Гураба

Пасьля таго, як мы выставілі на сайце кнігу Паўла Севярынца “Нацыянальная ідэя”, мы планавалі падаць яе кароткі крытычны аналіз, на напісаньне якога разьлічвалі аддаць яшчэ некалькі дзён “спакойнага” летняга часу. На фоне відавочнай вялікай таленавітасьці аўтара і непамернай любові да Беларусі, чаму ўсе мы вельмі радыя, нас зьдзівіў шэраг момантаў, якія мы, як раз, і планавалі абмеркаваць (напрыклад, куды з “Нацыянальнай ідэі” падзеўся беларускі народ? ці не зашмат Бога? куды падзеўся д’ябал? персьпектывы хрысьціянскай дэмакратыі, як менавіта беларускай дэмакратыі? ці не зашмат панігірыкі габрэйству ў беларускай нацыянальнай ідэі? іншыя). Але апошнія падзеі нашага беларускага жыцьця прымусілі зьмяніць планы (гэта ня значыць, што напісаць тэкст, прысьвечаны персанальна Паўлу мы адмовіліся). Для пачатку, каб вярнуць нашых чытачоў з завоблачных вышыняў, куды закінуў нас Севярынец, у нашую беларускую рэчаіснасьць, мы вырашылі нагадаць, што на Беларусі сёньня ня толькі “Бог жыве”, а і сатана. Пра гэта ўжо гаварылася ў свой час (гл. nashaziamlia.org/2006/04/12/33). Вымушаны паўтарыць зноў. Пададзены ніжэй тэкст зьяўляецца кампеляцыяй твору Гурабы і ўзяты з
www.jamaatshariat.com/ru/index.php?option=com_content&task=view&id=341&Itemid=34
Рэдакцыя.
Далей »