраць пасьля таго, як 10 сакавіка 2017 года Лукашэнка на нарадзе з сілавікамі запатрабаваў ад Рады бясьпекі спыніць «дробязную апеку» падведамасных арганізацый, гэта значыць, уласна МУС і КДБ. «Дробязная апека», верагодна, спынілася. Але затое пачалася «чарнуха». Высновы рабіце самі.

 

— Наколькі інфармацыя і дзеяньні сілавікоў могуць скампраметаваць Макея ў вачах Лукашэнкі й адсунуць другую групу? Якія шанцы сілавікоў канчаткова перамагчы ў гэтым супрацьстаяньні?

— Тут важна разумець, што «супрацьстаяньне груп» — гэта прымітыўна пазітывісцкая трактоўка таго, што адбываецца. Маўляў, ёсьць групы і яны супрацьстаяць адна адной.

Сэнс жа таго, што адбываецца, зусім у іншым. А менавіта ў тым, што група сілавікоў дэзінфармуе вышэйшае вайскова-палітычнае кіраўніцтва краіны і падштурхоўвае яго да загадзя памылковых дзеяньняў, якія вядуць да рэзкага паслабленьня Рэспублікі Беларусь, падрыву яе нацыянальнай бясьпекі.

У гэтым сэнсе можна, з аднаго боку, сказаць, што па выніках 25 сакавіка ініцыятары дэзінфармацыі ў некаторым родзе «ўзялі ў закладнікі» беларускі МЗС і асабіста Уладзіміра Макея. Паколькі МЗС і яго кіраўнік абавязаны забясьпечыць пазітыў у дачыненьнях з Захадам, то ў выніку менавіта яны, а не сілавікі, і будуць адказваць за немагчымасьць гэта зрабіць.

Калі пазітыў захаваецца, то сілавікі «пацьвердзяць» сваю правасьць у плане дапушчальнасьці жорсткіх дзеяньняў. Калі ж пазітыў зьнікне, то сілавікі скажуць, што МЗС дрэнна робіць сваю справу і прызначаць скрайнім яго. Карацей кажучы, чалавек зь пісталетам заўсёды мае рацыю.

Праблема, аднак, у тым, што такім чынам група сілавікоў «узяла ў закладнікі» ўсю Беларусь, а ня толькі МЗС і Макея. Паколькі на коне стаіць зусім ня толькі нармалізацыя з краінамі Захаду, якая стратэгічна важная для нацыянальнай бясьпекі, але і стан рэчаў у эканоміцы, і здольнасьць выстаяць перад ціскам Расеі, і многія іншыя рэчы. Краіна ў цэлым апынулася ў закладніках.

 

— У справаздачы гаварылася, што дэзінфармацыя была і ў эфіры беларускіх тэлеканалаў. Выходзіць, тэлеканалы таксама знаходзяцца пад уплывам сілавікоў? Атрымліваецца, што ідэолагі з Адміністрацыі прэзідэнта, якія адказваюць за кантэнт на ТБ, альбо далучыліся да сілавікоў, альбо не кантралююць сітуацыю?

— А хто гэта такія — ідэолагі з Адміністрацыі прэзідэнта? Апошні цяжкавагавік з гэтай сьферы — Усевалад Янчэўскі — мудра сышоў у Парк высокіх тэхналогій. Ня факт, што ён бы «бадаўся» зь сілавікамі, калі б заставаўся на ранейшым месцы. Мы гэтага ніколі не даведаемся. Але я думаю, што ўсе астатнія ў ідэалагічнай вертыкалі вельмі чуйна прыслухоўваюцца да меркаваньня сілавікоў, таму што ня маюць апаратнай вагі для таго, каб паступаць інакш.

 

— Ці не зьяўляецца даклад вашага Цэнтру гэткай спробай апраўдаць Лукашэнку на фоне цяперашняга, як называюць яго ў СМІ, «канвеера рэпрэсій» у стаўленьні да палітычных актывістаў. Маўляў, цар добры, гэта баяры ў пагонах дрэнныя…

— Важна разумець, што дэзінфармацыя ёсьць дэзінфармацыя, незалежна ад таго, як да яе ставіцца Аляксандр Лукашэнка. Магчыма, ён нават патрабаваў ад сілавікоў тэрмінова [даць] фактуру і сюжэты, якія дазволілі б легітымізаваць жорсткія дзеяньні ў дачыненьні да ўдзельнікаў пратэсту. Нават у гэтым выпадку гэта ня значыць, што сілавікі мелі права падсоўваць такую ​​нізкапробную фактуру і дэзінфармаваць кіраўніка дзяржавы ды беларускае грамадства. І, дарэчы, наступствы гэтай дэзінфармацыі яшчэ давядзецца разграбаць нашай судовай сістэме.

 

— У СМІ й аналітычных дакладах ня раз гучала версія, што некаторыя апазіцыйныя палітыкі ды рухі (да прыкладу, Статкевіч або «Гавары праўду»), зьяўляюцца марыянеткамі у чыіхсьці руках і спансуюцца лялькаводамі. Згодна з апублікаваным сьпецслужбамі перахопам размовы Мікалая Статкевіча з Аляксандрам Сманцарам — бізнэсмэнам, які жыве ва Украіне, беларускі палітык нібыта каардынаваў зь ім свае дзеяньні. А якая цікавасьць у Сманцара? Ці ня можа ён дзейнічаць па ўзгадненьні са сьпецслужбамі: украінскімі, расейскімі, заходнімі, беларускімі?

— Перахоп размовы Мікалая Статкевіча з Аляксандрам Сманцарам (калі гэта наогул не фальшыўка) сьведчыць толькі пра тое, што гэтыя двое размаўлялі й абмяркоўвалі ў тым ліку палітычныя пытаньні. Пры гэтым Сманцар, верагодна, неяк дапамог Статкевічу, незразумела чым. Вось і ўсё. Наколькі нам вядома, эканамічныя магчымасьці Сманцара сёньня не дазваляюць яму гуляць сур’ёзную палітычную ролю, тым больш на міжнародным узроўні.

Супрацоўніцтва са сьпецслужбамі? Гэта магчыма. Але трэба глядзець, якія краіны зацікаўлены ў дэстабілізацыі Беларусі. Гэта дакладна не Украіна, для якой нейтралітэт і стабільнасьць Беларусі жыцьцёва важныя ва ўмовах фактычнай вайны з Расеяй. Гэта сапраўды ня Польшча, якая па ўсіх франтах падтрымлівае Беларусь, [грае] ролю донара рэгіянальнай стабільнасьці й бясьпекі, займае ў вышэйшай ступені канструктыўную пазіцыю. Гэта дакладна не Нямеччына, зацікаўленая ў захаваньні стрымліваючай ролі Беларусі ў дачыненьні да Расеі. І гэта дакладна не ЗША, якім цяпер наогул не да Беларусі.

А якая краіна ўжо больш за год пасьлядоўна аказвае комплексныя эканамічны, палітычны, інфармацыйны і ваенны ціск на Беларусь? Правільна, Расейская Федэрацыя.

Гэта проста факты. Яны не азначаюць, што Сманцар зьвязаны з расейскімі Службай зьнешняй выведкі або ФСБ. Я нават упэўнены, што ён зь імі не зьвязаны. Але міжнародны расклад сёньня менавіта такі: адзіным суб’ектам, зацікаўленым у дэстабілізацыі Беларусі, зьяўляецца Расія! І ігнараваньне данага раскладу — найважнейшы асьпект дэзінфармацыі Аляксандра Лукашэнкі з боку групы сілавікоў.

 

— Чаму Расія зацікаўлена ў дэстабілізацыі сітуацыі ў Беларусі? Чым ёй перашкаджае наш статус «донара рэгіянальнай стабільнасьці й бясьпекі»? І як Расея будзе дзейнічаць далей у гэтым кірунку?

Кіраўніцтва Расейскай Федэрацыі зацікаўлена ў ператварэньні Беларусі ў свой ваенна-стратэгічны плацдарм. Мы пра гэта пісалі ў шэрагу дакладаў і публікацый нашага Цэнтру. Сэнс даных дзеяньняў у тым, каб рэзка зрушыць ў свой бок ваенна-стратэгічны баланс у рэгіёне Цэнтральнай і Ўсходняй Еўропы, стварыўшы непасрэдную і неадольную пагрозу для краін НАТА (Польшчы, Літвы, Латвіі) і для Украіны. Такі крок зробіць абарону ўсходняга флангу НАТА задачай, якая запатрабуе велізарных рэсурсаў, непасільных для арганізацыі, і дасьць Расеі перавагу як у плане вядзеньня перамоваў з Захадам, так і ў плане магчымага ваеннага канфлікту з НАТА.

Каб стварыць такі плацдарм на месцы Беларусі, патрэбныя дзьве рэчы. Першая — разьмяшчэньне ў Беларусі расейскіх войскаў. Другая — рэзкае паслабленьне беларускай дзяржавы, ператварэньне яе ў дзяржаву, якая не адбылася, дзе [ўжо] Расея стане донарам бясьпекі й стабільнасьці. Па сутнасьці, ператварэньне Беларусі ў такі ўсходнееўрапейскі Кыргызстан (да прабачаць мяне мае сябры з Кыргызстану, якіх я ні ў якім разе не хачу пакрыўдзіць).

Далейшыя дзеяньні Расеі па рэалізацыі данай задумы будуць уключаць, адпаведна, тры галоўныя складнікі:

— падрыў дачыненьняў Беларусі з краінамі Захаду;

— падрыў палітычнай і эканамічнай стабільнасьці ў Беларусі;

— пашырэньне магчымасьцяў РФ па аказаньні ўплыву на Беларусь у розных вымярэньнях.

Гэтыя тры прыярытэты не заўсёды ўзгадняюцца адзін з адным. Але ў цэлым яны апісваюць сутнасьць палітыкі РФ што да Беларусі.

 

— Зыходзячы з дакладу, атрымліваецца: а) сілавікі й сьпецслужбы дэзінфармуюць Лукашэнку; б) на падставе гэтай дэзінфармацыі ў крытычнай сітуацыі прэзідэнт прымае ключавыя рашэньні, якія датычацца нацыянальнай бясьпекі; в) гэтая дэзінфармацыя падштурхоўвае яго да зьдзяйсьненьня грубых палітычных памылак. У сувязі з гэтым шэраг пытаньняў. Ці дзейнічаюць сьпецслужбы ў сваіх уласных інтарэсах? Калі так, то ў якіх менавіта? Ці дзейнічаюць яны ў інтарэсах іншай дзяржавы, і калі так, то якой?

— Што да інтарэсаў — адно аднаму не перашкаджае. З аднаго боку, відавочна, што дзеяньні МУС і КДБ у рамках палітычнага крызісу ў сакавіку 2017 года адлюстроўваюць карпаратыўнае імкненьне гэтых двух структур ўзмацніць уласныя апаратныя пазіцыі й (асабліва — у выпадку КДБ) пазьбегчы балючай аптымізацыі, давёўшы сваю «патрэбнасьць» для дзяржавы.

Зь іншага боку, уся гэтая дэзінфармацыя цалкам адназначная з пункту гледжаньня геапалітыкі й грае на руку толькі Расеі. Асабліва ў тым плане, што нібы пацьвярджае выдуманы расейскімі паліттэхнолагамі й сьпецслужбамі наратыў пра нібыта «майдан» у Беларусі, які набліжаецца. Яшчэ з 2015 года расейская прапаганда актыўна распаўсюджвала гэты наратыў у розных мэтавых аўдыторыях. А сёньня ён як быццам пацьвярджаецца самімі падзеямі ў Менску і беларускімі ўладамі. І гэта вельмі сур’ёзна разьвязвае рукі для аднабаковых дзеяньняў Крамля што да Беларусі.

Нельга выключаць і таго, што даны дэструктыўны эфект зьяўляецца для асобных асоб у сілавых структурах не пабочным, а мэтавым. То бок, што яны наўпрост працуюць на Маскву. Але для гэтага трэба валодаць фактамі й доказамі. Калі такое і ёсьць, то гэта хутчэй выключэньне. Больш важна сітуацыйнае супадзеньне інтарэсаў, якое мае, аднак, стратэгічна-негатыўныя наступствы для Беларусі.

 

— Калі канкрэтызаваць: да зьдзяйсьненьня менавіта якіх палітычных памылак падштурхоўваюць сьпецслужбы Лукашэнку, даючы яму дэзінфармацыю?

— Гаворка ня толькі пра канкрэтныя памылкі (яны часьцей за ўсё толькі наступствы), але і пра логіку мысьленьня і паводзін. У гэтым плане Лукашэнку накідаюць некаторыя неадэкватныя ўяўленьні.

Па-першае, гэта ілюзія, што з Масквой можна дамовіцца, можна выйсьці на кампраміс і «адкатаць назад» тую канфрантацыю, якая склалася ў апошнія месяцы. Прычым, зрабіць гэта, не здаўшы сябе з трыбухамі. Гэта вельмі небясьпечная ілюзія. Кампрамісныя варыянты з Масквой немагчымыя да таго часу, пакуль Масква бачыць, што беларускае кіраўніцтва само сябе аслабляе. Пакуль Менск сам падрывае свае пазіцыі, навошта Крамлю ісьці яму на саступкі? Па нашай інфармацыі, яшчэ ў канцы 2016 года з-за не зусім ясных прычын адбыліся некаторыя збоі ў працэсе інфармаваньня Лукашэнкі пра сітуацыю ў Расеі. У выніку даных збояў якасьць інфармацыі, якая паступае прэзідэнту на гэтую тэму, рэзка зьнізілася. І гэта стала, безумоўна, адной з важных перадумоў, якія зрабілі магчымай і дэзінфармацыю, й іншыя памылкі.

Па-другое, гэта ілюзія, што трэба згарнуць рэформы, каб «супакоіць народ». Маўляў, лібералізацыя ўзбурыла народ. Але народ падняўся ня супраць рэформаў, а супраць галечы і несправядлівых, неэфектыўных і зьневажальных псеўдарашэньняў накшталт дэкрэту № 3. Так, некаторыя рынкавыя рэформы таксама ўзмацняюць фінансавы ціск на насельніцтва. Але калі іх рэалізоўваць рашуча і пасьлядоўна, ня робячы сталыя крокі назад і ўбок, то можна збалансаваць рынак працы, забясьпечыць і сацыяльную абарону ўразьлівых груп насельніцтва, і эканамічны рост і рост дабрабыту. Ліберальны папулізм з моцнай сацыяльнай рыторыкай плюс рэальныя дынамічныя рэформы ў эканоміцы — гэта тая палітычная формула, якая можа стварыць новую электаральную базу для Аляксандра Лукашэнкі й забясьпечыць стабільнасьць сістэмы на працягу некалькіх гадоў.

Калі ж рэформы не праводзіць, а шукаць «свой шлях», кіруючыся парадамі прарасейскіх, наменклатурных ды іншых лабістаў, то будзе проста катастрофа, значна горш, чым у 2011 годзе. Зварот да рэцэптаў Пракаповіча — няхай гэта будзе ў выглядзе «эмісійнага росту» або ж у выглядзе «асаблівага шляху» на рынку працы (штучнага напампоўваньня неэфектыўнай занятасьці) — гэта шлях у бездань. І данае вяртаньне якраз актыўна лабіруецца прарасейскімі элементамі ў дзяржапараце.

Вось гэтыя два пункты — ключавыя. Вакол іх шмат іншага, напрыклад, спыненьне эканамічнай лібералізацыі, замарозка нармалізацыі дачыненьняў з Захадам, пагаршэньне стасункаў з Польшчай ды Украінай і г.д.

 

— Цяперашнія сілавыя меры ў дачыненьні да апазіцыі, мяркуючы па ўсім, санкцыянаваныя самім Лукашэнкам. Думаеце, гэтую санкцыю ён даў толькі пад уплывам дэзінфармацыі сілавікоў?

— Безумоўна, не. Тут важна разумець, як дэзінфармацыя магла стаць магчымай.

Глядзіце, разгон 25 сакавіка адбываўся наогул падчас [кожнаразовай, заканамернай. – Рэд.] адсутнасьці Лукашэнкі ў Менску. Па сутнасьці, сітуацыя ім была аддадзена на водкуп сілавым ведамствам. Вядома, гэта сьвядомае рашэньне, і можна выказаць здагадку, якія палітычныя нюансы і адценьні яно надало таму, што адбылося. Напярэдадні 25 сакавіка Лукашэнка сам сустракаўся з прадстаўнікамі Захаду і спрабаваў мінімізаваць негатыўны эфект жорсткага сцэнару.

Чаму ён пры гэтым не спыніў рэалізацыю такога сцэнару? Верагодна, ён проста не валодаў вартай даверу інфармацыяй аб рэальным маштабе пратэстаў, патэнцыяле гвалту ды іншых параметрах. Гэта значыць, акрамя дэзінфармацыі пра «баевікоў» меў месца яшчэ і правал выведкі — неразуменьне вайскова-палітычным кіраўніцтвам рэальных параметраў сітуацыі. Акрамя таго, ня выключана, што Лукашэнку дадаткова падсунулі дэзінфармацыю аб магчымым зьмякчэньні пазіцыі Масквы ў адказ на пагаршэньне стасункаў Менска з Захадам. І ў выніку прэзідэнт вырашыў «перастрахавацца» у гэтай нявызначанасьці сітуацыі. Даная «перастрахоўка» як бы спрацавала — крыві ўдалося пазьбегчы (ці быў патэнцыял крывавых правакацый — пытаньне асобнае; дэзінфармацыя казала, што быў, але магчыма, ён быў і на самай справе). Але якім коштам?

І галоўнае — што рабіць далей з дэзай, выкарыстанай для легітымацыі жорсткага сцэнару? Улічваючы, што даная дэзінфармацыя і апераваньне на яе аснове нясе вельмі сур’ёзныя выдаткі для Менска ў многіх вымярэньнях.

 

— Памочнікам прэзідэнта па нацыянальнай бясьпецы зьяўляецца яго старэйшы сын Віктар Лукашэнка. Няўжо не праз яго праходзіць уся інфармацыя для кіраўніка дзяржавы па гэтай тэме? Няўжо дэзінфармацыя на стол прэзідэнта трапляе ў абыход Віктара Аляксандравіча? Тады праз каго?

— Мне здаецца, ёсьць шмат міфаў вакол фігуры Віктара Лукашэнкі. Ён зьяўляецца сябрам Рады бясьпекі, так. І, вядома, карыстаецца асаблівым даверам свайго бацькі. Але лічыць, што ён эфектыўна кантралюе КДБ, ды яшчэ іншыя сілавыя ведамствы… Такую складаную карпарацыю, як КДБ, наогул вельмі цяжка кантраляваць, асабліва ўлічваючы чыньнік ​​Расеі.

Дый зь іншага боку, калі ўявіць, што Віктар Лукашэнка зьяўляецца такім ўсемагутным «суперсілавіком», то як расцэньваць тое, што адбылося? Як тое, што ён сьвядома правёў жорсткі сцэнар, які наносіць шкоду нацыянальнай бясьпецы Беларусі й адпавядае інтарэсам Масквы? Гэта прыкладна як калі б Георгій Жукаў ў кастрычніку 1941 году вырашыў бы ўзначаліць пранямецкую змову. І спадзяваўся б, што ў выпадку посьпеху Гітлер потым ня будзе дабіваць гора-змоўшчыкаў і браць Маскву. Гэта ж якім недалёкім чалавекам трэба быць?!

Так што я думаю, што гэта ўсё з вобласьці хворых фантазій і кансьпіралогіі.

Значна больш зразумела і рэальней тое, што ўплывовыя сілавікі, якія маюць свае кантакты з Масквой, скарысталіся сітуацыяй негатовасьці ўлады да пратэстаў «нелайдакоў» і падсунулі Аляксандру Лукашэнку той варыянт дзеяньняў, які ў найбольшай ступені ўлічваў яго псіхалагічныя асаблівасьці (нежаданьне “губляць твар» у выглядзе адмены дэкрэта № 3 ды г.д.) і ў выніку здаўся яму найбольш надзейным. Акрамя таго, даны варыянт дзеяньняў чамусьці разглядаўся ім як магчымасьць знайсьці кампраміс з Масквой, чаму спрыяла пагаршэньне якасьці яго інфармаваньня пра сітуацыю ў Расеі. І пасьля ацэнкі здольнасьці МЗС мінімізаваць негатыўныя наступствы данага варыянту дзеяньняў у адносінах з Захадам было прынята рашэньне аб яго рэалізацыі.

Менавіта ў такім кантэксьце маглі быць беспакарана ўкінутыя і дэзінфармацыя, і іншыя прапановы, наступствы якіх яшчэ доўга будуць аказваць негатыўны ўплыў на Беларусь.

(канец інтэрвю)

 

Каментары (62)

  1. Павел Біч:

    А так лі патрэбна анексія Беларусі Расеяй калі яна і так пануе у нас ва усіх сферах жыцця. Сілавые струкіуры у іх, КГБ у іх, культура у іх, адукацыя у іх, знешняя палітыка імі кантралюецца, і г.д. Яны нават прыезжаюць кантраляваць якасць нашых прадуктаў, маўляў, яны нізкай якасці, хаця даўно вядома што нашые малочные і мясные прадукты былі больш якасные чым расейскіе. А так лі ім нужны вайсковые базы на нашай тэрыторыі? Мяркую, пры сучаснай зброі можна абстрэліваць Польшу і Нямеччыну і са Смаленскай вобласті. Маскве патрэбна вярнуць нас ў стан БССР. для гэтага ім трэба перш-наперш не даць нам адрадзіццца нацыянальна. Іншымі словамі, — забіваць гонар і годнасць,салідарнасць, не даць нашым людзям пазбавіцца комплексы непаўнаваратсці. А раз мы наўрядці зможам канкуріраваць з Эўропай ў прамысловай сферы, то Масква дапаможа Захаду знішчыць у нас прамысловасць. А раз і прадукты нашы не патрэбны будуць Эўропе, то Масква зробіць так што нам застанецца толькі вырабляць харчы і накіровываць іх ў Расею Гэта стан БССР, толькі без нашых вялікіх прамысловых гігантаў. Расея паспрабуе гэта развіць у себя. Зрабіць з нашага народа халопаў Масквы дапаможа руская культура, якая будзе моцна падтрымлівацца Масквой. Прапанову як знішчаць у нашых людзей халопства я шмат разоў апісваў. Цяперашніх халопаў белых русцаў не варта заваевываць. Не даць ім стаць людзмі — вось задача Масквы. У гэтым напрамку у нас здаецца ніхто не працуе. Нашая апазіцыя і незалежные СМІ забіты белымі рашкамі (белымі русцамі) якія баяцца нават чыхнуць ў бок рускай культуры. і цепляюцца за назвы Белая Русь і беларусы як за нешта што не датычыцца культурнаму панаванню у нас Расеі.

    • Мікола))):

      А ці так патрэбна была анэксія часткі Ўкраіны? Бо ў Масковіі ва Ўкраіне было ўсё — свой прэзыдэнт, свае людзі ва ўрадзе, у міністэрствах, у генштабе, у СБУ, у беркуце, таксама ў парляманце была штучна сфармавана прарасейская большасьць (дарэчы мяноўна Вярхоўная Рада дазволіла месцаваньне расейскіх войскаў у АРК і Сэвастопалі). Табачнік зачыняў украінскія школы і не дазваляў адчыніць крымска-татарскія… З 1993 году дзейнічала арганізацыя “Данецкая Фэдэрацыйная Рэспубліка”.

      Я нават больш скажу, што нягледзячы на майдан, калі б Расея не палезла ва Ўкраіну, то партыя рэгіёнаў і імпэр-камуністы захавалі б істотную колькасьць галасоў.

      Можна прыгадаць адзін момант. 21 студзеня 2014 г. усё было падрыхтавана да крывавага гэшэфту апазыцыйных алігархаў і праўладных алігархаў — але зьявіўся Вова Парасюк і сказаў: — Калі да 10:00 заўтрашняга дня ня будзе выканана вымогі пра адстаўку Януковіча, мы пачнём узброены штурм.

      Я ПРЫГАДАЮ ЯШЧЭ ФАКТ. КАНФЛІКТ НА ТУЗЛЕ адбыўся ў 2003 годзе ў пэрыяд знаходжаньня на пасадзе Прэзыдэнта Ўкраіны прамаскоўскага Кучмы. Яшчэ раз — Расея хацела аддзяліць ад Украіны частку Крыму калі ва ўладзе быў прамаскоўскі прэзыдэнцішча. Яшчэ раз Масковія спрабавала захапіць Крым у 1994 г. (мяшкоўшчына) і ў 2008-2009 гг. (гл. даклад Арэстовіча-Карчынськага)

      Зараз адбываецца ПАЎЗУЧАЯ АКУПАЦЫЯ Паўднёвай Асэтыі. Яна ж таксама прарасейская.

    • Рэдакцыя:

      Патрэбна — не патрэбна Беларусь Расеі… Пры чым тут гэта? Расейская імперыякратыя НЯ МОЖА НЯ ДУМАЦЬ, як захапіць Беларусь. Гэта яе памкненьне на ўзроўні непераадольнага інстынкта.
      Зрэшты, постмадэрністам, якія адрынаюць аб’ектыўную рэчаіснасьць, замест таго, каб зыходзіць зь яе, гэта наўрад ці магчыма зразумець… Адсюль і такія недарэчныя пытаньні.

  2. Мікола))):

    Калі апусьціць абяленьне дыктатара, усё астатняе збольшага праўда. Інстытуту Царыка-Сівіцкага — павага

  3. Павел Біч:

    Я усё болей чую па ТВ высказыванняў і ад украінцаў і ад расейцаў што Беларусь гэта не Украіна. Сітуацыя у нас, мяркую, значна горшая і што, галоўнае, у нас іншая псіхалогія. Нас Расея заглатвае так штобы не было моманта — вось яна была незалежнай, а вось цяпер яна анексаваная. Нацыяналізм ў Украіне пасля развала Саюза нарастаў, у нас затухаў А галоўны сэнс майго першага каментара быў паказаць што пакуль мы будзем культурна-псіхіческі падаўлены, усе астатніе сферы будуць рана ці позна захоплены Расеяй.Спадзеюся што менавіта літоўскасць/літвінства пачне працаваць перш-наперш у культурнай сферы. Цяпершняе кіраўніцтва апазіцыі прымервае на нас украінскі досвет.

  4. Siarhiej:

    Тупіковая сітуацыя: Пакуль не разваліцца РФ мы мусім цярпець Луку?

  5. Павел Біч:

    Сяргей, развал Расеі гэта небеспечная для нас з’ява. Па-першае да нас могуць рынуцца усе мракабесы Расеі каб тут сталася Вандэя адкуль яны будуць душыць дэмакратыю ў Расеі. Да нас пасля развала Саюза ужо бежалі функцыянеры КПСС з Прыбалтыцы. Па другое, да нас могуць рынуцца (з нерускіх районаў) рускіе якія будуць мніць сябе эўрапейцамі. Гэта будуць патэнцыянальные дэмакраты, але нашу культуру яны не прымуць. Гэта для нас таксама кепска.

    • Siarhiej:

      Мракабесаў ды іншых бесаў сюды не пусьцім, а калі прыпруцца — выганім. Пры развале расейцы будуць занятыя … напрыклад, переделам маёмасьці.

  6. Мікола))):

    А на якія фармаваньні разваліцца Расея.
    На рэспублікі, акругі?
    А як жа ліквідаваныя нацыянальныя аўтаноміі?
    А як жа карэнныя нацыі, што ня маюць уласных дзяржаваў?
    Ці, напрыклад, у яе складзе існуе Паўночная Асэтыя-Аланія. Узьнікаюць цікавыя аналёгіі з Паўднёвай Асэтыяй у складзе Грузіі )))
    Ці г.зв. Яўрэйская аўтаномная вобласьць, што ня мае практычна жадных адносін да габрэяў.

    Так што альтэрнатывай развалу Расеі ёсьць яе пераўтварэньне ў дэмакратычную фэдэрацыю накшталт Вялікай Брытаніі. Хаця… і ў Брытаніі ёсьць праблемы, бо ўраду ў Лёндане напляваць на меркаваньне Шатляндыі, Ольстару ды Гібральтару стасоўна Брэксіта.

  7. Павел Біч:

    Сяргей, аб якім перадзеле маёмасці будзе ісзі размова у шэраговых расейцаў якія не маюць аніякой маёмасці? Яны будуць уцякаць ад нерускіх якія уведуць джярваўнымі свае мовы, а маскоўская губернія ужо будзе перапоўнена уцякачамі. Тады ім прапануюць Беларусь гдзе усе размаўляюць на рускай мове і наогул анічога нацыянальнага няма. І яны прыедуць да нас з Пушкіным, Лермантавым, Талстым і Дастаеўскім і павыкідваюць нашых пісьменнікаў ў сметніцу.

  8. Siarhiej:

    Прадстаўнік РФ у ААН Чуркін (зараз нябожчык) зрабіў гераічны ўчынак — расказаў што Януковіч звяртаўся да Крамля з запытам аб уводзе войск ва Украіну, а гэта дзяржаўная здрада . Крэмль просьбу выканаў, але часткова — акупаваў толькі Крым і частку Донбаса.
    Ю. Царык таксама гераічна нам распавёў, што ў выпадку пагрозы адхіленьня Лу-кі ад улады расейская танкавая армія акупуе Беларусь. Гэта сігнал, што Лу-ка дамовіўся з Крамлём, а гэта таксама дзяржаўная здрада. Гэта значыць, што не Лу-ка гарант Незалежнасьці, а наадварот — Незалежнасьць закладзена ў расейскі ломбард як гарантыя для дыктатара.

  9. Павел Біч:

    Сяргей паклаў ў аснову сваіх разважанняў паняцце Здрады. Паняцце Здрады можна выкарыстоўваць адносна людзей якія перайшлі на бок ворага ў часы вайны са зброяў ў руках, але ментальна (нацыянальна) засталіся тымі жа кім былі да Здрады. А як быць з тымі хто ужо асміляваны як наш Лукашенка і Януковіч? Ты ім скажашь што яны здраднікі, а яны табе адкажуць што Беларусь і Украіна гэта часткі больш вялікай Расеі. І такіх шмат ва Украіне і такіх яшчэ больш ў Беларусі. Таму і варта змагацца супраць асіміляцыі, а яна у нас шпарка ідзе дзякуючы нашай новай назве “белые рускіе”. Вы не разумеюшчые шкоднасці назвы “белые рускіе” змагаецеся з пачварай у якой безконцая колькольсць галоў. Вы срубаеце адну, а іх вырастае яшчэ болей. Я гэта называю шызафрэніяй. А усё што ты напісаў гэта правільна. За выключэннем аднаго — ты не маешь доступа ані ў уладные ані сілавые структуры і таму не маешь магчымасці на іх падзейнічаць. Таму эфект тваіх публікацый невялікій. Але ты мог бы пачаць агітацыю ў народзе супраць назваў якія спрынічаюцца да нашай асіміляцыі. Для гэтага анічога не трэба асаблівага. Як мы раней рабілі агітацыю перад Выбарамі.

    • Рэдакцыя:

      П.Біч: “А як быць з тымі, хто ўжо асміляваны, як наш Лукашэнка ці Януковіч? Ты ім скажаш, што яны здраднікі, а яны табе адкажуць, што Беларусь і Украіна — гэта часткі больш вялікай Расеі” [мы раставілі знакі прыпынку і выправілі арфаграфічныя памылкі].
      — — —
      1. Тлумачым. І Лу-ка, і Янук, і такія як яны займалі (займаюць) вышэйшыя дзяржаўныя пасады. Перад іх заняцьцем яны КЛЯЛІСЯ на Канстытуцыі, што будуць БАРАНІЦЬ незалежнасьць сваіх дзяржаў. Нагадаем, адным з галоўных пунктаў у Канстытуцыі запісаны АБАВЯЗАК АБАРОНЫ НЕЗАЛЕЖНАСЬЦІ ДЗЯРЖАВЫ людзімі найперш на вышэйшых дзяржаўных пасадах. Калі яны ЦІ ІХ ПАДНАЧАЛЕНЫЯ (!) зробяць што-небудзь супраць незалежнасьці, яны АЎТАМАТЫЧНА становяцца ЗДАДНІКАМІ. З усімі вынікаючымі… Тое, што людзі на пасадах могуць быць “асіміляванымі”, ці яны будуць нешта там лічыць пра нейкія “часткі” нечага, НЯ МАЕ НІЯКАГА ЗНАЧЭНЬНЯ для… ўсяго вынікаючага!
      2. Сп. Біч, хутчэй пазбаўляцеся ад атручаньня “постмадэрнізмам”, а то бывае, што вы выглядаеце ўжо проста камічна.

  10. Павел Біч:

    А Лука можа сказаць, што ён не мог не пазваць расейскіе войскі таму што ёсць дамова АДКБ і калі ён бы парушыў яе,гэта таксама было б здрадніцтвам. Гэта я да таго, што усе паддаецца трактоўке і у кожнага трактоўка на сваю карысць. “Бяда не ў тым што ісціны няма, бяда ў тым што ісцін занадта шмат”. І што самае цікавае, Іншаму ваша трактоўка здаецца часцяком смешнай. Улыбкай яны хочуць падкрэсліць абсурднай вашай трактоўкі. Мне Вашые трактоўкі не кажуцца смешнымі, таму што я іх даўно чуў. А за тое што Вы правіце мае памылкі вам дзякуй.

    • Рэдакцыя:

      На НАШЫМ судзе над лукашыстамі перад суддзямі будзе ляжаць менавіта Канстытуцыя РБ ад 1991 г., на якой кляўся Лу-ка ў 1994-м, і Канстытуцыя РБ ад 1996 г., на якой таксама пазьней неаднаразова кляўся Лу-ка.
      Такім чынам, усё залежыць ад таго, чый будзе суд, а не ад таго, што “ісьцін шмат”…

  11. Павел Біч:

    Да таго каб суд стаўся Нашым, трэба паменяць свядомасць большасці нашага народа, зрабіць яго здольным на барацьбу. Пакуль яна пралукашенкаўская-прарасейская. І няма прыкмет што яна меняецца — ніхто не падае ў адстаўку з урадоўцаў, ніхто не перабегае з сілавых структур на бок апазіцыі, на мітынгі апазіцыі выходзіць па 2-3 тыс.; а гэта катасрафічна мала. Разгром апазіцыйнага руху працягваецца. Артыкулы-канстатацыі — як у нас усё кепска — запаўняюць увесь незалежны друк. Мы прапаноўваем нашай маласільнай апазіцыі кінуць усе Выбары, а таксама барацьбу за Добрабыт і Правы працоўных і заняцца толькі Нацыянальным. Толькі яно знішчае комплекс непаўнавартасці які ахоплівае народ які жыве пад гнётам чужой культуры (наш выпадак). Ці Рэдакцыя не згодна з гэтым?

    • Рэдакцыя:

      Мы ня толькі на 70% згодныя — хто больш за нас піша пра праблему этнацыда ў Беларусі? (калі ведаеце, напішыце). Мы пайшлі далей — мы заяўляем, што праблемы з “нацыянальным” у нашага народу абумоўлены ня толькі тым, што шалёны “капітан карабля” разам з “Харыбдай” зацята імкнуцца нацыянальнае зьнішчаць, а і тым, што заходняя “Сцыла”, якая кантралюе афіцыйную апазіцыю, ня менш зацята ІМКНЕЦЦА ДА ТАГО Ж!
      Вы ж, сп. Біч, па ранейшаму разьлічваеце, што зьвяртаючыся да неіснуючага сумленьня афіцыйнай апазіцыі, якое на карню куплена “Сцылай”, вы можаце яе пераканаць. Няўжо гады безвыніковасьці вашай дзейнасьці вас ні ў чым не пераканалі?… Няўжо вы не разумееце, што ПРАБЛЕМА НЯ Ў ТЫМ, што афіцыйная апазіцыя настолькі дэбільная, што ня здольна зразумець элементарную думку? Ці вы па ранейшаму і далей будзеце гэта сцьвярджаць?

  12. Павел Біч:

    Шаноўная Рэдакцыя, раз і апазіцыя і улада у нас дэбільная, то мы сустракаемся тады з яшчэ больш складаным пытаннем — што адбываецца наогул з нашым народам . Я спрабую разабрацца што адбылося з намі пасля раздела РП, але відаць нешта кепскае пачалося з намі яшчэ значна раней. Ў гэтым напрамку працуе д-р Сыч. Ён амаль не публікуецца, таму я кепска ведаю яго вывады. Ён шукае нашу нацыянальную ідэю, якая адна, па яго мненню, і можа ажывіць народ. Я як недадаланный постмодерніст лічу што такой ідэі цяпер наогул няма, а для малых народаў яе не было і раней. У іх была ідэя толькі выжіць. І тое што адбываецца цяпер у Свеце здаецца падтцярджае мае высновы. Гэта Брэксіт і наступленне нацыяналістаў ва усіх краінах. Але якія б не былі нацыяналісты. баюся, што ніхто з іх не адмовіцца перанесці свой плот на новую чужую зямлю, калі на ёй жыве народ які не можа абараніць сябе..

  13. Патрэбна распрацаваць і абмеркаваць “Акт аб дэкалянізацыі Вялікай Літвы Белай Русі”. Мы павінны забараніць таталітарную каляніяльную ідэалёгію расейскага імпэрскага шавінізму. Зняць з адказных пасадаў усіх расейскіх імпэрскіх шавіністых. Іх пакараць за генацыдныя дзеяньні. Марыгіналізаваць, г. зн. сканфіскаваць маёмасьць у местах (гарадох) і перасяліць у аддаленыя сельскія мясцовасьці з абавязковым працаўладкаваньнем на найцяжэйшых фізычных працах пажыцьцёва. Сілавыя структуры, адукацыю, навуку і культуру адразу ачысьціць ад шавіністых і г. д.
    Давайце падыскутуем на тэму аб дэкалянізацыі нашае Бацькаўшчыны.

    • Siarhiej:

      Каб ачысціць сілавыя і іншыя структуры ад шавіністаў, ды сканфіскаваць маёмасьць, ды перасяліць — трэба мець сваю структуру здольную гэта зрабіць. Пакуль гэтага няма, ды і рабіць гэта можна праз суд па канкрэтных фактах генацыду.

  14. Licvin:

    Не пра тое вядзём размову. Сытуацыя абвастраецца ў Сірыі, невядома што будзе з Украінай. Могуць узнікнуць лакальныя войны з Паўночнай Крэяй, ва Украмне, на Каўказе і Сярдняй Азіі. Эканамічнымі санкцыямі Захад можа моцна заціснуць і нас, асабліва дуэтам з Расіяй…
    А мы з вамі барабанім пра нейкі эфемерны суд над уладай, пра зьмену ўсёй уладнай эліты?? Такое можа адбыцца толькі пры акупацыі нашай дзяржавы замежнымі вайскамі. Так як адбылося ў Іраку, Лівіі, зараз у Сірыіі.
    Крытыкаваць лёгка, прапануйце хоць які—небудзь пазітыўны і канструктыўны план эканамічнага дзеяння.

    • Рэдакцыя:

      Прапануем яшчэ больш з’акцэнтаваць сутнасьць пытаньня.
      Ці можа хто-небудзь запрапанаваць больш “пазітыўны і канструктыўны” палітычны шлях (план, рэцэпт, дарожную мапу), чым тое, што было запрапанавана тут (http://nashaziamlia.org/2017/03/24/8997/#more-8997)?

    • Siarhiej:

      Пра “план эканамічнага дзеяння” (варыянт)
      1. Падаткавая рэформа — 5 празрыстых, не звязаных паміж сабой падаткаў:
      — сацыяльны падатак, акі падзяляецца 50/50 паміж працадаўцам і працуючым, 20% ад заробку, штомесячны
      — падатак на дадатковую вартасьць (сума продаж мінус выдаткі, уключна заробкі) 10-20% у залежнасьці ад
      напрамку дзейнасьці альбо 5% ад сумы продажу тавараў ці паслуг, штомесячны
      — спецыяльныя падаткі (акцызы) 20 — 200% на асобныя тавары ці паслугі, штомесячны
      — падатак на маёмасьць для камерцыйных арганізацый 1% і грамадзян 0,2%, штогадовы
      — мясцовы падатак 1-3% з сумы продажу — ідзе цалкам у мясцовы бюджэт, штомесячны
      Падатковыя грошы дзеляцца 50/50 паміж цэнтральным і мясцовымі бюджэтамі.
      2. Простая і празрыстая сістэма рэгістрацыі і банкруцтваў
      3. Штогадовыя дэкларацыі аб даходах (і выдатках) грамадзян (закрытыя) і чыноўнікаў (адкрытыя)

  15. Павел Біч:

    Сп. Куплевіч, як сапраўдны навуковец паказаў характэрную рысу усіх навукоўцаў — ідэалізм. Ну распрацуем мы “Акт…” а як мы яго данесём да інтэлігенцыі, хто яго будзе выконваць? Ну не цяперашняя ж улада, якая наследуе царскай і бальшэвіцкай уладам варожым нашай нацыі? Сп. Куплевіч, ведзь усё упіраецца ў пытанне як захапіць уладу. Я лічу, што пры той колькасці праеўрапейскага элемента што ёсць ў нашым народзе гэта абсалютна немагчыма. Прапаноўваю усе сілы апазіцыі кінуць на змену свядомасці нашых людзей. Цяпершняя прарускасць большай часткі нашага народа абумоўлена яго русіфікацыяй. А русіфікацыя у нас перамагла (і больш ані у аднаго народа былых Сав. Рэспублік) толькі дзякуючы яго новай назве “беларусы”. Чаму вы не можаце гэтую назву выкінуць на сметнік? Ад таго што ужо шмат памерлых так называлі наш народ на працягу апошніх 100-130 гадоў і вы з іх зрабілі ідалоў. А іх трэба аценьваць як жывых, якія ходзяць побач з намі.А тое што нас на працягу апошніх 500-600 гадоў называлі літоўцамі/літвінамі вы адкідваеце.Гдзе логіка? Разглядаць даўно жывушчых як нашых сучаснікаў вам не дазваляе страх перад смерцю і памерлымі (на якіх дарэчы будуюцца і рэлігіі). Усё гэта ёсць метафізічнае смецце, якое адкінула сучасная філасофія.В ы яе чытаць не хочаце. Гэта цяжка калі з прачытаннага разумеешь толькі 5%. Ну так балтайцеся ў 18 ст.

  16. Licvin:

    Беларусь не з’яўляецца палітычным моцным і самастойным міжнародным суб’ектам. Мы павінна да некага далучыцца. Расія пры ўсіх супярэчнасьцях з’яўляецца нашым адзіным эканамічна-фінасавым саюзнікам.
    Але Расію саму травяць з усіх бакоў. Пятая калона і агенты ўплыву, грантасмокі страўліваюць былыя савецкія народы, распальваюць міжнацыянальныя канфлікты. Расію магла б выратаваць, хутчэй даць нейкі шанец мабілізыцыйная стратэгія, але для гэтага трэба замяніць уладную эліту ў якой грошы ляжаць у заходніх банках. Такім чынам у Расіі шматлікі слой прзаходніх эліт якія лабіруюць заходнія каштоўнасьці.
    Таму сёння першай нашай задачай ёсьць: захаваць суверынітэт, другой — не ўвязацца ў ваены канфлікт ці вайну, трэцяй з усіх сіл падтрымліваць такі-сякі эканамічна фінансавы баланс, чацьвёртая — тлумачыць насельніцтву і электарату нацыянальныя каштоўнасьці і прыарытэты. Выхоўваваць моладзь у любві да ўласнай краіны.
    У паветры несумнена адчуваецца пах пораху…

    • Мікола))):

      Расея наш эканамічны партнэр, а не саюзьнік. З канца 80-х шыраць сярод недасьведчанага люду показку аб тым, як расея быццам бы ўтрымлівае Беларусь.
      Не абавязкова далучацца да Эўразьвязу ці Эўраазэсу. Да НАТО ці АДКБ. Трэба адчыніць межы для вольнага патоку тавараў, капіталаў ды паслуг. Нэўтралітэт швайцарскага тыпу.

  17. Павел Біч:

    Літвін, хоць ён і пісьменнік, кепска разумее псіхалогію рускіх. Калі сказаць сціпла, то рускіе не могуць цярпець побач з сабой іншые нацыі. Яны іх або асімілююць, або знішчаюць. Нас яны вызначылі для асіміляцыі

    • Мікола))):

      !!! Поўнасьцю згодзен

      На тэрыторыі Расеі былі асыміляваны мільёны ўкраінцаў і літвінаў, гэта і жыхары на сваіх этнічных тэрыторыях, так і эмігранты ў Сібір, Далёкі Ўсход і г.д. Таксама савецкая ўлада пераўтварыла літвінаў Віленшчыны ў палякаў і г.д.

      Менавіта таму далучэньне да любой Расеі (нацыяналістычнай, лібэральнай, манархісцка-кансэрватыўнай, сацыялістычна-камуністычнай) — зло і сьмерць нашага народу.

  18. Мікола))):

    Что не доделал русский штык — доделает русский чиновник, русская школа и русский поп
    Что не доделал русский чиновник, русская школа и русский поп — доделает русская нефть и газ, рынок для наших убыточных предприятий ?

    Не!!!

    Рэфармуем эканоміку!!!

    Не для таго нашыя продкі змагаліся за Вялікае княства Літоўскае і за Беларускую Народную Рэспубліку, каб мы з-за таннае нафты і газу прадаліся.

  19. Павел Біч:

    Негледзячы на тое што homoekonomik помер, экономіческая рыторіка запаўняе прастору СМІ. Таму я вызнаю усіх эканамісатаў -як прыуладных, так і апазіцыйных як шкодную катэгорыю спецыялістаў, які перашкаджаюць нам хутчэй зразумець што адбываецца і якія сапраўдные сілы цяпер рухаюць людзей. Сапраўдные сілы гэта нацыяналізм, а дакладнее лады жыцця і мыслення тых ці іншых народаў і нацый. якія цяпер ўступілі ў смяротную схватку.Тое што новые сілы як правіла выкарыстоўваюць мову (рыторыку) папередней пануючай фармацыі — аб гэтым таксама кажуць сучасные філосафы. Інакш кажучы, грошы якіе мелі вялікае значэнне ў эпоху буржуазіі страчваюць сваю вагу. Але вы паслухайце як шмат аб іх яшчэ гавораць. Той жа С.Высоцкі кажа, я не магу дзейнічаць, таму што мне не даюць гранты заходніе інвестары. Гэта, канешне поўпраўды. Астатнюю частку праўды, думаю, трэба шукаць ў крахе яго уяўленняў што нацыянальнае не мае той вагі якую надаюць яму нацыяналісты, якіх у нас з-за агіднага характера беларусшчыны амаль няма. Нагадаю што на адну партыю БНФ ў якой збіраліся нацыяналісты, у нас узнікла некалькі сацыял-дэмакратычных партый; да і сам БНФ страціў даволі хутка нацыяналізм, дакладней ён вырадіўся ў мовацентрызм.Такім чынам цэны на нафту і газ гэта прыкрыцце таго што нашае Нацыянальнае змагаецца супраць маскальшчыны якая нам накінута захопнікамі.

  20. Павел Біч:

    Дапаўненне да папереднега каментара. Тое што цены, грошы, эканоміка, добрабыт і сацыяльнае не маюць цяпер значэнне даказвае паразы тых хто дмае што пералічанае мае значэнне — улада вядзе краіну да краху, а апазіцыя, ў выніку сваёй дзейнасц за 20 гадоў, страціла тое, што атрымала як падарунак пасля развалу СССР.

  21. Павел Біч:

    Падарунак, Сяргей, ў тым што незалежнасць пасля развала Саюза атрымлівалі усе Рэспублікі скопам. Чытаць і веріць што апазіцыя ў Беларускім Вярхоўным Савеце колькасцью ў два дзесятка магла перамагчы тых хто быў супраць незалежнасці — а іх было две сотні — чытаць і верыць ў гэта смешна. Такіе думкі толькі павелічваюць хлусню і фальш якія і так накрываюць наш народ і краіну.Якшто б апазіцыя дабыла незалежнасць сама бездапамогі абставін, яна не праіграла б ўсё ў 1994 годзе. Тут челавек трапляе ў невырашальную ділемму — ці хлусіць, падвышаючы ў людзях аптымізм, ці глядзець праўде ў вочы і павелічваць пісемізм. Адметна, што старая апазіцыя (Пазьняк, Навумчык і пр.) выбралі першы шлях. Хочуць славы любым коштам. Твяроза на на сітуацію глядзеў толькі В.Быкоў, але ён не хацеў сапсаваць аптымізм.

  22. Павел Біч:

    Мікола, відаць, вырашыў “лавіць блох”. Вось такая у нас эліта!

  23. Павел Біч:

    Памятую, хацеў адказаць адной дзяўчыне якая пачала хвалявацца з таго што яе дзед паважаны герой партызан, якім ганарылася яна і уся яе радня (за тое што ён знішчыў шмат немцеў і іх прыхвастняў беларускіх паліцаяў) ў апошніх публікацыях пачаў разглядацца як прыхвастень камісараў (якія знішчылі шмат безвінных беларускіх селян, а таксама і немцаў, якія негледзячы на пачварную ідэалогію нацызма паказвалі часцяком і шляхэтнасць паводзін). Так я хачу паведаміць шаноўнай дзяўчыне, што як зауважылі сучасные філосафы Дабро і Зло ў людскіх справах павольна з цягам часу меняецца местамі. Тое што было дабром, становіцца Злом і наадварот. Абсалютнага на свеце Анічога няма.Праўда, пасля перамены месцамі новае Дабро і новае Зло губляюць сваю вастрыню, кантрастнасць, злобаднеўнасць. Так і ваш дзед з цягам часу перастане быць героем, а стане проста дурачком які змагайся за чужые інтэрэсы (камунізм і Расею). А наогул, лепей не варта з сучаснымі сваімі поглядамі аценьваць людзей мінулых эпох. Молжна трапіць ў багну з якой немагчыма будзе выцягнуць ногі.
    Сучасные т.з. Светавые рэлігіі, пазаімстваваўшы паняцце Вечнасці у філосафаў тут жа прылепілі яго да сваіх багоў. Але ў дзікіх народаў такога не было. Яны регулярна,- можа раз на год- знішчалі сваіх бажкоў са здэкамі і з усей сілай іх прыніжэння і майстравалі новых. Відаць для людзей пакланяцца нечыму вечнаму і усемагутнаму з цягам часу становіцца невыносна. Відаць, такая уж прырода челавека.

    • Рэдакцыя:

      П.Біч: “як заўважылі сучасныя філосафы, Дабро і Зло ў людскіх справах павольна зь цягам часу мяняюцца месцамі”.
      — — —
      ГАЛОЎНАЯ, СТРАТЭГІЧНАЯ ЗАДАЧА глабальнай ліберастыі зрабіць так, каб людзі перасталі адрозьніваць Дабро і блага… Паўстане татальны гуманістычны хаос, пасьля якога глабальныя соцыяпаразіты змогуць ужо лёгка перафарматаваць людскую цывілізацыю пад свае злачынныя паразітныя мэты.
      Адсюль да вас, сп. Біч, пытаньне: ці не маглі б вы назваць ІМЁНЫ ТЫХ “сучасных філосаваў”, якія так вынікова круцяць вашымі мазгамі ў ліберастычна-постмадэрнісцкім кірунку? Хто зь іх для вас аўтарытэт? Каму вы падпарадкоўваеце свой сьветагляд? Хто робіць з вас філасофскага інваліда?!

  24. Licvin:

    ” …веріць што апазіцыя ў Беларускім Вярхоўным Савеце колькасцью ў два дзесятка магла перамагчы тых хто быў супраць незалежнасці — а іх было две сотні — чытаць і верыць ў гэта смешна. Такіе думкі толькі павелічваюць хлусню і фальш …Якшто б апазіцыя дабыла незалежнасць сама бездапамогі абставін, яна не праіграла б ўсё ў 1994 годзе….”
    Тут Павел Біч прамаўляе праўду! У апазіцыі БНФ у той час аказаўся малы інтелектуальны патэнцыял ведаў, у першую чаргу палітычыных, эканамічных, стратэгічных… Раскруціўшыся на аварыі Чарнобыля, затым апазіцыя не здоляла вылучыць рэалістычныя, прагматычныя мэты, пасварылася з усім уладна—гаспадарчым актывам краіны,пачала спяваць чужыя навязаныя ім лібераламі з-за бугра, шкодныя алгарытмы … А народ некалькі год слухаў і чакаў ад апазіцыі, але потым народ вырашыў зрабіць стаўку на зразумелага з яснымі лозунгамі АГ.
    Беларусь сёння — гэта ВКЛ учора! Еўрапейская ВКЛ была акупавана і знішчана Маскоўскай Ардой. Нашы мастакі, музыканты, літаратары, наша мова, нашы дзяржаўнае законадаўства — сталі падмуркам на якім Маскоўская Арда збудавала сваю імперскую славу ХІХ стагодзя.
    Сёння мы нібыта павінны паўтараць этапы заходняй палітычнай і эканамічнай гісторыі. Гэта супярэчлівае меркаванне. Быў такі савецкі авіяканструктар Бартіні. Ён да вайны казаў ”Мы павіны ісьці наперарэз, зразаць вуглы і павароты. Толькі так мы можам дабіцца каб чырвоныя самалёты лёталі хутчэй і вышэй чым капіталістычныя самалёты.”
    Сёння мы, дзяды, павінны ўсяляць у моладзь аптымізм і плённыя думкі, меркаванні і светапогляды, рыхтаваць сурёзнае маладое пакаленне з уласнымі мазгамі. Пакаленне не крытыкаў, а канструктараў, вынаходцаў, патрыётаў..

  25. Павел Біч:

    Шаноўная Рэдакцыя, я карыстаюся матэрыялам які — дзякуючы нашаму філосафу сп. Грыцанаву- стаўся вядомым рускамоўным чытачам. Гэта працы сучасных філосафаў 70-90 гадоў мінулага ст. Што там адбываецца ў філасофіі цяпер я не ведаю, Выдзеліць нейкага аднаго філосафа тут немагчыма. Агульнае у іх усіх гэта знішчэння метафізікі (платонізма, логацэнтрізма (што за падзеямі стаіць нейкая логіка якую можна убачыць), што розум гэта люстэрка якое паказвае нам рэчаіснасць і г.д.). Адны філосафы мне больш зразумелые з-за складу маіх мазгоў, іншые цалкам Не. З першых магу назваць Бодрыяра, Фуко. Рорті. Першые французы, апошні амерыканец. У крамах ў асноўным прадаюць кнігі расейскіх інтепретатараў суч. філосаваў. Як і усё расейскае працы па філасофіі яны шматслоўны, другасны (руская мова непрыдатная для яснага мыслення) чытаць іх немагчыма. Яны дарэчы, і дорага каштуюць. Мацкевіч не постмодерніст, хоць і метадолог. Постмодерністам у нас ёсць Акудовіч. Ён нават вядзе нейкіе кружкі, куды па рефератам адбірае сабе вучняў.Я туды не трапіў, да і не вельмі хацеў. Шмат чаго было сказана суч. філ.20—40 гадоў таму што цяпер адбываецца. Напрыклад, крах гуманізма, лібералізма і яго каштоўнасцяў адыход ад пошукаў Агульнага (тождеств), і інтерес на вывучэнне Разлічый. А Разлічча гэта і ёсць абгрунтаванне нацыяналізму. Модным цяпер ёсць фран. Дерріда. Але там “тушы светло”. Баюся што яго не разумее і сам Акудовіч. Шмат хто з філосафаў кажа ужо і пра канец філасофіі. Яна пераутвараецца ў літературу. Гэта так яны моцна пазнішчалі метафізіку што філасофія сталася літературай., ці дакладней (як я думаю) — этнапсіхалогіяй. Заклікаю сп. Куплевіча рухацца ў гэтым напрамку і выкарастаць такім чынам веды што ён назапасіў ў сваім вучэнні. Факт што украінцы і рускіе адносяцца да адной цывілізацыі між тым ваююць між сабой патрабуе ад Куплевіча гэтага.

  26. Siarhiej:

    Амаль усе сучасныя хвілосафы (метадолагі, …) шматслоўныя трындуны і блытанікі. Ёсць больш адэкватная (мэта)навука ўзамен філасофіі — агульная тэорыя сістэм.

  27. Licvin:

    Siarhiej: ”Агульная тэорыя сыстэм” — гэта цікава.
    А наогул я прыйшоў да высновы, што выратаванне ляжыць толькі ў паступовым ўзнаўленні і адраджэнні Саюза Савецкіх Сувереных Рэспублік. Без узнаўлення Савецкай цывілізацыі нам усім кранты. Усім — гэта ўсім былым рэспублікам постсавецкай прасторы. Нават прыбалтам будзе кірдык.
    Канечна патрэбна ”мабілізыцыйна стратэгія” развіцця, як у 30-ыя гады падчас індустрылізацыі. Спадзяванне на нейкія рынкавыя рэформы, доступ капіталаў і тавараў — бесплённыя і інфантыльныя мроі. Ніхто з заходніх багатых краін не пусціць да фінансава-эканамічнага сусветнага пірага краіны трэцяга міра. СССР даў нам аўтаномію і дзяржаўную структуру, і толькі СССР можа захаваць наш суверынітэт і магчымасьць выжывання!
    На самай справе зараз ідзе барацьба між тымі сіламі, што хочуць канчаткова дабіць і разрабаваць постсавецкую тэрыторыю і тымі сіламі, якія хочуць аднавіць савецкую цывілізацыю, і абедзьве гэтыя сілы старанна пазьбягаюць сымбаляў СССР. Па розных прычынах…

    • Рэдакцыя:

      Сп. Ліцьвін, вы нас уразілі…
      Як можна быць за аднаўленьне СС?!
      — Ідэалогія: недасягальная (бо ўтапічная) і таму АБСАЛЮТНА БЕССЭНСОЎНАЯ МЭТА, на якую паклалі свае жыцьці (ва ўсіх сэнсах) тры пакаленьні жыхароў былой расейскай імперыі;
      — Унутраная палітыка: стварэньне СОЦЫЯПАРАЗІТНАГА КЛАСА камуністычнай бюракратыі, якая ўсё вяла да заняпаду (абъектыўна вяла, бо інакш і не магла);
      — Эканоміка: вечнае адставаньне (па прычыне неэфектыўнасьці; часовы посьпех быў толькі там, дзе канцэнтраваліся ўсе рэсурсы — напр., ваенная прамысловасьць);
      — Сацыяльная і нацыянальная справядлівасьці: і не начавалі… (нават у параўнаньні з краінамі “дзікага капіталізму”)
      — Вонкавая палітыка: стварэньне сітуацыі, калі ўся людская цывілізацыя была пастаўлена на мяжу ядзернага армагедона!
      — Гістарычны зьмест: СС быў праектам ЗАХОДНЯЙ ФІНАНСАВАЙ АЛІГАРХІІ (рэалізаваным з дапамогай “троцкіх-урыцкіх-сьвердлавых-кагановічаў-бланкаў”), прызначаным прыбраць зь геапалітычнай сцэны ПАТЭНЦЫЙНАГА канкурэнта — САПРАЎДНУЮ САДРУЖНАСЬЦЬ свабодных еўразійскіх народаў й іх дзяржаў, т.б. прыбраць пагрозу заходняй фіналігархіі ў выглядзе АПТЫМАЛЬНАГА СПОСАБУ ЎЛАДКАВАНЬНЯ агульналюдскай цывілізацыі (дарэчы, стратэгічны сэнс дзейнасьці заходняй фіналігархіі на глабальнай палітычнай арэне і сёньня такі ж…; расейская імперыя была і застаецца тут саюзьнікам гэтай галоўнай, на глабальным узроўні, соцыяпаразітнай сілы).
      І вы, сп.Ліцьвін, за тое, каб усё гэта паўтарыць? Са ўсё тымі ж звыштрагічнымі наступствамі? На карысьць усё тых жа глабальнах сатанінскіх соцыяпаразітных сіл?!

    • Siarhiej:

      Ваша выснова памылковая і нелагічная.

      • Рэдакцыя:

        Не забылі? Наш сайт ідэалагічны.
        Таму чакаем удакладненьняў і абгрунтаваньняў.

        • Siarhiej:

          Licvin: “А наогул я прыйшоў да высновы, што выратаванне ляжыць толькі ў паступовым ўзнаўленні і адраджэнні Саюза Савецкіх Сувереных Рэспублік”
          Я пра гэту выснову.

    • Jas':

      Сп. “Licvin” (Красавік 10, 2017 у 20:51) марыць пра вяртаньне СССР? Ну-ну…
      Прачытайце «Советская нация» (31.01.2014) https://durdom.in.ua/uk/main/article/article_id/20308.phtml
      Добра глузды прачышчае. Разуменьне праблематыкі дачыненяў розных пластоў насельніцтва ў дзяржавах, што ўтварыліся на абшарах былога СССР, — выглядае слушным.

  28. Павел Біч:

    Якшто Літвін прызнаўся што ён за аднаўлення СССР, то узнікае пытанне чаму ён друкуецца на гэтым сайце. Ёсць іншые сайты на якіх друкуюцца яго аднадумцы.Недаўна трох такіх аўтараў сайта Рэгнум нават арыштоўвалі у нас ў РБ. Есць таксама і рухі адпаведнага напрамку. Гэта рух “Белая Русь” і БРСМ. Прысутнасць такіх аўтараў можа сведчыць таксама і пра невызначаннасць ідэалогіі Рэдакцыі дадзенага сайта.
    Сяргей што апазіцыя павінна рабіць ззыходзячы з тэорыі сістем? Наколькі я памятую, ты нашую уладу разглядаешь проста як банду злачынцаў.Якая партыя цяпер выражае твае погляды?

    • Siarhiej:

      Рыхтаваць кадры, распаўсюджваць інфармацыю. Але найбольшай праблемай з’яўляецца маскоўская арда.
      К. Маркс быў малаадукаваным дурнем, РПЦ — камуфляж для бандытаў, трэба пазбегнуць эфекта “малпы з гранатаю”, праца рабоў малаэфектыўная, вырашальная роля тэхналогій, дыктатарскія рэжымы — тупік цывілізацыі … Вось такія лозунгі!

  29. Licvin:

    Рэдакцыя: ”Сп. Ліцьвін, вы нас уразілі…”
    . Дзякуй. Зараз можна падумаць і паразмаўляць сурёзна. Вычытаў у НН што кенійскі міліянер купляе беларускі прыбытковы калгас! Калі такіх ”кенійскіх міліянераў” у нашай краіне будзе 100 ці 1000, то дзе будзем мы? І хто тады будзе верхаводзіць у нашай краіне? І куды заробленыя прыбыткі пабягуць з нашай краіны? Каланіялізм —нэакаланіялізм—глабалізм — гэта адна і тая ж з’ява толькі ў развіцці. Як мы можам далучыцца да заходняга вобраза жыцця — калі ў нас адсутнічае карыстанне Нацынальнай Ідэяй? Нашы народ дэнацыяналізаваны, Моладзь рвецца за мяжу..Уладная бюракратыя думае толька пра сябе.
    Выснова : нам трэба зачыніцца ў межах сваёй дзяржавы і ўпартай працай мэтанакіравана даганяць перадавыя краіны! Але гэта немагчыма ў адзіночку!? Таму трэба зачыніцца разам з тымі краінамі, якія трапілі ў аналагічнае становішча! Стварыць агульны рынак для супольных краін, каб ”МТЗ” прадаваўся на рынках гэтых краін пажадана з колькасьцю 200 млн.чалавек.
    За гэты час нам трэба ўмацаваць у сьвядомасьці сваіх суачыннікаў любоў да Айчыны, патрыятызм, ствараць сучасную сваю літаратуру, тэатар, сваё нацыянальнае кіно. У кniharnia.by, ёсьць кніжка ”Брыгадны генерал” з новай апошняй главой, якая паказвае як патрыёты—нацыяналы пачынаюць новую настойліваю працу па стварэнню нацыянальнай сьвядомай нацыі.
    Як зазначыў Siarhiej пра тэорыю сістэм — гэта азначае, што пры сістэмным аналізе не прымаюцца да ўвагі эмацыанальныя пачуцці. ПАлітычны аналітык заўсёды разглядае гістарычныя падзеі з пункту гледжання дасягнення мэты. Як і чаму нехта дасягнуў мэты, а нехта прыпыніўся і прайграў. Сацыялістычны Кітай — другая краіна ў сьвеце! Чаму і як?
    ” Ідэалогія: недасягальная (бо ўтапічная)…— Унутраная палітыка,,,— Эканоміка: вечнае адставаньне (па прычыне неэфектыўнасьці? — Сацыяльная і нацыянальная справядлівасьці — Вонкавая палітыка —…’
    Чаму так было ў гісторыі? Чаму? Каб зразумець, трэба асэнсаваць панятак ”Неабходнасьць’:. Неабходнасьць валадарыць у рэчаіснасьці і жыцці. Свабода — гэта момант выбара…
    Аб гэтым усім дарэчы гаворана—перагаворана і нават кніжка ”Брыгадны генерал” напісана, дзе ўсе гэтыя пытанні ў некалькіх главах дэталёва разгледжаны, і з удзелам лепшых каментараў ”Нашай Зямлі”. А мы кніжак не чытаем, ўсё спрачаемся і адзін аднаго пераконваем.
    Між тым на апошнім мітынгу 25 сакавіка я ўбачыў новае пакаленне, што нечакана паўстала ў рэчаіснасьці. Людзям па 30-35 і нават 40 год і яны ўжо не ведаюць, што такое СССР. Не ведаюць і шляхоў да Храма. ”Далоў”, ”Ганьба”, ”Жыве” і ўсё? Між тым ідыялагічныя чабаны і папы гапоны тыя самыя?!

    • Siarhiej:

      Памылкі: 1. Кітай — НЕ сацыялістычны 2. Храма няма, а ёсць цывілізацыя 3. Чабаноў і гапонаў не блытай з лідэрамі, якія неабходны 4. Зачыніцца і даганяць — абсурд 5. Не бойся глабалізму, а думай як канкураваць у глабальным свеце з кітайцамі ды палякамі …

  30. Licvin:

    1.Няхай будзе камуністычны Кітай, якая розніца, калі існуе Камуністычная партыя, якая трымае ўладу.2.Дарога да Храма — гэта шлях да Бога. 3.Чабаны і папы гапоны зараз вядуць электарат, а лідэраў няма, ці яны хаваюцца да лепшага часу. 4. Адчыніцца і не даганяць — значыць ”Беларусь будзе раскуплена ”кенійскімі міліянерамі” на працягу двух месяцаў. 5. Не асцерагацца неакапіталістаў і глабалістаў — значыць быць страусам, які хавае галаву ў пясок пры небяспецы. 6. Думаць трэба заўсёды, таксама дзейнічаць, таксама падтрымліваць сваё і сваіх. 7 З кітайцамі няхай канкрыруюць амерыканцы, мы з імі будзем супрацоўнічаць. З палякамі трымацца насцярожана, не давяраць.(бо яны помняць пра ”крэсы всходні” і не помняць пра ”крэсы заходнія — Беласточыну.”.

  31. Павел Біч:

    Са сп. Літвінам можна пагадзіцца ў тым што Свет групуецца ў блокі. Гляджу па крымска-татарскаму каналу турецкі фільм аб эпохе барацьбы тюркаў з манголама Чінгіз-хана і падрыхтоўкі разгрома Візантыі. Там гарады Сярэдней Азіі узгадваюцца як свае. І Эрдаган хоча стварыць Халіфат які аб’яднае усіх мусульманаў, каб супрацьстаяць Захаду і Кітаю. Расея не будзе здольная стварыць новы блок. Яе залаты час гэта Расея 19 ст і СССР. Яна будзе адсталай Эўропай і лезці ў яе цяпер на пароге яе развала, мяркую, гэта глупства. Любімая думка Джемаля Гейдара (памер нечакана недаўна) што пры усей варожасці Расеі да Захада, яна танчыць пад дудку гэтага Захаду. У яе не хапае інтэлекта каб стварыць цывілізацыю адрозную ад Заходняй. Гэта бачна па адсутнасці там вялікіх вучоных і філосафаў. (пісьменнікі апісваюць свой народ і не более, гэта анікому не цікава).
    Сяргей якую інфармацыю мы павінны распаўсюджваць зыходзячы з тэорыі сістем.? Якую б партыю ты б стварыў каб была у табе такая магчымасць?
    Сп. Літвін, ты увесь час прапаноўваешь нам свае літературные творы. Я даўно тябе прашу — выкажы свае ідэі мовай сацыялогіі. Як ты паспрабаваў гэта недаўна зрабіць, то атрымалася мракабесіе ў расейскам духу.
    Рэдакцыя лепей адрознівайце вялікіе літеры ад малых ў коде.

    • Siarhiej:

      “Сяргей якую інфармацыю мы павінны распаўсюджваць зыходзячы з тэорыі сістем?”
      Напрыклад чым адрозніваецца Паўночная Карэя, якую падртымліве СССР і РФ, ад Паўднёвай, ці Беларусь ад Польшчы. Калі мераць па колькасьці рэзідэнцый у прэзідэнтаў, дык беларусы ў 15 разоў багацейшыя.
      Ёсць шмат простых фактаў пра якія трэба казаць. Без свабоды няма ані дабрабыту, ані бяспекі. Праца рабоў малаэфектыўная. Выбараў у нас няма, а ёсць спецаперацыя спецслужб — дурылаўка. Палову нашых заробкаў і пенсій мы мы гублям дзякуючы дактатуры. …

  32. Павел Біч:

    Сяргей, мне здаецца, ты не да канца адчуваешь у якім Свеце мы пачынаем жыць. Учора на расейскім Ток-шоу зайшла размова пра жыццё ў КНДР. Так прыхільнік ДНР кажа што там жыццё нармальнае ў крамах ўсё ёсць, а дэмакрат кажа што там амаль голад. Каму верыць? Тое ж датычыцца і аценкі жыцця ў РБ. Для адных у нас усё нармальна, для іншых у нас усё не нармальна.Гдзе праўда. Не буду злаваць вас цітатамі суч. філ.якія прадбачылі такую сітуацыю яшчэ 20-3- гадоў таму. Суцельная русіфікацыя прывела да таго што наш народ мае расейскую свядомасць і не будзе слухаць такіх як ты і я. Аб тым што паспрыяла у нас пераможнай русіфікацыі паўтарацца падрабязна не буду. Калі ж казаць сціпла, то гэта распаўсюд рускай літературы хлуслівай гісторыі пра нас, РПЦ, назвы “беларус”, руска-савецкай топанімікі. Але самы сільны фактар, на мой погляд, гэта новая назва нашага народа. Ён як паветра якім немагчыма не дыхаць усім людзям.

  33. Siarhiej:

    Каму верыць? Дзе праўда?
    Агульная тэорыя сістэм вывучае складаныя сістэмы, абапіраецца на факты і вымярэньні. Ёсць дадзеныя па ВУП на чалавека па ўсіх краінах, індэкс HDI, Gini індэкс, статыстыка нараджальнасці, алкагалізму, транспартных здарэньняў, колькасці патэнтаў, размеркаваньня бюджэту (напрыклад на ахову Лу-кі выдатковываецца больш грошай чым на Акадэмію Навук), IQ індэкс, шчыльнасць насельніцтва, забруджанасць паветра, колькасьць сілавікоў, тэмпы інфляцыі і шмат чаго іншага. Дадай да гэтага свой жыццёвы вопыт і разважай лагічна. СМІ, злоўленыя на хлусні, занось у чорны спіс і не карыстайся.
    У Свеце бало тры прамысловыя рэвалюцыі (1800 г, 1900 г, 2000 г.), адна Вялікая навуковая рэвалюцыя (1920 г.) і адна Вялікая сацыяльная рэвалюцыя (1791 г. — Біль аб Правах). Можна шмат што дадаць каб зразумець сацыяльны малюнак Свету.

  34. Licvin:

    Чаму Малдова пачала рухацца ў бок ”ТС”? А калісьці была квітучая рэспубліка СССР! Быў у Малдове ў 1970 годзе, выдатная рэспубліка. А ў 1994 годзе ізноў там быў — гэта развал!
    ” Вялікая сацыяльная рэвалюцыя (1791 г. — Біль аб Правах)”
    А Статут ВКЛ — 1588 год! А куды дзеліся амерыканскія індзейцы — якіх знішчалі як дзікіх звярэй, за скальпы індзейцаў плацілі грошы, а рабаўладальнікі амерыканскія сваё першапачатковае багацце зарабілі на рабах.
    Сусветная эканоміка пабудавана ў выглядзе піраміды, на версе піраміды абраныя англасаксонскія краіны, дапшчаны французы, немцы, японцы…, краіны трэцяга сьвету — гэта пастаўшчыкі рабсілы, сыр’я, спажыўцы і пакупнікі тавараў з краін ”залатога міліярда”. Таму Малдова і павярнулася да ТС, бо ЕС ёй рабіць нечага, там месцадля яе каля парашы.
    Дарэчы, мае апаненты, так і не адказалі на пытанне пра ”кенійскіх міліянераў” і пра поспехі Камуністычнага Кітая? Зьбеглі ад канкрэтыкі, пачалі гаварыць аб агульным і абстрактным…

    • Siarhej:

      Для разуменьня Света трэба сачыць за біржавымі індэксамі, напрыклад NASDAQ.
      Кітай — спажывецкая, ганлёвая, вытворчая краіна. Марксізмам-ленінізмам яны не замарачываюцца, а турбуюцца пра інвестыцыную прываблівасць.
      Іран інвестуе 20 млрд USD у новыя нафтавыя свідравіны. Tesla-motors, вытворца электрамабілей, абагналы Ford і GM … Ідзе распрацоўка праекту сусветнага спадарожнікавага інтэрнэту, які базуецца на сотнях спадарожніках на нізкай арбіце …
      Вось такія зрухі вызначаюць будучыню. Не трэба плакаць пра індэйцаў ды зайздросціць “залатому мльярду”, а трэба ўцягівацца ў КАНКУРЭНЦЫЮ.

  35. Павел Біч:

    Сп. Літвін, выпадак з кенійскім міліардэрам які купіў беларускі калгас можна уладкаваць- якшто ён прывязе з сабою пяць кенійцаў якія будуць яму дапамагаць наводзіць парадак сярод нашых алкашоў, калі калгас запрацуе і ён ад прыбытка пабудуе тры дома культуры з басейнамі ў Беларусі і адзін такі ж аб’ект ў Кеніі, то гэта будзе прымальна. Кепскае пачнецца якшто ён прывязе з сабою1000 кенійцаў рабацяг якія пазбавяць працы беларусаў, а ад прыбытка пабудуе толькі дамы культуры і басейны толькі ў Кеніі, то гэта будзе кепска. Усё можна абгаварыць ў Дамове. Галоўнае не згубіць кіраўніцтва, уладу на сваёй зямлі. Што да тваёй прапановы зыкрыццы нам разам з расейцамі, то ад нас праз некалькі гадоў не застанецца слядоў. Такія рускіе, Такія мы. Адзіны народ ад якога мы можам не адлучацца гэта летувісы. Але яны нас баяцца што мы іх аславянім.

  36. Siarhej:

    Дыктатура, арыентаваная на маскоўскую арду, з’яўляецца асноўным тормазам для Беларусі.

    • Jas':

      Дзяржаўны лад у “Рэспубліцы Беларусь” называць “дыктатурай” — выглядае на памылку.
      Дыктатура — абавязкова моцна нацыянальная, НАЦЫЯНАЛІЗМ — адзін зь яе падмурковых камянёў. У Гісторыі няма прыкладаў адваротнага.

Пакінуць каментар

*

  • Старонкі

  • Рубрыкі

  • Апошнія запісы

  • Архівы