nashaziamlia.org

Асьветна-адукацыйны, грамадазнаўчы сайт для беларусаў: аналіз, прагноз, сілы, інтарэсы, сьветагляды, ідэі, ідэалогіі, праграмы, мэты.

Запісы

Пра зьмест і сэнс нашай дзейнасьці (вакол падзей 24-25 сакавіка ў Менску)

сакавік 29, 2012 | 107 каментарыяў

Рэдакцыя.

 

Маем абавязак паінфармаваць нашых чытачоў аб выніках сустрэчы прыхільнікаў стварэньня Беларускага Дэмакратычнага Руху. Акрамя таго, за апошнія дні адбылося некалькі важных падзей, якія варта абмеркаваць.


1.

24 сакавіка 2012 года ў Менску па закліку сябраў рэдакцыі сабралася, на жаль, толькі некалькі чалавек. Іх фота вы бачыце ніжэй. Гэта – два студэнты-гісторыкі (на фота абодва зьлева), пісьменьнік Кастусь Травень (на фота ён крайні справа), адзін з самых галоўных актывістаў па стварэньні Беларускай Аўтакефальнай Праваслаўнай Царквы (БАПЦ) айцец Леанід Акаловіч і кіраўнік нашай рэдакцыі Алесь Астроўскі (у цэнтры).

Пасьля знаёмства (большасьць прысутных убачылі адзін аднаго ўпершыню) была абмеркавана сітуацыя ў Беларусі (каб скарэктаваць і ўдакладніць уласнае разуменьне) і задачы, якія стаяць перад арганізатарамі Беларускага Дэмакратычнага Руху. Было адзначана, што гэтыя задачы па-ранейшаму адпавядаюць этапу Веды.

Надвор’е ў Менску ў час сустрэчы было цудоўным. На гэты раз сабрацца людзям каля помніка Купалу ніхто не перашкаджаў. Адзіным недахопам падзеі было тое, што прыйшло мала людзей. Аб’ектыўна, але факт – наш рух пакуль застаецца ў зародкавым стане (праўда, перад сустрэчай Астроўскаму патэлефанавалі два чалавекі й паведамілі, што ня змогуць прыйсьці; некаторых у гэты дзень не было ў Беларусі; некаторых рэдакцыя папрасіла не прыходзіць; а некаторыя напэўна спужаліся магчымых рэпрэсіяў – мы пра гэта шчыра папярэджвалі, робячы абвестку).

Што ж, кожны сам абірае свой шлях…

У арганізацыі сваёй дзейнасьці рэдакцыя ня лічыць магчымым выкарыстоўваць PR-аўскія тэхналогіі маніпуляваньня людзьмі, іх наўпроставы ці ўскосны падман. Калі мы лепш за іншых разьбіраемся ў тым, што такое персьпектыўны, верны шлях грамадска-палітычнага разьвіцьця, мы лічым сябе абавязанымі публічна папярэджваць людей, да якіх мы можам дагрукацца, выкарыстоўваючы  рацыянальную аргументацыю  – г.зн., што мы заўсёды зьвярталіся і будзем зьвяртацца толькі да розуму людзей, а таксама да больш высокіх псіхічных рыс – сумленьня, пачуцьцяў нацыянальнай і сацыяльнай справядлівасьці, шчырага патрыятызму… Гэта мы будзем рабіць і далей, нягледзячы ні на што…

 

2.

На наступны дзень, 25 сакавіка, у Менску лепшая частка (бо нацыянальна-дэмакратычная) “беларускай дэмакратычнай аб’яднанай” апазіцыі ўзначаліла адзначэньне чарговай гадавіны першага аднаўленьня дзяржаўнасьці Вялікай Літвы-Беларусі, якое адбылося ў 1918 годзе (гл., напрыклад, тут: http://www.svaboda.org/content/article/24526474.html).

Каля Акадэміі Навук сабралася, па розных зьвестках, 2,5 – 3,5 тысячы чалавек, якія прайшлі шэсьцем пад беларускімі нацыянальнымі сьцягамі да плошчы Бангалор, дзе адбыўся мітынг.

Адносна невялікая колькасьць удзельнікаў мерапрыемства, напэўна, тлумачыцца вельмі кепскім надвор’ем, якое было ў Менску ў гэты дзень. Напэўна, ма́е значэньне і тое, што ўсё большая колькасьць людзей, якія шчыра жадалі б жыць у цывілізаванай, свабодна-самастойнай, нацыянальна-дэмакратычнай Беларусі, адчуваюць бессэнсоўнасьць далейшай падтрымкі тых кіраўнікоў апазіцыі, якія правалілі ўсе шанцы, страцілі столькі гадоў, але… па-ранейшаму як ні ў чым ні бывала “плаваюць” на паверхні грамадска-палітычнага жыцьця ў Беларусі. Становіцца ўсё больш відавочным, што гэта іх такое “плаваньне” якраз і заключае ў сабе стратэгічны дэструктыўны сэнс – не дапусьціць магчымасьці арганізоўваць апазіцыйную дзейнасьць у Беларусі іншым больш здольным і непрадажным людзям…

Таму далей мы скранцэнтруем увагу на тым, што і чаму мы лічым сэнсоўным у грамадска-палітычнай дзейнасьці ў Беларусі ў наш час (хаця гэтае пытаньне мы ўзьнімаем дастаткова рэгулярна, перыядычна зьяўляюцца новыя факты, грані, аргументы, якія варта абмеркаваць).

Але найперш, для разьмінкі, давайце зьвернем увагу на факт, які, здаецца, мае малае дачыненьне да справы. Факт такі: калі калона “нацыяналістаў” набліжалася да Бангалора, да яе далучылася група пад “весялковымі сьцягамі” (гл. фота).

 

Гэта – вядомыя людзі. Іх грамадская пазіцыя, а таксама сэнс іх дзейнасьці падрабязна прааналізаваныя на сайце (чытаць адсюль https://nashaziamlia.org/2011/12/19/4596/ і дасюль https://nashaziamlia.org/2012/01/08/4696/). Тое, што гэтыя людзі нічым ня могуць дапамагчы ў пераўтварэньні цяперска-лукашысцкай Беларусі ў дэмакратычную дзяржаву, відавочна і цалкам даказана намі. Але ж ніхто не запрапанаваў ім у калону не станавіцца, ці хаця б згарнуць “весялковыя” сьцягі, каб не дыскрэдытаваць тых, хто сабраўся, перад беларускім народам (а тое, што цяперскія ўлады абавязкова выкарыстаюць гэты факт, можаце не сумнявацца…).

Асаблівую пікантнасьць сітуацыі дадае вось што. 17 сакавіка – гэта быў дзень, калі ў Беларусі стала вядома пра забойства Кавалёва і Канавалава, а таксама пра тое, што Каваленку пачынаюць прымусова “лекаваць”. Дык вось, гомасексуалісты зладзілі свой 10-хвілінны “пікет” у Менску менавіта тады (як на справе выглядаў іх г.зв. “пікет”, гл. фота ніжэй). Якая ж тэма была ў “пікета”? А тэмай было змаганьне супраць… “ксенафобіі й расізму ў Беларусі” (?!). Ня верыце таму, што прачыталі? Тады пачытайце тут: http://www.svaboda.org/content/article/24518975.html

Хто не схапіў сутнасьць падзеі, тлумачым: у Беларусі, у якой цяпер назіраецца небясьпека страты дзяржаўнасьці, этнацыд і генацыд беларускага народу, на кожным кроку адбываецца дыскрымінацыя беларусаў-літвінаў на іх уласнай зямлі (менавіта па нацыянальнай прыкмеце), актыўнешым чынам ідзе захоп уласнасьці беларускага народу, зьнішчаецца наша прырода, пагражае кітайская ці чорт ведае якая яшчэ каланізацыя нашай зямлі, і г.д., і да т.п. – дык вось на гэтым фоне вылазіць нейкая група і пачынае агітаваць супраць… “ксенафобіі й расізму”!.. Г.зн., робіць тое, што ўсяму вышэй адзначанаму сатанізму якраз спрыяе! Сэнс акцыі зразумелы: Беларусы не павінны рыпацца, яны мусяць баяцца, што іх абзавуць “ксенафобамі й расістамі!”

(нагадаем, каланізацыя Беларусі абсалютна чужароднымі ксенаэтнасамі – відавочны, дадатковы і ня менш страшны механізм генацыду карэннага народу, чым фізічнае ці інфармацыйнае ўзьдзеяньне з тымі ж мэтамі; падумайце над тым, што адбылося зь сербамі на тэрыторыі Косава, калі туды перасяліліся албанцы; што адбылося з уйгурамі, маньчжурамі, тыбетцамі, манголамі, народам хой, калі на іх этнічныя тэрыторыі перасяліліся кітайцы…)

Усьвядомілі ўзровень цынізму?! Бачыце, што робіцца?!…

Тое, што ў гомасэксуалістаў ёсьць псіхічныя адхіленьні, вядома даўно. Але, каб іх псіхіка мела аж настолькі дэструктыўную, блюзьнерскую накіраванасьць, цяжка было нават уявіць. Цяпер будзем ведаць і гэта. А таксама тое, што гаспадарам “блакітных” менавіта такая агентура, здольная на самыя паскудныя, цынічныя рэчы, якраз і патрэбная… 

І вось тут раптам усё тая ж група змагароў з “ксенафобіяй і расізмам у Беларусі” прыходзіць на мітынг нацыянальна-дэмакратычнай апазіцыі з нагоды найвялікшага нацыянальнага сьвята беларускага народу, а ёй арганізатары нават ня здольны нічога сказаць…

Ну, што, адчулі нюансік?! А, між тым, гэты нюансік яскрава дэманструе яшчэ адну праблему – узровень тых, хто кіруе нават нацыянальна-дэмакратычнай часткай “беларускай дэмакратычнай апазіцыі”. Калі так сябе паводзяць Колас й Івашкевіч, што ж тады чакаць ад лябедзек, саньнікавых ды іншых халезіных з бандарэнкамі…

Разьлічваеце на іх? І далей зьбіраецеся хадзіць за імі? Гэта вашае права. Наша задача вас папярэдзіць.

З нагоды “цудаў”, якія мы бачым у грамадска-палітычным жыцьці, маем права выказаць адзін прагноз і адну гіпотэзу.

Прагноз. Адсутнасьць прынцыповасьці ў кіраўнікоў “аб’яднаных дэмакратычных сіл” азначае, што кіраўнікі геяў хутка будуць імкнуцца ўвайсьці ў склад “аб’яднанцаў”, каб праводзіць там тую палітыку, якую ім заказалі іх гаспадары (відаць, адных ліберастаў сярод аб’яднанцаў ім недастаткова). Далей “палітыка” геяў будзе такой: актыўнае змаганьне супраць “расавай нецярпімасьці, а таксама супраць ксена-  ды гомафобіі ў шэрагах аб’яднанай дэмакратычнай апазіцыі й ва ўсёй Беларусі ў цэлым”; пра генацыд, этнацыд, дыскрымінацыю беларусаў і г.д., як і цяпер, будзе поўны маўчок!

Гіпотэза. Севярынец і Дашкевіч, якія супраціўляліся пранікненьню “блакітных” у шэрагі “аб’яднанцаў” (асабліва Дашкевіч), відаць, не дарма цяпер знаходзяцца за кратамі. За што іх пасадзілі на такія вялікія тэрміны? Яны не былі (проста не маглі быць) “арганізатарамі забурэньняў 19.12.2010”, бо не былі… кандыдатамі ў прэзідэнты (!; Дашкевіч дык увогуле быў арыштаваны яшчэ да 19.12-га). Зьвярніце ўвагу, Севярынец і Дашкевіч не кандыдаты, не арганізатары – і ў турме, а, напрыклад, такія людзі, як Раманчук, Рымашэўскі, Міхалевіч (ня кажучы ўжо пра такіх асобаў, як Фядута, Дзьмітрыеў, Халезін), якія і кандыдаты, і арганізатары – на свабодзе… Нейкі парадокс. Нешта тут ня тое.

А калі паглядзець на задачу далейшага “перафарматаваньня” кіраўнічых колаў “аб’яднанцаў”, атрымліваецца не прадокс, а менавіта тое, што трэба. Толькі ня тое, што трэба нашаму народу, а тое, што трэба цяперска-лукашысцкім уладам і сіянакратыі, якая ёсьць закулісным гаспадаром як апазіцыйных “аб’яднанцаў”, так і апасяродкавана праз “Расею”… тых жа цяперска-лукашысцкіх уладаў.  

Вось, аказваецца, якія могуць быць сапраўдныя прычыны таго, што Севярынец і Дашкевіч сёньня пакутуюць у вязьніцы… 

Час пакажа, наколькі мы былі праніклівымі. А пакуль сваю задачу мы выканалі: нашых чытачоў папярэдзілі…

 

3.

Хаця наша дзейнасьць зьяўляецца практычна толькі ідэалагічнай (збор 24 сакавіка гэта пацьвердзіў), затое мы ў гэтай сьферы імкнемся дзейнічаць максімальна канкрэтна, адназначна.

Таму мы, у адрозьненьне ад “аб’яднанацаў”, не зьбіраемся дараваць “блакітным” і факт суперцынічнага, блюзьнерскага пікету, й іх імкненьне змагацца зь “ксенафобіяй і расізмам” у шэрагах “аб’яднанай дэмакратычнай апазіцыі” й ва ўсёй Беларусі. А таму мы зьвяртаем увагу на наступны двуадзіны факт:

– блакітныя нахабна ўзурпавалі адну з найпрыгожых натуральных зьяў – вясёлку – ў якасьці ўласнага сімвала. На гэта яны ня мелі ніякага права, бо вясёлка – зьява для ўсяго чалавецтва і можа сімвалізаваць толькі станоўчыя, прагрэсіўныя рэчы;

– тое, што вясёлка аб’ектыўна сімвалізуе прыгажосьць у разнастайнасьці, гомасексуалісты ня проста зганьбілі, але і вычварна перакруцілі; сімвал разнастайнасьці й прыгажосьці выкарыстоўваецца імі для таго, каб іх… зьнішчаць. Справа ў тым, што разнастайнасьць народаў, а празь яе і прыгажосьць чалавецтва – гэта ўласьцівасьці Чалавецтва (!), а не асобнага грамадства ці нейкай вузкай групы. Вобразна кажучы, “вясёлкавасьць” чалавецтва будзе толькі тады, калі кожны народ будзе мець пэўны колер (гл. малюнак, стан А). Калі ж кожнае грамадства будзе складзены з рознакаляровых “плямак”, дык і яны, і ўсё чалавецтва будуць выглядаць аднолькавай нецікавай бруднай масай (гл. малюнак, стан Б; прычым, у кожным грамадстве пачнецца культурна-этнічная грамадзянская вайна…). Зьлейце розныя фарбы ў адну ёмкасьць, перамяшайце, і вы ў гэтым пераканецеся. Такая вось падступная і адначасна абсалютна злачынная метода. Прычым, практычна адкрытая, з выклікам…

Гэтаму трэба супраціўляцца. Таму, з нагоды апошніх цынічна-дэструктыўных дзеяньняў гомасексуалістаў, якім кіруюць пэўныя гаспадары, аб’яўляем, што зь сёньняшнага дня пачынаецца змаганьне супраць выкарастаньня імі вясёлкі, сукупнасьці весялковых, а таксама любых іншых колераў (блакітнага, ружовага), у якасьці гомасексуальных сімвалаў.

Сімвалам гэтага змаганьня аб’яўляецца новы весялковы сьцяг (узор выстаўлены ў пачатку данага матэрыяла), на якім бачна ўзыходзячае Сонца і вясёлка, якія разам пераўтвараюць цемру ў сьвятло. Гэты сьцяг – гэта пратэст супраць узурпацыі вясёлкі гомасексуалістамі, супраць іх дэструктыўнага ўзьдзеяньня на грамадства, а таксама заклік да захаваньня разнастайнасьці, каляровасьці, прыгажосьці жыцьця і чалавецтва.   

І хай будзе так!

 

4.

З-за ідэалагічнай недасканаласьці, як кажуць, “имеют” сёньняшнюю апазіцыю ня толькі гомасексуалісты, а і беларусафобскія ўлады.

Ніжэй разьмешчаны фота, зь якіх бачна, як цяперска-лукашысцкія ўлады рэкламуюць, што яны… любяць Беларусь (фота зроблена ў Гародні).

Да маштаба цынізму цяперцаў мы ўжо прывыклі. Гаворка не пра гэта, а пра тое, што лозунг – “Я люблю Беларусь!” – яшчэ ў канцы 1990-х запрапанаваў Павал Севярынец. Ён лічыў яго сваім вялікім асабістым унёскам у PRаньне Беларусі й яе незалежнасьці. З падачы Севярныца гэты лозунг доўга выкарыстоўваў Малады Фронт. Аднак некалькі гадоў як “Я люблю (мы любім) Беларусь!” быў перахоплены беларусафобскімі ўладамі й, як бачым, пасьпяхова (натуральна, пасьпяхова для іх) выкарыстоўваецца дасёньня. Прыкрыўшыся ім, этнацыда-генацыдчыкі працягваюць спакойна рабіць сваю чорну справу.

Варта нагадаць, што пра небясьпеку менавіта такога варыянту разьвіцьця падзей і Севярынца, і маладафронтаўцаў папярэджвалі многія. Аднак, ці то з-за асаблівасьцяў характара Паўла, ці то з-за асаблівасьцяў грамадска-палітычнага сьветагляда, ён не прыслухаўся.  

(Дарэчы, пачытайце кнігу Севярынца “Нацыянальная ідэя”, якая разьмешчана на сайце; зьвярніце ўвагу, што, паводле Севярынца, на тэрыторыі Беларусі жыў і жыве такі цудоўны-расцудоўны, выбітна таленавіты габрэйскі народ, а беларусаў… чамусьці практычна няма; пачынаць адсюль: https://nashaziamlia.org/2007/07/29/809/)

Цяпер вынікі бачыце?!…

У чым справа? А справа ў тым, што пра сваю любоў да Беларусі (у такім жа ключы) могуць сказаць ня толькі цяперцы-лукашысты. Тое ж могуць сказаць (і кажуць) геі, палякі, маскалі, габрэі… Калі мы будзем маўчаць і нічога не рабіць, альбо рабіць тое, што не дае станоўчых вынікаў, хутка так будуць казаць яшчэ і 1,5 мільёна кітайцаў ды столькі ж неграў з арабімі. Яны таксама будуць распавядаць, стоячы на нашай зямлі, як яны любяць Беларусь (вядома, няшчасным неграм і арабам занадта горача ў іхніх краінах, а бедным 1,5 мільярдам кітайцаў занадта цесна на іх і захопленых імі амаль 10 мільёнах квадратных кіламетрах… Аабавязкова трэба даць ім яшчэ і нашу зямлю, прычым усю. А самім сысьці ў… нябыт).

Скажыце, ці не здаецца вам, што з усёй гэтай “любоўю” нешта ня тое?!… Не пра тое гаворка. Кудысьці ўбок адышлі галоўныя прабламы ў Беларусі, зьнікла ГАЛОЎНАЕ….

А галоўнае ў тым, што не Беларусь – найважнейшае, а найважнейшы непасрэдна сам беларуска-літвінскі народ, яго правы й інтарэсы! Беларусь – свабодная, дэмакратычная, цывілізаваная, квітнеючая – гэта ўмова (хай сабе найважнейшая, але толькі ўмова) для забесьпячэньня больш істотнага і важкага – магчымасьці беларуска-літвінскаму народу (найперш яму) зьдзейсьніць сваю гістарычную місію, раскрыць свой стваральны патэнцыял!

У гэтым сутнасьць пытаньня, зьмест сёньняшніх праблем агульналюдскай цывілізацыі на тым кавалку зямлі, які завецца Беларусьсю! У гэтым сутнасьць сапраўды дэмакратычнага, найбольш канструктыўнага, цывілізаванага дый проста прыстойнага думаньня. І калі менавіта гэтая сутнасьць адлюстравана ў слоганах – напрыклад, “Беларускі народ – гаспадар Беларусі!”; “Спачатку інтарэсы беларусаў на іх уласнай зямлі!”; “У Беларусі найперш беларускі народ!”, “На берарускай зямлі інтарэсы беларускага народу вышэй за іншае!” – імі ніякія сацыяльныя паразіты скарыстацца ня змогуць.

Праўда, так могуць думаць толькі сапраўдныя дэмакраты-гуманісты. Напрыклад, такія, як мы.

Карацей, Беларусь – наша зямля! І кропка… Кропка, зь якой усё пачынаецца і якой усё заканчваецца…

 

 

5.

У цэлым, калі ў чарговы раз прааналізаваць стратэгічныя прычыны бесперапынных паразаў “беларускіх аб’яднаных дэмакратычных сіл”, дык, закранаючы толькі ідэалагічную сьферу, даводзіцца зноў казаць пра, як мінімум,  недасканаласьць іх стратэгічных каштоўнасьцяў і мэт. Гэта, у сваю чаргу, і дазваляе ворагам беларускай дэмакратыі ўлазіць у розныя ідэалагічныя шчыліны, рабіць тактычныя падмены (што прадэманстравана вышэй), абяскроўліваць апазіцыю, падрываць знутры, рабіць яе барацьбу бессэнсоўнай. Усё гэта ў выніку працуе на карысьць беларусафобаў-цяперцаў, якія працягваюць уладарыць на нашай зямлі год за годам (успомніце, як Лу-ка заяўляў, што пра такую апазіцыю, якая супрацьстаіць яму ў Беларусі, можна толькі марыць…).

У час сустрэчы 24.03 каля помніка Купалу ў Менску, пад час абмеркаваньня галоўных рысаў грамадска-палітычнай сітуацыі, было закранута блізкае пытаньне: што зьяўляецца галоўнай каштоўнасьцю палітычнай дзейнасьці – справядлівасьць ці сіла? Адным з удзельнікаў сустрэчы было выказана меркаваньне, што справядлівасьць – прыкмета слабасьці, да яе апелююць толькі тыя, хто ня мае сілы (людскіх і фінансавых рэсурсаў, рэальнай улады). А вось сіла – гэта, маўляў, адзіная сапраўдная палітычная каштоўнасьць. На яе трэба арыентавацца, толькі яе імкнуцца накопліваць.

Абмеркаваўшы ў рэдакцыі даную тэзу, мы вырашылі выказаць нашу пазіцыю на старонках сайта. 

Мы – сябры рэдакцыі – нічога супраць сілы ня маем. Але лічым, што ў справядлівасьці, як адной з палітычных каштоўнасьцяў, ёсьць ня меншае значэньне. Сіла і справядлівасьць знаходзяцца ў сістэмінай сувязі – бязь іх зьдзяйсьненьне ўладных паўнамоцтваў альбо ня будзе практычна магчымым, альбо ня будзе мець сэнсу.  

Калі зь сілай усё больш-менш зразумела (яна зьбясьпечвае рэальныя магчымасьці для зьдзяйсьненьня палітыкі – успомніце сталінскае “колькі ў яго дывізій?”), дык са справядлівасьцю ня так усё відавочна. Справа ў тым, што справядлівасьць (гістарычная, нацыянальная, сацыяльная) – гэта больш высокая ў параўнаньні зь сілай палітычная катэгорыя. Яна надае сэнс палітычнай дзейнасьці. Так, пазбаўленая справядлівасьці, рэальная палітыка сапраўды магчымая, але яна будзе… бессэнсоўнай. У такой жа ступені бессэнсоўнай, аб’ектыўна аб’ектнай, у якой такімі зьяўляюцца, напрыклад, броўнаўскі рух, марскія хвалі, вецер, агонь і г.д. І наадварот, чым на больш высокія мэты арыентуецца палітыка, чым больш высокімі крытэрамі кіруецца, тым у большай ступені мае сэнс, зьяўляецца суб’ектнай…

Гэта заканамерная сітуацыя. Звычайна, у складаных высокаразьвітых сістэмах самая высокая іх частка зьяўляецца адначасна і самай новай і… кіруючай.

Возьмем, напрыклад, арганізацыю-функцыю цэнтральнай нярвовай сістэмы чалавека. Філагенетычна (гістарычна) самым новым тут зьяўляецца кара галаўнога мозга. І, о дзіва, гэтая частка нашага цела аказваецца галоўным кіруючым цэнтрам ва ўсім арганізьме чалавека. Настолькі галоўным, што страціўшы функцыю кары, чалавек спыняе быць чалавекам… (што не характэрна ні для якога іншага людскага органа ці яго часткі).

Яшчэ прыклад зь біялагічнага. Нядаўна мы аналізавалі, як у ходзе філагенэзу чалавека разьвівалася адзнака “пол” (гл. вось тут: https://nashaziamlia.org/2011/12/26/4638/). Спачатку ў нашых найдалёкіх продкаў зьявіўся полавы працэс, потым полавае размнажэньне, потым раздзельнаполавасьць, полавы дзімарфізм, і, нарэшце, у самым канцы – храмасомна-генетычныя механізмы перадвызначэньне адзнакі “пол” па жаночым ці мужчынскім тыпе. Калі ж прааналізаваць, як цяпер разьвіваецца гэтая адзнака ў чалавека ў ходзе антагенэзу (індывідуальнага разьвіцьця асобіны), можна ўбачыць, што яна разьвіваецца пад кіраўніцтвам філагенетычна самага новага і высокага яе элемента – сьпецыфічных для кожнага пола генаў і храмасом.

А вось прыклады з рацыянальна-грамадскай сьферы. Правілы дарожнага руху (у т.л. самыя новыя іх параграфы) кіруюць рухам аўтатранспарту. Правілы шахмат і футболу кіруюць гэтымі гульнямі…

Аналагічная сітуацыі назіраецца і ў ходзе гуманістычнага прагрэсу. Тое, што тут новае (а паняцьці й крытэры справядлівасьці, прагрэсіўнасьці, сэнсоўнасьці грамадска-палітычнай дзейнасьці несумніўна новыя ў гісторыі глабальнай палітыкі), зьяўляецца і найбольш каштоўным, персьпектыўным, бо накіраваным  на прагрэс.

“Выйграе той, хто будзе арыентавацца на іх (падпарадкоўвацца ім, пагодзіцца быць кіруемым імі)” – так, калі жадаеце, гучыць адзін з законаў гуманістычнага прагрэсу.   

Таму зьмест нашай дзейнасьці заўсёды з’арыентаваны на яе прагрэсіўны сэнс.

Давайце тое ж пакажам графічна.

Вось тут мы – https://nashaziamlia.org/2008/01/09/1135/#more-1135  – мы выставілі табліцу-сьхему, якую трохі ўдасканалілі й падаем ніжэй.

З гэтай табліцы-сьхемы бачна, што грамадска-палітычнае жыцьцё ў Беларусі знаходзіцца на ўзроўні 2 (у часы Савецкага Саюзу яно і ўвогуле было на ўзроўні 1). Г.зн., што і ўлады, і афіцыйная апазіцыя нешта робяць у грамадска-палітычнай сьферы, але іх дзейнасьць зьяўляецца рэактыўнай (у выглядзе рэакцыт на падзеі, справакаваны іншымі), чым нагадвае броўнаўскі рух. СМІ ў Беларусі (дарэчы, як афіцыйныя, так і апазіцыйныя) у “аналізе” палітычных падзей таксама не ўзьнімаюцца вышэй за 2-і ўзровень адказаў на пытаньні нашай рэчаіснасьці, застаюцца ў рамках пытаньняў: што? дзе? калі? максімум, як? Пытаньні ідэалагічнага, а тым больш сьветагляднага ўзроўня ўзьнімаць баяцца ўсе (мы – выключэньне).

Калі зь цяперска-лукашысцкімі ўладамі ўсё зразумела – гэта сілы соцыя-паразітныя, зацікаўленыя ў кансервацыі сёньняшняга стану, а то і ў яго дэградацыі (таму ім непатрэбная ніякая ідэалогія; калі ж яны спрабуюць яе сфармуляваць, як ужо было, вылазіць соцыя-паразітны зьмест) – то з афіцыйнай апазіцыяй, здаецца, усё павінна выглядаць інакш. На справе і апазіцыя баіцца выходзіць хаця б на 3-і ўзровень змаганьня (а тым больш на 4-ы ўзровень, на якім суадносяцца мэты руху, дзейнасьці з аб’ектыўнай шкалой прагрэсу). Настолькі баіцца, што ахвяруе выніковасьцю сваёй дзейнасьці… Адсюль мы і маем таптаньне на месцы ў беларускай палітыцы (так можам датаптацца на страты дзяржавы і сьмерці…).

Нам могуць запярэчыць, што ў афіцыйнай апазіцыі існуе адзіная ўзгодненая мэта – гэта адхіленьне Лу-кі ад улады. Але, па-першае, гэта не ідэалагічная, а палітычная, тактычная мэта, а, па-другое, мэта дэструктыўная. А што “аб’яднаная дэмакратычная” апазіцыя будзе рабіць пасьля?! Якія потым будуць грамадска-палітычныя пераўтварэньні?! Гэта вы ў сфармуляваным выглядзе дзе-небудзь бачылі, чулі? Не.  

Вось, менавіта…

І прычына гэтага відавочная (пра яе мы пісалі, напрыклад, тут: https://nashaziamlia.org/2009/04/25/2096/ ; гл. сьхему з таго артыкула і тлумачэньні да яе на пададзеным адрасе): у кожнай апазіцыйнай сілы (а, галоўнае, у адпаведных заходніх гаспадароў кожнай з гэтых сіл) ёсьць свае мэты “на пасьля” ў Беларусі, якія, натуральна, хаваюцца (бо зьяўляюцца злачыннымі адносна інтарэсаў беларускага народу на яго ўласнай зямлі!). Таму адзінай канструктыўнай мэты, праграмы “аб’яднаныя дэмакратычныя сілы” сфармуляваць аб’ектыўна ня ў стане (вось такія яны і аб’яднаныя, і дэмакратычныя…; сітуацыя Б на сьхеме). Найперш па гэтай прычыне  дзейнасьць цяперашняй афіцыйнай апазіцыі зьяўляецца безвыніковай. Па сутнасьці “аб’яднанцы” проста гуляюць (больш-менш усьвядомлена) сумесна зь цяперцамі ў адной і той жа гульні пад назвай “беларуская палітыка”.

Між тым, фармуляваньне адзінай канструктыўнай мэты на перыяд пасьля зрынаньня беларусафобскага рэжыму (фармуляваньне гэтай мэты мы завем Праграмным вобразам Будучай Беларускай Дзяржавы і патрабуем даўно; яна абсалютна неабходная хаця б на першыя 10-15 гадоў; на жаль, нас “ня чуюць”…) магчымае толькі на грунце яе адэкватнага суаднясеньня з аб’ектыўна прагрэсіўнымі задачамі, якія стаяць ня толькі перад нейкімі асобнымі сацыяльнымі групамі, але перад усім нашым народам, іншымі народамі на Зямлі, перад чалавецтвам у цэлым (на сьхеме сітуацыя А).

Вось і атрымліваецца, што вырашэньне пытаньня сэнсу грамадска-палітычнай дзейнасьці зьяўляецца абсалютна неабходным для яе ж эфектыўнасьці-пераможнасьці…

Наўрад ці варта даводзіць відавочнае, што прагрэсіўны сэнс палітычнага змаганьня ў Беларусі зьвязаны са зьмястоўнай дэмакратыяй, якая ў сваю чаргу ня можа ня быць з’арыентаванай на аб’ектыўныя каштоўнасьці беларускага народу, дасягненьня значна большага ўзроўню гістарычнай, нацыянальнай, сацыяльнай справядлівасьці й да т.п. рэчамі.  Таму адразу робім заключную выснову:

– справядлівасьць і сіла ў палітыцы жорстка зьвязаныя;

– прычым, справядлівасьць мусіць кіраваць сілай; інакш палітычная дзейнасьць ня будзе сэнсоўнай, дый нават выніковай…

Мы – сябры рэдакцыі “Беларусь-нашазямля” і арганізатары Беларускага Дэмакратычнага Руху – гэта ўлічваем, а таму будзем і надалей сачыць за тым, каб наша дзейнасьць заставалася з’арыентаванай на гістарычную, нацыянальную і сацыяльную справядлівасьць, на аб’ектыўныя інтарэсы беларускага народу, на зьмястоўную дэмакратыю, сістэмны гуманізм, сапраўдны прагрэс і падобныя вышэйшыя каштоўнасьці людскай цываілізацыі.

Хто жадае гэтага ж, далучайцеся.

 

6.

І апошняе.

Нас усё больш абурае накідваемая з Захаду класіфікацыя палітычных сіл, у адпаведнасьці зь якой апошнія дзеляцца найперш на “лібералаў і кансерватараў”. Гэта яўнае, наўмыснае скажэньне сутнасьці пытаньняў, якія стаяць перад чалаветцвам, што нічога, акрамя раздражненьня, выклікаць ня можа. Таму гэтай “класіфікацыяй” нельга карыстацца нават на словах, ня тое што рабіць уласны палітычны выбар на карысьць аднаго з двух.  

Нашыя веды ў гэтым пытаньні дазваляюць даць адэкватны адказ заходнім блытанікам-махлярам, а таксама запрапанаваць усім іншым адэкватную альтэрнатыву. Выкарыстаем для гэтага сімвал нашай ідэалогіі, які быў запрапанаваны і абгрунтаваны ў перадпапярэднім матэрыяле.

Тыя палітычныя сілы, якія заходнія ідэолагі называюць “лібераламі й кансерватарамі”, сімвалічна могуць быць пазначаны чорнымі лініямі, якія ідуць уверх, затым усё больш адхіляюцца ўбок (улева і ўправа адпаведна), а затым паварочваюцца ўніз, у кірунку дэградацыі. З пазіцыі ж выкладзенай вышэй тэорыі, на тую ці іншую грамадска-палітычную сілу трэба глядзець з пазіцыі 4-га ўзроўня пытаньня (ці 4-га ўзроўня існаваньня аб’екта ў рэчаіснасьці) – менавіта, як суадносяцца мэты грамадскай сілы, кірунак яе руху, дзейнасьці з аб’ектыўнай шкалой прагрэсу.

У адпаведнасьці з гэтым атрымліваецца, што ацэнка па гарызанталі, якая ніякім чынам ня можа быць адлюстраваная на гэтай шкале, зьяўляецца, як мінімум, другаснай. Першаснай, галоўнай, зьўляецца ацэнка па вертыкалі, па шкале, дзе паказьнікі павялічваюцца зьнізу ўверх. У адпаведнасьці з гэтым падыходам, палітычныя сілы спачатку трэба класіфікаваць інакш – на тых, чыя дзейнасьць скіраваная на павелічэньне праяў гуманістычнага прагрэсу ў нашым грамадскім жыцьці (гэта будуць прагрэсоўцы іх дзейнасьць будзе весьці да павелічэньня значэньняў на шкале прагрэсу, сімвалічна пазначанай чырвонай лініяй), і тых, чыя дзейнасьць будзе весьці да дэградацыі асобных грамадстваў і ўсёй людскай цывілізацыі ў цэлым (дэградоўцы). “Лібералы” і “кансерватары” могуць быць на пэўным этапе “частковымі прагрэсоўцамі”, але потым і тыя, і тыя могуць стаць дэградоўцамі (сёньня такімі ў найбольшай ступені зьяўляюцца “лібералы”, якія пад уплывам глабальнай сіянакратыі здэградавалі да таталітарных ліберастаў; на іх фоне “кансерватары” выглядаюць больш прагрэсіўнымі).

Натуральна, запрапанаваныя погляды і назвы будуць упоперак арганізму розных дэгенератаў. Яны іх будуць замоўчваць. Адсюль наша задача супрацьлеглая – усяляк, дзе можна, азначаныя погляды і паняцьці прапагандаваць…

 

P.S.

Калісьці, праз гады, нехта будзе казаць, што сярод беларусаў усё ж былі адэкватныя людзі, якія многае прадбачылі й заклікалі рабіць тое, што сапраўды варта было рабіць. Але палітычныя дзеячы ў шэрагах афіцыйнай апазіцыі (прозьвішчы і фота гэтых людзей рэгулярна ўзгадвае, напрыклад, тая ж “Свабода”; нас яна не ўзгадвае…) – хто з-за сваёй тупасьці, хто з-за прадажнасьці, хто з-за таго, што ня змог перамагчы свае дзікунскія амбіцыі, а нехта з-за таго, што на справе быў агентам іншых, варожых беларускаму народу сіл – не рэагавалі…

Для нас і гэтага будзе дастаткова. Хоць так мы абаронім гонар і годнасьць беларускага народу!…  

Усяго лепшага, сябры.

Жыве ВялікаЛітва-Беларусь – Наша зямля! 

 

107 каментарыяў

  1. чытач кажа:

    Зычу прырасьці часткай “за кадрам” (бо “ў кадры” неадэкватна сітуацыі). Гэта па-першае. Па-другое, менш размоў, болей справы.Лепш нават моўчкі яе рабіць (не ўсе ж, напэўна, паэты, і ня ўсе тэарэтыкі). Хоць што моўчкі зрабіць, і няхай другія пра гэта скажуць.

    • Ягрынка кажа:

      Моўчкі справу вы рабілі.
      Азірнешся – жах які:
      Вы з улады хлеў зрабілі,
      Дзе жывуць адны быкі.
      Тэарэтыкаў, паэтаў
      Вы загналі на гумно.
      Там быкі мычаць санэты.
      Там ствараецца …

  2. чытач кажа:

    Забаўна, але так і хочацца зрыфмаваць “забаўно”)))))

  3. Шаноўныя беларусачкі й беларусікі! Ліцьвіны-беларусы! На жаль у мяне моцна хворы тата і я, надзіва, ўладкаваны ў беларускамоўнай школе ў Бярозаўцы што на Лідчыне! Таму я ня змог прыехаць на найвялікшае нацыянальнае сьвята — Дзень Волі ў сталіцу нашай Бацькаўшчыны — Менск ліцьвінска-беларускі. Пісаў на сайт шмат разоў, але акупанткі й акупанты відаць з-за спаму ці яшчэ невядома чаго не прапусьцілі мае пісаньні.
    Асудзіце мяне, але дзе б я ня быў, я заўсёды ведаю, што на нашай Бацькаўшчыне пануе страшны таталітарны і расейскі акупацыйны рэжым. І мы туту ў Бярозаўцы адзначылі утраіх наша найвялікшае нацыянальнае сьвята — Дзень Волі. Прысутнічалі я — Вітаўт Куплевіч, а таксама мае адзінадумцы — настаўнік геаграфіі шасьцідзесяцігадовы пэньсіянэр прафэсар-сэньёр Аляксандар і стрыечны брат Анатоля Лябедзькі Іван Лябедзька — настаўнік беларускай мовы й літаратуры.
    Дваццаць пятага сакавіка 1918 года — дзень калі найлепшыя прадстаўнікі ліцьвінска-беларускага этнасу які ў найцяжэйшых гістарычных умовах (паводле слоў сказаных на навуковай канфэрэнцыі пана прафэсара габілітаванага доктара Пётра Эбэрхарда зь Інстытуту геаграфіі Польскае Акадэміі Навук, на шчасьце ёсьць у Польшчы абектыўныя навукоўцы) сфарміраваўся ў эўрапейскую нацыю — абвясьцілі аб незалежнасьці Беларускае! Нацыянальнае! Дзяржавы. Гістарычныя ўмовы дзеля ліцьвінска-беларускага нацыятварэньня былі найцяжэйшымі, жудасна невыноснымі. Але нашы продкі ўтварылі нашу дзяржаву на зьвеставаньне. Ня ўзімку як летувісы й ня ўвосень як палякі, але на зьвеставаньне, менавіта ўвесну!
    На жаль расейскі імпэрскі шавіністычны псыхоз глыбока ўвайшоў на падсьвядомасьць многіх людзей, асабліва настаўнікаў. Набыў прыкметы гістэрыі. Настаўнікі беларыскай мовы не размаўляюць у побыце па-беларуску. Які жах! У Бярозаўцы адзін нацыянальна сьвядомы беларускамоўны лекар (пакуль не знаёмы асабіста зь ім) сказаў некалькі непрыемных слоў школьнай настаўніцы беларускай мовы што размаўляла па-расейску. У нас у беларускамоўнай школе размаўляе па-беларуску са мной толькі адна (!) настаўніца беларускай мовы. Падаўляючая большасьць беларусаў у побыце нават не задумываецца аб важнасьці мовы. Беларуская нацыянальная сьвядомасьць — божы дар дадзены выбраным. Беларусы на жаль пагалоўна нацыянальна неадукаваныя, адсюль зразумелыя расейскія імпэрскія шавіністычныя выбарчыя прэфэрэнцыі. Расейская сям’я, дзіцячыя яселькі і садок, расейская паводле мовы і духу школа, расейскі ўнівэрсытэт і (о жах!) расейская імпэрская шавіністычная праваслаўная царква фарміруюць расейскі імпэрскі шавіністычны сьветагляд беларусаў. Усё што па духу беларускае нацыянальнае, эўрапейсае — забаронена.
    Адна настаўніца (расейская шавіністка паводле перакананьняў) сказала мне, каб я зьязджаў туды, адкуль прыехаў. Яна на поўным сур’ёзе сьцьвярджала, што па-латышску нічога не напісана вялікага па пэдагогіцы. Тады я па-латышску і па-летувіску запытаў, што яна ведае аб балтыйскіх народах. Можа яна свабодна чытае на балцкіх мовах. Не! Ёй проста так захацелася сказаць на тэрыторыі школы. А яшчэ аб тым у месьце, што лепш быць разумным расейцам чым дурным беларусам. Такія людзі на жаль працуюць у школе.
    Але найвялікшая асалода вучыць дзетак. У дзесятых і адзінаццатых клясах ёсьць нацыянальна сьвядомыя Асобы. Дзякуй Богу! Калі глядзіш на зацікаўленыя вочкі дзетак, калі можаш іх рэальна чамусьці навучыць! Разумееш, што межы дазволенага звужаюцца, але… Як кажуць летувісы лепш бедаваць на Бацькаўшчыне чым панаваць на чужыне.

  4. Яшчэ раз прашу прабачэньне за тое што мяне ня было ў Менску на Дзень Волі. Паст скрыптум усіх са сьвятам! Асабліва спадарству Арцёменкаў што мусяць мучацца на чужыне. І усім беларусам раськіданым па гэтым сьвеце.
    У школе мы зь Іванам Лябедзькам карысталіся афіцыйным сайтам афіцыйнага міністэрства адукацыі. Настаўніца нам сказала, каб ня ўлучалі сайтаў, дзе дрэнна, маўляў, пішуць пра Беларусь. Я перапытаў, дрэнна пішуць пра Беларусь, або пра рэжым у Беларусі. Яшчэ адна настаўніца на час правядзеньня тыдня гісторыі, грамадазнаўства й геаграфіі ў школе забрала ў мяне кнігу на польскай мове “Падставы навукі аб цывілізацыях” праф. Гданьскага ўнівэрсытэту Анджэя Пісказуба за тое, што быццам адна схема ў кнізе падобна на сватыку нацыянал-сацыялістычнай партыі Нямеччыны часоў А. Гітлера. Няма слоў — адны думкі.
    Трэба будзе пісаць аб каляніяльнай школе у Беларусі.

  5. Спадар Вітаўт, вялікі вам дзякуй за прывітанне. Мы вам зычыць добрага здароў’я, поспехаў у працы і на карысць беларускага народа, асабістага шчасцця. Вельмі рады за вас. З павагай Галіна Арцёменка.

  6. Siarhiej кажа:

    Я шчыра спадзяюся, што ў нас адбываюцца латэнтныя (схаваныя) працэсы ў прагрэсіўным накірунку і праца Сайту недарэмная. Я сустракаю шмат людзей якія ўсё разумеюць так, як трэба, ці маюць вельмі блізкія меркаванні.

  7. чытач кажа:

    Да праблемы адэкватнасці. Нічога асабістага, але, спадару Куплевіч, калі б Вы сапраўды жылі пры страшэнным таталітарным рэжыме, то Вас ужо даўно не было б у жывых. Гэта, па-першае. Па-другое, Вам бы пабаяцца. напісаўшы пра гэта на сайт. Бо ж яго чытаюць і супрацоўнікі спецслужб, найперш, інакш якія яны спецслужбоўцы. Фуфло. А сярод іх ёсьць разумныя, мабыць, людзі. Хаця б, пасьля шматгадовага чытання сайту)))). Дык яны адстароняцца ад Вас, а ня дай Бог, і ад нас. Гэта ўваходзіць у Вашыя мэты? Калі не, вярніцеся ў стан адэкватнасьці.

    З той сама падставы не пішыце Вы пра харошых людзей. Бо іх паб’юць “плахішы”. Гэта ж так зразумела.

    Зычэньні.

  8. С.Высоцкі кажа:

    Нельга не заўважыць гранічна прынцыповы,глыбокі аналіз сітуацыі,ў разрэзе 25-га сакавіка.Можна толькі дзівіцца падлючасьці ды цынізму дэпрэсіўна-адстойных апазіцыйных СМІ,якія так аснавальна,па-лукашэнску “чысцяць” форумы ад заўваг патрыётаў.
    Іх не цікавяць думкі Астроўскага,хоць ужо палякі ды літоўцы перакладаюць сайт,хоць расейскія фашыкі рэгулярна пагражаюць аўтарам сайту…Яны САМІ “ВУМНЫЯ”,ЯНЫ ДОБРА ЎСЁ ВЕДАЮЦЬ,ЯШЧЭ БРЫДА ПАПРОКІ АДПУСКАЕ,ШТО МЫ АДВАЖЫЛІСЯ ТЭАРЫТЫЗАВАЦЬ,ВЫСМЕЙВАЦЬ ІХНЫ ПРЫМІТЫВІЗМ ДЫ БЯСКОНЦАЕ ЦЕМРАШАЛЬСТВА ВЕЧНЫХ НЯЎДАЧНІКАЎ…
    І праўда,роля нацыяналістаў імі адведзеная адна-быць гарматным мясам для пошасьці “друзей Брусэля”.Але калі яны такія разумныя,гэтыя спрадвечныя змагары з дыктатурай,чаму краіна ў поўнай дупе?!Чаму іхныя партыі з цудоўным фінансаваньнем памяшчаюцца на адной канапе?!Чаму на вашых акцыях правакатары ўчыняюць бойні,пасьля якіх краіна пераўтвараецца ў канцлагер?!
    Калі яны такія дзелавыя ды жадаюць нам “абрасьці людзьмі,што ў кадры і за кадрам”,то я пажадаю ім абрасьці хоць крыху розумам ды сумленьнем,хоць пэўна і тое і другое марна…КАЛІ 5 АСОБАЎ РАЗАМ З АСТРОЎСКІМ ФАТАГРАФУЮЦЦА ПЕРАД ПОМНІКАМ КУПАЛЫ-ГЭТА НЕПАЗБЕЖНА ПАТРАПІЦЬ У АРХІВЫ ГЭБУХІ! ГЭТА ЎЖО МОЖА ПАЛАМАЦЬ КАР’ЕРУ МАЛАДЫМ ЛЮДЗЯМ.Няхай хітрамудранькія не прытвараюцца,што не разумеюць-гэта ахвярна і небяспечна,але гэта важней чым расцвёўшая цяпер кружкаўшчына “таксама нацыяналістаў”.КАЛІ БПС ЗБІРАЕ АКЦЫІ НА 20 ЧАЛАВЕК У ЦЭНТРЫ ВІЛЬНІ ПАСЬЛЯ РАБОЧАЙ НАРАДЫ-ГЭТА ПОСЬПЕХ,НАВАТ КАЛІ АПУСЦІЎШАЯСЯ “НАША НІВА ” АДПУСЬЦІЦЬ ТОЛЬКІ ЧАРГОВУЮ ДОЗУ ЯДУ ІРОНІІ…
    Скажу больш,лепш у 20-ёх пад нацыянальным сцягам,чым апушчана топацца побач з кодлам размаляваных сэксвычварэнцаў ды блытаньнікаў, “ісціннымі друззямі Расеі”,хоць і апазіцыянерамі…
    Сёньня ізноў надыходзяць часы ,калі масоўка значыць мешч,чым моц асобаў.У СВОЙ ЧАС МНОГІЯ РАСКРУЧАНЫЯ І ДЗЕЛАВЫЯ ПАЛІТЫКІ ТОЛЬКІ КПІЛІ НАД “ШАЛЁНЫМ ЯФРЭЙТАРАМ” ДЫ ЯГОНЫМІ 7-МІ ПАПЛЕЧНІКАМІ, А ПРАЗ 10 ГАДОЎ ПОЎЗАЛІ ПЕРАД ІМ ЛЕДЗЬВЕ НЕ НА КАЛЕНЯХ,ШУКАЮЧЫ ЛАСКІ…У СВОЙ ЧАС 2 ДЗЕСЯТКІ ЛЮДЗЕЙ У ЭМІГРАЦЫІІ ЗАСНАВАЛІ МАЛА КІМ ЗАЎВАЖАНУЮ АРГАНІЗАЦЫЮ НА ЦВЁРДЫХ ПРЫНЦЫПАХ-ЯНА НАЗЫВАЛАСЯ АУН(АРГАНІЗАЦЫЯ ЎКРАІНСКІХ НАЦЫЯНАЛІСТАЎ), а і па -сёньняшні дзень свет не ведае больш маштабнай партызанскай барацьбы,чым тая,якую вяла ўкраінская АУН-УПА С.Бандэры супраць нямецкіх,расейскіх,польскіх,мадзьярскіх,румынскіх акупантаў!

    У свой час адзін палымяны студэнт з купкай сяброў надумаў аднавіць незалежнасьць гістарычнай Літвы пад насмешкі равеснікаў,а праз нейкі час уся імперыя расейскіх цароў скалынулася ад паўстаньня Каліноўскага.
    Беларусы хочуць большага,чым “фаст фуд” афіцыйнай апазіцыі,нацыя абавязкова выявіць сваё памкненьне да жыцьця,але адбыцца гэта можа ў нечаканай для прэснага беларускага палітыкуму форме з праўдай,верай ды годнасьцю!

  9. Дуглас кажа:

    Островскому.

    Ну, что, Алесь?
    Создал новое белорусское движение из белорусов на основе идеологии белорусского национализма?
    Лет 5 уже вроде прошло. Где движение, партия?
    Нету?
    А почему?:))

    Глупый ты, хоть и профессор. Вот почему.
    Вообще,спадарства, вы меня забавляете своими схемами и большевистской непримиримостью. Так держать.:)) Без белорусских националистов-утопистов было бы скучно жить на этом свете.

    • Яўген Мурашка кажа:

      Дугласy
      Сп. Вы такая нікчэмнасьць, бо апусьціліся да абразы
      Паважанны Сп. Астроўскі, ніколі не выказваў сваіх асабістых амбіцый.
      А тое, што няма масавага руху, гэта ужо праблема грамадства, якое жыве не прыходзячы у прытомнасьць.
      Але, беларуска-літвінскай нацыянальнай ідэі – жыць і перамагаць

      • Дуглас кажа:

        Я его не оскорблял. Глупый- это не оскорбление. Глупый- это оценочное суждение.

        Ну, да, Вы все тут фанатики бенлацидеи, причем глупые. Разве это оскорбление?
        Это диагноз. Мой.
        Вы не согласны?
        Да на здоровье!

        Руха то нет, не создали? А почему?
        Были бы Вы умные, давно бы догадались почему. Но Вы немуные.

        • Darafej кажа:

          Дуглас, а па сутнасьці ёсць што сказаць? Што вам пасуе у нацыянальнай ідэі, якую прапануе гэты сайт? Калі вы асабіста штосьці не зразумелі, то гэта яшчэ не азначае, што гэта глупства. Прасцей усяго назваць глупствам тое, што табе не падабаецца, але гэта саме простае. Не палянуйцесь калі ласка адказаць абгрунтавана, калі вы чалавек дарослы і маеце сапраўды ўласнае меркаванне. Калі палеміка будзе весьціся карэктна без узаемных абраз, то былоб цікава даведацца ваша уяўленне нацыянальнай ідэі.

          • Дуглас кажа:

            Дорофею.

            Ничога не пасуе. Наоборот интересно. Много лет тому назад, учась в аспирантуре, я изучал по архивным документам деятельность российской партии утопистов-революционеров (эсеров) на Беларуси. Изучал серьезно. Начиная с идеологии, кончая документами Департамента полиции о терроре эсеров в Беларуси (тогда Северо-Западный край). В тогдашней Ленинской библиотеке в Москве часами читал, изучал, конспектировал программные статьи идеологов эсеров по их газете “Рев. Россия” (Чернова, Брешко-Брешковская, другие). Но помимо этого, чтобы быть в курсе, я достаточно серьезно изучал революционное и либеральное движение тогдашней России. Начиная с Ленина, большевиков, меньшевиков, кадетов, заканчивая монархистами.

            И вот, что я вам скажу, мальчики. Да-да, не обижайтесь, за такое фамильярное обращение, но для меня вы в политике, в идеологии, мальчики.:)) Не поленитесь, будете в Минске, зайдите и запишитесь в академическую библиотеку возле Академии Наук. Там попросите почитать в читательном зале изданные эсерами Протоколы съездов эсеров. Затем для сравнения возьмите протоколы съездов партии большевиков. Внимательно почитайте. Они интересны тем, что там буквально были записаны и опубликованы самими революционерами ход их съездов, ход прений по различным вопросам, выступления лидеров и их оппонентов по самым различным проблемам. И вы при чтении легко убедитесь, что тогдашние эсеры, большевики, меньшевики, я уж не говорю о кадетах, в интеллектуальном плане на голову превосходили всех вас в Беларуси горе-революционеров нынешних и прочую братию из псевдооппозиции.:))

            Да, тогдашние социалисты-революционеры, были утопистами. И большевики были утопистами. И вы тоже националисты-утописты. Но сравните их научный, интеллектуальный уровень со своим. Вы и рядом с ними не стоите.
            Почему? Да вы банально глупы. Малообразованы. Островский там какие-то схемы бредовые чертить. Ну, бред сивой кобылы.:)) Что Вы предлагаете людям? По земельному вопросу, по экономике, по культуре? Как вы это предлагаете, чтобы от вас белорусы не шарахались в стороны, а приходили к вам?

            Если бы вы не были глупцами, вы бы уже 5-10 лет тому назад задались бы вопросом для себя: в чем причина, что идеология белорусского национализма в изложении БНФ не нашла дорогу к сердцам белорусов?
            Только ли во всем виноват “злачынны рэжым” с Москвой или есть некие глубинные причины?

            Любая теория, тем более теория политическая, идеология националистическая, проверяется политической практикой. Любая!!!!!! Ваша теория белорусского национализма тоже проходит испытание жизнью, практикой среди белорусов. И результаты таковы: людей (белорусов) вокруг вас нет. А если нет, если они вас шарахаются, значит проблема в вас самих и в вашей идеологии. Значит надо что-то менять в пользу интересов людей, а не в пользу ваший мрий о Беларуси. А в чем интересы людей, что и как надо менять- вот в этом и состоит талант политика-идеолога, политика-ученого.

            Ну, а пока вы такие какие вы есть, для меня Вы остаетесь белорусскими националистами-утопистами.:))

            Всех благ.:)) Буду почитывать иногда Вас.:))

  10. Litvarus кажа:

    Сп. Дуглас, калі беларусы нагуляюцца ў Выбары-Байкоты, калі находяцца вечерамі з сцягамі, калі кончаць надеяцца на Захад, на БНР, зразумеюць што Дэ-юре не адыгрывае нічога (маецца на увазе паперавая вазня і скаргі на Лукашенку што ён не лігітімный), калі яны зразумеюць што ў ХХ1 ст. будут брацца пад увагу толькі Дэ-факто (гэта значыць што нейзабаве палова краін будут кіравацца нелігітімнымі (Лукашенка уже патрабуе паказаць ему тых хто вызначае легітімнасць) уладамі і гэта будзе норма)… тады апазіцыя прыйдзе да таго што прапагандуе А.Астройскі. Але, мяркую, ён сам яшчэ не даспеў да гэтага, таму што захоплен імпэтам разоблачіцельства, замест таго каб разпрацаваць канкрэтную праграмму як ажывіць наш народ. Мяркую, што рускай культуре пара аб’явіць сапраўдную вайну, бо цяперашній рэжім трымаецца дзякуючы ёй. Яна пераутварае наш народ ў нацыю трусаў і халуёў.

    • Дуглас кажа:

      Никуда эта оппозиция не прыйдзе. Тем более к Островскому. Потому что эта оппозиция давно деградировала, политически умерла. Там 1/3 идиотов, 1/3 сексотов, 1/3 грантососов. Они к вам не придут, не надейтесь.

      • Darafej кажа:

        Вы так і не адказалі на пытанне. Мне усёж цікава даведацца, як менавіта вы бачыця беларускую нацыянальную ідэю? Буду удзячны за адказ.

  11. Паважаны сп. Litvarus, вы трошкі не так зразумелі сп. Астроўскага. Ніякім разаблачыцельстам сп. Астроўскі не занімаецца. Ён занімаецца ідэалагічнай дактрынай нашага беларускага грамадства. Гэтая дактрына накіравана на абарону нашага народа, у тым ліку і нас з вамі. Ён паказвае накірункі дзейнасці і соцыя-паразітычныя групы, якія гатовы жыць за кошт рабоў-беларусаў, пры тым ён гэта робіць з навуковай кропкі погляду. Давайце паглядзім выведзеную Астроўскім ідэалагічную дактрыну і рэальнасць.
    Накірункі дзейнасці:
    1. Тэрытарыяльны – абараняць сваю тэрыторыю.
    2. Дэмаграфічны – абараняць насельніцтва.
    3. Эканамічны – абараняць эканоміку і фінансы
    4. Культурніцкі – абараняць нацыянальныя духоўныя каштоўнасці
    5. Палітычны – абараняць палітычны лад.
    6. Ідэалагічны – абараняць нацыянальна-патрыятычную ідэалогію.
    7. Знешні – абараняць сваё права на роўнасць паміж народамі.
    Любы накірунак дзейнасці скіраваны на абарону беларусаў. Толькі ў гэтым выпадку мы можам разлічваць на росквіт нашага народа і дасягненне нашай мэты – незалежная, свабодная, дэмакратычная, заможная, шляхетная, высокаадукаваная, высокакультурная, маральная, бяспечная, годная, паважаная, фізічна і псіхічна здаровая краіна-нацыя.
    А цяпер паглядзім на рэальнасць:
    1. Тэрытарыяльна згублены Падляшша, Беласточчына, Віленскі край, Смаленская, Бранская, Цверская вобласці, частка Пскоўскай, Курскай вабласцей, частка Палесся. Сёння ў Беларусь завезены цыгане, ў’етнамцы, безкантрольна селяцца каўказцы, рускія, пераманіваюцца каталікі-беларусы ў палякі, плануецца завезці 1,5 млн. кітайцаў. На тэрыторыі Беларусі безкантрольна будуюцца шкодныя прадпрыемствы, плануецца будаўніцтва 2-х АЭС і гэта пасля чарнобыльскай катастрофы, дзе 1.5 млн. чалавек кожны дзень накапліваюць радыёнуклеіды ў забруджанай зоне. Дык гэта поўны … беларусам.
    2. Дэмаграфічна кожны дзень фізічна нас становіцца менш. Мы выміраем, а замест нас прыязжаюць зусім іншыя людзі. Хутка нас будуць паказваць як індэйцаў ў Амерыцы. Мы не то што не будзем гаспадарамі на сваёй зямлі, мы будзем жыць як індэйцы ў рэзервацыях. Нам свеціць не адукацыя ў лепшых НУ свету, а толькі ГПТВ. Калі сёння мы яшчэ дацягваем да 60 год жыцця, то заўтра будзем падыхаць у 30. А які ж арганізм вытрымае столькі атруты?
    3. Эканамічны – ўсё што належыць народу прадаецца, пры тым самым цынічным шляхам. А як жыць без уласнасці, без зямлі народу? Хутка будзем не то што убіваць сусед суседа, а самі прадаваць сваіх блізкіх на ворганы. Наша дзяржава сёння прадае ворганы за мяжу. Ужо даўно мабыць прадалі па часткам і Канавалава, і Кавалёва.
    4. Культурніцкі – мы ужо не беларусы. Мы манкурты-рабы. Не ведаем нічога беларускага, нават, сваіх продкаў. І такія беларусы не будуць абараняць сваю краіну, бо манкурты абараняюць толькі свайго гаспадара, што вы і бачыце наяву.
    5. Палітычны – улады ў краіне няма ніякай, бо Беларусь калонія і кіруецца знешнімі сіламі.
    6. Ідэалагічна – ідэалогія скіравана каб яшчэ больш замацаваць ў нашых галовах псіхалогію раба-манкурта і недапусціць усведамлення свабоды, роўнасці, пакою, сытнасці.
    7. Мы не з’яўляемся суб’ектам на міжнароднай палітычнай арэне. Мы – аб’ект, пра гавораць трэція асобы. Наш лёс вызначаецца нейкімі незразумелымі асобамі, якія ніякіх адносінаў да нас беларусаў не маюць.
    Сп. Астроўскі навукова раскрывае на фактах закулісную кухню нашых бед і прычыны нашых праблемаў. Ведаць накірункі абароны нацыянальных інтарэсаў, закулісную кухню, крыніцу адкуль выплываюць нашы беды значыць быць узброеным да зубоў. Ідэалагічна можна разваліць і ядзерную краіну. І гэта адбылося на нашых вачах. Дзе цяпер СССР?

  12. Litvarus кажа:

    Шаноўная пані Арцёменка, ўсё што Вы напісалі, гэта канстатацыя цяперашняга нашага становішча. Аб гэтым пісалася ў першых праграмах БНФ. І што? Я спрабую разабрацца чаму у нас не атрымалася таго, што атрымалася не толькі у прыбалтаў і украінцаў нашых суседзяў, але і кіргізаў і таджыкаў, і, таго і глядзі, неўзабаве атрымаецца у татараў і башкіраў, бурятаў і чукчаў. (Як толькі РФ аслабне). Толькі не пішыце мне детскае – нас сільнее давілі, або – не пашанцавала з Лукашенкам. Давілі усіх аднолькава.Лукашенку народ падтрімлмвае У меня свая версія. На жаль, маю версію сп. Астройскі на гэтым сайце пазначыў як польскае пытанне. Зараз паспрабую паўторна разаслаць яе па сайтах. Можа хто задумаецца? Ўсе хто репрезентуе сябе як літвіны ужо гэта зразумелі, але не ведаюць што са сваім літвінствам рабіць.

  13. Паважаны сп. Litvarus, я так не думаю і не пішу „ Толькі не пішыце мне детскае — нас сільнее давілі, або — не пашанцавала з Лукашенкам”. Проста за кошт русіфікацыі у насельніцтва зменены металітэт і псіхіка пасродкам ідэалогіі. Я ж не проста так занімаюся этнагенэзам беларусаў. Я і сама таго не уяўляла, што цяпер накапала: “Хто такія беларусы?” Калі нам расказвалі ў школе, што Беларусь гэта край гнілых балот, а людзі хадзілі ў пастолях, то у мяне аж сэрца шчаміла ад болю. Плакаць хацелася. А цяпер я проста ганаруся, што я беларуска. Я з вялікім задавальненнем размаўляю на беларускай мове, хаця і з памылкамі. Ну, нічога, гэта пройдзе. Я цяпер стала больш моцнай, нешта такое, якое забірала сокі з цела, знікла. Адчула нацыянальны гонар за сваю Беларусь, вялікую радасць і проста годнасць чалавека.

  14. Сп. Darafej,а ў Дугласа няма нацыянальнай беларускай ідэі, бо ён не беларус. У яго зусім іншая нацыянальная ідэя. Ён хоча сказаць, што нас беларусаў увогуле няма, што мы прывід, а не народ.

    • Дуглас кажа:

      Да думайте как хотите. Я не белорус у Артеменко. А она живет в Германии и она считает себя белоруской. Ну и на здоровье.:))
      Какое отношение ее бред имеет к реальной политике? Вы же вроде политикой занимаетесь?
      А какие из вас политики, если вокруг вас нет людей?:))
      Значит ваши идеи небелорусам Беларуси на хрен не нужны!

  15. О, пачалося! Я так і ведала.

  16. verschnik кажа:

    ”И вы при чтении легко убедитесь, что тогдашние эсеры, большевики, меньшевики, я уж не говорю о кадетах, в интеллектуальном плане на голову превосходили всех вас в Беларуси горе-революционеров нынешних и прочую братию из псевдооппозиции.:))”
    Дуглас адзначыў вельмі важную рэч, праўда для гэтага не трэба запісывацца ў ніякія бібліятэкі, дастаткова пачытаць Троцкага, Леніна, Сталіна і шмат якіх іншых дакументаў той рэвалюцыйнай эпохі каб заўважыць і зразумець аб інтелектуальнай сіле тогачаснай ревалюцыйна эліты і нягегласьці цяперашней. Ні Гарбачоў, ні Ельцын, ні Шушкевіч нельга параўнаць з той ревалюцыйнай элітай.
    Собчак, Краўчук,Кучма, Немцоў, Яўлінскія, Жырыноўскі ў параўнанні з тымі інтелектуаламі і побач не стаялі.
    Тое самае і на Захадзе. Апошняя палітычная фігура — гэта Маргарэт Тэтчэр і французы. Ні Клінтана, ні Буша, ні Абаму, нікога нельга паставіць побач з Рузвельтам і Чэрчылем.
    Цяперашняя нашая тутэйшая, так называемая апазіцыя, толькі абазначана як апазіцыя, на самай справе яны грантасмокі і раней падвізаліся ва ўладных колах, потым за профнепрыгоднасьць іх адтуль вытурылі. Сапраўдная апазіцыя ў асноўным маўчыць, асэнсоўвае, думае, вучыцца. Яна ў цяні… Становішча ўсёй постсавецкай прасторы вельмі складанае, неўстойлівае, хісткае, вось аб гэтым нам трэба і весьці размовы… Замест таго каб енчыць і казаць, што ”маскаль ва ўсім вінаваты…”, трэба прагматычна шукаць выйсце для ўсёй постпрасторы… Але тыя хто нахапаў міліярды, знарок муцяць палітычныя абставіны натраўліваючы людзей між сабой…

  17. Рэдакцыя кажа:

    Спадару Дугласу
    (паколькі ён зноў вярнуўся на сайт, хаця абяцаў не вяртацца).
    Калі мы ўжо такія нягеглыя, а вы такі круты ідэолаг (чыталі нават Брашко-Брашкоўскую), адкажыце, калі ласка, спадар Дуглас, сур’ёзна, без аківокаў, усяго на два пытаньні:
    1) Чым вам не падабаецца, што ў сваёй ідэалагічнай дзейнасьці мы арыентуемся на вышэйшыя гуманістычныя каштоўнасьці чалавецтва (яны ў нас апісаны), аб’ектыўныя інтарэсы беларускага народа на яго ўласнай зямлі (яны пералічаны), на сэнс жыцьця чалавека, як яго найвышэйшую індывідуальную каштоўнасьць, наўпрост зьвязаную зь яго стваральнай самарэалізацыяй?
    2) У чым канкрэтна пералічаныя вамі ідэолагі бальшавізму, а таксама ідэолагі эсэраў, меньшавікоў, кадэтаў, манархістаў пераўзышлі нашу ідэалагічную дактрыну.
    Заранёў, дзякуем.
    – – –
    Усім іншым чытачам сайта.
    Заранёў аб’яўляем: ніякага сур’ёзнага адказу ня будзе! А будзе альбо поўнае маўчаньне (“Дуглас” зробіць выгляд, што пытаньня не заўважыў), альбо тое ці іншае галаслоўнае ці бруднае выкрунтасьніцтва…

    • Дуглас кажа:

      калі ласка, спадар Дуглас, сур’ёзна, без аківокаў, усяго на два пытаньні:
      1) Чым вам не падабаецца, што ў сваёй ідэалагічнай дзейнасьці мы арыентуемся на вышэйшыя гуманістычныя каштоўнасьці чалавецтва (яны ў нас апісаны),
      ===========================
      Падабается, и что с того?

      ——————
      аб’ектыўныя інтарэсы беларускага народа на яго ўласнай зямлі (яны пералічаны),
      ====================
      Кто определил эти “объективные интересы”?
      Группа субъектов во главе с Островским. То есть “субъекты” определили “объекты” и преподнесли их белорусам в качестве неопровержимых доказательств, истины в последней инстанции.
      Смотрим на политическую практику. Много ли белорусов объеднились вокруг вас, субъектов, чтобы отстаивать эти “объективные интересы белорусского народа”?
      Ответ: а практически никто за 5 лет не объединился.
      Значит цена вашей политическоц теории: НОЛЬ !!!!

      Потому что всякая политическая идеология проверяется политической практикой. А практики у вас (людей) и нет.
      Почему большевизм победил как течение политической мысли?
      Потому что они никого не оставлял равнодушным в тогдашней России!

      А ваша секта победит не может. Потому что ваши идеи никого шибко не волнуют среди белорусов.

      =============================
      “2) У чым канкрэтна пералічаныя вамі ідэолагі бальшавізму, а таксама ідэолагі эсэраў, меньшавікоў, кадэтаў, манархістаў пераўзышлі нашу ідэалагічную дактрыну.
      —————————
      Они победили. Они пришли к власти.
      Не важно КАК. Важно, что они стремились к власти и получили власть.
      А уж как там они реализовывали свою Утопию в СССР- это отдельный разговор.
      Самое главное для политика они реализовали – они пришли к власти. За ними были люди. Много людей.
      За вами людей нет. Значит к власти вы никогда не придете.

      • Рэдакцыя кажа:

        “… большевизм победил как течение политической мысли”
        Няўжо бальшавізм перамог, як плынь палітычнай думкі? Ну, і дзе той бальшавізм сёньня?
        – – –
        “Самое главное для политика — они пришли к власти”.
        Няўжо самае галоўнае для палітыка прыйсьці да ўлады? А можа важней ТОЕ, дзеля ЧАГО варта прыходзіць да ўлады?
        – – –
        А на пытаньні вы, спадар Дуглас, так і не адказалі…

        • Дуглас кажа:

          «… большевизм победил как течение политической мысли»
          Няўжо бальшавізм перамог, як плынь палітычнай думкі? Ну, і дзе той бальшавізм сёньня?
          =========================

          На свалке истории.
          Но мы ведь говорим не о том, к чему пришел в итоге большевизм. Мы говорим, что большевизм как течение политической мысли начала 20 века имел массовую поддержку своих идей и в итоге пришел к власти в тогдашней России.

          А вы не имеете массовой поддержки своих идей в Беларуси среди нынешних обрусевших белорусов. Значит к власти вы придти не сможете.
          Значит цена вашей политической националистической идеологии в Беларуси НОЛЬ.

          Все очень просто и логично.
          Есть поддержка ваших идей в обществе- есть люди.
          Есть много людей, значит ест виды на власть.
          Нет людей, значит вы все недоумки, фантасты и утописты.

          Алесь, попробуй опровергнуть эту мою аргументацию. Слабо, профессор?:))

          =============================

          «Самое главное для политика — они пришли к власти».
          Няўжо самае галоўнае для палітыка прыйсьці да ўлады?

          Несомненно.
          Любые политики, если они серьезные политики, своей целью видят не болтовню на сайтах, а приход к власти.
          А если они не ставят перед собой такой цели, значит они не политики.

          • Рэдакцыя кажа:

            “Дуглас”, мы НЕ палітыкі. Мы – ідэолагі. Ужо 10 разоў сказана. Колькі вам яшчэ казаць? 100?
            Мы – ідэолагі. Мы для тых, хто хоча ня проста прыйсьці да ўлады, а прайсьці да ўлады для таго, каб зрабіць нешта карыснае, сэнсоўнае, канструктыўнае, добрае. Каб застацца ў людскай гісторыі, а не ўляпацца ў гісторыю (як той жа Лу-ка і на яго падобныя; уяўляеце, як зь яго будуць сьмяяцца ўсе будучыя пакаленьні гісторыкаў і палітолагаў…).

  18. Litvarus кажа:

    Сп. Вершнік, а не ёсць лі ваш сум па сільных і разумных палітыкаў проста следствам неразумення што адбываецца ў сучаснасці. Я гавару гэта не для таго каб вам унізіць. Я таксама думаю і пра сябе.. “Чего не портит пагубный бег времени? – Наши отцы, что были хуже чем деды, нас негодней вырастили, наше потомство будет ещё порочнее”- пісаў Лукрецый 2000 год таму, праўда, маючы на увазе мараль, а не палітыкаў. Нешта ў вашем суме не тое. Здаецца кожный палітык і мысліцель ёсць сын свайго часу. А можа Свет рухаецца да вялікай катастрофы? І тых хто так думае шмат.

  19. verschnik кажа:

    Дугласу: У 1913 годзе магчымасці ўзяць уладу ў бальшавікоў, меньшавікоў, кадетаў і эсераў не было. Лідэры-інтелектуалы былі, а вось магчымасцяў не было. Бальшавікі прыйшлі і ўзялі ўладу толькі тады, калі Расейская імперыя была ў накаўце і больш не было нікога хто мог выратаваць краіну ад поўнай Катастрофы.
    Такім чынам кожна апазіцыйная плынь існуе, як альтэрнатыва існуючаму ладу, калі ўзнікае хаос, з цяні выходзяць людзі здольныя весьці далей дзяржаўны карабель. Але яны павіны быць падрыхтаваны тэарэтычна і патрыятычна.
    Вось чаму некаторыя сілы так упарта размываюць патрыятычныя сілы, каб самі спажыць ”спелае яблыка” калі яно зваліцца ім у рукі.

    Litvarusу: Сум у мяне па лідэру, па інтелектуальнаму правадыру, як ва ўсяго нашага савецкага народа. Любому караблю патрэбны капітан. Без капітана аніяк!

  20. Дуглас кажа:

    Вершник, сколько вокруг вас людей?
    5=10 человек?
    И это за 5 лет работы на сайте?
    В таком случае вы секта и никому не интересны в Беларуси среди белорусов.
    А раз вы никому не интересны (ваши идеи), значит цена вашей политической идеологии НОЛЬ.

  21. чытач кажа:

    Цікавая сітуацыя: абсалютны нуль (дуглас) зайздросьліва крыху так касавурыцца на гістарычнае смецце, няўдахаў са знакам мінус. якія спляжылі дзясяткі мільёнаў людзей, сотням мільёнаў паламалі або скрывілі лёс, і абзывае нулямі тых, хто хоць як. хоць колькі згарбузаваўся вакол здаровай (іншага няма прыроднага, самарослага) ідэі.

    Прабачце, рагачу-не-магу.

    • Дуглас кажа:

      Да рагачы на здоровье. Я тоже посмеюсь. 5 лет на сайте вы бубните о создании нового белорусского националистического движения в Беларуси.
      Создали? Нет. Белорусов вокруг вас нет.

      А почему?

      Вот я и смеюсь над вами. Горе-политики.

  22. Рэдакцыя кажа:

    Дуглас, вумны вы наш, усёведаючы, адкажыце на нашы пытаньні!
    Інакш мы зноў падыйшлі да мяжы, каб вашы “каментары” не выстаўляць. Інфармацыйнае сьмецьце на сайце нам не патрэбнае.

    • Дуглас кажа:

      Что вам адказаць? Я уже все вам адказау. Тут все просто: если ваша идея красивая, но вокруг нее нет людей, нынешних дебелорусизованных белорусов, значит цена вашей политической деятельности, идеологии НОЛЬ.

      Попробуйте опровергнуть мой аргумент.

      Ну, а цензура? Рассмешили ежа иголками.:))
      Вы грозите мне цензурой, потому что вы несостоятельны в открытой полемике с оппонентами.
      Ну и ладно в таком случае, режьте меня и оставайтесь в своем закрытом гетто. Ваш выбор.
      Так некогда поступали в СССР коммунисты: установили цензуру, не давали слова оппоннентам. А потом КПСС деградировала без критики, оппонентов, и прос*ла свою власть.
      А у вас и так власти никакой нет. Вы даже в области идей боитесь конкуренции, открытого обсуждения. Ну и ладушки. Делайте как хотите.

  23. verschnik кажа:

    Дуглас — скептык. А скептык ніколі нічога грунтоўнага не прапануе. Ён, Дуглас, някепска ўладкаваўся ў ВКЛБеларусь, але каб ідыялагічна не выпасьць з плыні падзей, ён выказвае свае абсалютна бесплёные, неканструктыўныя меркаванні, тым самым звяртае на сябе ўвагу і тым самым нібыта трапляе ў плынь гістарычнага часу. Мы ж толькі трацім час і энергію з ім . Таму трэба гаварыць пра сваё, а на ”дугласаў” не звяртаць увагу.
    ”..А вось сіла – гэта, маўляў, адзіная сапраўдная палітычная каштоўнасьць. На яе трэба арыентавацца, толькі яе імкнуцца накопліваць.”
    ”Мы – сябры рэдакцыі – нічога супраць сілы ня маем. Але лічым, што ў справядлівасьці, як адной з палітычных каштоўнасьцяў, ёсьць ня меншае значэньне. Сіла і справядлівасьць знаходзяцца ў сістэмнай сувязі – бязь іх зьдзяйсьненьне ўладных паўнамоцтваў альбо ня будзе практычна магчымым, альбо ня будзе мець сэнсу…”
    Абсалютна згодны! Але каб мы ўдзялялі столькі ўвагі панятку ”сіла”, як удзяляем панятку ”справядлівасьць”. На самай справе панятку ”сіла” мы наогул не ўдзяляем аніякай увагі! Таму вядзём бясконцыя дыялогі з шматлікімі ”дугласамі”, пераконваем сваіх ідыялагічных апанентаў, якія цынічна і бясстрасна разглядаюць і вывучаюць нас як тую земнаводную жабку ў лабараторыі.
    Я ўжо пісаў, што ” У склад ”Сілы” ўваходзяць: характар, розум, веды, прафесіяналізм, здароў’я, напэўна яшчэ грошы, хаця гэта не рыса характара…. ”
    Ці карыстаемся мы сваім розумам у поўнай меры, як аднаго з складнікаў сілы…? Ці верым мы ў свой розум? Ці выпрацавалі мы ў сябе патрэбны характар? Упэўненасьць, ці прыдбалі мы яе? Уменне сябе паводзіць, несьці сябе ў грамадстве, прыпадносіць сябе людзям, грамадству..? Ці набылі мы патрэбныя веды? Прафесіяналізм? Уменне ўплываць на людзей, весьці за сабой людзей?! Вось гэта я і ўкладаў у панятак ”сіла”, без якой мы робімся аднаногай істотай, якая можа толькі стаяць на месцы, крычаць аб несправядлівасьці і не здоляе дзейнічаць і весьці за сабой людзей.

    • Рэдакцыя кажа:

      Паняцьце “сіла” належыць да сьферы палітыкі.
      Паняцьце “справядлівасьці” – да сьферы ідэалогіі.
      Мы – сайт ідэалагічны, палітыкай не займаемся. Разьлічваем на тое, што некалі згадзімся тым, хто будзе мець і сілу, і сумленьне…
      З павагай.

      • Дуглас кажа:

        Идеологии без политики не бывает. Вы не можете писать о Беларуси, не рассматривая вопросы политические. Да и вы сами говорите, что хотите создать Движение.

        Цитата: “Мы – сябры рэдакцыі “Беларусь-нашазямля” і арганізатары Беларускага Дэмакратычнага Руху”…

        Так дзе Ваш Рух? Дзе людзи?

        Няма.

        Чаму няма?

        А потому что вы не для них пишете, а для себя. Это легко понять, посмотрев на ваши схемы, чертежи. Вот скажите мне как на духу: кто будет изучать из рабочих, из крестьян схемы Островского о нашей оппозиции или еще о чем? Никто не будет. Им это не нужно, да и неинтересно. Что умерло, то сдохло. Оппозиция сдохла.

        А зачем тогда вы это публикуете? На кого это рассчитано? На узкий слой интеллигенции? Я ж говорю: вы неумные. Хотели бы вы создать Движение, ориентировались бы в своих статьях на читателй из народа, писали бы по вопросам экономики, что делать с промышленностью, с сельским хозяйством, искали бы ответы о том, как поменять власть в условиях отсутствия выборов как института, искали бы пути объединения вокруг себя белорусов белорусскоязычных и русскоязычных. Но вы ничего этого не пишете, ничего толком не ищите. Витаете где-то в своих эмпиреях. И потому вас с полным правом следует называть сектой националистов-утопистов.

    • Дуглас кажа:

      Дуглас — скептык. А скептык ніколі нічога грунтоўнага не прапануе.
      =================
      Дуглас реалист, а не мечтатель как вы. И я не претендую на звание политика. Посему ничего никому грунтоунага предлагать не обязан. Это этот сайт претендует на звание политического.
      Это Вы все претендуете на звание политиков. Вот вы и предлагайте. А Дуглас не политик. Дуглас обычный человек со стороны. Задает вам, политикам, обычные вопросы: где ваши люди вокруг вашей такой красивой и такой научной белорусской идеи.

      Нету?

      А тогда чего вы щеки раздуваете, если сподвижников вокруг вас нет?:)) Скромнее надо быть в таком случае.:))

      “Мы ж толькі трацім час і энергію з ім . Таму трэба гаварыць пра сваё, а на »дугласаў» не звяртаць увагу.

      Да и не звяртайце. До лампочки. А белорусы не звяртаюць увагу на вас, националистов-фанатиков. Каждый живет в своем гетто. Ну и на здоровье.:))

      “Але лічым, што ў справядлівасьці, як адной з палітычных каштоўнасьцяў, ёсьць ня меншае значэньне. Сіла і справядлівасьць знаходзяцца ў сістэмнай сувязі…”

      Если вокруг Вас нет людей, которые разделяют ваши идеи, в том числе о справедливости, значит такого понятия как “справедливость- политическая ценность” не существует. Потому что политики без людей не бывает. А людей то вокруг вас, маргиналов, и нет.

      Вы останетесь в истории как секта фанатиков-националистов, которая никак не влияла на тогдашний белорусский социум.

      Почему не влияла?

      Потому что вы не предложили социуму никаких привлекательных идей помимо своих мрий и хотелок в виде “объективные интересы белорусского народа”.

      Профессор Алесь Островский образованный человек. Но не умный.
      Я вот не профессор, а вижу намного глубже и дальше его. А я Островского знаю еще по БНФ. От так то.:))

      Аминь.

  24. Сяржук кажа:

    Лічу, што ўсе беды нашага народу вынікаюць з таго, што ў нас тэрытарыяльная мадэль грамадства. Беларусам лічыцца кожны, хто пражывае на тэрыторыі РБ. Прыедзе сюды таджык гандляваць наркатой – ён беларус, прыедзе сюды мурын займацца “дружбой братских народов” – і ён беларус і г. д. Аднойчы я запытаў у адной “сьвядомай беларускі”: Як яна магла выйсьці замуж за іранца? І што яна адказала: А ён прыехаў жыць да нас. Таму ён цяпер таксама беларус.
    Наш народ перастае адзьдзяляць сябе ад чужынцаў, лічыць “сваім” першага сустрэчнага, а апынуўшыся на чужыне, адразу ж імкнецца асімілявацца ў мясцовае грамадства. У выніку гэтакіх працэсаў адбываецца поўнае размываньне карэннага этнасу.
    Найвялікшую шкоду нашаму адраджэнцкаму руху наносяць сацыял-дэмакраты. Бо яны не прызнаюць гэтакага паняцьця як “народ”, а ідэнтыфікуюць “свой-чужы” менавіта па класавай прыкмеце. Для іх нейкі бомж з Паўднёвай Амерыкі бліжэйшы і даражэйшы, чым беларус, які мае сваю гаспадарку.
    Хачу адзначыць, што індзейцы ў ЗША прынцыпова ня ўдзельнічаюць у эсдэкаўскіх выступленьнях, справядліва лічачы іх антынацыянальнымі.

  25. verschnik кажа:

    ”Я вот не профессор, а вижу намного глубже и дальше его. А я Островского…”.
    Алег Краўцоў напісаў ”Канцепцыю Беларускай нацыянальнай Ідэі”. Кастусь Травень напісаў адну з версій цяперашняга часу і блізкай будычыні ў аповесці ”Імперскі сіндром”.
    А што бачыць ”намного глубже і дальше” наш адверсар-скептык? Падзяліцеся пазітыўным і канструктыўным бачаннем сучаснасьці.
    Калі здоляеце, бо звычайна таго каго вучылі разбураць, той нічога канструктыўнага не здоляе сказаць.
    Але помніце, што Імперыя памерла спачатку ў 1917 годзе, а потым у 1991 годзе.

    • Дуглас кажа:

      С чего Вы взяли, что Русская империя умерла? И что это произошло в 1991-ом?
      Напротив, имперцы остались. Осенью прошлого года Путин написал статью, в которой выразил четкое намерение возродить империю через Евразийский Союз. В третий раз возродить империю.
      Получится ли у него? надеюсь, что нет. Чтобы не повторяться, не писать заново, просто помещу здесь отрывки из своей статьи, специально написанной и публикованной в Беларуси на эту тему:

      “Третья Российская империя имени В. Путина”.

      «Нет у нас сил на Империю! И не надо, и свались она с наших плеч: она размозжает нас, и высасывает, и ускоряет нашу гибель».
      А.Солженицын «Как нам обустроить Россию».

      «Дурак, все дело в экономике!»
      Лозунг предвыборной кампании (1990-1991гг.) кандидата в президенты США Б. Клинтона.

      Почему русские тащат нас в евразийский экономический союз.

      “24 сентября 2011г. на съезде партии «Единая Россия» российские руководители Д. Медведев и В. Путин объявили публично, что следующим кандидатом от партии на пост президента России будет выдвигаться В. Путин. Фактически это был сигнал всей вертикали власти России и всему 140-миллионному российскому народу: всем избирателям смириться с тем, что по итогам будущих президентских выборов России следующие 12 лет (6+6) в России у власти будет В. Путин. Чуть позже, 4 октября, в газете «Известия» за подписью премьера В. Путина была опубликована статья о создании будущего евразийского экономического союза в составе Россия, Беларусь, Казахстан.

      В дальнейшем ожидается, что к союзу присоединятся Кыргызстан, Таджикистан. Совершенно очевидно, что эти два события – объявление о выдвижении Путина кандидатом в президенты и статья о новом союзе во главе с Россией – появились не случайно. В России, по сути, задолго до президентских выборов стартовала президентская кампания и заявление о будущем евразийском союзе – это часть общей предвыборной кампании В. Путина. Вместе с тем это также объявление о далеко идущей стратегии России на постсоветском пространстве. Россия хочет восстановить себя как Великая Держава и это восстановление она проводит последовательно уже на протяжении многих лет, используя «энергетическое оружие», строительство БТС-2, газового трубопровода «Северный поток» и прочие политические инструменты. После краха СССР, невнятного СНГ, де-факто умершего СГ, это очередная и наиболее серьезная попытка России собрать вокруг себя постсоветское пространство. Первоначально экономическими средствами, но наверняка за ними последуют и политические.

      Ранее мы писали, что Беларусь обречена на то, чтобы быть в одном из двух интеграционных проектов на материке, либо вокруг ЕС и затем в составе ЕС, либо вокруг России и затем в составе России. Уже можно утверждать, что наш выбор решен за нас в Москве: мы будем в азиатском интеграционном проекте. Состав участников говорит именно об азиатском характере интеграции, европейского тут ничего нет. (В настоящее время по своей политической, социальной и ментальной архитектуре российских граждан язык не поворачивается считать русских и Россию европейской страной.) С Казахстаном, Кыргызстаном, Таджикистаном и так все ясно без слов. Это будет экономический альянс авторитарных режимов. Россия и Казахстан – это сырьевые страны. Беларусь – индустриально-аграрная страна с советской экономикой и советскими методами управлениями экономическими, политическими процессами. Это также не Европа.

      Прежде чем приступить к анализу, что белорусов ожидает в азиатском экономическом союзе, уместно задаться вопросом: а что заставило Кремль в очередной раз затеять интеграцию? Каковы экономические мотивы и стимулы для России тащить белорусов, казахов, таджиков, киргизов, а в идеале и украинцев, в этот союз?
      После тщательного анализа автор пришел к двум выводам:

      1)Путину не с чем идти к российским избирателям кроме проекта «большой интеграции» «постсовка».

      2)Состояние дел в российской экономике, в российском обществе, в окружающем мире сейчас таково, что тянуть с «собиранием земель» Россия больше не может.

      Перейдем сразу ко второму тезису. Я утверждаю, что на фоне финансового кризиса ЕС, на фоне глубочайшего системного кризиса в авторитарной Беларуси, Россия переживает свой глубочайший системный кризис. И не просто кризис. Это цивилизационный кризис России. Если в Беларуси системный кризис обусловлен фактическим крахом государственной экономики в виду отказа России дотировать белорусский режим через низкие цены на энергоносители, то в России все намного интереснее. Если судить по многолетней российской официальной пропаганде, то в России вот уже 20 лет как существует капитализм, рыночная экономика и политическая демократия. А то, что сейчас происходит в России, так это, мол, кризис, обусловленный мировым финансовым кризисом. Мол, с 2008-го года эта страна вместе с остальным миром переживает кризис, в настоящее время ее экономика в стадии рецессии. Все это так и не так. Я утверждаю, что за 20 лет после смерти СССР в России так и не построена капиталистическая рыночная экономика. Напомню, что буржуазные реформаторы России в 1991г. во главе с Б. Ельциным и Е.Гайдаром провозглашали, что приватизация и прочие реформы приведут страну к обновлению экономики через «шоковую терапию», через приватизацию, либерализацию, приведут к ее росту. Смотрим на таблицу с официальными российскими данными, что получилось в итоге на самом деле:

      Получается, что накануне всемирного финансово-экономического кризиса Россия достигла уровня производства времен СССР в кризисном 90-м г. лишь по добыче газа. И еще получается, что Россия перестала быть индустриальной державой мира. Читаем в докладе института социологии РАН, Р.Х. Симонян «Реформы 1990-х годов: общественно-политические результаты. К 20-летию экономических преобразований в России»:…….

      ……..Реформаторы экономики России оказались не реформаторами, а чем-то хуже, ворами и мошенниками. Вот что нынче признают в самой России: Черномырдин, Чубайс, Гайдар, Кох, Мостовой, Бойко, возглавившие разработанную в Гарварде и Чикаго грандиозную операцию под кодовым названием «приватизация России» на деле способствовали «установлению контроля со стороны иностранных лиц над стратегически важными и экономически значимыми предприятиями оборонного комплекса и сопряженными с ними предприятиями научно-технической сферы, машиностроения, металлургии, химической промышленности».
      («Анализ процессов приватизации государственной собственности в Российской Федерации за период 1993- 2003 годы», М., 2004).

      По данным контрольно-бюджетного Комитета Госдумы, за один только 1994-й год из-за мошеннической приватизации потери государственной казны от приватизации, составили 1 триллион 669 миллиардов рублей. Продав 46 тысяч 815 предприятий, Госкомимущество Чубайса дало казне менее 1 млрд. долларов, в то время как аналогичная приватизация в Чехии по объему в два раза меньше – 25 тысяч предприятий – принесла доход государству в 1,2 млрд. долларов.
      По данным Счетной палаты РФ, суммарные потери федерального бюджета из-за многочисленных нарушений при распродаже топливно-энергетических предприятий нефтяного комплекса в одной лишь Башкирии с 1995 по 2003 гг. оцениваются в 113 миллиардов долларов.

      …………Вывод: после краха СССР в течение 20-ти реформенных лет российские реформаторы у власти в России по их словам преследовали цель комплексного транзита страны от плана к рынку, от империи к нации, от тоталитаризма к демократии.
      Итоги: рыночная экономика толком не построена, от империи к нации не перешли, к демократии Россию не привели. В России отсутствуют гарантии частной собственности, нет независимого хозяйственного суда, нет независимых от исполнительной власти гражданских судов. Частные собственники в России появились, но они оказались хуже по эффективности, чем государственные собственники (бюрократия) в СССР. Взамен одной рухнувшей империи русские приступают к строительству очередной мегаимперии под лозунгами «интеграции» и «евразийского экономического союза». Россия по-прежнему империя, не национальное государство русских.

      Но что тогда за экономику построили русские?

      Ответ: Вместо государственной экономики за 20 лет псевдореформ русские построили не частную капиталистическую экономику. Русские построили частную воровскую сырьевую экономику в интересах части прежней бюрократии СССР, части военных, чекистов и бандитов, которая нынче представляет из себя полуфеодальную сырьевую олигархию России. И в этой экономике сейчас некому работать. Россия умирает. Приватизация предприятий 1990-ых годов, это, по сути, небывалая во всемирной истории человечества криминальная афёра, независимо от того, какие законы были приняты и будут еще приняты.

      И с такой экономикой русские нам предлагают интегрироваться, создавать экономический союз ?!
      Так ведь в России давно принято говорить одно, думать другое, а делать третье. Историческая традиция, однако. Кто вам сказал, что они нам предлагают интегрироваться? Русские на самом деле предлагают нам за наш счет отсрочить смерть России. Для белорусов и элит других постсоветских стран русские фактически предлагают всем бесплатный билет на русский «Титаник».

      Приглашение на русский «Титаник»

      «Подвели нас бабы, товарищи».
      (Из выступления экс-начальника Генштаба МО РФ Анатолия Квашнина на совещании в МО РФ.)

      ……..

      Прежние интеграционные проекты России:

      1703-1917гг.- имперский интеграционный проект в рамках Российской империи.
      1922-1991гг.- советский коммунистический имперский интеграционный проект в рамках СССР.

      Российские попытки интеграций после краха СССР (1992-2011):

      – СНГ (1991);
      – ОДКБ (1992), 7 государств, военная интеграция (Армения, Казахстан, Киргизия, Россия, Таджикистан, Узбекистан,
      Беларусь);
      – Таможенный союз, ТС, (1995), (Беларусь, Казахстан, Киргизия, Россия);
      – СГРБ (союзное государство РФ-РБ, 1997г.);
      – ШОС, Шанхайская организация сотрудничества (2001), 6 государств (Китай, Россия, Казахстан, Таджикистан,
      Киргизия, Узбекистан);
      – ЕврАзЭс (2001), 6 государств (Беларусь, Казахстан, Киргизия, Россия, Таджикистан , Узбекистан);
      – ЕЭП (единое экономическое пространство), (2003), 4 государства (Россия, Казахстан, Украина, Беларусь);
      – Таможенный союз, ТС, (2010), 4 государства (Беларусь, Казахстан, Киргизия, Россия);
      – Евразийский союз, ЕАС, (2011), 3 государства (РФ, Беларусь, Казахстан);
      – ЗСТ CНГ (зона свободной торговли, 18 окт. 2011) , 8 стран (Россия, Украина, Беларусь, Казахстан, Армения,
      Таджикистан, Молдова, Кыргызстан).

      Российские, белорусские мотивы создания очередного евразийского экономического союза, ЕАС (2011-2015).

      – имперские комплексы:……

      – геополитические мотивы:…..
      – экономическая необходимость, демографические проблемы России:…..

      С. Глазьев, отв. секретарь комиссии таможенного союза, зам.ген.секретаря ЕврАзЭс , академик РАН, РФ:

      «Это по существу общий рынок. …Это в наших собственных интересах. …Не надо здесь искать какой-то политической подоплеки». …Для нас восстановление разрушенных хозяйственных связей, расширение кооперации…очень важно. Именно для этого снимаются таможенные барьеры. …По итогам экономической катастрофы 90-х годов можно считать установленным, что примерно 1/3 падения производства, произошедшего в наших государствах, это следствие разрыва хозяйственных связей, между которыми пролегла государственная граница.

      …Европейский союз и… Китай- это наши главные торговые партнеры и наши главные конкуренты. У нас с ними идет жесткая, тяжелая и не всегда успешная борьба практически по всей номенклатуре товаров, которые мы производим…а пока мы весим в мировой торговли чуть больше 2-х %. В отличие от Советского Союза, который фактически контролировал 1/3 мировой экономики”. (9)

      В.А. Постовнин, РФ: «…Привлечение иностранной рабочей силы, оно дешевле, как правило, особенно из стран Средней Азии. Порой значительно дешевле. …В условиях тех планов, которые ставит руководство страны, практически сравнимых с реиндустриализацией, потребует …много рабочей силы. Причем не очень квалифицированной рабочей силы, стройка заводов, дорог и так далее, КОТОРОЙ У НАС СОБСТВЕННО УЖЕ И НЕ ОСТАЛОСЬ. 85% из каждой когорты молодых людей в Российской федерации ставит перед собой задачу получить высшее образование. Это надо понимать. И каждый год мы теряем по миллиону рабочих рук, особенно рабочих специальностей, которые требуются в основном».

      «…Мы еще не до конца осознали, что трудовой ресурс в конечном счете самый главный. Это такой же ресурс как и нефть и газ… И мы его потеряли. И только благодаря единому экономическому пространству, ЕврАзЭс, СНГ, как угодно назовите, мы его можем вернуть».

      «…70% работодателей в России испытывают потребности в рабочей силе. Для них чем дешевле, тем лучше».

      ….

      Задачи России в евразийском союзе, ЕАС:

      – Постановка и принятие общих целей участниками союза: общая стратегия развития, общие принципы, развитие
      экономик, рост благосостояния;
      – Разработка и реализация общего пакет мер по образованию ТС и ЕАС. Общий рынок товаров;
      – Запуск с 1 янв. 2012г. ЕЭП, единого экономического пространства. Общий рынок услуг, капитала, труда;
      – Реализация под каждый рынок пакета соглашений. По финансам в будущем создание общего финансового
      регулятора. Введение единой валюты пока не предусматривается. Доля росс. рубля в структуре оборота доминирует
      и так, более 80%;
      – Задача для России: прирост российской экономики за 10 лет на 15 %, 1.5% в год.

      В рамках ЕАС предполагается создание следующих наднациональных структур:

      -Комиссия по экономике;
      -Комиссия по сырьевым ресурсам (устанавливает цены и квоты на сырьевые товары и энергоносители, координирует
      политику в области добычи, продажи золота, других драгоценных металлов, и др.);
      -Фонд по делам экономического и научно-технического сотрудничества, формирующийся за счет вкладов стран ЕАС
      (финансирует перспективные наукоемкие экономические и научно-технические программы, оказывает помощь в
      решении круга задач, в том числе правовых, налоговых, финансовых, экологических и т. д.);
      -Комиссия по межгосударственным финансово-промышленным группам и совместным предприятиям;
      -Международный инвестиционный банк ЕАС;
      -Международный арбитраж ЕАС;
      -Комиссия по вводу расчетной денежной единицы;
      -Комиссия по экологии.

      Политическое устройство Евразийского союза (проект).

      Предполагаемая форма политический интеграции – конфедерация.

      Формирование «ряда наднациональных органов» во главе с Россией:

      – Совет глав республик и глав правительств ЕАС — высший орган политического руководства;
      – Парламент ЕАС — высший консультативно-совещательный орган Союза;
      – Совет министров иностранных дел ЕАС — координация внешнеполитической деятельности;
      – Межгосударственный исполнительный комитет — постоянно действующий исполнительно-контролирующий орган;
      – Информационное бюро Исполкома ЕАС;
      – Совет по вопросам образования, культуры, науки (формирование согласованной политики).

      В области обороны предлагается заключить в рамках ЕАС следующие договоренности:

      – о совместных действиях по укреплению национальных Вооруженных Сил стран — членов ЕАС и охране внешних границ
      ЕАС;
      – о создании единого оборонного пространства с центром в Москве;
      – о формировании коллективных вооруженных сил ЕАС для поддержания стабильности и погашения конфликтов в
      странах-участницах ЕАС и между ними;
      – о внесении коллективных обращений стран-участниц ЕАС в международные организации, в том числе в Совет
      Безопасности;
      – о создании межгосударственного центра по ядерному разоружению.

      Риски создания ЕАС для правящей российской элиты:

      – Подмена идеи модернизации России со стороны властной элиты идеей экономической, затем политической
      «интеграции» с постсоветскими республиками;

      – Евразийский союз строят «сверху», авторитарным способом. Ни одна правящая элита из России, Беларуси, Казахстана не советовалась со своим народом о целесообразности заключения очередного союза. В этих странах не было общественных дискуссий о целесообразности заключения такого союза. В Европе были. Поэтому в Европейском
      Союзе объединение имеет общественную легитимность, у ЕАС такой легитимности нет и пока не предвидится;

      – Россия будет вынуждена покупать в странах союза не совсем качественную промышленную продукцию. Россия может привлечь в свой экономический союз страны СНГ только своими дешевыми энергоресурсами и широким доступом на свой рынок их товаров. Больше у России нет ничего привлекательного, что она могла бы предложить своим экономическим партнерам. У России нет передовых технологий, передовой науки, высокой культуры.
      Современная Россия – сырьевой придаток Запада и Китая.

      – Экономическое, политическое противодействие ЕС, США.

      ……………

      Риски создания ЕАС для правящей белорусской элиты:

      -Беларусь, Казахстан от вхождения в союз будут иметь мало побудительных импульсов для проведения у себя экономических реформ, модернизации экономик, модернизации социальных, политических институтов. У Лукашенко в Беларуси не будет импульсов реформировать страну по причине дешевых энергоресурсов из России. «Интеграционная скидка к цене на газ» для Беларуси – это якорь на пути модернизации белорусской экономики.

      Общее для всех: ЕАС затормозит, а не подтолкнет к модернизации экономик стран- членов союза.

      – У России для Беларуси нет передовой науки, культуры, промышленности, новых технологий, прочих образцов для подражания. Зато в избытке есть коррупция, преступность, продажный госаппарат, разлагающаяся армия, депрессивное общество, проблемы межнациональных отношений в РФ, сепаратисты-террористы на Сев. Кавказе и т.д.

      – Уже начался частичный уход белорусского бизнеса- производственных предприятий с численностью 100-300 работников – в Россию и Казахстан. С созданием ЕАС этот процесс примет лавинообразный характер. (14)

      – У России по отношению к интеграции постсоветского пространства в политике заложено два дна. Россия не скрывает, что хочет объединения экономик постсоветских стран вокруг своей российской экономики. Россия проговаривается, что в дальнейшем она будет превращать это экономическое объединение в объединение валютное (с единой валютой), затем в объединение политическое. Фактически это означает экономическое и политическое создание Третьей русской империи во главе с Москвой. И русских бесполезно отговаривать от очередного строительства Российской империи. Потому что большинство русских по менталитету империалисты. Они так воспитаны веками. Империализм вошел в их плоть, кровь, сознание, культуру.

      – Реальная угроза потери белорусского государственного суверенитета. (Экономический суверенитет Беларусь де-факто уже потеряла в пользу РФ).
      – Риски участия белорусов в русских военных конфликтах на Сев. Кавказе.
      – Риски участия белорусов в российских имперских конфликтах в Ср. Азии против Афганистана, против исламских,
      оппозиционных движений в странах Ср.Азии.
      – Риск военного столкновения с Китаем на стороне России.
      – Риски участия белорусов в очередной «холодной войне» России с Западом (ЕС, США).

      Что делать белорусской правящей элите:

      – Не идти дальше экономического союза с Россией. Не идти на введение единой валюты с Россией в рамках евразийского экономического союза. Не идти на политический союз во главе с Россией.
      – Уравновешивать свои экономические связи с Россией, другими членами евразийского союза, развитием экономических связей с ЕС, Китаем, другими странами. Создавать по примеру Украины зону свободной торговли с ЕС (ЗСТ).
      – Уравновешивать политические связи с Россией развитием политических, военно-политических отношений с Европой, США, НАТО. Освобождать политузников в РБ, возвращать посла США в Беларусь. Готовить политические реформы. Вводить пропорционально-мажоритарную систему выборов в реальный парламент, а не «палатку».

      Риски создания ЕАС для белорусского народа:

      – Для авторитарных руководителей СНГ Россия может предоставить свою политическую и военную поддержку. И это опять же ведет только к консервации политических авторитарных режимов СНГ и к росту ненависти народов СНГ к российскому руководству, к России в целом.
      – Консервация политического авторитарного режима в Беларуси на долгие десятилетия.

      Что делать белорусам?

      – Развивать культурные, политические связи с российской демократической оппозицией, демоппозицией стран-участников ЕАС.
      – Развивать культурные, общественные, политические связи, отношения с демократическими странами Европы, США, Прибалтики, с демократическими кругами и националистами Украины.
      – Устанавливать или развивать политические связи, отношения с русским националистами, незаинтересованными в возрождении Русской империи за счет ущемления интересов русского народа.

      Что вероятнее всего будет делать Запад в случае создания Третьей русской империи:

      – Держать Россию «на крючке». На сегодня Россия – экономический донор США и Европы. 500 млрд. долл. России размещены в американских казначейских билетах, в европейских ценных бумагах.
      – Российская полит- и бизнес-элита держат свои деньги в западных банках, недвижимость на Западе. В случае кардинального обострения отношений по линии «Запад-Россия» деньги, недвижимость будут конфискованы.
      ………………

      Проблемы создания третьей русской империи для путинской элиты:

      – Межэтнические. В Средней Азии выросло целое поколение, которое уже не говорит на русском языке и придерживается своих, зачастую средневековых традиций. Отсюда проблема языка, ментальной, культурной, социальной совместимости русских и азиатов.
      – Межконфессиональные (христиане/не христиане (мусульмане).
      – Межкультурные, цивилизационные (Европа/Азия, капитализм – феодализм).
      – Экономические (сырьевые государства: Россия, Казахстан, индустриально-аграрная Беларусь, аграрно-сырьевой Таджикистан, аграрно-сырьевой Кыргызстан).
      – Политические (ни одной демократической страны, авторитарные режимы).
      – Межгосударственные (В случае вступления Армении: незаконченная война с Азербайджаном из-за территориальных претензий на Карабах). У Казахстана возможен конфликт с Китаем. У России на Д. Востоке возможен военный конфликт с Китаем. У Кыргызстана возможен территориальный спор, конфликты с Китаем, Узбекистаном.
      – Внутригосударственные. У Таджикистана внутренний национальный конфликт с исламским фундаментализмом. У Кыргызстана внутренний национальный конфликт по линии «север-юг».

      В итоге:

      – не факт, что в ЕАС будет быстрое экономическое развитие для стран-участниц;
      – не факт, что в ЕАС произойдет техническая, промышленная, институциональная модернизация (сырьевым странам модернизация промышленности нужна в меньшей степени, чем Беларуси);
      – демократическое развитие стран будет надолго остановлено (союз авторитарных режимов лишь укрепит авторитарные режимы);
      – не факт что в ЕАС будет социальное развитие (медицина, образование, культура, языки);
      – России как имперскому центру придется вновь, как при СССР, подтягивать уровни жизни республик Средней Азии. За чей счет? Прежде всего, за счет русского народа России;
      – возрастной фактор путинской элиты и ее лидера.

      В. Путину – 59. Предпенсионный возраст. Его сподвижникам также под 60. По возрасту В.Путину и его элите уже поздно строить империю. Для сравнения: Иван Грозный «венчался на царство» в 16.5, приступил к расширению Московского царства в 39. Петр Первый стал строить свою империю в 26, стал воевать со Швецией за Российскую империю в 28 лет. Построил империю в 49. В.Ленин пришел к власти в 47, И. Сталин в 39. Окончательно построил свою сталинскую империю Сталин в конце 1920-х, в возрасте 51.

      Проблемы третьей русской империи и Беларусь:

      – Экономическая и социальная политика российского Правительства объективно ведет Россию к распаду или революции;

      – Новая империя, сколоченная из России, Беларуси, Казахстана, Кыргызстана, Таджикистана, будет временным экономическим объединением разных стран с разными экономиками во главе с разными элитами с их разными политическими и прочими целями, не стыкующимися друг с другом;

      – Будет рост трудовой миграции в Россию из Ср. Азии, Беларуси. В России мы будем наблюдать бурный рост русского национализма. В Беларуси также будет рост белорусского национализма, направленный против имперской России.

      – Третья русская империя- это распространение тотальной коррупции на всю Беларусь, наркотики из Ср. Азии. Это все коррумпированные органы и ветви власти в Беларуси.

      – У России внутригосударственный конфликт с исламским фундаментализмом, кавказским сепаратизмом на Сев. Кавказе. Кто даст в России гарантии белорусам, что внутренний конфликт России на Кавказе не приведет к распространению террористических актов помимо России и на Беларусь? Где гарантии, что белорусы не будут втянуты в войну на Кавказе на стороне России? В этом случае это цинковые гробы с белорусскими мальчиками для белорусских матерей.

      – Внешняя политика России объективно ведет страну к «холодной войне» с Западом. Третья русская империя – это неизбежное противостояние России с ЕС, США на Западе и возможное столкновение империи с Китаем на Д. Востоке. Это также грозит белорусам участием во внутренних военно-этнических конфликтах на стороне коррумпированных средневековых режимов в Средней Азии, а также возможным военным столкновения с исламистами Афганистана в Ср. Азии.

      Выводы:

      – На наш взгляд Россия находится в цивилизационном тупике. Страна, этнос медленно и неуклонно умирают. Оттянуть свою гибель Россия пытается за счет своих бывших соседей по СССР, за счет «интеграции». В этих целях русские пытаются строить сейчас очередную нелиберальную, недемократическую империю под названием «евразийский союз». Нам, белорусам, стратегически это невыгодно. Они высосут из Беларуси наши и так критически деградировавшие трудовые, интеллектуальные национальные ресурсы. Мы их потеряем. Они осядут в России и там быстро и окончательно ассимилируются. Нас, таким образом, как этнос фактически уничтожают. Из евразийского союза надо выходить или не идти дальше экономического союза. Никаких политических объединений. Никаких военно-политических блоков. Для нас это смертельно опасно. Пускай русский «титаник» тонет самостоятельно, коли это суждено России историей. Мы маленькие, деградировавшие, но у нас есть шанс спастись. Они большие, критически ослабевшие, и шансов на спасение во главе с теми людьми, что находятся в Кремле, у них практически нет. Потому что вместо модернизации они избрали себе очередную «интеграцию».Русские говорят «интеграция», а подразумевают «империю». У нас же, белорусов, нет национальных сил, чтобы строить для русских их очередную империю.

      – Евразийский союз будет союзом отсталых, малоразвитых стран из осколков СССР. Россия не может быть локомотивом модернизации в этом союзе, потому что Россия сама нуждается в модернизации, а институтов, механизмов модернизации в России не создано до сих пор, несмотря на всю многолетнюю трескотню кремлевских руководителей о развитии и диверсификации российской экономики. В России до сих пор нет гарантий частной собственности для отечественных и иностранных капиталистов. Какая может быть модернизация и интеграция со страной, которая живет не по современным капиталистическим экономическим, правовым законам, а по полуфеодальным, полууголовным «понятиям» ?

      – ЕС, приняв в свой состав страны ВЕ и Прибалтики, ввел для трудовых ресурсов этих новых членов ЕС трудовые квоты (кроме Великобритании, которая квоты не вводила и приняла к себе 800 000 тыс. трудовых мигрантов). Граждане этих стран трудятся в ЕС на легальной, полностью правовой основе. Россия де-факто давно открыла свой рынок труда для постсоветских республик, приняла закон об иммигрантах, но так и не создала цивилизованный легальный правовой механизм для работы трудовых мигрантов в России. Большинство мигрантов в России приезжают из стран Средней Азии и трудятся они на предприятиях и стройках России нелегально. Тем самым сама Россия не особо стремится легализовать их труд, чтобы росс. капиталисты оформляли эти трудовые ресурсы и платили налоги в бюджет России. Капиталисты и чиновники в России нещадно эксплуатируют эти трудовые ресурсы в ущерб бюджету России, в своих частных интересах. В этом смысле сравнивать ЕС и Россию невозможно. В Европе цивилизованные трудовые отношения. В России по отношению к иммигрантам они криминальные. В этом смысле российское государство объективно выступает как главный участник этого криминала.

      – В ЕС «локомотивами» интеграции выступают: Германия, Франция. Это развитые индустриальные и постиндустриальные страны. В евразийском союзе таким «локомотивом» может быть только Россия. Но сама Россия далеко не экономический гигант и далеко не мощная и передовая экономика. По сравнению с Францией и Германией этот «паровоз» топится нефтегазовым сырьем, причем «кочегары» или «машинисты» сидят в Кремле и являют собой не цивилизованных европейских банкиров, политиков в смокингах, а скорее чекистов с Дзержинским в голове или братков по «понятиям». Наивно считать, что чекисты-политики или «братки по понятиям» в союзе с «братком» Лукашенко и «султаном» Назарбаевым смогут модернизировать наши национальные экономики и через цивилизованную торговлю, кооперацию создать мощный современный экономический союз типа ЕС. С вхождением в этот союз нищего и совершенно отсталого Таджикистана, нищего Кыргызстана у союза тем более не прибавится перспектив на экономический рывок вперед. Всем этим странам от России требуется только одно: дешевые энергоносители. В Россию они будут обратно поставлять далеко не всегда дешевые и почти всегда невысокого качества промышленные товары.

      – Трагизм нашей ситуации заключается в том, что и в Беларуси, и в России у руля власти стоят люди, которые нацелены на пожизненное удержание себя у власти. Российский режим стал белорусским. Авторитарный российский режим уже ничем не отличается от авторитарного белорусского режима. Это режимы имитационной демократии. Но имитация тоже имеет свой предел. В Беларуси имитация уже вызывает страх у людей. В России медведевскаянаномодернизация или брутальное публичное кривлянье Путина то в костюме драйвера, то в образе комбайнера на уборке кукурузы еще вызывают смех. Но очень скоро режим в России пойдет по «белорусскому пути», от авторитаризма к тоталитаризму. Тогда россиянам, как сейчас нам, будет не до смеха. Прав Е. Ясин. У путинской России есть своя диалектика. Это диалектика медленной смерти, медленной агонии.

  26. Дуглас кажа:

    “Предварительные итоги уходящего политического года: Беларусь – 2011”

    (Опубликовано в декабре 2011г.)

    1. Белорусский политический режим привел страну к тоталитаризму. Дальше белорусскому лидеру А. Лукашенко двигаться некуда. От демонтажа ростков раннебуржуазной политической демократии на заре своего президентства (1994) он последовательно вел Беларусь, защищая свою власть, в сторону авторитаризма и привел нас в итоге за 17 лет от раннебуржуазной демократии через авторитаризм к тоталитаризму. Дальше двигаться некуда. Дальше только Гулаг, фашизм.
    То, как белорусский режим расправился 19.12. 2010г. в Минске со своими гражданами, а в течение 2011 года подавлял протестные настроения граждан по всей стране силами государственного аппарата, попирая белорусскую Конституцию и прочие законы, то, как белорусский режим, лихорадочно видоизменял законодательство, подгоняя его к нуждам своего политического выживания, попирая ту же Конституцию и международные обязательства, свидетельствует однозначно о том, что мы стоим на пороге или уже вступили в стадию тоталитаризма.

    2. Упорствуя в своих коммунистических догмах о том, что в экономике страны почти все должно принадлежать государству, а президент должен контролировать ее либо лично, либо через бюрократию и навязывать всем свое персональное неокоммунистическое видение «правил игры», а частный бизнес, частная собственность – это «вшивые блохи», А. Лукашенко и подконтрольная ему государственная посткоммунистическая бюрократия в итоге привели страну в 2011-м г. к экономическому краху. От окончательного разрушения экономики страны и белорусского государства А. Лукашенко спас российский авторитарный политический режим во главе с Д. Медведевым и Вл. Путиным.

    3. Отношения между белорусским и российским политическими режимами, которые по сути своей стали похожими, характеризуются тезисом «вынужденное сотрудничество». А. Лукашенко прекрасно отдает себе отчет в том, что без политической и экономической поддержки из Кремля его режим не удержится у власти в Беларуси. Внутренней белорусской легитимности он не имеет, международной легитимностью в глазах большинства международных игроков он не обладает. Поэтому персоналистский режим А. Лукашенко не может не распродавать по частям белорусский экономический и политический суверенитет, оттягивая тем самым крах этой модели государства, экономики и политического режима. Российский политический режим, осознавая тотальную зависимость белорусского режима от спонсирования Россией, решает, как ему кажется, свои долгосрочные стратегические политические вопросы в Беларуси и в прочих государствах СНГ, которые выражаются словами: «восстановление российской империи».

    В своем политическом развитии нынешняя раннекапиталистическая Россия повторяет за Беларусью А. Лукашенко все этапы политического развития. Демонтаж ростков раннебуржуазной политической демократии России начался при президенте Б. Ельцине (1990-1999), продолжился при президенте В. Путине (2000-2004), а к концу президентства Д. Медведева (2008-2012), несмотря на его неоднократные демагогические заявления о модернизации, либерализации, политический режим в России превратился в классический авторитарный режим, где де-факто не действует Конституция, где парламентские выборы не являются выборами, где легальные политические партии не являются партиями в подлинном политическом смысле этого слова, где парламент России – это не парламент, а лишь канцелярия Кремля, штампующая угодные российскому олигархическому режиму законы. Авторитарная Россия отстает в своем политическом развитии от белорусского тоталитарного политического режима буквально лишь на шаг.

    4. Российский авторитарный режим, белорусский тоталитарный режим, прочие авторитарные режимы СНГ, начиная от Казахстана и заканчивая Таджикистаном, взаимно зависимы друг от друга. Кремль во главе с В. Путиным нуждается в этих режимах, потому что всерьез вознамерился в период следующего президентского 12-летнего срока В. Путина возрождать Российскую империю, прикрываясь привлекательными лозунгами демократии, экономической интеграции, евразийского союза. На самом деле это путь экономического инкорпорирования в состав России авторитарных режимов СНГ, белорусского тоталитарного режима. По-иному нынешняя политическая элита России не видит для себя путей выживания. Свое политическое выживание внутри России олигархическая политэлита видит не на путях экономической модернизации России, не на путях политической демократизации страны, а видит на путях экономической, политической экспансии на постсоветском пространстве под прикрытием разговоров об «интеграции» или «Атас! НАТО/Запад наступает».

    5. Белорусский тоталитарный режим А. Лукашенко, попав в тотальную зависимость от олигархической политэлиты России во главе с В. Путиным, поставил белорусский народ на грань потери своего государственного суверенитета. Мы вступили в полосу деиндустриализации Беларуси, вынужденной трудовой эмиграции белорусского населения в Россию, другие страны. Мы вступили в стадию все ускоряющейся деградации политического, экономического, социального, культурного характеров. Избавиться от всех этих различных оттенков деградации на путях «интеграции» с авторитарной полукапиталистической, полуфеодальной олигархической Россией, с авторитарным Казахстаном, другими авторитарными одиозными режимами СНГ мы не сможем. Это утопия.
    Рассчитывать на то, что олигархическая Россия во главе с Вл. Путиным станет демократической страной и проведет модернизацию России и всего СНГ в рамках нового экономического и политического содружества – это утопия. Под видом «интеграции» Россия Путина на самом деле предлагает нам восстанавливать унитарный СССР. Но элита СССР с центром в Москве даже на излете существования СССР не была такой коррумпированной и преступной как коррумпирована и преступна нынешняя политическая и бизнес-элита России. И если даже элита СССР не смогла решить задачи внутренней модернизации СССР, то тем более не сможет решить эти задачи российская путинская «элита» «воров и жуликов».

    6. Большинство авторитарных режимов СНГ экономически и политически зависят от России, держатся у власти во многом благодаря только авторитарной России. В свою очередь авторитарная Россия очень сильно зависит от результатов экспорта энергоресурсов страны в ЕС и Китай. Экономика России не реформирована, ее экспорт не диверсифицирован, ее недра и прочие природные богатства принадлежат не народам России, а принадлежат узкому слою вчерашних коммунистов, «кэгэбэшников», военных и администраторов. Этот узкий слой, называющий себя «новой элитой» России, не заботится о развитии экономики России, о процветании народов России, о развитии государства Россия. Этот слой служит лишь себе, своим корыстным интересам, залогом своего преуспеяния видит оффшорные валютные счета и недвижимость за границей. В силу этого в современной России мы видим не элиту, а псевдоэлиту, не буржуазный класс собственников, а временщиков, мы видим не патриотов России, а видим воров, прикрывающих свое воровское нутро патриотическими великодержавными одеждами. Корпоративная система, которую создала в России эта псевдоэлита, по праву может называться мафией, соответственно государство, которое стоит на страже интересов этой мафии не может не называться мафиозным. «Дело с Магнитским», судебная тяжба в Лондоне мега-вора Березовского с мега-вором Абрамовичем о том, как они грабили Россию во времена мега-вора, по совместительству президента, Б. Ельцина и затем не поделили наворованное ярчайшие тому доказательства.

    Таким образом, в России по объективным вышеизложенным причинам продолжаются, медленно ускоряясь,внутренние процессы экономического, политического, социального, культурного разложения.

    Остановить эти процессы нельзя, потому что государство Россия с 1991-1992-х гг. захвачено, «приватизировано» людьми, которые совершили столько преступлений во имя собственного обогащения и удержания собственности и власти, что уйти из власти они не могут по причине боязни неминуемого уголовного преследования со стороны новой, демократически избранной власти, неподконтрольной им. Все вместе это говорит в пользу тезиса, что «новая элита» будет любыми способами удерживать власть в стране, вплоть до тоталитарных. Их цель: пожизненное удержание власти в России. Цель-максимум: последующая передача власти своим наследникам или ставленникам. А. Лукашенко в Беларуси преследует ту же цель. Большинство псевдоэлит СНГ придерживаются негласно тех же целей. Так как модернизацию России, как цель, эта псевдоэлита на самом деле перед собой не ставит, (а если бы и поставила, то провести ее по объективным причинам неспособна без риска потери власти), то это означает, что рано или поздно, но это государство «Россия» во главе с этой воровской псевдоэлитой обречено в конечном итоге на распад или революцию. Произойти это может под воздействием ряда международных и внутренних российских факторов. К международным факторам относится очередной, и как многие эксперты утверждают, неизбежный мировой экономический кризис капиталистической системы. Для России он станет катализатором ее кризиса. Экономика Россия критически зависима от высокого уровня цен на нефть, газ, металлы. Ранее СССР, который не являлся частью мировой капиталистической экономической системы, но также зависел от экспорта энергоресурсов и поступления валюты, впал в тяжелейший внутренний экономический кризис середины 80-х, который затем неизбежно перерос в кризис политический.

    Россия может повторить судьбу СССР, который на фоне обвала мировых цен на энергоресурсы, падения доходов в валюте, впал в экономический, политический, социальный, межнациональный кризис и распался. Таким образом, судьба белорусского тоталитарного режима во главе с А. Лукашенко во многом зависит от российского авторитарного режима во главе с В. Путиным. Судьба российского авторитарного режима в свою очередь во многом зависит от экспорта энергоресурсов и размеров поступления в российскую казну иностранной валюты.

    «Евразийский союз», прочие разговоры об «интеграции» не более чем вынужденная интеграция воров и жуликов СНГ во имя собственного выживания и удержания власти на подконтрольных им территориях. Соответственно народам этих территорий, стран, государств объективно невыгодна такая «интеграция». Потому что она препятствует их экономическому, социальному, политическому, культурному развитию в их интересах. Потому чтоворы по определению ничего не развивают, не создают, не объединяют. Воры способны только воровать и грабить. В силу того, что российский, казахский, белорусский и прочие авторитарные режимы решили «интегрироваться» между собой в целях облегчения задачи бессрочного удержания себя во власти, в силу этого белорусскому народу, русскому народу, прочим народам СНГ есть смысл координировать свои интересы и действия между собой по вопросу отстранения воров и жуликов СНГ от власти. Интегрировать наши страны и народы мы будем после того, как отстраним преступные клики от власти. Если воры и жулики объединяются между собой в своих преступных целях, то у хороших людей есть лишь один путь противостоять «интернационалу воров и жуликов» – создать свой собственный «интернационал».

    7. Белорусская оппозиция по итогам президентских псевдовыборов 19.12.2010г. и по ходу основных событий 2011 года сама себя уничтожила. На протяжении ряда последних лет она перестала существовать как фактор системной белорусской политики. Своей неспособностью к объединению, неспособностью отказаться от «бумажных партий» в пользу создания единого мощного движения типа польской «Солидарности», своими перманентными дрязгами и склоками, своей утопической верой в сценарий «оранжевой революции» в условиях тоталитаризма и ограниченной поддержкой народа эта оппозиция загнала себя как агнец на уничтожение силовыми структурами А. Лукашенко, загнала себя в тюрьмы, эмиграцию, в подполье. Белорусская оппозиция в лице известных лидеров, которые по 17 лет торчат в оппозиции без всяких успехов, как и А. Лукашенко сидит 17 лет во власти, вынесла себе исторический приговор: она никогда не придет к власти. К власти в Беларуси придет либо постлукашенковская бюрократия, либо новая оппозиционная сила во главе с новыми лидерами. Ирония заключается в том, что новую политическую оппозиционную силу в Беларуси сейчас пытаются создать и возглавить все те же многолетние политические банкроты типа Ивашкевича, Борщевского, Вечерко.

    8. Белорусская власть во главе с А. Лукашенко по итогам президентских псевдовыборов 19.12.2010 катастрофическим образом проиграла. В глазах белорусского народа она нелегитимна. В глазах международного сообщества они временщики. В глазах имперски ностальгирующей путинской псевдоэлиты они вассалы России. В будущую историю государства Беларусь они навсегда войдут как национальные преступники. В случае инкорпорации в состав России их ждет участь марионеток и приживальщиков. В случае демократических перемен их ждет скамья подсудимых или пожизненная вынужденная эмиграция. Белорусская постсоветская бюрократия, директорский корпус по самодурству или недомыслию своего лидера упустили редкий исторический шанс стать буржуазными собственниками, повести страну по пути строительства цивилизованного правового капитализма, общества и государства. Поэтому к ним в полной мере будут относиться слова грядущих потомков: «они прос*ли Беларусь».

  27. verschnik кажа:

    Шаноўны спадар Дуглас. Гэта зусім іншая справа. Вашы меркаванні цікавыя, грунтоўныя і супадаюць з маімі. Але трэба шукаць выйсця. Мы не можам чакаць новага эканамічнага крызіса і разрухі склаўшы рукі. Мы павіны прапаноўваць нейкія іншыя ідэі нашага выратавання. Цынкавыя грабы з Каўказа з нашымі хлопцамі — гэта страшнае азвярэнне народа, бо гэта крах усяго жыцёвага шляха дзядоў і бацькоў….

    Раіў бы вам усё ж прачытаць Алега Краўцова »Канцепцыю Беларускай нацыянальнай Ідэі» і Кастуся Травеня з яго версіяй блізкай будычыні ў аповесці »Імперскі сіндром».
    Алег Краўцоў прапануе сыстэмную праграму нашай дзяржавы. Кастусь Травень вылучае галоўную ідэю ”Расія — гэта кантынент”. Няхай гэта ідэя, але яна ёсьць альтернатыва таму, што ”Расія — імперыя”. Іншых шляхоў для выратавання ўласна я сёння не бачу.
    Вашы роздумы і меркаванні я скачаў. Дзякуй.

    • Дуглас кажа:

      А ссылки есть какие на их работы? Чтобы прочитать?

    • Дуглас кажа:

      verschnik:
      Красавік 9, 2012 у 07:40
      Шаноўны спадар Дуглас. Гэта зусім іншая справа. Вашы меркаванні цікавыя, грунтоўныя і супадаюць з маімі. Але трэба шукаць выйсця. Мы не можам чакаць новага эканамічнага крызіса і разрухі склаўшы рукі. Мы павіны прапаноўваць нейкія іншыя ідэі нашага выратавання.
      ============================
      Про выйсце заговорили?:)) А где Островский и другие раньше были?!

      В 2002-м году я приезжал с Б. Гюнтером и В. Барановым в Гродно к Островскому специально с предложением о сотрудничестве по части создания новой партии или движения, заодно презентовал ему свою работу “Президентская избирательная кампания БНФ 2001 и ее политические итоги”. Так он нам едва 5 минут уделил при встрече. Он в это время свою книжку дописывал: (“АДЭКВАТНАЯ СЬХЕМА НАШАЙ РЭЧАІСНАСЬЦІ. Для ўкараненьня
      у час выбарчаў кампаніі”. Беларусь, Горадня – 2002) и сказал, что он не хочет участвовать в создании нового движения или партии. Он, наивный, еще надеялся реформировать БНФ с Вечеркой. Я ему сказал тогда, что это Утопия и что он все равно уйдет из БНФ.

      Я ему тогда сказал буквально следующее:

      – Пора посмотреть трезво на оппозицию, на Беларусь и белорусов.Белорусская оппозиция умерла. В ближайшие годы она скатится до положения маргиналов.
      – Причина провала бел. оппозиции проста: они пытались за период 1989- 2001 объединить белорусов на основе белорусского языка и на основе идеологии белорусского национализма. У них не получилось.
      – Пора перестать быть идиотами или фанатиками и трезво разбираться почему белорусский национализм оказался не способен объединить, собрать вокруг себя белорусов.

      Островский отмахнулся тогда от моего предложения. Он остался националистом. А я стал критически пересматривать свое отношение к белорусскому национализму. И пересмотрел.

      Причины почему не получилось у белорусского национализма.
      Вот выдержки из моей работы 2001 года:

      “……Причины политического провала БНФ в прошедшей президентской избирательной кампании 2001 лежат в русле тех общих причин, которые приводили фронт к поражению на протяжении всего последнего ряда лет. Поэтому нельзя правильно ответить на причины поражения отдельной кампании без понимания общих причин многолетних политических неудач БНФ. Это крайне важно еще и для того, чтобы представлять реально последствия и общую перспективу БНФ, как организации.

      Слабость фронта уходит корнями в общую слабость белорусского национализма. Белорусский национализм не стал широким полнокровным движением сотен тысяч белорусов за истекшее десятилетие. Это факт, который ныне даже сами лидеры БНФ отрицать не могут. Все претензии еще старого БНФ во главе с Зеноном Позняком на роль единственного и наиболее мощного и авторитетного выразителя интересов белорусского народа оказались биты. Недальновидность З. Позняка, его негибкость как публичного, так и кулуарного политика, его безапелляционность и явно авторитарные замашки, помноженные на череду многочисленных политических неудач фронта, привели БНФ к кризису 99-го года.

      …. В реформировании самого БНФ на практике ничего сделано не было. Внутри организации отсутствовал демократизм при обсуждении политических вопросов. Все наиболее важные вопросы решались и решаются кулуарно узким составом политкомитета, а сойм БНФ превратился в некий придаток, в орган визирующий решения руководства, тем более что сам состав сойма, его невысокий интеллектуальный уровень позволяют довольно легко делать это.

      ….причина слабости фронта лежит в плоскости идеологии самой организации. У БНФ, как общественно-политической организации, на самом деле крайне узкая социальная и национальная база. Фронт с самого начала был ориентирован на национально сознательных белорусско-язычных белорусов с устоявшимися правыми или правоцентристскими взглядами и симпатиями. В условиях аморфности самой белорусской нации, почти тотальной русификации, в условиях переходного периода, отсутствия структурированного гражданского общества и крайне низкой политической культуры БНФ и достиг на сегодня такого незначительного политического результата. Мог ли БНФ сделать больше в этих непростых условиях, чем он сделал? Мог. Но для этого «идеологи» белорусского возрождения, которые, как правило, сплошь филологи, должны были оставаться на почве жесточайшего реализма. Прежде всего, им следовало учитывать переходное состояние белорусского общества. Нужно было, по возможности, приспособить идеологию белорусского возрождения под интересы русифицированного и, главным образом, городского белоруса. Это не было сделано в свое время ни при З. Позняке, это не сделано и поныне при В. Вечерко. Почему? Да потому, что сами носители этой идеологии не желают меняться в первую очередь сами. «Общество нас не понимает и слабо поддерживает, потому что оно «хворое», – так не раз заявляли они. Общество в свою очередь предпочитало пока стоять в стороне от самих «хворовитых», при нарастающем в то же время неприятии политики А. Лукашенко. Должные выводы не сделаны до сих пор.

      …..Следующий источник провалов БНФ – отсутствие профессиональной команды, подлинных идеологов, организаторов и практиков в ближайшем окружении В. Вечерко и организаторских способностей у самого лидера. Его ближайшие заместители В. Ивашкевич, А. Беляцкий, на самом деле являются не столько политиками, сколько бизнесменами от политики.

      ….У БНФ нет своей газеты, нет никакого теоретического издания, почти нет приемлемой материальной базы, особенно в регионах, и, самое главное, в БНФ отсутствуют «генераторы» новых идей среди членов организации. Многие «светлые головы» давно ушли из БНФ, поставив на ней и ее «лидерах» крест, а те, кто еще остался, кто высказывает что-либо дельное, подвергаются замалчиванию, либо третированию со стороны руководства, которое склонно видеть в этом проявление скорее конкуренции за власть.

      На сегодняшний день в БНФ есть лишь группа мальчиков, лично преданных Вечерко, с сотовыми телефонами, из редакционной комиссии БНФ и ОО «Супольнасць». Они либо пишут разнообразные проекты для получения западных грантов, либо выискивают соискателей таких грантов, помогают им, разумеется не бесплатно, и в этом и заключается вся их общественно-политическая ценность. Мудрено ли после этого, что лидер фронта Вечерко вполне серьезно призывал членов БНФ в августе готовиться сразу вслед за президентскими выборами к выборам парламентским, где фронт обязательно займет свое почетное место и образует мощную фракцию.

      Нереалистическое представление руководства БНФ о себе, о своих возможностях, о своей стране, о степени восприимчивости национальных и демократических идей обществом привели лидеров БНФ к разработке нереалистической стратегической цели в избирательной кампании – победить политический режим демократическим путем в условиях собственной аморфности и слабости, когда демократия для многих белорусов так и не стала самодовлеющей ценностью, а для немногих давно превратилась в фикцию.

      Нереалистическая стратегическая цель повлекла за собой разработку нереалистических тактических задач в кампании. Нереалистическое планирование привело к поддержке приемлемого кандидата, соответствующего узким представлениям членов БНФ. Когда тупик стал очевиден, это привело в свою очередь к неуклюжей «сдаче» «приемлемого кандидата» Домаша в угоду сиюминутным политическим интересам. Низкий интеллектуальный уровень многих членов сойма БНФ, Управы БНФ, недостаточный уровень способностей, знаний, организационных талантов руководства БНФ, откровенно меркантильный интерес части из них, малочисленность и слабость областных и региональных организаций обусловили неизбежный крах всего предприятия и обеспечили 100 %-ый внутриполитический кризис, который способен поставить под вопрос само существование БНФ.

      Перед нами политические банкроты, дилетанты и бизнесмены от политики. Они проиграли все, что только можно проиграть. Эти «лидеры» в принципе не способны выигрывать. Для них сам процесс участия, а для некоторых и связанный с этим процесс получения материальных благ, давно уже стал самоцелью. Наконец, они нам просто надоели своим бесстыжим враньем. По всем признанным демократическим правилам они просто обязаны подать в отставку.

      Поражение белорусской оппозиции на прошедших президентских выборах является рубежным. Прежнее состояние политических организаций представляется невозможным. Выбор, в общем-то, невелик: изменение самой оппозиции, смена лидеров, смена тактики, эволюция взглядов и представлений, либо застой, маргинализация и политическая смерть. Для БНФ В. Вечерко поражение избирательной кампании носит катастрофический характер. Потерпела крах идеология и практика белорусского национализма, которые за истекшее десятилетие с момента распада Советского Союза так и не стали идеологией и практикой хотя бы значительной части белорусов. Это факт, который игнорировать уже нельзя. БНФ, как и вся белорусская оппозиция, нуждается в коренном реформировании, но провести это реформирование старая когорта руководства не способна, потому что не способна измениться сама. В целом с «новой волной» уже все ясно. Должна придти, наконец, действительно новая, а прежним «лидерам» должно быть четко указано: «Спасибо, все на выход».

      ********************************

      А теперь что я предлагал тогда, в 2002-м и позднее в 2003-м сделать и что Островский и прочие националисты предпочли не замечать, игнорировать.

      “1. Белорусские националисты должны вновь стать национальными демократами. Если они хотят иметь в Беларуси хоть какое-то политическое будущее, они должны в первую очередь вернуться к принципам демократии в своих собственных организациях по отношению к своим членам и в отношениях с партнерами по политике. Белорусские националисты должны быть в первую очередь демократами, а уже затем националистами. Опыт прошедшего десятилетия наглядно подтвердил, что национальное движение само по себе, без придания ему в первую очередь общедемократического характера в Беларуси терпело поражение за поражением и далее обречено только на провал. Иначе ему больше никогда не стать сколько-нибудь массовой и влиятельной силой, никогда не придти к власти демократическим путем. Печальный опыт БНФ: раскол на два фронта, размежевание, дальнейшее сокращение численности приверженцев в обеих организациях, последующая маргинализация стали возможны не в последнюю очередь именно по этой причине.

      2. Национальные демократы должны объединиться на широкой демократической платформе, невзирая на разногласия идеологического характера, с другими последовательными демократами, чтобы постепенно стать единым массовым организованным демократическим движением. Время партий, время разбегаться по «партийным» квартирам в нашей стране еще не пришло. Тех, кто старательно стремятся или готовы выступать лишь на своих «платформах», апеллируя к избирателям на свои незначительные программные, тактические, языковые, религиозные отличия, следует объявить ренегатами белорусской демократии. Потому что под видом своих «принципиальных разногласий» они раскалывали, раскалывают, и далее будут раскалывать и без того немногочисленные ряды демократии, облегчая существующему режиму в Беларуси находиться у власти.

      3. Белорусским демократам следует стать в нашей стране, если они действительно хотят победы демократии, революционными демократами. Это означает, что они должны быть последовательными демократами не только на словах, но и последовательными и решительными в своих делах. Непрофессиональные, хлюпики, слабые, трусливые, бездарные, продажные и просто «интеллигентствующие» краснобаи здесь не нужны. Более того, они опасны, потому что вот уже много лет паразитируют на демократии, по отдельности и вместе имитируют бурную деятельность, решая в первую очередь свои шкурные политические и материальные вопросы в ущерб интересам общедемократическим. Тем самым они дискредитируют сами демократические принципы и демократию в целом. По признанию Запада за последнее десятилетие они благополучно «проели» на свои благородные цели более 200 млн. долларов финансовой и прочей помощи. Где результат? Результата нет, и ждать его от них было бы еще глупее.

      Это означает, что новые демократы должны самостоятельно подготовить и организовать за ближайшие годы массовое демократическое белорусское движение. Это массовое движение должно быть подготовлено нелегально, полулегально, по примеру польской «Солидарности» 80-х гг., чтобы в дальнейшем выступить легально и полулегально. Это массовое движение должно в последующем провести такие мирные акты гражданского неповиновения, которые бы потрясли всю бюрократическую пирамиду нашего авторитарного государства и вынудили диктатора и его камарилью уйти в отставку или бежать из страны. Наконец, это массовое движение при необходимости должно прибегнуть к решительным революционным действиям в случае, если режим решится на применение полицейских и карательных репрессий против своего народа. Потому что на самом деле практически нет иных способов эту власть переизбрать демократическим путем ввиду политических преследований, ограничения деятельности независимых СМИ, общественных организаций, массовых фальсификаций и обмана избирателей.

      Иными словами, наши революционные белорусские демократы должны быть готовы к подготовке и проведению революции по примеру поляков (1980-1990). По примеру немцев, чехов и словаков, венгров, румын в 1989 г., литовцев, латышей, эстонцев, россиян в 1991-м, сербов в 2000-м и эта революция по своим целям и задачам, по своему характеру может и должна быть в первую очередь буржуазно-демократической, а уже затем национальной. Чисто национальная революция в Беларуси невозможна.

      4. Основные задачи, которые должны быть разрешены – это слом отживших феодальных отношений, которые действующая власть представляет как рыночный социализм, (что на самом деле является разновидностью феодализма худшего советского образца с местечковым колхозным колоритом) проведение перезревших буржуазных экономических, политических, социальных реформ. Сами по себе эти преобразования будут носить для Беларуси, носят для России и других стран СНГ революционный характер, несмотря на относительно мирное их проведение. Глубина и последовательность реформ обусловят степень продвижения и адаптации этих стран к современному постиндустриальному миру и их место в 21-м столетии.

      Если белорусы будут спать и далее вместе со своими невыразительными местечковыми «лидерами» типа Винцука Вечерки, то эти революционные преобразования рано или поздно все равно будут проведены, но будут проведены в Беларуси другими, в том числе и внешними силами. В таком случае о национальной идее, о которой так много любят говорить наши националисты, можно забыть надолго, если не навсегда. Потому что тот, кто проведет реформы, предопределит весь дальнейший путь и характер развития капитализма в Беларуси. От того, какой капитализм получит здесь свое развитие: белорусский или российский, (пророссийский) зависит, будет ли государство национальным, будет ли иметь шанс на будущее развитие белорусская нация.

      5. Чтобы придти к победе, революционные демократы должны получить поддержку не только на Западе, но и понимание, поддержку на Востоке, с учетом геополитических интересов России. Почему это необходимо? Потому что сами по себе ни Запад, ни Восток (Россия) не способны разрешить политическую ситуацию в Беларуси. Это могут сделать только сами граждане Беларуси с учетом интересов Запада и Востока.
      Сколько бы ни кричали нам наиболее твердолобые и упрямые националисты-западники про белорусов-европейцев, о том, что мы находимся в центре Европы, факт остается фактом: белорусы сейчас не столько европейцы, они, если можно так выразиться, «европейские азиаты». Без понимания этого факта нет ответа на вопрос: откуда и почему взялся и пришел демократическим путем к власти в Беларуси такой феномен как А. Лукашенко в 1994-м. Только в «евроазиатской» Беларуси мог появиться и пробраться к власти такой политик. В любой другой европейской стране в наши дни приход этого человека был бы просто невозможен. Этот довод, кстати, убедительно подтвердили белорусские телезрители 7.07.2003г. На вопрос телеведущего программы «Выбор»: «Считаете ли Вы белорусскую нацию культурной?» ответ: «Нет» прислали 59 % телезрителей. Другими словами, без учета российского («азиатского») вектора и менталитета белорусов ничего сделать в политике сегодня нельзя. Точно также как и без учета западного (европейского).

      6. Белорусская бюрократия не самостоятельна, в основной массе своей денациональна, демиургом перемен выступить не может, способна проявить себя лишь на завершающей стадии развала белорусского авторитаризма. В то же время отдельные ее представители могут сыграть важнейшую роль в становлении общедемократического движения Беларуси. В целом отождествление вчерашней бюрократии, в подавляющей массе своей лишь по воле случая оказавшейся в рядах оппозиции, с действующей номенклатурой, действующей «вертикалью» власти – есть грубая политическая ошибка нынешних «демократов». Влияние первой на вторую возможно, но не безусловно, что наглядно подтвердили прошедшие президентские выборы. До тех пор пока не зашатается существующая «вертикаль» власти, до тех пор для белорусской бюрократии карьерные интересы выживания будут превалировать над интересами общегражданскими и тем более демократическими и национальными. В принципе существующая сегодня белорусская бюрократия готова служить кому угодно: и авторитарному государству, где ей уготована унизительная роль «мальчика для битья». И демократическому национальному государству и интегрированному с Россией, так как по природе своей и по минувшей истории в рамках былого СССР ее интересуют в первую очередь ее интересы, вопросы собственности и распределения ролей в государстве.

      7. Противников современной белорусской политики среди граждан Беларуси на сегодня большинство. Сторонников авторитаризма – явное меньшинство. За А.Лукашенко стоят силовые структуры, покорная, трусливая бюрократия, прикормленные бизнес-группы и тотальный страх, который сознательно культивируется как для внутреннего окружения, так и для населения. Нарастающие политические, экономические, социальные проблемы в белорусском обществе, не находят и не могут найти своего объективного разрешения благодаря проводимой политике. В связи с этим авторитаризм вынужден постоянно маневрировать и увеличивать свои ставки в борьбе за сохранение власти. Налицо самоизоляция режима, фактическая международная изоляция. При правильном ведении дел белорусскими демократами неизбежно последует давление и изоляция режима со стороны России. Выжить продолжительное время в условиях всеобщего внутреннего кризиса он не сможет. А это означает, что когда режим объективно «созреет» к своей кончине, демократы должны быть готовы вместе с заинтересованными кругами России и Запада, вместе с представителями белорусской бюрократии перенять власть и не допустить хаоса и коллапса в государстве. Демократы должны иметь четкую, заранее разработанную реалистичную программу кратковременных и долгосрочных действий. Иными словами, объективному фактору неизбежной закономерной кончины феодального авторитаризма белорусская демократия должна соответствовать субъективно.

      8. Прежние «лидеры» обанкротившихся «демократических» партий и движений не могут войти в новое белорусское общедемократическое движение, потому что проявили себя как беспомощные, нерешительные, слабые, недальновидные, а многие и продажные политики. Они, конечно же, не оставят свои «партии», они конечно же будут мешать всем и вся во имя своего выживания и безбедного политического будущего. Как пять абсолютных импотента не могут образовать хотя бы одного полноценного мужика, так пять политических субъектов прошедшей избирательной кампании 2001 (БНФ, ОГП, БСДГ, БСДП /НГ, ПКБ) со своими «лидерами» не явили собой влиятельной политической силы за период 1999-2003 и ничего не смогут явить и в дальнейшем. Здесь не должно быть никаких иллюзий. Они способны лишь на очередные комбинации коалиций и очередных разводов, не влияющих принципиально на их политическую силу и влияние как вместе, так и по отдельности. В новом старом деле на общедемократической платформе должны появиться новые лидеры, новое общедемократическое движение, новые белорусские демократы.

      Политики «новой волны», которых по меткому замечанию журналиста А. Федуты этой самой волной и накрыло, должны остаться вне нового демократического движения, равно как и старые типа З. Позняка, С. Шушкевича и другие. Старикам пора уже давным-давно уступить место молодым, засесть за мемуары, чтобы оправдаться, если не перед своими малочисленными сторонниками, так хотя бы перед историей в своем политическом бессилии за все прошедшие годы т.н. «борьбы». Подмокшим и изрядно проворовавшимся «политикам» «новой волны» пора давно уходить в отставку, если они хотят оставить хотя бы некий шанс на будущее своим организациям. Самое время не вводить общественность в очередное заблуждение в отношении своей политической потенции, а собирать материалы для мемуаров и дать возможность проявиться внутренним реформаторам в этих организациях. Новым и молодым давно пора не ждать милости и сочувствия от первых и вторых. Они должны браться за нелегкое, трудное и опасное дело, если они чувствуют в себе силы, если они чувствуют себя настоящими патриотами Беларуси и не отягощены провалами, ошибками, заблуждениями и иллюзиями их предшественников”.
      ==========================

      И теперь, спустя вот уже 8-9 лет, оппозиция умерла. Договариваться, объединяться не с кем и уже незачем. НО выводы националисты не сделали из этого. Я повторю для вас то, что говорил тогда о БНФ во главе с Вечеркой:

      Вы, господа, провалились по части создания Беларускага Руха, потому что у вас идеология белорусскоязычного национализма, т.е. Вы повторили ошибку БНФ: узкая национальная и социальная база, основа.

      Вы ориентированы на узкий слой белорусскоязычных белорусов. А нужно ориентироваться на миллионы русскоязычных белорусов, пытаться понять их запросы, интересы, увязать со своими, создать такую программу, которая была бы понятна, интересна им, а не только Вам, и которая бы привела этих белорусов к вам. Только так можно попытаться создать массовое движение.

      Будете упорствовать в догматизме, ничего не добьетесь, останетесь сектой.

  28. Siarhiej кажа:

    Напрамак і вынік высілкаў Масквы, якая застаецца метраполіяй Імпэрыі Зла, апісаны ў Дж. Орвэла “1984”.
    Не трэба забываць, што Масква мае карані і звычкі з Імпэрыі Чынгіз-Хана.
    “Парція жулікаф і вароф”, якая сёння кіруе ў РФ не здатная будаваць цывілізацыю і грамадства.
    Пабудова Эўразійскай імпэрыі з цэнтрам у Маскве выглядае дурным праектам. Мінскія падзельнікі гэтага праекту не разумеюць простую ісціну: людзі не хочуць жыць у гаў-е і працаваць на вар’яцкія ідэі, праца рабоў неэфектыўная.
    Свабода для Літвы-Беларусі, разуменне і ажыццяўленне яе нацыянальных інтарэсаў – галоўны напрамак
    дзейнасці Сайта. Пры гэтым трэба ўлічваць эфекты глабалізацыі, развіццё тэхналогій і перанаселенасьць
    Зямлі на якой мы ліцвіны-беларусы маем добры кавалак тэрыторыі. Галоўная задача Сайту – Адукацыя.

    Глыбокае вывучэнне Дугласам працы К.Маркса ды іншых падобных перашкаджае яму думаць лагічна.

  29. Siarhiej кажа:

    Дуглас: Что делать белорусской правящей элите: …

    Такой эліты няма. Ёсць пахан, быкі (сілавікі і спецслужбы), тыя хто рохкае каля карыта (шасцёркі), … Эліта фармуецца, пакуль не правячая.

  30. Сп. Дуглас, прачытала вашы 2 апошніх каментары. Наша бачанне сітуацыі практычна на 100% супадае з вашым. Але Захад не меншы імперыяліст, чым Расея (Гэта і паказвае сп. Астроўскі). У Захада у адносінах да беларусаў такія ж мэты, як і ў Расеі. Проста жулікі і злодзеі, аб якіх вы пішаце, прыдумалі новую форму эксплуатацыі – захоп эканомікі і фінансаваў краіны (любой), эксплуатацыя насельніцтва і ніякай адказнасці за гэтае насельніцтва. Для іх разніцы няма хто на гэтых прадпрыемствах будзе працаваць, беларус ці кітаец (Вунь ужо што прыдумалі: у кітайцаў рабская псіхалогія, безропатнае падпарадкаванне, высокая вынослівасць і працаздольнасць і па-гэтаму беларусаў патрэбна заменіць кітайцамі. І па гэтай логіцы беларусаў можна знішчыць. Расізм вышэйшай пробы. Ідэя вынішчэння нацыяў жыва. Пры тым вынішчэнне нацыі будзе адбывацца на яе тэрыторыі.) Па сутнасці адбываецца наглы, агрэсіўны рэйдарскі захоп цэлых краінаў, чужой маёмасці. На гэты шлях становіцца і Кітай.
    Сп. Дуглас, вы пішаце: “Что делать белорусам?
    – Развивать культурные, политические связи с российской демократической оппозицией, демоппозицией стран-участников ЕАС.
    – Развивать культурные, общественные, политические связи, отношения с демократическими странами Европы, США, Прибалтики, с демократическими кругами и националистами Украины.
    – Устанавливать или развивать политические связи, отношения с русским националистами, незаинтересованными в возрождении Русской империи за счет ущемления интересов русского народа”.
    У нас няма пярэчання супраць вамі сказанага. Гэта адпавядае 7 кірунку абарончай дактрыны “Сувязь з іншаземнымі краінамі”, той табліцы якую вы крытыкуеце. Але гэтага яўна недастаткова каб не патануць разам з расейскім караблём.
    Сп. Астроўскі разам са сп. Новікавай распрацавалі унікальную канцэпцыю, якую можна назваць: “Что делать белорусам?” (распрацавана матэматычным шляхам. Толькі за адну гэтую табліцу, як вы яе называеце, сп. Астроўскаму было прапанавана стаць сябрам інтэлектуальнага сусветнага клуба, працаваць ў гэтым клубе (прадаваць мазгі) з высокім матэрыяльным забяспячэннем.) Табліца сп. Астроўскага і сп. Новікавай ў ідэалогіі, што табліца Мендзялеева ў хіміі. Вашы 2 апошніх каментары буквальна укладываюцца ў рамкі гэтай табліцы, а гэта азначае вашы думкі складываюцца ў патрэбным кірунку і не ведуць у бок (бок – гэта дэградацыя і неуспех, правал). Той хто будзе прытрымлівацца гэтай табліцы, будзе рухацца да поспеху, да росквіту, да заможнасці. Натуральна, што жулікі і злодзеі гэтай табліцай карыстацца не будуць. Задача гэтага сайту распрацаваць тэарыятычную (ідэалагічную) базу для нашых палітыкаў, якія змаглі б павесці наш народ да росквіту. Што з вялікім поспехам і зроблена. Ацэнку гэтай працы зрабіла сусветная інтэлектуальная эліта (спецыялісты сусветнга узроўню – да такіх спецыялістаў адносіцца С. Новікава, сп. Б. Кіт і г.д.) Натуральна, што людзі не адукаваныя ў гэтай сферы ці недастатковаадукаваныя не ў сілах вызначыць каштоўнасць гэтай працы. Рэжым і апазыцыя (нейкая частка) не цікавяцца гэтай працай, бо маюць зусім іншыя мэты, чым весці свой народ да росквіту (вы самі далі аналіз ўсяму гэтаму). Апазыцыя атрымала то, да чаго імкнулася, натуральна, што не усвядамляючы куды кіруюцца, рэжым таксама атрымае то, куды кіруецца і таксама не усведамляючы, а Лу-ка заплаціць за ўсё гэта сваім жыццём і жыццямі сваіх дзяцей і ўнукаў, народ таксама атрымае то, куды кіруецца. Самая першае, што патрэбна зрабіць – гэта аб’яднацца беларусам. Адзінае што можа аб’яднаць людзей – гэта аб’ектыўныя нацыянальныя інтарэсы (аб якіх вы і кажаце ў сваім артыкуле), хаця сябе вы не прылічваеце да нацыяналістаў, а нас кляйміце як жудасных нацыяналістаў за тое ж самае. Аб’ектыўня нацыянальныя інтарэсы паказаны ў табліцы А. Астроўскага і С. Новікавай. Не гледзячы на то, што вы мяне жутка усюды абражаеце і называеце словам “яно яшчэ нешта піша, нешта думае”, у мяне хапае сілы волі даць аб’ектыўную ацэнку вашай працы і быць аб’ектыўнай.

    • Дуглас кажа:

      Галіна Арцёменка:
      Красавік 9, 2012 у 11:58
      Сп. Дуглас, прачытала вашы 2 апошніх каментары. Наша бачанне сітуацыі практычна на 100% супадае з вашым. Але Захад не меншы імперыяліст, чым Расея
      ===============================
      Ваша и Островского ошибка в том, что вы всех сделали своими врагами. Не все можно публично говорить, если ты занимаешься политикой. Вы объявили врагами Беларуси и белорусов Россию, Запад, Польшу, сионократию. То есть вы сами лишили себя временной помощи от любой из этих сторон. Хотя бы в тактических интересах. То есть вы изолировали себя на внешней арене. С вами никто не хочет иметь дело в Польше, Германии, на Западе в целом, в России. К тому же вы изолировали себя от белорусов. Вы как тетерева слышите лишь себя, а миллионы белорусов, русскоязычных белорусов, вы не видите и не слышите. Не обращаетесь к ним. А к ним нужно обращаться в первую очеред. И обращаться на русском языке, на котором они сами говорят. И обращаться по тем темам, которые интересны им, а уже потом Вам.

      Я говорю элементарные вещи. Но эти элементарные для политика вещи профессор Островский не понимает. Поэтому то вы и секта.

  31. Litvarus кажа:

    Сп. Дуглас, Ваш аналіз сітуацыі на постсавецкай прасторы, зробленый на маркса-позітывіскіх уяўленнях, гадоў 10 таму быў бы амаль геніальным. Але ж цяпер нешта змянілася – людзі… як бы паглупелі. Але паглупець яны не маглі, яны сталі іншымі, іншым стаў Свет. Калі коратка – то ён стаў больш іррацыянальным, нацыяналістычным. Цікава, што Вершнік як і вы ў захапленні ад інтэлектуальнага узровню палітыкаў мінулага.. І на што працуе вашае захапленне? Толькі на тое, каб унізіць нашых апазіцыянераў (тут вы на баку лукашыстаў). А трэба параўноўваць нашых демакратаў з сучаснымі демакратамі суседніх краін. І толькі тады можна высвяцліць чаго яны не дадумалі і у чым прычына нашых параз. Чаму Расея пры высочайшым інтэлектуальным ўзровне усіх яе партый саскальзнула ў бальшэвізм? Навряд ці Вы растлумачыце гэта без звароту да асаблівасцяў рускага нац. характэра. Чаму так жахліва скончылася перабудова 90-х у Расеі? Зноў, без уліку Нацыянальнага, вытлумачыць гэта немагчыма. Чаму Расея, халуйствуя перад культурай Захада, з’яўляецца яе сталым ворагам?. Тут можна было б прывесці шмат цітатаў ў адказ як нерускіх так і рускіх мысліцеляў, але ўсе яны не у сфере палітыкі, а хутчэй -культуралогіі.Ў сучаснай філасофіі адбыўся паварот ад цікавасці да эканомікі і палітыкі к цікавасці да Культуры у самым шірокім сэнсе. Вы сп. Дуглас гэтага не зауважаеце. І таму вашая крытыка Рэдакцыі аднабокая. Калі б Вы разважалі сільна, вы б нешта прапанавалі. Але ж гэтага я не убачыў. Рэдакцыя сайта адчула паветра Нацыяналізму і як можа спрабуе гэта растлумачыць. Задача гэта вельмі складаная, таму што ў Нацыянальным розум амаль не здольны нічога высвецліць. Трэба научыцца гаварыць проста “НЕ”, або “не задавайце нам глупых пытанняў” . І кропка. Прыбалты тут для меня прыклад. Тайна Культуры – рабіць людзей маральна сільнымі (калі яна свая) і безвольнымі і глупымі (калі яна чужая). У нас пануе чужая нам руская культура. Менавіта яна пасадзіць нас на рускій Тітанік (па вашей бліскучай метафаре) і прыведзе да гібелі. Памылка нашай апазіцы ў недауліку Нацыянальнага, Культурнага. Прывязку нас да рускай культуры я тлумачу нашай новай назвай Беларусь.
    Сп. Вершнік ці не пара табе растлумачыць чым твае вызначэнне Расеі як Кантінента адрозніваецца ад яе вызначэння як Імперыі? Ці не паўтараешь ты ілюзіі усіх нашых патрыётаў, якія ў ночь перад казнью прасілі у камеру чарніла і паперу і пачыналі пераконваць маскалёў што ім больш выгадна імець нас збоку іх у якасці незалежных, чым у складзе Расеі. (той жа К.Каліноўскі).

    • Дуглас кажа:

      Litvarus:
      Красавік 9, 2012 у 14:33
      Сп. Дуглас, Ваш аналіз сітуацыі на постсавецкай прасторы, зробленый на маркса-позітывіскіх уяўленнях, гадоў 10 таму быў бы амаль геніальным. Але ж цяпер нешта змянілася — людзі… як бы паглупелі.
      ================================

      Я эту работу пустил в 2002-2003 гг. в “самиздат”. Никто из тогдашних и нынешних националистов меня публично не опроверг. А я ведь эту работу передал лично в руки Ходыко, для тогдашнего руководства БНФ. Знаете почему? А они знали, что всю избирательную кампанию БНФ в 2001г., все дебаты на соймах я записывал на магнитофон. И все, что я цитировал в работе, все решения, дискуссии, споры, все это есть в моем архиве. И в случае чего я могу это все показать.

      Более того, свою работу я лично отнес в американское посольство в Минске для американских дипломатов. То есть я всех кого мог публично предупредил в Беларуси, а через американцев и Запад:
      – будет тотальная деградация оппозиции и белорусов в Беларуси в целом
      – делайте выводы, правильные выводы.

      Так ведь ни одна падла годами никаких выводов не делала. Ни в Беларуси, ни на Западе.
      А теперь все, мы стоим на пороге инкорпорации нас Россией. Песик почти сдох.:((

      ======================
      ” І на што працуе вашае захапленне? Толькі на тое, каб унізіць нашых апазіцыянераў (тут вы на баку лукашыстаў). ”

      А когда Ленин в печати критиковал публично меньшевиков, эсеров, либералов, он что был на стороне царизма?
      А эсеры (Чернов) критиковал Ленина.
      А лидер меньшевиков (Плеханов) Ленина.
      А лидер кадетов (Милюков) всех поряд критиковал.
      Что за чепуху вы несете!:))

      Политика- это борьба. Идейная в первую очередь. Я критикую белорусскую оппозицию, в первую очередь националистов, потому своим утопизмом в идеологии они годами способствовали тому, чтобы нас теперь сожрала Россия. Вы несете значительную часть вины с действующим режимом за то, в какой заднице мы все сейчас находимся.

      =============================
      “А трэба параўноўваць нашых демакратаў з сучаснымі демакратамі суседніх краін. І толькі тады можна высвяцліць чаго яны не дадумалі і у чым прычына нашых параз. ”

      Наша страна отличается от Польши, Литвы, даже от Украины. Самое главное: здесь полностью денационализированное население. Это постсоветский социум. Здесь по факту нет гражданского общества. Нет нации. Нас объединяет лишь государство. Вольемся в состав России, очень быстро растворимся среди русских. Поэтому сранивать нас с другими демократами- глупость.
      =============================

      “Ў сучаснай філасофіі адбыўся паварот ад цікавасці да эканомікі і палітыкі к цікавасці да Культуры у самым шірокім сэнсе. Вы сп. Дуглас гэтага не зауважаеце.”

      Меня не интересует сучасная философия. Меня интересует сучасная Беларусь и сучасныя беларусы, и как ее реформировать, как выбираться из-под обломков коммунизма. Меня это интересует, а не проблемы России или проблемы философии.
      ================

      ” Калі б Вы разважалі сільна, вы б нешта прапанавалі. Але ж гэтага я не убачыў. Рэдакцыя сайта адчула паветра Нацыяналізму і як можа спрабуе гэта растлумачыць.”

      Если вокруг вашего национализма нет белорусов, значит такая идеология им не нужна и вы не сможете на основе этой идеологии собрать вокруг себя белорусов. Значит от такой идеологии надо или отказываться или ее радикально приблизить к белорусам. Вы годами тут трындите, но ничего радикально не изменили и не привлекли белорусов. Это факт. Так кто виноват: белорусы или Вы? Белорусов вы изменить не можете. Значит нужно измениться вам самим. В противном случае вы обречены оставаться сектой.

  32. verschnik кажа:

    Дугласу. Алега Краўцова »Канцепцыю Беларускай нацыянальнай Ідэі» у кніжцы ”Беларусь превыше всего” можна купіць у ”Кніжным салоне” па вуліцы Калініна д.5 . Кніжку Кастуся Траўня можна купіць там жа ”Брыгадны генерал” з аповесцю »Імперскі сіндром» ці скачаць з http//iuzhyk.ucos.ru ці http//kamunikat.org/travien kastus.html

    Заўвага: БНФ з самага пачатку набыла аўтарытэт на Чарнобыльскай тэматыцы. Потым дадала да гэтага нацыянальна-патрыятычную тэму. Болей у нашых апазіцыянераў за душой нічога не было. Выступленне ”прэм’ер-міністра” ценявога кабінета Заблоцкага на Вярхоўным Савеце ў той час яскравы прыклад гэтаму. З таго часу нічога новага тыя апазіцыянеры не прапанавалі народу. У мяне такое ўражанне, што яны нават кніжак не чытаюць, затое ездзюць па Эўропах! Я заўсёды рагачу, калі бачу нашых апазіцыянерах у Брюселі на фота побач з якім-небудзь еўрапейскім чыноўнікам. Стаяць побач і гузікі на пільчаку рукой круцяць. Няёмка! Але есьці хочацца. Нашы зайцы-псеўдапалітыкі з еўрапейскімі палітыкамі-бізонамі побач, як роўныя! Але я разумеў, што гэта ўстрайвала ўсіх: нашу ўладу, апазіцыю, палітыкаў-бізонаў, распілоўшчыкаў грантаў у Берліне, Варшаве і Вільні. Мая думка, што патрэбна канструктыўная дзяржаўная апазіцыя, якая таксама возьме частку адказнасьці на сябе. Гэта па вялікаму рахунку выгадна і самой уладзе.

    Нацыянальная ідэя была ў апазіцыя адна, а палітык павінен мець сваю праграму, меркаванне, распрацоўкі і ў эканоміцы, і ў фінасах, прамысловасьці, сельскай гаспадарцы… і гэтак далей. Мова, гісторыя і культурны код не вінны ў тым, што апазіцыя прайграла…

    Небясьпека ў тым, што калі кульнецца расейскі дрэндоўт, то будзе кердык усяму постсавецкаму прастору… Наогул на гэту тэму ў шаноўнага спадара Астроўскага ляжыць артыкул ”Чаго мы хочам?”, які часткова быў размешчаны ў выглядзе каментарыяў на ”Аб’ява рэдакцыіі”.
    Наогул вы беларусаў не разумееце, яны перажылі столькі за апошніх 200-300год, што вельмі абачлівыя і за гарлапанамі ніколі не пабягуць. Ды і на Плошчу прыйшлі ў асноўным зевакі. Вокны білі 15 чалавек, астатнія пазіралі. Калі ўзнікла небясьпека, што народ разыйдзецца, была дана каманда ”Фас.”

    • Дуглас кажа:

      Наогул вы беларусаў не разумееце, яны перажылі столькі за апошніх 200-300год, што вельмі абачлівыя і за гарлапанамі ніколі не пабягуць. Ды і на Плошчу прыйшлі ў асноўным зевакі. Вокны білі 15 чалавек, астатнія пазіралі. Калі ўзнікла небясьпека, што народ разыйдзецца, была дана каманда »Фас.»
      ============================
      Я 3 месяца ( сентябрь, октябрь, ноябрь) в интернете криком-кричал оппам: не идите на выборы 19.12.2010. Это спецоперация спецслужб, включая российскую разведку. Вы себя подводите под уничтожение.

      Нет, поперлись как стадо бизонов, обгоняяя друг друга.

      Эти придурки пришли на Плошчу за своим сроком.
      Я всегда говорил: у Статкевича есть горячее сердце белоруса, но нет мозгов.
      У Санникова есть мозги, но у спецслужб они еще сильнее.
      У Северинца помимо веры в Христа никаких мозгов нет.
      У расиста Дашкевича, который на съезде БХД призывал белорусских девушек не выходить замуж за русских, беречь белорусский генофонд, мозгов нет.
      Федута никакой не политолог, никакой не стратег.
      Некляев – это полуспившийся поэт, а Дмитриев- это КГБ.
      Романчук бынальный грантосос и трус.
      У Римашевского мозги есть, но маловато.
      Костусев, Янукевич, Калякин? Ой, не смешите.

      Так с кем там можно иметь дело?

      Не с кем!

      Расклад в оппозиции такой: 1/3 идиотов-фанатиков, 1/3 сексотов, 1/3 грантососов.
      Они никогда не объединятся и никогда не придут к власти. Это управляемая публика.

  33. verschnik кажа:

    Litvarusu.”У Расіі хутка мяняеца толькі афіцыйная ідыялогія. Усё істотнае застаецца нязьменным. У тым ліку і перакананні.” Леанід Шебаршін — генерал-лейтэнант КГБ.
    Мая ідэя ”Расія — кантынент” дазваляе мне дамінаваць у тэарэтычных дыскусіях з імперцамі. Ім няма чым мяне тэарэтычна перамагчы. Тады яны пачынаюць трындзець пра газ, нафту, пра танныя энерганосьбіты. Але я і тут іх тэарэтычна перамагаю. Я тлумачу ім, што калі ”Расія – Імперыя”, то і ім, і нам, і ўсім астатнім кердык. Нават такі разумны рускі чалавек, як ”Дуглас” не можа абвергнуць с ходу гэты пастулат.
    Дарэчы, западнарусісты пры такой пастаноўцы пытання робяцца бездапаможнымі, як дзеці.
    (Таксама, шаноўны дружа не трэба нервавацца, і працягваць дыскусію з павагай да адверсара-апанента.)

  34. Litvarus кажа:

    Сп.Дуглас і Астроўскі, ў адрозненне ад вас і усіх хто піша на гэты сайт, я ёсць прынцыповым нацыяналістам і таму паняцце “демакратыя” для мяне пустой гук. Таксама , як і паняцце “нацыянал-дэмократыя”. Гэта нешта з Х!Х ст. Яны заболтаны, залапаны і больш нічога не тлумачаць. Мае разважанні простые. Краіна,где пануе чужая культура ёсць калонія той, чыя культура навязана Краіне. Фр. Фанон чернаскурый філософ і ідэолаг нац. вызваленчай барацьбы краін Азіі і Афрыкі опісаў састаянне алжірского грамадства пад уладай Францыі ў 60-е гады ХХ ст. у сваёй кніге “Черная скура, белые маскі”. Его опісаніе вельмі падыходзіць да нас. Тыя ж лукашенкі, тыя ж дэмакратычная апазіцыя, той жа народ які нікому не верыць, спіць. Толькі для нас больш падышло б названне “Балсткій менталітет, руская культура”. Пасля зброса каланіяльнага іга, краіны Паўночнай Афрыкі 50 г. будавалі свае нацыі і толькі пасля яе пабудовы, падняліся на барацьбу за дэмакратычные пераўтварэння. Мы не скінулі нацыянальнае іга, не прайшлі этап нац.будаўніцтва – так аб якіх дэм. пераутварэнняў можна весці гаворку? Наш народ і не клюе на яе! Таму усе разважанні Дугласоў і нашай апазіцыі аб легітымнасці, таталітарызме, дэмакратыі,аўтарытарызме, папранні канстытуцыі… (адносна нас), я адкідваю, ці як глупства, ці як свядомае ашуканства шляхам забалтывання і уводу ў бок. Параза нашай апазіцыі, Захада і улад ад Расеі падтвярждаюць правільнасць такога уяўлення і вызначаюць напрамак дзейнасці – Нацыянальна вызвольная барацьба, (як неграў, папуасаў, туарегаў … 50 гадоў таму назад.). А пасля перамогі, ўсё прыложыцца адпаведна нашаму менталітету.

  35. Дуглас кажа:

    Litvarus:
    Красавік 9, 2012 у 16:59
    Сп.Дуглас і Астроўскі, ў адрозненне ад вас і усіх хто піша на гэты сайт, я ёсць прынцыповым нацыяналістам і таму паняцце “демакратыя” для мяне пустой гук.
    ====================
    А для белорусов это не пустой звук. Мы и сейчас живем в недемократическом государстве.
    Зачем тогда белорусам менять НЕ демократа Лукашенко на НЕ Демократа, но националиста Островского?
    Чтобы мову учить?
    А зачем это этим белорусам?
    Они и сейчас не ропщут против засилия русского языка.

    Вы им предлагаете мову, идеалы. А белорусы хотят мяса и прочих западных товаров.
    Вы им предлагаете идеалы, а они хотят материального благополучия и потребительства на уровне Европы.
    Я же говорю: вы идеалисты-утописты.:)) Свои хотелки, мрии, вы хотите навязать обществу и чтобы при этом белорусы вокруг вас были в Движении. Но вы ведь ничем этих белорусов не привлекаете.
    Поэтому вы и секта.

  36. Сп. Дуглас, мы нікога ворагам не рабілі. Гэта у іх такія да нас адносіны, як да людзей. Гэта яны нас зрабілі развіваючай краінай, адны называюць нас “усходнімі польскімі крэсамі”, другія “исконно русскими землями”, малодшым братам, хутарам, “бульбасрачам”, штучна створанай краінай, а цяпер яшчэ плануюць стварыць краінай з абмяжаваным сувернітэтам, месцам для асоба шкодных вытворчасцяў. Нас не лічаць за людзей ўсіх і сп. Астроўскі і ў тым ліку я тут не пры чым. Сп. Меркель разам з Пуціным вырашылі наш лёс яшчэ даўно, не пытаючы у нас. Над нашай мовай проста рагочуць, лічачы яе недаразвітай, нават тыя, чыя мова адбылася ад нашай. Нават часова бессэнсоўна рабіць выгляд дзеля дапамогі. Яе для народа проста не будзе. Вы нават не ўяўляеце якая карупцыя ў тым жа Еўрапарламенце. Гэты Еўрапарламент прасе…. Еўропу, як Пуцін Расею. Я ужо сваім дзецям сказала: “Калі пачнецца кругом абвал, каб былі толькі з немцамі і з Нямеччыны нікуда”. Вось колькі тут ёсць людзей з розных куткоў свету, немцы самыя надзёжныя, хаця з імі вуха патрэбна трымаць востра, сваіх ў бядзе не кідаюць. Калі даш адпор, будуць з табой паводзіць на раўных. Акрамя французаў і англічан, усе астатнія народы перад немцамі “прагібаюцца”. Немцы вельмі моцная нацыя, духам і фізічным станам, бо свае нацыянальныя каштоўнасці і інтэрэсы яны ставяць вышэй за ўсё. Ўсё што я кажу, я ўзяла ад немцаў. Калі ў немцаў свята, яны практычна ўсе выходзяць ў сваіх нацыянальных адзеннях, спяваюць свае нацыянальныя песні. У іх нават ёсць кружкі, дзе яны вучаць свае танцы і песні, асабліва пры рэлігійных абшчынах. Тут ўсё робіцца каб захаваць свае нацыянальныя каштоўнасці, зато, напрыклад, забаронена хадзіць на працу ў хустках (турчанкам). Калі ты не ведаеш мовы, культуры і гісторыі, то не атрымаеш грамадзянства, наогул. У габрэяў нацыяналізм (сіянізм) яшчэ пакручэ. Ў адзін час сіянізм быў забароненай ідэалогіяй і то што гэта агрэсіўная ідэалогія не сакрэт. І ў такім свеце мы не павінны быць авечкамі? Гэта абсалютная дурнота.
    Што наконт беларусаў дык я скажу так: як і ва ўсіх нацыях, сярод беларусаў ёсць людзі, якія робяць тое што робіць эліта. Гэта бессэнсоўна бегаць па калгасах і прадпрыемствах і агітаваць калгаснікаў і працоўных. Асветніцтвам патрэбна займацца сярод тых, хто адыгрывае значную ролю ў грамадстве: музыкі, літаратары, стваральнікі фільмаў, тэатраў, філосафы, навукоўцы, палітыкі, артысты. Гэта ж і ёсць прапагандысцкі цэнтр.
    Мы ні ў якім разе не секта, бо секта гэта закрытая група людзей ад усяго грамадства. А мы група, якая дзейнічае ў інфармацыйным поле, пры тым не толькі ў Беларусі, але і ў свеце. І нас ведаюць, дый яшчэ як ведаюць, ого-го-го. Нас проста ненавідзяць, бо разумеюць, што гэтыя Астроўскія і Арцёменкі будуць змагацца за беларускі народ да канца.

  37. Siarhiej кажа:

    Дуглас: “Расклад в оппозиции такой: 1/3 идиотов-фанатиков, 1/3 сексотов, 1/3 грантососов.”

    Ну… Дык і лукашысты прыкладна так думаюць. Але чаму тады спецслужбы, ОМОН, БТ, Савецкая Б, так упарта працуюць супраць апазіцыі? Чаму Лука знішчае мову, культуру, праводзіць палітыку этнацыду? – Скурай адчуваюць небяспеку.
    Мы можам пабудаваць нармальную эўрапейскую краіну толькі на базе сваёй культуры, мовы, гісторыі. Іншай базы ў нас няма.

    • Дуглас кажа:

      Почему волк кушает ягненка?
      Потому что он волк.

      Почему Лукашенко гнобит оппозицию?
      Потому что он Лукашенко.

      “Мы можам пабудаваць нармальную эўрапейскую краіну толькі на базе сваёй культуры, мовы, гісторыі. Іншай базы ў нас няма.”

      Отчего же не побудавали за 20 лет?
      Лукашенко мешает?

      Нет. Это ваша глупость мешает. Вы не политики. Вы не стратеги. Вы не тактики.
      Вы просто националисты-утописты.

      Любой политики вырабатывает свою идеологию из своих интеллектуальных способностей и из потребностей людей, среди которых он живет и чьи симпатии он хочет завоевать.
      У вас прекрасно получается плодить врагов вокруг себя.
      У вас не получается плодить соратников.

      Почему?

      А потому. Вы не политики.

      • Siarhiej кажа:

        Дуглас:
        “Почему волк кушает ягненка?
        Потому что он волк.”

        Параўнанне некарэктнае таму, што мы людзі, а не быдло.

        • Дуглас кажа:

          Cколько вас?
          5-10-100 человек?
          Пара тысяч по Беларуси?
          А чтобы сменить режим требуется даже не 100 000.
          Требуется как минимум 500 000.

          Где столько взять?
          Думать надо.
          Придумать такую идеологию, которая бы их интересовала, а не только вас.

  38. Дуглас кажа:

    Галіна Арцёменка:
    Красавік 9, 2012 у 18:44
    Сп. Дуглас, мы нікога ворагам не рабілі.
    =============================
    Это вы так думаете. А вот что прочитали на Западе и в России на вашем сайте:

    “… Але наша ідэалогія была б выразна дэфектнай, калі б мы не разьвівалі й уяўленьні пра…асноўных ворагаў і беларускага народа, і ўсіх іншых народаў на Зямлі. Таму на гэтую праблему мы зьвяртаем вялікую ўвагу…

    Сьхему, якую вы бачыце ніжэй, мы неаднаразова апісвалі й выстаўлялі на нашым сайце”.

    На схеме среди ворагоу читаем:

    – Расейская имперыакратыя
    – Китайская имперыякратыя
    – тяперцы
    – польския имперыядисты
    – глабалистская финалигархия

    https://nashaziamlia.org/2012/03/23/4984/#more-4984

    А кто ж у вас союзники? А нет никакого.
    Итак, среди внешних стран у вас союзников нет.
    Внутри Беларуси у вас тоже союзников нет. Даже попутчиков нет.

    То есть вы одни.
    Кругом враги.
    А белорусы тоже к вам не спешат. Вы же их ничем не привлекаете.

    Вы еще сомневаетесь, что вы секту утопистов?

    Врагов надо разводить. И затем бить поодиночке. По мере возможностей.
    А вы сразу назвали своих врагов. Сразу против себя всех настроили и еще надеетесь на победу?

    Не, стратеги и тактики из вас никакие:))

  39. Siarhiej кажа:

    Лука і вертыкаль праводзячы этнацыд, таксама сякуць сук на якім сядзяць – сапраўдныя ідыёты.
    Калі б была магчымасць правесьці свабодныя парламентскія выбары пры свабодзе СМІ, уся дурная балбатня наконт апазіцыі спынілася б. У такім парламенце нармальных, адукаваных нацыяналістаў было б большасьць.

    • Дуглас кажа:

      “Калі б была магчымасць правесьці свабодныя парламентскія выбары пры свабодзе СМІ,…”

      Если бы у бабушки были усы, она была бы дедушкой.:))

  40. verschnik кажа:

    Siarhiej: Усходняй алігархіі і заходнім глабалістам не патрэбны нацыі і народы, бо тады значна цяжэй падгрэбсці пад сябе іхняю тэрыторыю і прыродныя багацці. Мы для іх як стада авечак, што нешта там мычаць, блеюць, нярвуюцца, а для іх пытанне з авечкамі вырашана. Яны авечак не баяцца. Дастаткова мне было зірнуць на цяперашняю экіпіроўку спецназа, як я зразумеў, што спецвайска для непакорных ужо падрыхтаваны, тактыка і стратэгія вызначана. Там працуюць прафесіяналы, мы ж аматары, датаго ж наіўныя і вучыцца не хочым. Пачытайце хаця б ”Жалезную пяту” Джэк Лондана, як прафесійна і магутна алігархія.

    Дугласу. Не трацьце порах дарэмна. Асноўная маса разумных сядзіць у акопах і не высоўваецца, яна ўжо зразумела сілу алігархіі. Ніякія рэвалюцыянеры-аматары не здольны перамагчы алігархію. Яна можа толькі пацярпець паразу ад унутраных супярэчнасцяў. Канечне сапраўдныя палітыкі заўсёды ў пошуках аднадумцаў і саюзнікаў, разам с тым яны рашуча адмяжоўваюцца ад недарэкаў, дэмагогаў, гаваруноў.

    Галіне Арцёменка. Вы далі цікавую інфармацыю аб становішчы ў Нямечынне. Чакаем працягу.

  41. Siarhiej кажа:

    Дуглас, ты зацыкліўся.
    Што трэба было б зрабіць нармальнаму парламенту:
    Стварыць прастую і не задушліваю падаткавую сістэму
    Увесці прыватную ўласнасць на зямлю для грамадзян Беларусі
    Зрабіць межы Беларусі аднолькава празрысымі/непразрыстымі ва ўсіх накірунках
    Вярнуцца для пачатку да Канстытуцыі 1994 года
    ….
    Дзе тут дурнота? Я кажу пра нацыянальныя інтарэсы, а ты абзываеш мяне дурнем. Неяк нелагічна.

    • Дуглас кажа:

      В Беларуси нет парламента. Вообще-то в Беларуси диктатура. И вместо парламента “палатка”, назначаемая сверху. Поэтому писать то, что пишете вы:

      “…Што трэба было б зрабіць нармальнаму парламенту:
      Стварыць прастую і не задушліваю падаткавую сістэму
      Увесці прыватную ўласнасць на зямлю для грамадзян Беларусі
      Зрабіць межы Беларусі аднолькава празрысымі/непразрыстымі ва ўсіх накірунках
      Вярнуцца для пачатку да Канстытуцыі 1994 года”

      это означает просто трепаться, не обращая внимание на то, что в Беларуси диктатура и ничего никакой парламент здесь принять не может.

      Опускайтесь на землю.
      Хватит сочинять фантазии “если бы да кабы”.

      • Siarhiej кажа:

        Я ведаю, што ў Беларусі няма парламенту і ў мяне няма ілюзій. Я проста тлумачу вам, нашы інтарэсы, а “абы ды кабы” прысутнічае і ў вашых разважаннях.

  42. Darafej кажа:

    Дугласу:
    Тое што вы тут распавядаеце, гэта не нова. Нешта у той ці іншай варыяцыі магчыма пачуць ад рознага кшалту так званых “сацыял-дэмакратаў” ды і іншых ліберастычных палітыкаў на Беларусі (Лябедзька, напрыклад, кідаў амаль такіяж абвінавачанні ў дачыненні нацыяналістаў і БНФ). Што перашкаджае вам шукаць сабе аднадумцаў сярод ліберастычнай часткі апазіцыі? Яныж таксама нацыянальнае адраджэнне ставяць на апошнія месцы. Прынцып, звалім Лукашэнку, а там разбярэмся, што будзем будаваць, прамым шляхам вядзе да новага “Лукашэнкі”. Зразумела, што калі нзамест ацыянальнага пытання на першае месца выставіць “шкурныя”, наабяцаць людзям пабудаваць рай за 3-4 гады (як гэта зрабілі бальшавікі і інш., зямлю- сялянам, заводы-працоўным, а тое якой на самой справе будзе новая краіна захаваць ад іх),- то і падтрымка былаб болей. Магчыма (як Лукашэнка) наабяцаць зарплату ў 1000 еўра, таннае жытло, адмена пошлін на увоз аўто, змяншэнне налогаў для прадпрымальнікаў,- і мелаб плён. Але вы забыліся што мэта ў сайта іншая- адукацыя.

    • Дуглас кажа:

      Отвечаю:

      1. Еще раз: оппозиция нет. Умерла. Покончила жизнь самоубийством. Посему маргиналы из ОГП или еще кто меня не интересуют.

      2. Популизм в политике – нормальное оружие в борьбе за власть в денационализированном обществе. Была бы тут нация- использовал бы национализм. Нет нации – использовать надо популизм. Это политика. А политика жестокая и часто грязная вещь. Хотите быть честными и чистенькими в политике? Тем более в белорусской политике? Тогда вам лучше в монастырь.:))

      • Darafej кажа:

        1.Калі я вас зразумеў, то вам збольшага начхаць, якая ідэалогія былаб у палітычнай сілы, абы яна мела пад сабой пэўную моц (у выглядзе людской падтрымкі). І здолела захапіць уладу, перамогшы Лукашэнку. Гэта звычайная пазіцыя “сацыялагічнага паразіта” (як мянуе іх гэты сайт). І неверагодна аб’ядноўвае вас (хай гэта вам і зусім не падабаецца) з спадаром Лябедзькам і К.
        2. Вось вы тут ставіця пытанні, вінаваціця рэдакцыю сайта і яго наведвальнікаў, ды і усю разнародную апазіцыю, нацыяналізм. А што вы самі асабіста робіця, каб змяніць рэжым?

  43. “А кто ж у вас союзники?”
    Сп. Дуглас, вы ўжо ж самі акрэслілі частку саюзнікаў, а таксама паняволеныя народы, беларуская дыяспара за мяжой, тыя, чыя радзіма Беларусь, а самы галоўны наш саюзнік – гэта нашы мазгі (прыйшоў час іх уключаць ўсім).

    “Врагов надо разводить. И затем бить поодиночке. По мере возможностей”.
    Тут я з вамі згодна не на 100, а на 200%. Але каб разводзіць ворагаў, спачатку патрэбна дасягнуць такой кваліфікацыі ў палітыцы, каб пераўзыходзіць сваіх ворагаў. А для гэтага патрэбна вучыцца. У нас у плане “Врагов надо разводить….” ужо ёсць нейкія намёткі, але гэтую інфармацыю нельга выносіць ў інфармацыйнае поле. Запрашаем любога працаваць ў гэтым кірунку для ратунку нашай Бацькаўшчыны.

    “А вы сразу назвали своих врагов”. Гэта патрэбна было рабіць, каб рассеяць міфы ў галовах. Самы галоўны вораг наш сядзіць ў нашых галовах і пакуль мы ад гэтага ворага не пазбавімся, у нас нічога не атрымаецца.

    “Внутри Беларуси у вас тоже союзников нет. Даже попутчиков нет”. Чаму няма – ёсць. Самы моцны наш саюэнік – гэта Лу-ка. Гэта ён стварае пратэстны пантэцыял і сваімі дзеяннямі прачышчае мазгі народу, той жа Пуцін, Кітай. Патрэбна толькі своечасова паказаць іх сутнасць, што мы на гэтым этапе змагання і робім. У нас жа сайт ідэалагічны, па-гэтаму ідэалагічнымі спосабамі мы і змагаемся. Гэта як на вайне: спачатку артпадрыхтоўка (адукацыя, асвета), а потым атака.
    Сп. Дуглас, вось вы таксама падключыліся да гэтай артпадрыхтоўкі і за гэта вам вялікі дзякуй ад мяне асабіста. Пяройдзеце на беларускую мову, гэтая аналітычная праца будзе мець яшчэ большы эфект. Прадбачу ваша пярэчанне: не сярод публікі большы эфект, ў плане раскадзіравання мазгоў. Нам патрэбны эфектыўныя тэхналогіі барацьбы супраць замбіравання і беларуская мова – гэта вельмі эфектыўны сродак, замбіруюць то на расейскай.

  44. Litvarus кажа:

    Дугласу, а таксама ўсім чытачам гэтай дыскусіі. Прычына нашай паразы ў1918 г, таксама як і цяперашней, раскрыта фразай Дугласа: “Слабость Фронта уходит корнями в общую слабость белорусского национализма”. Гэта ўсе ведаюць, але не цікавяцца адкуль яна гэтая слабасць ўзялася. Усё што Вы и іншые напісалі далей ёсць альбо канстантацыяй становішча, альбо другасным . Напрыклад, “негібкасць Пазняка”. Да будзь ён гібче ў 100 разоў болей, ён з нашым “хворым” насельніцтвам не змог бы нічога зрабіць. Да таго ж побач з ім быў “гібкій” Хадыка. А потым, апошнія 10 гадоў, усім запраўлялі “звыжгібкіе” дэмократы, якія маліліся на эк.крызіс, які па іх уяўленням павінен быў вывесці людзей на вуліцы. Але ж не вывеў! Або – адсутнасць ў БНФ прафесіўнай каманды, сапраўдных ідэолагаў (у параўнанні з кадетамі ( як мяркуюць Дуглас і Вершнік )). Нашые апазіцыянеры (ад Пазьняка да Астроўскага), спрабуя растлумачыць прычыны параз (адкідвая галоўную прычыну – слабость б. нацыяналізма, прымая яе за фундаментальную дадзенасць) так інтэлектуальна узброіліся, што іх з рукамі атарвуць ў Расеі….Кыргізіі. Пад канец, Вы сп. Дуглас супярэчыце сябе – калі прычынай параз ёсць слабасць бел.нацыяналізма, так яго і патрэбна развіваць, а Вы плачыце што у нас яго много і мала дэмакратыі Мяркую, што Вы як і Астроўскій і уся апазіцыя,жадаеце і таго і іншага. Але так не бывае. Ў краіне –калоніі на першым месцы павінен быць Нацыяналізм. На двух крэслах сядзець немагчыма. Я прапаноўваю сваё тлумачэнне слабасці нашага нацыяналізма. Першая спроба давесці яго да грамадскасці не атрымала поспеху – “нацыяналістычные” сайты НН, БП, Архэ… проста адмовіліся выставіць, а гэты сайт не зразумеў сутнасці, бо аднёс яго да “польскага пытання”. Зараз раблю другую спробу. Ёсць новый артыкул і на гэтым сайце, але меня могуць наказаць (за крытыку ў частнай перапіске) і артыкул не выставіць. Молодзь негдзе яго выстаўляе на сайтах з наборам літараў і лічб ва усю страку. Калі хто зацікавіцца магу паведаміць

    • Дуглас кажа:

      “Усё што Вы и іншые напісалі далей ёсць альбо канстантацыяй становішча, альбо другасным . Напрыклад, “негібкасць Пазняка”. Да будзь ён гібче ў 100 разоў болей, ён з нашым “хворым” насельніцтвам не змог бы нічога зрабіць. Да таго ж побач з ім быў “гібкій” Хадыка.”
      =======================
      К сожалению, у меня для вас другого белорусского народа нет. Или меняйтесь сами, подстраивайтесь под желания, интересы народа, учитывайтк свои идеалы с идеалами людей “из народа”, или уходите из политики. Потому что изменить народ под себя в одночасье ни у кого не получалось. У вас тоже за 20 лет не получилось. Если белорусы говорят в большинстве на русском языке, а вы хотите донести свои идеи до народа, хотите привести их в свое движение, то как минимум вы должны учитывать свои идеи с идеями людей, говорить с людьми на русском языке и говорить простым языком, а не схемами проф. Островского. Никакой рабочий, крестьянин, средний интеллигент не будет разбираться что там чертит в своих схемах Островский. Нужно говорить проще, понятнее и по наиболее важным для народам темам.
      ======================
      “Пад канец, Вы сп. Дуглас супярэчыце сябе – калі прычынай параз ёсць слабасць бел.нацыяналізма, так яго і патрэбна развіваць, ”

      Вы к власти хотите придти в стране или хотите развивать национализм?
      Вы сперва определитесь чего вы хотите.
      Если Вы настоящие политики, то Вы должны стремиться к власти.
      А если вы пустые теоретики-фантазеры, то развивайте свой национализм хоть до смерти, кто против?
      Я смотрю ваши статьи, там на 70 % все одна теоретическая болтовня с приправкой национализма. При этом вы декларируете себя зачатком белорусского движения. То есть цели не теоретические, а политические. Так ставьте перед собой политические цели, задачи, подчиняйте этим целям, задачам идеологию, смотрите привлекает ли она людей к вам.

      Но у вас то никого здесь помимо “яйцеголовых” нет. Потому что рабочие, крестьяне не будут читать ваши теоретические изыскания. Им это малоинтересно.

      Еще раз: на основе идеологии белорусского национализма вы людей вокруг себя (много) не соберете. Потому что годами на этой нише пасутся, конкурируя между собой:

      – ПБНФ
      – КХП БНФ
      – БХД
      – Молодой Фронт
      – БСДГ
      – БСДП

      Они разобрали всех белорусов-националистов по стране. Но никто из них не смог стать массовой патртией, движением?

      Почему?

      Потому что банально нет в стране столько белорусов-националистов. А с другими белорусами вы не работаете.
      Еще раз: у вас слишком узкая национальная и социальная идеологическая основа. Вы конкурируете с др. “партейками” на одной и той же социальной поляне. При этом вы никак не работаете с миллионами русскоязычных белорусов. Годами никто толком не работает.

      Отсюда вопрос: вы что все идиоты, что не работаете с миллионами, а работаете лишь на тысячи ?:))

      Ну, ладно те идиоты, деградировали, с ума сбрендили. Но Островский ведь в БНФ был. Он что разве не видел, что русскоязычных белорусов там практически нет, они не идут в БНФ? Так почему он еще в БНФ не сделал для себя правильных выводов?

      И после этого он умный? Хе-хе, это я умный, а не он.:)) (шутка).

      Вам нужно смещаться в центр или даже левее центра. И переходить на русский язык в пропаганде. И писать не схемы, а статьи о белорусской жизни, о проблемах, и как их решать (ваше видение). А иначе вы обречены оставаться сектантами.

      Иными словами: радикально расширить свою потенциальную аудиторию, национальную, социальную базу в Беларуси среди русскоязычных и преимущественно городских белорусов.

  45. Сп. Litvarus, абсалютна з вамі згодна, што для перамогі нам не хапае нацыяналізма, але немцы гэта хаваюць пад словам патрыятызм, сп. Пазняк – пад словам “Адраджэнне”, сп. Астроўскі – пад словам аб’ектыўныя нацыянальныя інтраэсы беларускага народа, габрэі – пад словам семітызм. Я усюды кажу, што я нацыяналістка, хаця мяне папярэджваюць, што так казаць нельга, бо вызываю “агонь на сябе”. Але кім-бы ты сябе не называў, рана ці позна чалавека распазнаюць хто ён ёсць на самай справе.
    Мой сын, быўшы на курсах, заявіў, што ён беларускі нацыяналіст. Немцы рынуліся да яго з пытаннямі. Пачуўшы адказы, сказалі, што гэта не нацыналізм, а патрыятызм. Кожны чалавек жадае ён гэтага ці не ад нараджэння прыналежыць да нейкай нацыі. Змяніць сваю нацыянальную прыналежнасць немагчыма, нават, калі дэ-юра ты ад яе адмовішся. Калі БТ заяўляе, што вось гэтыя нацыяналісты…. То патрэбна запытаць, а хто тады яны па нацыянальнасці. Можа яны не беларусы? Дык навошта нам тады гэтая набрыдзь? Але як потым аказваецца большасць з іх беларусы па прыродзе. Калі, напрыклад, бальшавіцкія ці імперскія улады Расеі называлі нашых дзядоў і прадзедаў нацыяналістамі, то яны мелі рацыю, бо яны не былі беларусамі, а былі людзьмі іншых нацыянальнасцяў.
    Справа не ў нацыяналізме, а ў патрыятызме. Патрыятызм – гэта мера таго як мы любім сябе, сваю сям’ю, радню, радзіму, свой край, народ, наколькі мы гатовы абараняць сябе, свае інтарэсы, будучыню сваіх дзяцей і наколькі гатовы ахвяраваць сабой дзеля ўсяго гэтага. Мы не гатовы ахвяраваць: людзі лічаць няхай хоць і рабскае, але жыццё, чым, напрыклад, быць героям, але мёртвым. Шляхціч Сярэдневечча Дзяніс Мурашка ў апошнім сваім баі прызваў сваіх падапечных такімі словамі: “Не купім жывата (жыцця) свайго сваёй ганьбай”. Іх была толькі горстка супраць турэцкай арміі на чале з турэцкім сулатанам. Мурашка і шматлікія паплечнікі пасля працяглай абароны былі ўзяты ў палон, і то ў не на гарадскіх валах, а ў разведцы. Сам Мурашка пайшоў ў разведку з групай паплечнікаў. Пасля трох спробаў збегчы з палону, яму адрубалі галаву, а аднаго з яго намеснікаў выкупілі грэкі, бо ён быў грэкам. Сведчанні гэтага грэка захаваліся да сёняшняга дня. Сёння Сяргей Каваленка таксама рызыкуе сваім жыццём супраць апаганьвання духоўных нацыянальных сімвалаў, а фактычна супраць зняважання беларускага народа. А большасць гатова да такіх ахвяраў? Баюся, што патрыятычныя пачуцці народа могуць прачнуцца вельмі позна, калі ужо зваротнай дарогі не будзе. Патрэбна працаваць на пад’ём патрыятызму сярод народа. Наша задача як ідэолагаў распрацаваць тую метадалогію, як б спрацавала на ўсе 100%.

  46. Litvarus кажа:

    Пані Арцёменка ( я Вас на украінскі манер называю “пані”, назва “спадарыня” не мілагучная). Ў маім апошнем артукуле ёсць адказ на ваш апошній каментар. “Назва Беларусь не выхоўвае патрыётаў…” І далей я тлумачу чаму не выхоўвае.Папрасіце сп. Астроўскага, хай ён перашле вам яго. У мяне вашага сайта няма.

  47. Litvarus кажа:

    І яшчэ, пані Арцёменка, ў сваіх разважаннях на поднятую тэму не саскальзваеце на пазіцыю кіраўніка краіны, казначэя, бухгалтера, маўляў, колькі будзе каштаваць пераделка штампаў для капотаў трактара Беларус, замена усіх бланкаў, што скажа на гэта ААН і т.п.? На першых этапах новая назва (таксама як і назвы Літва, ВКЛ-Беларусь і т.п. якіе шмат хто прапануе) павінна паказаць нашім людзям што яны зусім не другасные беленькіе рускіе, гэты стане пачаткам канца панаванню у нас рускай культуры, гэта разбудзіць народ, гэта будзе перашкаджаць заглатыванню нас Расеяй. На другім этапе хай адбудзецца референдум і ніякіе ААН, летувісы і маскалі тут нам не будуць указчыкаміі.

  48. verschnik кажа:

    Дуглас: ”Отсюда вопрос: вы что все идиоты, что не работаете с миллионами, а работаете лишь на тысячи ?:))
    Но Островский ведь в БНФ был. Он что разве не видел, что русскоязычных белорусов там практически нет, они не идут в БНФ? ?
    Вам нужно смещаться в центр или даже левее центра. И переходить на русский язык в пропаганде. И писать не схемы, а статьи о белорусской жизни, о проблемах, и как их решать (ваше видение).
    Иными словами: радикально расширить свою потенциальную аудиторию, национальную, социальную базу в Беларуси среди русскоязычных и преимущественно городских белорусов.”

    Уражанне, што кожны з адверсараў чуе толькі самаго сябе. Вось і Дуглас такуе адно і тое. Ідыёлагі патрыятызма і павінны працаваць з тысячамі, даносіць да іх нацыянальныя ідэі і каштоўнасьці. Бо тысячы — гэта тыя пасіянарыі, што ўзброеные нацыянальнай ідэяй павядуць за сабой міліёны.

    У нашай нацыянальнай дактрыне рускага языка няма, бо рускаязычны беларус глядзіць на рэчаіснасьць праз праз акуляры імперскага гледзішча, хоча ці не хоча, але карыстаецца тымі ці іншымі набыткамі, рэфлексамі, стэрыятыпамі і напрацоўкамі імперскай ідэі, і рана ці позна запражэ нас у імперскі воз, адзенне імперскі хамут..
    Рускаязычным беларусам, як і рускім. што жывуць у Беларусі ўсё роўна дзявацца няма куды, бо ў іх няма Iдэі, але яны ўсё роўна хочуць кіраваць. Яскравы прыклад Казулін, Фядута… і некаторыя іншыя, што працавалі ва ўладным коле, калі іх адтуль прапёрлі, яны хутка сталі беларусафіламі, (а да гэтага былі беларусафобамі), таму што ім не было куды ісьці. Нам такія, дарэчы і дарам не патрэбны.
    Наконт артыкулаў, што іх трэба пісаць, згодны. Нават калі яны будуць спачатку і не вельмі прафесійныя і будуць памыляцца, усё роўна трэба іх вучыцца пісаць. Адзін з такіх артыкулаў Кастуся Траўня ”Давайце паразважаем,панове.Чаго мы хочам” знаходзіцца на сайце ”Мы– нацыя”.
    Наогул трэба сыходзіць з гэтага файла, бо каментарыяў ужо больш за 80 і чытачам цяжка іх прачытаць.

  49. Дуглас кажа:

    Уражанне, што кожны з адверсараў чуе толькі самаго сябе. Вось і Дуглас такуе адно і тое. Ідыёлагі патрыятызма і павінны працаваць з тысячамі, даносіць да іх нацыянальныя ідэі і каштоўнасьці. Бо тысячы — гэта тыя пасіянарыі, што ўзброеные нацыянальнай ідэяй павядуць за сабой міліёны.
    ==================================
    Вы в каком обществе живете? Среди каких людей?
    Вы в русскоязычном обществе живете. Среди постсоветских людей.
    Им на ваш белорусский язык до лампочки. Им на ваши идеи фиолетово.
    У них другие интересы.
    Какие? Вы за истекшие 20 лет хоть пытались понять их интересы, а не только свои?
    Если бы пытались понять, это было бы видно по этому сайту.

    Вы 20 лет пропагадируете в Беларуси вместе с БНФ, другими националистами мову и Беларускую Национальную Идею. Успехи есть? нету. Кто виноват? Лукашенко, Москва. Не только. Вы виноваты.
    Вы хотите идеологией только заниматься? Тогда нет проблем.
    А вот если вы хотите движение создать, тогда надо уметь слышать и слушать людей.

  50. verschnik кажа:

    Дугласу. Што можа прапанаваць рускаязычнае грамадства постсавецкім людзям ? Яшчэ Ельцын у свой час звяртаўся да сваіх грамацеяў :– ”Дайце Ідэю.” Рускія грамацеі не здолялі даць свайму лідэру гэту Ідэю.
    Сёння ўсе носьбіты беларускай мовы выключна выхаваныя і адукавныя людзі. Яны добра ведаюць нашу гісторыю. Яны соль нашага народа. Яны не хочуць канфрантацыі, вэрхалу, бязладзя, крыві… Яны вучацца самі і з радасцю дзеляцца сваімі ведамі з цікаўнымі людзьмі. Яны не збіраюцца рабіць рэвалюцыі, але яны вучацца, выпрацоўваюць сваё гледзішча, і сваю магчымасьць пры патрэбе ў час хаоса і вэрхала стаць наперадзі свайго народа, каб павесьці свой народ асэнсаваным і прадуманым шляхам. Дарэчы інтэлектуалы не любяць быць уладаносбітамі…
    Вам, як рускаму чалавеку, трэба было б ”озоботітся” аб лёсе рускага народа і аб ягоным будучым шляху, а не займацца тым, што для вас з’яўляецца чужым і незразумелым..

  51. Дуглас кажа:

    Тут вот мне порекомедовали статью “Паразважаем, панове: чаго мы хочам?”, Кастусь ТРАВЕНЬ.
    А у него читаем: “У палітыцы адсутнічаюць такія паняткі, як “праўда” і “справядлівасьць”, там пануе “мэтазгоднасьць”.

    Согласен.
    Позвольте всех на этом форуме (белорусскоязычные националисты) спросить: Вас сколько за 5 лет на этом сайте собралось сподвижников? 5-10 человек?
    Так вот, в белорусском обществе последние 20 лет абсолютно доминируют рускоговорящие белорусы. И будут доминировать еще очень долго. Они горожане. Вы что от них хотите?
    Ничего? Или хотите поддержки ваших идей?

    А что вы можете предложить этим русскоязычным белорусам со своей стороны?

    Ведь они без вас могут прожить. Даже они могут при большом желании свое движение создать в Беларуси. Вот найдут вроде меня, Дугласа, еще с 10-ток таких активных и здравомыслящих как я, и вполне могут замутить свое собственное общественное движение. И вы нам по большому счету не нужны в этой стране как члены движения или попутчики. Мы можем обойтись без вас, белорусскоязычных националистов. Почему?

    Потому что нас:

    а. большинство таких русскоязычных в стране
    б. большинство по менталитету постсовки
    в. нас не интересуют ваши идеи белорусизации страны, перехода на мову или еще что в этом роде.

    А что нас интересует?

    За всех говорить не буду, но меня интересует модернизация этой страны (экономическая, социальная, политическая).
    И вот вам нужны белорусы. Даже такие как они есть. Потому что без нас вы не сможете создать Движение. А мы без вас можем прожить и даже создать свое Движение. Но ваш национализм этих белорусов не интересует.

    Так что вы можете предложить нам, чтобы мы пришли к вам? Схемы Островского? Эти истерики в стиле “кругом ураги?” На Западе, на Востоке, в Польше, сионократия и прочий детский лепет?:))

    “Сёння ўсе носьбіты беларускай мовы выключна выхаваныя і адукавныя людзі. ”

    Если вы такие умные, почему Вы не у власти? Ответ: потому что вы неумные.

    “Яны не хочуць канфрантацыі, вэрхалу, бязладзя, крыві…”

    А Лукашенко без крови власть не отдаст. И как быть в таком случае?

    “пры патрэбе ў час хаоса і вэрхала стаць наперадзі свайго народа, каб павесьці свой народ асэнсаваным і прадуманым шляхам.”

    А народ за вами не пойдет, как не пошел в 1917-1918-ом. Потому что Вы и народ говорите на разных языках и исповедуете разные идеи. Народ хочет “чарки и шкварки”, а вы хотите национального белорусского государства. А “чарка” всегда победит “мечту о мове и прочем”. Потому что белорусы прагматики, реалисты. При выборе мова или килбаса они выбирали ранее и вновь выберут килбасу.

    “Вам, як рускаму чалавеку, трэба было б »озоботітся» аб лёсе рускага народа ”

    Я не русский человек. Я белорус. Вы не считаете меня белорусом? Ну и что? Нас таких миллионы здесь.

    Короче, на базе националистической идеологии массовое движение вы не создадите. К власти значит не придете. Останетесь фантазерами-мечтателями. Ну, ваш выбор.

    • Siarhiej кажа:

      Фактычна ўсе грамадзяне цывілізаваных краін нацыяналісты. Рабіць нейкую мадэрнізацыю на базе варожай культуры – будаваць дом на пяску, дрыгве. Расея сама ўжывае аб’едкі заходняй культуры, а хутка будзе спажаваць тое ж пераробленае з Кітаю. Вы прынцыпова не разумееце міжнароднаю канкурэнцыю.

    • bambuk кажа:

      чувак – ты памыляешся. пагляді звычайную статысьціку па перапісу насельнітцтва. там менавіта для такіх як ты ўсе ясна.- большасць беларусаў(каля80%) роднай лічуць беларускую мову!а наогул чаму ты так рвешь жопу ў пытаньнях з мовай? ты ж маскаль – табе што калугі ці там волагды нехапае?

  52. Litvarus кажа:

    Чытаючы дыскусію Дугласа з патрыётамі, якія не галасавалі ніколі за Лукашенку і за “чарку з шкваркай”, мне прыйшоў на ум вядомы горькі вывад метадолагоў навукі – старое не аправергаецца, ад яго ціха адмаўляюцца.Гэта я да таго, што усе засталіся “при своих интерасах”. Мне зразумела пагарда Дугласа да беларускасці. Колькі гадоў нам ўнушалі што яна гэта – койтун ў валасах, гнілые хаткі, балоты, кувшыны і старухі спяваючые пошленькіе частушкі.Шмат хто не вытрімліваў гэтага і з’езжаў ў Маскву, Пітер, Варшаву.
    Сп. Дуглас прагматычные беларусы выбралі Лукашенку, які абязаў ім кілбасу. Гдзе яна? Ці не доказ гэта што русіфікаваные беларусы да якіх вы адносіце сябе ні на што не здольные людзі? Ў гэта цяжка паверыць! Так завучыце на памяць – Тайна сваёй культуры рабіць людзей умнымі, а чужой – глупымі. Слова “тайна” азначае, што даказаць гэта раціянальна з дапамогай розума немагчыма. Глупасць нашай апазіцыі апошніх гадоў 15 ў тым, што яны падлажываліся пад самае нізшае што ёсць у челавеке – пад “чаркі і шкваркі” і яна атрымала тое, што Вы так бліскуча апісваеце – суцельный разгром. Давайце пачнём трэццю спробу адрадзіцца і пачнем яе з таго што рабілі усе каланіяльные народы. Для гэтага трэба сп. Вершнік і Дуглас чытаць не працы рускіх кадетаў, Леніна, Троцкага… а зусім іншых аўтараў, – ідэолагаў нацыянал-вызвольных рухаў. Мы усе прымалі сябе за тых кім мы не з’яўлялеся. Пара паглядзець Праўде ў вочы.

  53. Дуглас кажа:

    Сп. Дуглас прагматычные беларусы выбралі Лукашенку, які абязаў ім кілбасу. Гдзе яна?
    ——————–
    Не все что политики обещают, они, придя к власти, исполняют. Кандидат Лукашенко обещал советским белорусам чарку/шкварку в 94-м. А Позняк обещал мову и Балто-черноморский коллектор. Большинство выбрали чарку. Лукашенко победил. Потому что он популист, а Позняк дурак в политике. В постсоветском обществе надо впаривать ляхтарату не мову, а колбасу.

    “Ці не доказ гэта што русіфікаваные беларусы да якіх вы адносіце сябе ні на што не здольные людзі?”

    А на что здольные вы в этой краине?

    “Тайна сваёй культуры рабіць людзей умнымі, а чужой — глупымі.”

    Большинство белорусов не думают о культуре. А свой язык и свою культуру считают не чужой, а естественной.

    “Глупасць нашай апазіцыі апошніх гадоў 15 ў тым, што яны падлажываліся пад самае нізшае што ёсць у челавеке — пад «чаркі і шкваркі» і яна атрымала тое, што Вы так бліскуча апісваеце — суцельный разгром.”

    Когда, кто и где они подстраивались? Приведите примеры.

    “Давайце пачнём трэццю спробу адрадзіцца і пачнем яе з таго што рабілі усе каланіяльные народы.”

    В политике надо ставить политические цели, а не культурно-возрожденческие. Будете их смешивать, никогда не придете к власти.

    “Для гэтага трэба сп. Вершнік і Дуглас чытаць не працы рускіх кадетаў, Леніна, Троцкага… а зусім іншых аўтараў, — ідэолагаў нацыянал-вызвольных рухаў.”

    Кого, например?

    А Вы Код адсутнасци Аккудовича читали? Что думаете?

  54. verschnik кажа:

    Дугласу і Litvarusu:
    ”Массу трэба адрозніваць ад народа. Народ структурыраваны, асэнсоўвае сябе ў сваіх жыццёвых устоях, у сваім мысленні і традыцыях.
    Масса, наадварот, не структурыравана, не валодае самасвядомасцю, аднародна, пазбаўлена традыцяй — яна пустая. Маccа з’яўляецца аб’ектам прапаганды і маніпуляцый, яна не валодае адказнасцю і жыве на самым нізкім узроўні свядомасці.” Карл Ясперс.
    Такое грамадства атрымала назву масавага, грамадства масавага спажывання і масавай культуры… Як зазначыў Травень у адным з сваіх апавяданняў: ”З’ядзім усю фаўну і флору, а самі патонем у гаўне.”
    На сёнішні момант стварэнне сваёй культурнай, разумовай і інтэлектуальнай эліты з’яўляецца важнейшым чыннікам часу. Масоўка кардынальна нічога не вырашае. Яна здольна толькі ісьці за лідэрамі, падпарадкоўвацца, спажываць…

  55. verschnik кажа:

    Рускаязычныя не могуць стварыць ”двіженіе” таму што ў вас няма Ідэі.
    ”меня интересует модернизация этой страны (экономическая, социальная, политическая).”
    Краіну мадэрнізуруюць з 1985 года і канца краю небачна рэформам. Мадэрнізацыя, рэформы — гэта пустыя словы, бо за імі можа быць што заўгодна.
    Алег Краўцоў у сваёй ”Канцэпцыі Беларускай нацыянальнай Ідэі” трапна акрэсліў нашы мэты і задачы. З гэтага трэба сыходзіць, адсюль трэба весьці дыскусіі, спрэчкі і аналіз. Усё астатняе — гэта пустая балбатня. Акудовіч напісаў цікавую кніжку, але ягонае бачанне ”акуляраў” на вачах грамадзян краіны нам не падыходзіць і мы на гэтую тэму не збіраемся весьці дыскусіі.

    • Дуглас кажа:

      А у вас Идея есть. А Движеня нет. Почему?
      Почему вокруг вашей Идеи нет людей? Мне кто-нибудь ответит?

      “Краіну мадэрнізуруюць з 1985 года і канца краю небачна рэформам.”

      На словах и в России реформы, а на деле там феодализм.
      Беларусь никто не реформировал. У нас почти все как при совке.

      “Алег Краўцоў у сваёй »Канцэпцыі Беларускай нацыянальнай Ідэі» трапна акрэсліў нашы мэты і задачы.”

      Не могу найти почитать. Поместите тут что он там предлагает.

  56. verschnik кажа:

    Дугласу. Алега Краўцова »Канцепцыю Беларускай нацыянальнай Ідэі» у кніжцы »Беларусь превыше всего» можна купіць у »Кніжным салоне» па вуліцы Калініна д.5 .

  57. Дуглас кажа:

    Такие статьи дожны быть в интернете. Бесплатно. Если вы хотите популяризации своих идей.
    Учитесь у американцев. Все что они хотят распростратить по части идей, они делают бесплатно.

    Вот сейчас читаю: Джорджа Фридмана – “The next 100 years. A forecast for the 21 century”.

    Cтратегия США на 100 лет вперед во всем мире.

    Американцы открыто пишут, что стратегия России по всему периметру своих границ состоит в создании буферных зон. В европейской части России к этим зонам относятся Прибалтика, Беларусь, Украина. Россия стремится проникнуть в эти страны, манипулировать режимами, не дать им реформировать себя и уйти в Европу.

    На втором этапе Россия будет вовлекать эти зоны в свою орбиту.
    На третьем- включать в состав своего государства.

    Как по мне, так все так и обстоит. Применительно к Беларуси Россия осуществляет вторую фазу своей стратегии- включение Беларуси в свой экономический союз. Затем смена власти- на третьей фазе.

    В чем преступление белорусских националистов в свете стратегии России?

    Оно в том, что вы разделяете белорусский народ по языку, мешаете ему осознать свою целостность как народу. Вы стремитесь навязать себя в лидеры, а объединить белорусов, повести их за собой, чтобы придти к власти, Вы не можете.

    Иными словами, вы объективно помогаете России разделять наш народ. Помогаете России в осуществлении ее имперских планов. Вот так обстоят дела.

  58. Litvarus кажа:

    Сп. Дуглас, я не згоден з Акудовічам. Ён ствярджаў што нацыі узніклі са сконам релігійнасці, з пачаткам буржуазнасці і г.д. па Марксу. У свой час я сваю версію нацыяналізма надрукаваў на гэтым сайце. Ў якую рубріку яе паместіў А.Астроўскі не ведаю. Я там ствярджаў што нацыі вырастаюць з народных звычаёў, тыя – з прыродных умоў жыцця. А паколькі земля не плоскасць, якая раўнамерна абагреваецца солнцам,… то прыродные умовы будуць заўсёды розные для розных народаў. І таму нацыяналізм гэта з’ява прыродная і вечная. І калі напрыклад, расейцы нам навязваюць свае кантрастнае успрыманне жыцця,адпаведнае іхняму клімату, а палякі і немцы – нам свой парадак, то для нас гэта непрымальна.Трэба Вам прачытаць, таму што ў каментару гэта непераканаўча.

    • Дуглас кажа:

      Вы изобретаете велосипед. Изобретаете генезис наций. Не изобретайте. Просто изучите то, что давно открыли до вас ученые-историки.

  59. Siarhiej кажа:

    Напрыклад, палякі і людзі іншых эўрапейскія краін з якімі я кантактаваў, паважаюць беларусаў якія карыстаюцца сваёй мовай і з нейкай пагардай ставяцца да “рускаязычных”. Гэта адчуваецца на пабытовым узроўні. Эўропа падтрымлівае нашу мову, нажаль недастаткова.

    • Дуглас кажа:

      А почему Европа должна падтрымливаць вашу мову?
      Бред какой-то.:))

      • Siarhiej кажа:

        Гэта паскудства радавацца знішчэнню іншай культуры і мовы. Дуглас, ты ФСБ ці (і)RUTC КГБ?
        Радыё “Свабода”, тэлеканал “Белсат” – прыклады падтрымкі.

  60. verschnik кажа:

    Litvarus:Вельмі трапна! 100%!
    Дугласу. Калі вы этнічны беларус, то здыміце чужыя акуляры з вачэй! Чытайце не чужую хрэнь, а сваё! Статут ВКЛ, Адама Міцкевіча, ”Тутэйшыя” Янку Купалу, ”Невядомую вайну” Сагановіча, Дзеружынскага, Тараса ”Грунвальд 15 ліпеня 1410 г.”, Травеня ”Імперскі сіндром”, Рыбаса ”Сталін”, Кара-Мурзу ”Маніпуляцыю сознанія”, Лімонава ”Другая Росія. очертанія будушчего”. Полтараніна ”Власть в тротіловом эквіваленте”, Паўла Біча ”Заподнорусісм вместо белоруской ідеі.” Яковенко ”Пакутны век”….
    У Расіі ад тых задач, якія перад ёй ставяць яе пустазвоны можа пупок развязацца…, а яны ўсё мянцяць і мянцяць языкамі! А ваша прапанова аб’яднацца пад сцягам рускага языка — наогул гучыць: ці як правакацыя ці па дзіцячы наіўна…

    • Дуглас кажа:

      Вы фашист?
      Почему вы за меня определяете, что хрень, а что не хрень, что я должен читать, что не должен?
      Вы кто такой вообще чтобы указывать каким должен быть белорус?

  61. verschnik кажа:

    Апазіцыя была, калі быў Пазняк. Пазняк з’ехаў і апазіцыя ператварылася ў тусоўшчыкаў і грантасмокаў…
    Калі Дуглас карыстаецца паняткамі »апазіцыя» і »лідэры», то ўзнікая ілюзія, што ён робіць сурёзны аналіз сучаснага стану нашага грамадства, асэнсоўвае глыбокадумныя версіі сучаснасьці і будычыні. Але калі ён карыстаецца тымі фактамі, якія на справе выглядаюць толькі ілюзіямі, зданямі, прывідамі, імітацыяй дзейнасьці, звычайным паняткамі-налепкамі за якімі нічога няма, то і аналіз атрымліваецца пустаслоў’ем.
    Між тым у яго ёсьць разумныя думкі, меркаванні, але іх трэба выкладаць на мове тытульнай нацыі, а не на каланіяльном языке. Бо каланіяльны язык непрыкметна прымушае пазіраць на сучаснасьць, на мінуўшчыну і на будычыню праз імперскія акуляры. Выпрацоўваць не свой тутэйшы светапогляд на жыццясвет, а карыстацца чужым і шкодным для нашага грамадства.
    Такім чынам Дуглас альбо не здольны авалодаць мовай тытульнай нацыі, прачытаць і засвоіць здабыткі нашай нацыі, альбо не хоча гэта рабіць прынцыпова. Калі ён не хоча гэта рабіць прынцыпова, то які сэнс яго слухаць, усё роўна ён павядзе нас да імперскага хамута!
    Наогул памылка расейскіх палітыкаў, што яны адсунулі ролю ліцвінскага, украінскага і мабыць польскага народаў у развіці расейскай дзяраўнасьці, і забралі яе сабе, пакінуўшы гэтым народам роль чорнарабочых. Трэба было даць ліцвінскаму і ўкраінскаму народам ролю дзяржавастваральнікаў імперыі, захаваць мовы і гісторыі ўкраінскага і ліцвіна-беларускага народаў. Узняць іх ролю ў асваенні Сібіры і Далёкага Усходу. А расейцы захацелі ўсіх пад адну коўдру… Дзівакі.
    У апошнім адказе Дугласа гучыць стомленасьць і нярвовасьць. Ягоная расейская ментальнасьць не вытрымлівае дыскусі і ён бярэцца за ломік…

  62. Дуглас кажа:

    verschnik:
    Красавік 14, 2012 у 17:25
    Апазіцыя была, калі быў Пазняк. Пазняк з’ехаў і апазіцыя ператварылася ў тусоўшчыкаў і грантасмокаў…
    Калі Дуглас карыстаецца паняткамі »апазіцыя» і »лідэры», то ўзнікая ілюзія, што ён робіць сурёзны аналіз сучаснага стану нашага грамадства, асэнсоўвае глыбокадумныя версіі сучаснасьці і будычыні. Але калі ён карыстаецца тымі фактамі, якія на справе выглядаюць толькі ілюзіямі, зданямі, прывідамі, імітацыяй дзейнасьці, звычайным паняткамі-налепкамі за якімі нічога няма, то і аналіз атрымліваецца пустаслоў’ем.
    =====================
    Это ваше субъективное мнение. Сколько людей, столько и мнений.

    =====================
    Між тым у яго ёсьць разумныя думкі, меркаванні, але іх трэба выкладаць на мове тытульнай нацыі, а не на каланіяльном языке.
    ———————-
    Я говорю на языке народа, который еще не стал нацией. И говорю на том языке, на котором говорит абсолютное большинство этого народа, потому что хочу быть услышанным и понятым своим народом. Кому не нравится – это ваши проблемы. Я не виноват ни в чем перед вами. И не считаю нужным подстраиваться под вас. Уважайте мое прайвеси.

  63. Litvarus кажа:

    Сп. Дуглас, вашая глупасць выяўляецца у тым, што вы не адрозніваеце філасофію (а тым больш гісторыю) ад навукі. Ў навуцы веды носяць камуляціўны (накапіцельный ) характар, а ў філасофіі ў кожнаю эпоху і кожным філосафом праблемы решаюцца як бы з чістага ліста. Вы напісалі, што генезіс нацый ў гісторыі уже вырышан, толькі трэба вывучаць. Гэта не так. Теорый генезіса нацый шмат, – выбірай. Акудовіч выбраў марксістскую, а канец нашай нацыі абаснаваў развіццём сродкаў інфармацыі, маўляў, ён цяпер дзякуючы інтернету ведае аб любоўных гульняў Клінтана больш, чым свайего сябра. Інакш кажучы, ён за дзяржавы без нацый. А гэта значыць за насельніцтва без сваёй культуры, а гэта значыць, ён за шлях нашых людзей ў рабства да нацый з сільнай культурай.
    Вашыя аднадумцы русіфікаваные беларусы на чале с АГЛ атрымалі уладу, спакойный працавітый народ і да чаго яны давелі краіну?
    Ежелі паспрабаваць растлумачыць прычыну параз нашай апазіцыі без абвінавачанняў яе ў глупстве, прадажнасці варожым сілам, дзейнасці агентаў…( усім гэтым заняты Вы, Вершнік, рэдакцыя сайта, незалежные СМІ), то застаецца толькі адна прычына – вызначэнне нашай культуры як беларускай (як ствярджэнне што мы ёсць нейкіе белые рускіе) пазбавіла яе ўсякай арыгінальнасці. І таму яна не здольная перамагчы рускую культуру і выхоўвываць змагароў і нацыяналістаў ў патрэбнай колькасці (няма механізма выхавання годнасці і працуе механізм “рускі, беларускі, якая розніца). Другі механізм не дзейнічае на інтэлегенцыю (асабліва мастацкую), але ён смяротны для простых людзей. Народ другаснае любіць і паважаць не будзе. Адчуванне годнасці і любові да сваёй культуры больш у чукчаў, бурятаў, не гаворачы уже пра туарегаў. Падумайце, чаму так.

  64. Дуглас кажа:

    Litvarus:
    Красавік 16, 2012 у 13:11
    Сп. Дуглас, вашая глупасць выяўляецца у тым, што вы не адрозніваеце філасофію (а тым больш гісторыю) ад навукі.
    ======================
    А ваш и прочих “ум” проявляется в том, что за 6 лет работы существования вашего сайта, где среди главных целей значится создание массового Движения, в вашем Рухе не более 10-ти человек.

    Феноменальные “достижения” !!!! :))))))))

  65. Litvarus кажа:

    Сп. Дуглас, па-першае, я не супрацоўнік сайта. Я друкую на гэтым (“фашысткім”) сайце свае каментары. Цяпер па сутнасці, як я разумею што адбылося с нашым апазіцыйным рухам. Нашые нацыяналісты пачалі змаганне за нацыянальнае пад сцягам беларускасці. Гэта азначае, што яны адной рукой паднімалі людзей з каленяў, а другой іх ставілі на калені. Законы семантыкі не аправергнешь. “Беларускі” гэта другасный, маленькій белый рускі.Гэта значыць яны таксама занімалісь русіфікацыяй. Прыкладна з 2000 г. нацыянальнае наогул адышло на другі план, усе нават БНФ сталі абяцаць народу кілбасу, звяртацца да такіх як Вы. Але мітінгы мельчалі, народ з каленяў не падняўся і за кілбасу. Ці можна было з 1991 г пачаць прапагандаваць нацыянальнае пад сцягам літвінства. Думаю “не”. Трэба было атрымаць цяперашнюю Паразу і даць народу веды аб ВКЛ. І цяпер іх недастакова, але на гэта трэба кінуць усе сілы. За чаркой і шкваркай народ не паднімаецца, ён будзе ціха паміраць і разбегацца з краіны. Наш народ забіт дважды – спачатку назвай Беларусь, а потым знішчэннем нашай культуры рускай чужой нам культурай. Яе трэба знішчаць. Тады мы станем нармальным народам як ўсе нашые суседзі і можа захаваем Незалежнасць.

  66. читатель кажа:

    С сожалением должен констатировать, что Радио Свобода и газета Наша Нiва не просто рассказывают про педерастию и прочие подобные вещи, а активно пропагандируют её, защищают и навязывают читателям, не пропуская нелицеприятные комментарии в адрес педерастов и педерастии как явления. Довольно странно что это за политика такая.

Пакінуць каментар

  • Старонкі

  • Катэгорыі

  • Апошнія запісы

  • Архівы