Шаноўныя суайчыннікі!
Заўчасная смерць — бяда і непапраўная страта не толькі для блізкіх, але і для ўсёй чалавечай супольнасці. Але ж падчас крывавага разбою бальшавіцкіх ЧК, ГПУ, НКВД, МДБ ў мiнулым стагоддзе, бадай, не было той сям’і і радзіны, каб з іх асяродку чорнае груганнё не вырвала бацьку, маці, сына, брата, сястру, дарослых і нават непаўналетніх. А хто ацалеў — застаўся запалоханым на ўсё жыццё. І што гэта былі за страты! Боль за іх не згас, не вычарпаў сябе у народзе дагэтуль.



































































