1.4. Гісторыя Беларусі й вакол,
3.1. Імпербюракратыя Расеі,
3.3. Мясцовыя цяперцы,
4.8. Важныя сайты,
5.2. Маніпуляваньне СМІ,
4.1.1. Нац.каштоўнасьці ў дэмакр.,
2.2.1. Этнацыд беларусаў,
2.1.1. У разьвіцьцё Бел.Нац.Ідэі,
5.6.1. Ідэал.тэрытар. бюракратыі,
4.1.4. Змаганьне за дэмакратыю | Ліпень 19, 2008
Вадзім Растоў, аналітычная газета “Секретные исследования” (узята з nv-online.info/index.php?c=ar&i=9985&c2=araddcompa; нязначна скарочана)
… З вуліцамі Менску тая ж сітуацыя, як і ў Віцебску [ды іншых гарадох Беларусі]. Вось, напрыклад, вуліцы Разінская і Пугачоўская. Няўжо гэтыя мяцежнікі рыхтавалі свае сялянскія паўстаньні супраць царызму ў Менску? Вядома ж, не. Бо ў іх эпоху мы ўвогуле з Расеяй былі рознымі краінамі (мы жылі ў Рэчы Паспалітай). Але, можа быць, у нас проста любяць усіх мяцежнікаў і бунтароў? Не – ня любяць. Таму што ў Менску няма вуліцы, якая б насіла імя НАШАГА кіраўніка паўстаньня супраць царызму Якуба Ясінскага (1761-94 гг.). Наш беларус загінуў за нашу свабоду, але мы аддаем належнае не яму, а Разіну ды Пугачову. Іншы беларус і таксама кіраўнік гэтага ж ваўстаньня Тадэвуш Касьцюшка (1746-1817 гг.) таксама “бяз вуліцы”.
Далей »
1.6. Сьвет сёньня,
3.2. Сіянізм і антысіянізм,
3.5. Героі сярод нас,
4.3. Інтэрнацыяналізм сапраўдн.,
4.8. Важныя сайты,
5.2. Маніпуляваньне СМІ,
5.5. Паралелі сацыяльныя,
2.5.1. Дэградацыя ЕўраЗьвязу,
2.5.2. ЗША, прыкметы дэградацыі,
3.4.1. Польшча,
2.5.3. Сусьветная закуліса,
2.7.1. Заходнікі крытыкуюць Зах.,
4.4.1. Падаем факты,
5.6. Ідэалогіі, іх бараціба | Ліпень 16, 2008
Домерг Палако дэ Мэнас (паводле chitaemknigi.narod.ru/iydei/holokost.htm; www.rv.ru/content.php3?id=7362)
Гэты матэрыял належыць да сьферы інтэлектуальных спрэчак у Францыі, скіраваных на аналіз сіянісцкіх міфаў. Нязначна скарочаны. Рэдакцыя.
Далей »
Паводле kavkazcenter.com/russ/content/2008/03/02/56709.shtml
Міша Дэфансека (сапраўднае імя Монік Дэ Ваеле) – аўтарка кнігі пра “халакост”, перакладзенай на 18 моваў сьвету, у тым ліку і на рускую, нядаўна была выкрыта ў хлусьні. Яе кніга “Сярод Ваўкоў” (у англійскай версіі “Міша, мемуары часоў халакосту”), напісаная пра яе ж саму. У кнізе распавядаецца пра лёс габрэйскай дзяўчынкі ў часы апошняй вайны ў Еўропе, якая хавалася па лясох пасьля таго, як яе бацькоў забілі нацысты.
Далей »
Рэдакцыя
З 1 красавіка г.г. споўнілася 2 гады працы рэдакцыі. Асноўныя нашы дасягненьні вы бачыце ў табліцы. Зь яе, напрыклад, вынікае, што ў параўнаньні з першым годам працы нашы чытачы ў тры разы актыўней удзельнічаюць у каментаваньні матэрыялаў, у столькі ж павялічылася колькасьць прачытаньня найбольш перадавога матэрыяла, якім на сёньня зьяўляецца 1-я частка (усяго іх 8 ) артыкула “Наша галоўная праблема – этнацыд, наша мэта – беларуская дзяржава!”, (адрас: http://nashaziamlia.org/2006/04/04/14). Істотным для нас зьяўляецца тое, што на нас можна выйсьці праз пашукавік Google.com, іншыя пашукавікі, што нас аднойчы працытаваў знакаміты www.kavkazcenter.com. У сьпіс беларускіх інтэрнэт-СМІ нас уключыў адзін зь Медыя-каталогаў (адрас: peoplefm.nfshost.com/?p=58).
Далей »
1.3. Беларусь сёньня,
1.6. Сьвет сёньня,
2.4. Расейская апазіцыя,
2.5. Прыглядаемся да Захаду,
3.1. Імпербюракратыя Расеі,
3.4.5. Расея,
5.2. Маніпуляваньне СМІ,
5.5. Паралелі сацыяльныя,
2.5.1. Дэградацыя ЕўраЗьвязу,
4.1.4. Змаганьне за дэмакратыю | Сакавік 16, 2008
А. Астроўскі, В. Хромаў
У мінулым артыкуле мы адзначылі стратэгічныя неадэкватнасьці ў сьветаглядзе некаторых расейскіх гора-аналітыкаў што да стану ўласнага грамадства і яго асобных груп. Па гэтай прычыне яны са сваімі прагнозамі вынікаў прэзідэнцкіх выбараў у Расеі праваліліся. Але нас, акрамя стратэгічных пытаньняў, цікавяць тэхнічныя дэталі фальсіфікацыі народнага волевыяўленьня, якія пераўтвараюць зьмястоўную дэмакратыю ў фармальную, а затым і ў яе прафанацыю. Мы ведаем, як гэта адбываецца ў нас, у Беларусі, а як гэта робіцца ў Расеі? Давайце разьбярэмся. Напярэдадні пачатку выбарчай кампаніі ў “палатку” гэта можа быць карысным.
Далей »
У гэтым годзе мы ў Беларусі фактычна пражылі зіму без зімы. Добра гэта ці кепска? Варта падумаць. З гэтай нагоды падаем пункт гледжаньня на праблему і аналіз яе прычын доктара фізіка-матэматычных навук Людмілы Фіёнавай (артыкул узяты адсюль: http://krai-dv.narod.ru/01sven.html). Матэрыял ілюструем фота леднікоў знакамітай афрыканскай гары Кіліманджара, як яны выглядаюць з падножжа гары (жоўтая стрэлка) і з космасу (апошнія два фотаздымкі; былі зробленыя ў лютым 1993 і 2000 гадоў адпаведна).
Рэдакцыя.
Далей »
Барыс Керзач, Віталь Хромаў
Далей »
Рэдакцыя (паводле паведамленьняў беларускіх інтэрнэт-СМІ, найперш ww.svaboda.org; pahonia.org)
На фоне ганебнай, прадажнай, здраднай расейскамоўнасьці “беларускіх” “незалежных” СМІ, на якую мы зьвярнулі ўвагу тут: nashaziamlia.org/2008/02/08/1186, прыводзім яшчэ адзін выпадак (у датак да папярэдняга матэрыялу) ахвярнага змаганьня за адну з галоўных каштоўнасьцяў беларускага народу – нашу мову. Гаворка пойдзе пра сапраўднага героя сучаснай Беларусі Зьмітра Жалезьнічэнку. Гэты 20-гадовы жыхар Гомеля ўступіў у барацьбу з сістэмай міністэрства абароны, гомельскай міліцыяй і адміністрацыяй Гомельскага дзяржаўнага ўнівэрсытэта.
Далей »
1.3. Беларусь сёньня,
1.6. Сьвет сёньня,
2.3. Такая "апазіцыя",
2.5. Прыглядаемся да Захаду,
3.2. Сіянізм і антысіянізм,
3.7. Метады прапаганды,
4.8. Важныя сайты,
4.9. Тэрарызм?,
5.2. Маніпуляваньне СМІ,
5.5. Паралелі сацыяльныя,
2.5.2. ЗША, прыкметы дэградацыі,
2.5.3. Сусьветная закуліса,
4.4.1. Падаем факты | Люты 6, 2008
Барыс Керзач, Алесь Астроўскі
1. Факты першай паралелі (зьдзьвіжкоўскія)
Папярэдняя заўвага. У матэрыяле размова пойдзе пра 3-гадовы прысуд спадару Зьдзьвіжкову, пра які, пэўна, ведаюць многія. Гэтая падзея наўпрасткі зьвязаная з глабальнай PR-акцыяй 2-гадовай даўніны пад назовам “Данія абразіла прарока” (на справе, вядома ж, ня Данія, і нават не “дацкі” часопіс). У сувязі з гэтым першае, што мы мусім зрабіць – гэта нагадаць пра наш аналіз іншай PR-акцыі, таксама глабальнага маштабу, пад назвай “Код Да Вінчы” (гл. nashaziamlia.org/2006/07/23/205, nashaziamlia.org/2006/07/23/209) і глабальнага вэрхалу вакол “Канферэнцыі па халакосьце” ў Іране (гл. nashaziamlia.org/2006/12/29/470, nashaziamlia.org/2006/12/30/474). Справа ў тым, што ўзгаданая раней падзея пра “абразу Даніяй прарока” ўжо часткова закраналася ў тых матэрыялах.
Далей »
1.6. Сьвет сёньня,
2.4. Расейская апазіцыя,
3.1. Імпербюракратыя Расеі,
3.2. Сіянізм і антысіянізм,
3.4.5. Расея,
5.2. Маніпуляваньне СМІ,
3.4.4. Чачня, Паўночны Каўказ,
4.1.2. Эканам.пытан. і дэмакратыя,
3.2.1. Міжнар.фінанс. алігархія | Сьнежань 24, 2007
У палітыцы бываюць рэдкія і таму надзвычай каштоўныя сітуацыі (назавем іх “вымушаная падзея голай праўды”), якія ва ўмовах сталай хлусьні палітыкаў пераўтвараюцца ў апорныя кропкі, ня менш важкія па сваіх магчымасьцях для навуковага аналізу, чым тыя, што стварае эфект “крука ў лесе” (апошні мы ўжо выкарыстоўвалі ня раз). Такой “падзеяй праўды” стала нядаўняе прызначэньне Пуціным свайго пераемніка на пасадзе прэзідэнта РФ. У гэтым рашэньні ні згуляць, ні схлусіць немагчама; а, між тым, яно дазваляе зразумець многія “падвязкі”, якія кіруюць сёньня расейскай імперыякратыяй і звонку, і знутры. Таму наперадзе ў нас вялікая аналітычная праца. Лічым вартым пачаць яе з высьвятленьня аб’ектыўнага эканамічнага і грамадска-палітычнага стану расейскай імперыі. Выслухаем прыхільнікаў альтэрнатыўных ідэалагічных кірункаў – спосаб наблізіцца да аб’ектыўнасьці. На пачатак падаем цікавае інтэрвю прадстаўніка ліберальнай плыні, стваральніка расейскага Інстытута нацыянальнай стратэгіі Станістала Бялкоўскага (паводле kavkazcenter.com/russ/content/2007/11/14/54365.shtml). Інтэрвю было дадзена замежнаму журналісту і да таго, як Пуцін абвясьціў сваім перамнікам Мядзьведзева.
Рэдакцыя.
Барыс Керзач, Алесь Астроўскі, Віталь Хромаў
Далей »
Міхась Кукабака (паводле http://zhurnal.lib.ru/k/kukobaka_m_i/openlettertoebonner.shtml)
Далей »
Міхась Кукабака (сьнежань 2002 г.)
У сітуацыі неабходнасьці маральнага выбару варта зьвяртацца да маральных аўтарытэтаў. Таму, працягваючы аналіз сіянісцкай тэмы, мы вырашылі зьвярнуцца да меркаваньня Міхася Кукабакі – вядомага дысідэнта, праваабаронцы, грамадскага дзеяча і, што вельмі прыемна для нас, беларуса па паходжаньні. Па прафесіі ён – просты рабочы, цяпер жыве ў Маскве, супрацоўнічае зь Хельсінскай Асацыяцыяй. Паводле www.gulag.ipvnews.org сп-р Міхаць у 1968 годзе адмовіўся ўдзельнічаць у здушэньні “Праскай вясны” і заявіў уладам: “Калі пашлёце, буду вымушаны павярнуць свой аўтамат супраць Саветаў – выступіць на баку чэхаў”. За гэта ды іншае быў паддадзены персьледу. У 1977 годзе Кукабаку памясьцілі ў “шпіталь сьпецтыпу”. Праз год яго асудзілі за “антысавецкую агітацыю і прапаганду”. Калі тэрмін закончыўся, яго зноў падоўжылі. Так было некалькі разоў. Сп-р Міхась адмовіўся напісаць сьпецыяльную заяву з абяцаньнем ніколі больш не займацца “антыдзяржаўнай дзейнасьцю”. У выніку ён стаў апошнім савецкім дысідэнтам: быў выпушчаны з турмы толькі ў сьнежні 1988 г. – сьпецыяльна да сесіі ААН з удзелам М.Гарбачова. Яго імя ў дэмакратычных краінах стала сімвалічным. Вызвалілі яго пад ціскам міжнароднай грамадскасьці з актыўным удзелам Андрэя Сахарава.
Рэдакцыя.
Далей »
Андрэй Якушонак (актывіст дэмакратычнага руху Мядзельскага регіёна)
Далей »
1.6. Сьвет сёньня,
2.5. Прыглядаемся да Захаду,
3.2. Сіянізм і антысіянізм,
3.7. Метады прапаганды,
4.3. Інтэрнацыяналізм сапраўдн.,
5.2. Маніпуляваньне СМІ,
5.1.2. Ісламская тэма,
2.5.2. ЗША, прыкметы дэградацыі,
2.5.3. Сусьветная закуліса,
3.2.1. Міжнар.фінанс. алігархія,
5.6. Ідэалогіі, іх бараціба | Верасень 30, 2007
Барыс Керзач, Алесь Астроўскі
Што такое феномен “крука ў лесе” і якое ён мае дачыненьне да выяўленьня рэальнага стану грамадства (ці, як у дадзеным канкрэтным выпадку, для ацэнкі ўплыву розных сілаў на ўнутраную і вонкавую палітыку ЗША), на нашым сайце было патлумачана неаднаразова (пачынаючы адсюль: nashaziamlia.org/2007/01/20/513). Нядаўняе наведваньне Ахмадзі-Нежадам Ню-Ёрку, афіцыйна - для ўдзелу ў 62-й сесіі Генасамблеі ААН, мела выразныя рысы дадзенага феномену. Таму давайце адразу пяройдзем да двух этапаў аналізу гэтай справы: да максімальна дакладнага аднаўленьня факталогіі падзеі (этап 1) і да фармуляваньня зьмястоўных высноваў (этап 2).
1.3. Беларусь сёньня,
1.6. Сьвет сёньня,
3.1. Імпербюракратыя Расеі,
3.4. Украіна,
3.4.5. Расея,
4.8. Важныя сайты,
5.2. Маніпуляваньне СМІ,
5.1.3. Польскае пытаньне,
2.2.1. Этнацыд беларусаў,
3.4.1. Польшча,
3.4.2. Прыбалтыка,
5.6.1. Ідэал.тэрытар. бюракратыі | Верасень 9, 2007
Сяргей Перасьлегін
З нагоды адзначэньня Сьвята 8 верасьня друкуем яшчэ адзін артыкул яшчэ аднаго ідэолага расейскага імперастызму, які “заточаны” ўжо канкрэтна на нас - беларусаў. Расейскія імпэрыялісты зноў нахабна рыхтуюцца лезьці ў нашу дзяржаву, дый лукашысцкі рэжым сваёй палітыкай этнацыду адчыніў уваход расейскай агэнтуры на ўсе ўзроўні ўладны… Варта прачытаць гэты артыкул, каб ведаць, як расейскія імперасты зьбіраюцца заглынаць Беларусь, і зразумець наколькі важна для нас вярнуць нашую мову. Мы мусім абараніцца ад шызафрэнічных плянаў перасяліць нас у масковію праз “антрапаток”, а зь Беларусі зрабіць эксперыментальную пляцоўку чарговых імперскіх эксперыментаў. Артыкул узяты з www.archipelag.ru/geopolitics/partii/party/strategy-belorussia/?version=forprint.
Рэдакцыя.
Далей »
Віталь Хромаў, Алесь Астроўскі.
Мал. 1. Удзень 26 красавіка на цэнтральнай плошчы Таліна каля будынку Нацыянальнай бібліятэкі перад “Бронзавым салдатам” сабраліся сотні людзей. Зьлева: перапужаны эстонскі хлопчык туліцца да паліцэйскага і зь нянавісьцю нешта крычыць у бок натоўпу рускамоўных малойчыкаў. Па цэнтры і справа: расейскія шавінюгі-імперасты. Азлобленыя твары, абражальныя надпісы ў адрас ураду Эстоніі на бэджыках і на скуры, яшчэ нешта пра СССР, сярпаста-малаткасты там жа. У паветры сталы сьвіст і воклічы “Россия! Россия!”, “Позор!”, «Фашысты!».
Мал. 2. Уноч на 27 красавіка. Вуліцы Таліна ў час пагромаў і пасьля іх. Абаронцы “Бронзавага салдата” аказаліся звычайнымі пагромшчыкамі, падпальшчыкамі, марадзёрамі…
Далей »
А вось і той знакаміты ліст (каб цалкам быць у курсе кантэксту, гл. два папярэдніх артыкула) – узор палітычнай публіцыстыкі, пасьля якога ні пра Букоўскага, ці пра Бонэр мы амаль нічога ня чулі 4 гады. Аказваецца, каб заставацца сумленным чалавекам, нават на Захадзе
