Юры Падалка
Выстаўлены ніжэй тэкст належыць чалавеку з прозьвішчам, якое сустракаецца ў беларусаў (гл. фота зьлева). Аднак падае ён сябе, як “рускі праваабаронца”, “веруючы праваслаўны хрысьціянін”, “соцыя-псіхолаг, ігратэхнік-канфліктолаг”. Спадар Падалка выказвае сваё разуменьне таго, як выглядае сёньняшняя расейская апазіцыя. Па сутнасьці, ён гаворыць, што ўся яна, за рэдкім выключэньнем, ёсьць працягам расейскай імперыякратыі ў яе цяперашнім ліберастызаваным выглядзе, паколькі цалкам прасякнута яе агентурай. Не з усімі поглядамі аўтара мы згодныя, але многае, што ён сьцьвярджае, моцна пераклікаецца зь беларускай апазіцыйнай сітуацыяй, падштухоўваючы да пэўных высноў, якія мы, дарэчы, ужо зрабілі - гл. Д пр-п 66… (матэрыял выстаўляецца паводле http://padalko-y-d.livejournal.com/21666.html)
Рэдакцыя.
Далей »
Міхаіл Салтан, Глеб Шчарбатаў (узята з www.ari.ru/doc/?id=3377)
Сёньня мы выстаўляем адзін з артыкулаў рускіх шавіністаў, якія называюць сябе “арыйцамі”. Апошнім часам такое мы робім рэдка. Але ў дадзеным выпадку і тэма, якую мы аналізуем, і погляды аўтараў, якія ў многім супадаюць з нашымі (гл., напрыклад, тут: http://nashaziamlia.org/2006/04/07/19; http://nashaziamlia.org/2007/03/03/554), гэтаму паспрыялі.
Рэдакцыя
Далей »
Рэдакцыя (узята з www.russobor.org/index.php?stat=1_570; матэрыял ад 26.09.2008 г.).
Адной са “сьвятых кароў” усіх “лібералаў” (расейскіх у тым ліку), зь якіх напалову складаецца сёньняшняя расейская імперыякратыя, зьяўляецца “свабода слова”. Аднак мы ведаем, што гэта толькі словы (прабачце за каламбур). Удакладніць гэта дапаможа матэрыял-факт, які падаецца ніжэй. Мы яго абралі з-за добрай ілюстратыўнасьці…
Далей »
Аляксей Шырапаеў (узята з http://shiropaev.livejournal.com/41689.html)
Іван Жахлівы - фігура матрычная. Менавіта ён перадвызначыў «нашае ўсё»: тып дзяржавы, характар яе ўзаемаадносінаў з народам, са зьнешнім сьветам і нават «з Богам». Калі і можна казаць пра «бацьку-заснавальніка” Расеі, які заклаў усе яе культурна-дзяржаўныя параметры, то гэта, вядома ж, Іван Жахлівы. Спрэчка аб Грозным - гэта спрэчка аб самой Расеі, аб яе каштоўнасьцях і сэнсах. Гэта спрэчка аб нашым мінулым, цяперашнім і, галоўнае - нашай будучыні.
Далей »
Барыс Стамахін (http://lj.rossia.org/users/stomahin/44187.html#cutid1)
У канцы прэзентацыі дыяпазону думак пра тое, што адбываецца ў сёньняшняй Расеі, выстаўляем два апошнія артыкулы. Першы зь іх, дадзены, належыць Б.Стамахіну – расейскаму радыкальнаму лібералу, які, відаць, прызначаны замяніць небезьвядомую В.Навадворскую. Мы, вядома, паважаем гэтага чалавека за мужнасьць, але лічым яго пазіцыю (перакладваньне ўсёй віны за злачынствы “Расеі” на яе звычайных жыхароў) малапрадуктыўнай. І на Захадзе сёньня абсалютная большасьць людзей застаецца абыякавай да трагедыяў чачэнскага ды іншых народаў (у тым ліку абыякавымі да будучага лёсу сваіх дзяцей), і ў Расеі быў час (напрыклад, у першую чачэнскую), калі людзі актыўна пратэставалі. Не ў саўку справа, ён ёсьць паўсюль і масава. Ён – заўсёдны аб’ект гісторыі, чым і вызначаецца яго другаснае значэньне. Справа заўсёды ў кіраўніцтве. Другую палову артыкула Стамахіна, прысьвечаную аналізу расейскай апазіцыі, мы прымаем без асаблівых пярэчаньняў. Артыкул А.Шырапаева, які будзе выстаўлены наступным, нам падаецца менш супярэчлівым.
Рэдакцыя.
Далей »
Падаецца паводле http://newsru.com/russia/20feb2010/memo.html
Расейскія ўлады павінны сур’ёзна паставіцца да высноваў міжнароднага дакладу, у якім гаворыцца пра існаваньне сакрэтных турмаў на Паўночным Каўказе. Пра гэта гаворыцца ў заяве кіраўніка расейскага праваабарончага цэнтра “Мемарыял” Алега Арлова (гл. фота ўверсе зьлева). “Улады РФ лічаць за лепшае не ліквідаваць беззаконьне, а па-ранейшаму адмаўляць відавочныя для ўсіх рэчы“, - заяўляе ён.
Далей »
Зварот. Пераклад зь Le Monde (паводле www.lemonde.fr/opinions/article/2010/02/18/m-poutine-muselle-les-libertes_1307884_3232)
У дадзеным і наступным матэрыялах падаюцца ацэнкі актуальнай расейскай і ваколрасейскай сітуацыі з боку г.зв. праваабаронцаў і апазіцыйных палітыкаў ліберальнага гатунку.
Рэдакцыя.
Далей »
Арсені Несьцераў
Пададзены ніжэй артыкул яшчэ аднаго расейца ёсьць трохі мутны, але прэзентуе цікавыя развагі, у многім больш глыбокія за папярэднія. У прыватнасьці, аўтар прапануе падзяліць расейскую “эліту” на эканамічную і палітычную “эліты”. На грунце ўзаемаадносін паміж імі (дзе эканамічнай эліце, па аўтару, адводзіцца галоўная роля) ён робіць свой аналіз грамадска-палітычнай сітуацыі ў расейскай імперыі й прагноз разьвіцьця падзей. Аўтар таксама выдатна нагадвае, што ёсьць такое рэвалюцыйная сітуацыя, якая можа рэальна забясьпечыць істотныя грамадска-палітычныя зьмены. Ён таксама зьвяртае ўвагу на крыніцы фінансаваньня рэвалюцый 1917 і 1991 гг. у Расеі, празрыста намякаючы на іх заакіянскае месцазнаходжаньне. Для павелічэньня яснасьці матэрыяла мы тое-сёе ў тэксьце скарацілі, а тое-сёе дазволілі сабе ўдакладніць (узята з http://forum-msk.org/material/politic/2414996.html).
Рэдакцыя.
Далей »
Інтэрвю Івана Сідзельнікава - рэжысёра-дакументаліста, кіраўніка Інстытута альтэрнатыўных тэхналогій (паводле vkrizis.ru/news.php?news=1565&type=rus&rub=anal; скарочана)
- Што значыць «Расея стамілася»?
- Пасля распаду савецкага блоку наша краіна апынулася ў сьвеце адкрытых межаў і глабальнай рынкавай эканомікі. Правілы гульні й паводзінаў тут пакуль што пішуць іншыя гульцы, яны ж - іх стала парушаюць, а мы - спрабуем падстроіцца, а не зьмяніць гэтыя правілы пад свае інтарэсы. Гэта з аднаго боку.
Далей »
Інтэрвю Барыса Стругацкага “Новай газеце”. Ітэрвюэр – Барыс Вішнеўскі (узята з leicacit.livejournal.com/165809)
- Барыс Натанавіч, 2009 год скончыўся цэлай серыяй катастроф: аварыя на Саяна-Шушанскай ГЭС, «Неўскі экспрэс», пажар у Пермі … Выпадковасьць? Або пачаў развальвацца міф аб «пуцінскім дабрабыце» і «пуцінскім цудзе»?
- Ідзе даўно ўжо прадказаная серыя тэхнагенных катастроф - вынік безнадзейнай зношанасьці «матчасткі», чыніць якую нецікава і нявыгадна нікому. «Дзяржава заплаціць». Выродлівае спараджэньне пераходу ад сьпелага сацыялізму да «чырвонага» капіталізму: уласнасьць, пенкі зь якой здымае начальнік (ня ўласьнік, а менавіта начальнік - прызначаны бюракрат), а страты пакрывае дзяржава (іншы бюракрат) [падмена: старты пакрывае… народ! – Рэд.].
Далей »
1.3. Беларусь сёньня,
1.4. Гісторыя Беларусі й вакол,
2.1.1. У разьвіцьцё Бел.Нац.Ідэі,
2.2.1. Этнацыд беларусаў,
2.3. Такая "апазіцыя",
2.4. Расейская апазіцыя,
3.4. Украіна,
3.4.5. Расея,
4.1.1. Нац.каштоўнасьці ў дэмакр.,
4.1.4. Змаганьне за дэмакратыю,
5.5. Паралелі сацыяльныя | Кастрычнік 10, 2009
Павал Біч
Мы ў рэдакцыі ўжо даўно аб’явілі галоўным суб’ектам расейскага імперыялізму, ад якога пакутуе наш і шматлікія іншыя народы, расейскую імперскую бюракратыю. У сваёй працы Павел Макаравіч Біч (кандыдат тэхнічных навук, сёньня пенсіянер) па-сутнасьці ўзьнімае дадатковае пытаньне – пра віну непасрэдна рускага народа і рускай інтэлігенцыі ў правядзеньні злачыннай імперскай палітыкі. Крытычнае стаўленьне аўтара да пазіцыі “нашага” Сямёна Букчына рэдакцыя падзяляе. Дробныя ўдакладненьні мы, як звычайна, падалі па ходу тэкста.
Рэдакцыя.
Далей »
Па падказцы аднаго з нашых чытачоў мы вырашылі ўзбагаціць нашу калекцыю істот, зьвязаных са СМІ й культурай, якія стала верцяцца на нашых тэлеэкранах, прапагандуючы імперскія ідэі. У адрозьненьне ад расейскіх палітыкаў, гэтыя істоты, як правіла, дзейнічаюць больш вытанчана. Іх задача – паступова прывучаць беларусаў успрымаць злачынныя выказваньні, мысьленьне, дзеяньні ледзь не за норму. Яны ствараюць спрыяльны фон для ўсходняй імперскай палітыкі. У пачатку жніўня г.г. Марына Коктыш, журналіст “Народнай волі” (на фота зьлева), узяла інтэрвю ў скандальна вядомага журналіста Сяргея Дарэнкі (справа), які ня так даўно купіў кватэру ў адным з найпрэстыжных раёнаў Менска (узята з www.nv-online.info/index.php?c=ar&i=15666). Дарэнка, 1959 г.н., у 1982 г. скончыў гісторыка-філалагічны факультэт Універсітэта дружбы народаў імя П.Лумумбы. Працаваў у Анголе. Быў кіраўніком інфармацыйнага вяшчаньня ОРТ. Цяпер удзельнік праграмаў “Эха Масквы”, галоўны рэдактар радыястанцыі “Руская служба навінаў”. У свой час крытыкавай Лукашэнку, у 2003 г. уступіў у КПРФ.
Рэдакцыя.
Далей »
Галіна Арцёменка
Ня толькі да Алексіевіч сёньня ў нас маюцца прэтэнзіі. Ёсьць той-сёй і іншы. Гэты артыкул шаноўнай спадарыні Галіны мы ўзялі з сайта http://bel-diaspora-de.livejournal.com (bel-diaspora-de.livejournal.com/86061.html; … /86350.html), трохі перапрацавалі й падаем вам. Ён пераклікаецца з шэрагам нашых папярэдніх матэрыялаў, прысьвечаных расейскай імперыякратыі й глабалісцкай сіянакратыі, удакладняючы разуменьне пэўных падзей, якія адбываюцца ў і вакол Беларусі. Але галоўнай персонай, на якую мы цяпер хацелі б зьвярнуць увагу, зьяўляецца П.Шэрамет.
Рэдакцыя.
Далей »
Алесь Анціпенка
Цяпер у сувязі з гадавінай сьмерці Аляксандра Салжаніцына ў расейскіх, дый ня толькі, СМІ назіраецца ажыятаж пахвалы і ўспамінаў вакол гэтай асобы. У свой час, больш за два гады таму, мы, апярэдзіўшы многіх, выказалі свае меркаваньні што да Салжаніцына (http://nashaziamlia.org/2007/06/15/717). Цяпер падаем меркаваньне філосафа Алеся Анціпенкі, якое, як высьветлілася, у дадзеным канкрэтным выпадку 100%-ва супадаем з нашым (узята з www.svaboda.org/content/article/1188290.html).
Рэдакцыя.
Далей »
Працягваючы зьбіраць эксьпертныя меркаваньні што да грамадскага, палітычнага і эканамічнага стану сёньняшняй Расеі, падаем выступ галоўнага рэдактара расейскай газеты “Заўтра”, пісьменьніка, заснавальніка і лідара руху “Дзень” Аляксандра Праханава. Падазены ніжэй тэкст – гэта яго вусны выступ у праграме “Асаблівае меркаваньне” на RTVI. Мы, натуральна, не прыхільнікі Праханава. Падаем яго выказваньні з-за зьместу, а імперскія погляды просім ігнараваць (паводле forum.msk.ru).
Рэдакцыя.
Далей »
На фоне вулічных забурэньняў, якія ахапілі Еўропу, і з нагоды набліжэньня вясны, калі, як вядома, масы актывізуюцца дый эканамічны крызіс павінен паглыбіцца, РІА “Новы рэгіён” вырашыла апытаць некаторых расейскіх палітолагаў пра магчымасьць аналагічных падзей у Расеі, і, у прыватнасьці, у Маскве. Вось якія адказы былі атрыманы (падаецца паводле nr2.ru/moskow/215820.html).
Рэдакцыя.
Далей »
Антон Переверзев (паводле kontury.info/publ/39-1-0-88)
Рыжскія гарадскія ўлады паведамілі, што шкода, якая была нанесена нядаўнімі пагромамі гораду Рызе, склала каля 100.000 даляраў (пабітыя паліцэйскія аўтамабілі, выварачаныя камяні з бруку, зламаныя дарожныя знакі, разьбітыя вокны і пашкоджаны фасад у будынку парламента). Пры гэтым яшчэ не падлічаны страты дзяржаўных і муніцыпальных устаноў, а таксама разрабаваных крамаў і прыватных асоб.
Далей »
Артыкул, які пададзены ніжэй, узяты з сайта жырыноўцаў - ldpr.ru/press/analitics/5780. Стылістыка захаваная, важнае выдзелена, тэкст скарочаны. Наша пазіцыя выказана ў загалоўку.
Рэдакцыя.
Далей »
У заключэньні падаем частку крытычных водгукаў чытачоў як на непасрэдна папярэдні артыкул, так і на паводзіны расейскай імперыякратыі. Так што наш каментар да артыкула рускіх “арыйцаў” стаўся не патрэбным – яго цудоўна заменяць выказваньні чытачоў.
Рэдакцыя.
Далей »
Крэатывы “газавай” вайны: Юшчанка абрыне эканоміку Украіны
Рыгор Кутузаў (7 студзеня 2009 г.; паводле ariru.info/doc/?id=3206)
Далей »
Адной з важнейшых задач, якія мы, рэдакцыя сайта “нашазямля.орг”, ставім перад сабой, зьяўляецца пошук у Расеі сапраўдных рускіх дэмакратаў (без ліберастычных ці імперастычных вывіхаў) – г.зн. такіх людзей, якім лёс рускага народу быў бы сапраўды важным. Прычына ў тым, што такія людзі мусяць быць катэгарычна супраць Расеі-імперыі, і, такім чынам, павінны быць натуральнымі саюзьнікамі для нас – дэмакратаў беларускіх. Далейшы гуманістычны прагрэс чалавецтва (зрабіць унёсак у які ёсьць нашай вышэйшай мэтай) практычна магчымы толькі на шляху шчырага інтэрнацыянальнага супрацоўніцтва ўсіх зьмястоўных дэмакратаў – прадстаўнікоў сапраўднай эліты сваіх народаў. Доўгі час, ігнаруючы такія-сякія ляпы, мы спадзяваліся, што тыя, хто мае ў сеціве рэсурс ariru.info і называе сябе “рускімі нацыяналістамі”, могуць належаць да тых, каго мы шукаем. Аднак стаўленьне “арыйцаў” да леташніх грузінскіх падзей пераканала нас, што мы маем дачыненьне не з нацыяналістамі, а з рускімі імпер-шавіністамі, што і было адлюстравана ў Д пр-пе 63а. Стаўленьне ж “арыйцаў” да сёньняшняга газавага канфлікту “паміж Украінай і Расеяй” канчаткова пацьвердзіла нашу правату. Мы вырашылі зафіксаваць адкрытае праз выстаўленьне на нашым сайце іх самавыкрывальных матэрыялаў. Першы зь іх выказвае пазіцыю, што той, хто распальвае варажнечу паміж украінцамі й рускімі, ёсьць ворагам абодвух народаў (частка 1); другі, які быў выстаўлены праз тры тыдні, накіраваны на абсалютна супрацьлеглае – на актыўную падтрымку Крэмля ў газавай вайне супраць Украіны; трэці – гэта каментары чытачоў з Украіны і Расеі на другі артыкул.
Рэдакцыя.
Далей »
