nashaziamlia.org

Асьветна-адукацыйны, грамадазнаўчы сайт для беларусаў: аналіз, прагноз, сілы, інтарэсы, сьветагляды, ідэі, ідэалогіі, праграмы, мэты.

1.3. Беларусь сёньня

Каго ўзвышае цяперская ўлада. Частка 8: Падвядзеньне вынікаў (Д пр-п 105, 106)

Лістапад 25, 2008 | 10 каментарыяў

Барыс Керзач, Алесь Астроўскі

ТÑ�Ñ�оÑ� Ñ�Ñ�валÑ�Ñ�Ñ�Ñ� 2.JPG 

Усе, хто пражыў гадоў па 40 і больш, напэўна маюць у сваіх галовах моцна заселае ўяўленьне аб бальшавіцкай рэвалюцыі (“Вялікай кастрычніцкай сацыялістычнай рэвалюцыі, якая адбылася 7 лістапада 1917 года”), намоўленае бальшавіцкай прапагандай у адпаведнасьці з прыкладна наступнай сьхемай: жылі-былі добрыя дзядзечкі й цётачкі неістотна якой нацыянальнасьці, якія былі вельмі абураныя эксплуатацыяй рабочых і сялян з боку буржуеў-капіталістаў ды розных іншых эксплуататараў. Яны прачыталі “Капітал” К.Маркса, дзе патлумачана, як такая эксплуатацыя адбываецца, і вырашылі зрабіць у Расеі (а затым і ва ўсім сьвеце) рэвалюцыю, каб пабудаваць дзяржаву новага тыпу без эксплуатацыі. Лад, які наважваліся стварыць бальшавікі, зваўся б камунізмам – г.зн. такім, дзе кожны працаваў бы колькі хацеў, а атрымліваў розных дабротаў, колькі жадаў… Але вось недарэчнасьць, за час пабудовы камунізму толькі на тэрыторыі былой Расеі ад іх рук загінула – было расстраляна, закатавана, заморана голадам, закатавана іншым чынам – да 60 мільёнаў чалавек. Так бы мовіць, пабочныя наступствы добрых памкненьняў… Нічога сабе “пабочныя”. З наўмысным, мэтанакіраваным забойствам 60.000.000 людзей нічога ня можа параўнацца! Блякне нават Гітлер! Гэта сатанінскае Злачынства бальшавікоў, якое Лукашэнка адзначае 7 лістапада як дзяржаўнае сьвята (і з гэтай нагоды), мы вырашылі прааналізаваць з крыміналістычных пазіцый. Матэрыялы, пададзеныя вышэй, цалкам абвяргаюць бальшавіцкі міф – казачку для дурняў – і высьвечваюць зусім іншыя прычыны бальшавіцкага Злачынства, іншыя вобразы і мэты злачынцаў, і, што найважней, высьвечваюць сапраўдных заказчыкаў…

Далей »

Каго ўзвышае цяперская ўлада. Частка 1: Зьверствы бальшавікоў

Лістапад 5, 2008 | 3 каментарыя

Паводле www.gulag.ipvnews.org/article20070225.php, скарочана

Т��о� бал��ав��к� 0.JPG

Я ўспамінаю сваё дзяцінства, мікалаеўскіх дзядоў і бабуль (так яны сябе называлі, бо нарадзіліся яшчэ пры цару Мікалаі). Я ім чытала кніжкі пра Леніна, пра бальшавікоў, а яны качалі толькі галовамі й казалі: “Ня слухай іх, бо гэта былі бандыты”. Я думала, што яны проста так кажуць. Але калі я даведалася пра іх лёсы, то гэта аказалася самай сапраўднай праўдай. Тое, што рабілі бальшавікі зь людзьмі, нават нельга сабе ўявіць. Галівудскія фільмы жахаў і блізка нельга параўнаць з жудаснымі здзекамі ЧК. Каб ведаць праўду, раю пазнаёміцца з матэрыяламі, якія пададзены на сайце http://www.gulag.ipvnews.org.

Галіна Арцёменка.

Бальшавіцкая імперыя – гэта адна з рэінкарнацый расейскай імперыі. Самы час гэта ўспомніць на Дзяды і на “сьвята” 7 лістапада, паколькі, на жаль, цяперская ўлада ў Беларусі па-ранейшаму ўшаноўвае бальшавікоў.

Рэдакцыя.

Далей »

Грамадзкі трыбунал вынес абвінавачаньне сталінізму

Лістапад 1, 2008 | Няма каментараў

Алесь Дашчынскі (паводле www.svaboda.org/content/Article/1335898.html)

Т��б�нал.JPG

З 1 па 7 лістапада – час, калі варта нагадваць пра вялікія людскія страты беларускага народу ад розных фашызмаў, імперыялізмаў, бальшавізмаў. Каб будучыя пакаленьні памяталі, каб больш ніколі не дапусьцілі, каб адплацілі… З 2005 году ў Менску праходзілі грамадзкія слуханьні на тэму “Злачынствы сталінізму ў Беларусі”. Грунтуючыся на матэрыялах гэтых слуханьняў, а таксама на дакументах дзяржаўных і асабістых архіваў, сьведчаньнях пацярпелых 28 кастрычніка 2008 году грамадзкі трыбунал вынес і агучыў абвінаваўчае заключэньне злачынствам сталінізму ў Беларусі.

Далей »

Ні хто вінаваты, але што рабіць

Кастрычнік 25, 2008 | 2 каментарыя

З.Сейбіт

Ð�Ñ�Ñ�лÑ� 2.JPG 

Дзяржаўнасьць народа (ці дакладней, здольнасьць народа да самаарганізацыі ў дзяржаве) вызначаецца ягонай жыцьцяздольнасьцю, і ў той жа час забясьпечвае жыцьцяздольнасьць народа ў гісторыі. Гэта значыць, забясьпечвае спрыяльныя ўмовы жыцьцядзейнасьці і супольнасьці, і кожнага чалавека паасобку ў сучаснасьці і ў наступных пакаленьнях. Аднак, на жыцьцяздольнасьць народа ўплывае ня проста ягоная арганізацыя ў дзяржаве, але і той тып дзяржавы, у якой народ здолеў гістарычна самаарганізавацца. Ці тое таталітарная, ці аўтарытарная дзяржава, ці нават проста чыясьці калёнія. Ці гэтая дзяржава незалежная, прававая, дэмакратычная (з разьвітымі механізмамі зваротнай сувязі).

Далей »

Завабліваньне ў “дэмакратыю” пернікам (Частка 2: чаму вынікаў ня будзе; Д пр-п 104)

Кастрычнік 24, 2008 | 5 каментарыяў

Барыс Керзач, Алесь Астроўскі

12 па��абаван�н�� 2.JPG

“Нацыя ўсё глыбей падае ў прорву злой бяды, ня маючы права хоць бы гучна заплакаць. Ня кажучы ўжо пра крык, каб памаглі. Не паможа ніхто, як не памагаў ніколі.

Васіль Быкаў.

Як узгадана ў папярэднім артыкуле, “пуга” ў “змаганьні з рэжымам” не дапамагла і Захад перайшоў на “пернік” (і гэта, падкрэсьлім, нягледзячы на цалкам антыдэмакратычныя выбары ў “палатку”, якія толькі што адбыліся).

Далей »

Прымус да “дэмакратыі” з дапамогай пугі (Частка 1: вынікаў няма)

Кастрычнік 12, 2008 | Каментары (1)

Алесь Астроўскі, Барыс Керзач

12 паÑ�Ñ�абаванÑ�нÑ�Ñ�.JPG 

Усім напэўна ўбіўся глыбока ў вушы выраз, які апошнім часам у адпаведнасьці зь вядомымі  законамі PR-тэхналогіі старанна накідвала сьвету салодкая парачка Пуцін-Мядзьведзеў – “Прымус да міру”. Так яны казалі пра Грузію, на якую нядаўна напалі ўсёй сваёй вайсковай армадай. Шмат гадоў (больш 10) аналагічны прымус, толькі ўжо да “дэмакратыі”, практыкуе Захад у адносінах да Беларусі. Паколькі ў гэтай гісторыі цяпер, у канцы 2008 году, зьявіліся новыя істотныя павароты, мы можам страціць дакументальныя сьведчаньні ранейшага шматгадовага (і безвыніковага) прымусу Захадам рэжыму Лукашэнкі “да дэмакратыі”. Гэтага не павінна адбыцца. Магчыма, наперадзе ў нас размовы з заходнімі “дэмакратамі” ці што-небудзь аналагічнае, дзе дакладныя факты пра іх папярэднюю дзейнасьць будуць вельмі дарэчы. Дый наша навучаньне на ўласнай гісторыі мае немалое значэньне…

Далей »

Пра што распавялі “выбары” ў палатку?

Кастрычнік 6, 2008 | 4 каментарыя

А.Астроўскі, В.Хромаў, Б.Керзач

��ба�� 2008.JPG

Толькі што адбылыя нібы-выбары ў палатку Лукашэнкі далі шмат чарговых фактаў, на падставе якіх можна ўдасканаліць нашы веды пра беларускую і ваколбеларускую грамадска-палітычную рэчаіснасьць. Тут выразна выявілі свае ўласьцівасьці тры стратэгічныя аб’екты: “аб’яднаная дэмакратычная апазіцыя” (першы), Захад (другі), Лукашэнка і яго рэжым (трэці). З гэтай нагоды было б нерацыянальна даденую падзею не прааналізаваць.

Далей »

Куды ідзем?

Верасень 28, 2008 | 5 каментарыяў

З.Сейбіт

��С.JPG

Звычайна людзі перад пагрозай той ці іншай праблемы кансалідуюцца дзеля яе вырашэньня. Сытуацыя, якая складаецца ў Беларусі, насьцярожвае. На фоне абвастрэньня грамадскіх праблем у палітыцы, эканоміцы, нацыянальнай культуры, у грамадстве не назіраюцца працэсы кансалідацыі дастатковай часткі людзей дзеля іх вырашэньня (што не дазваляе нам кансалідавацца, пра гэта гаворка асобная). У такой сытуацыі расьце напружаньне, агрэсіўнасьць людзей. Нават блізкія ў поглядах людзі пачынаюць варагаваць між сабою. Замест пошуку рашэньняў людзі вінавацяць адзін аднаго. Нібыта адказ на пытаньне “Хто вінаваты?” можа быць рашэньнем праблемы [пытаньне “Хто вінаваты?” патрэбнае для аналізу праблемы і пошуку яе вырашэньня. – Рэд.]. Неўпрыкмет разгортваецца вайна ўсіх супраць усіх, што ўрэшце можа паставіць пад пытаньне нашу супольную жыцьцяздольнасьць.

Далей »

Пра што думае певень?

Верасень 27, 2008 | Каментары (1)

Яўген Мурашка

���а�ка.JPG

Чалавеку майго ўзросту вядома, што такое шэсць сотак”. Дзяржава праявіла “клопат” пра нас, грамадзян, і дала нам кавалак зямлі, прытым не самы лепшы, каб мы мелі магчымасць неяк выжыць, бо яна не ў стане была гарантаваць нам нармалёвы жыццёвы ўзровень [5-6 сотак пачалі даваць у канцы 1960-х; галоўная задача “дзяржавы” была ў тым, каб расьцярушыць людзей на мясцовасьці, ня даць гуртавацца, стварыць ім клопат, адуважыць ад грамадскіх падзей і ацэнак. – Рэд.].

Далей »

Ян Максімюк пра 17 верасьня 1939 г.

Верасень 17, 2008 | 2 каментарыя

Паводле www.svaboda.org/content/Article/1200641.html

Максімюк.JPG

 

 

 

 

 

 

Набліжаецца час, калі мы будзем удакладняць наша стаўленьне да “польскага пытаньня”, неабходнасьць чаго апошнім часам справакавана польскімі імперыялістамі, а канкрэтна акцыяй “Карта паляка”. Будзе там і пра “нож у сьпіну”, і пра “ціхай сапай”, і пра шмат што іншае. Але сёньня 17 верасьня. З гэтай нагоды на сайце радыё “Свабода” зьявіўся дзіўны артыкул паважанага пана Яна Максімюка. Мы вырашылі яго падаць і трохі пракаментаваць – для затраўкі да будучай больш сур’ёзнай размовы…

Рэдакцыя.

Далей »

Алесю Белакозу — 80!

Верасень 12, 2008 | Няма каментараў

Іна Студзінская (паводле www.svaboda.org/content/Article/1199305.html; гл. таксама www.gazetaby.com/index.php?sn_nid=5548&sn_cat=46)

Ð�леÑ�Ñ� Ð�елакоз.JPG 

Учора, 11 верасьня, вядомаму пэдагогу, краязнаўцу Алесю Белакозу споўнілася 80 гадоў. Усё жыцьцё ён працаваў настаўнікам у вёсцы Гудзевічы Мастоўскага раёну ў нас на Гарадзеншчыне. Спадар Алесь стварыў у сваёй школе ўнікальны літаратурна-этнаграфічны музэй. Цяпер ён на пенсіі, аднак час ад часу водзіць экскурсіі, бо ніхто ня здольны гэта рабіць так захапляльна.

Далей »

Яшчэ раз пра тое, як бессэнсоўнае змаганьне за беларускую школу ператварыць у выніковае (частка 2; Д пр-п 3б; П пр-п 16) (+дадатак)

Верасень 7, 2008 | 7 каментарыяў

Алесь Астроўскі

Я.JPG

“Дню ведаў” (1 верасьня) і

Перамозе войскаў ВКЛ над Масквой

у бітве пад Воршай (8 верасьня) прысьвячаецца.

4. Увесь матэрыял, пададзены вышэй, сьведчыць: здаецца, і клапоцяцца нашы людзі пра нашу беларускую мову і школу, перажываюць за іх (дый шмат нас такіх), але вынікаў няма! Замест вынікаў – поўная бездапаможнасьць, разгубленасьць, стомленасьць, безвыходнасьць! Здаецца, ужо ўсім павінна стаць зразумелым – такое “змаганьне” з тымі падыходамі, якія выкарыстоўваліся, вынікаў ня дасьць. Дзесяцігоддзі часу (калі лічыць з канца 1980-х), бессэнсоўна страчаныя на “змаганьне за беларускую мову і школу” – найяскравае сьведчаньне гэтаму. Не атрымаўшы вынікаў, большасьць “змагароў” кінулі праблему і не выказваюцца па ёй. Вырашылі, што задача ім не па зубах. А тыя, што засталіся, заняліся складаньнем летапісу этнацыднага злачынства – паступовага зьнішчэньня беларускай мовы ды беларускай адукацыі, ці выкалупваньнем хоць чаго-небудзь станоўчага, што яшчэ засталося, ва ў цэлым безнадзейна разбуральнай, дэградатыўнай плыні. Спадарове, гэта – ня вынік, і гэта – ня справа. Гэта іх імітацыя і падмена… Хай у каго заўгодна апускаюцца рукі, хто заўгодна хай займаецца самападманам, а мы – сябры рэдакцыі – так рабіць ня будзем. Так мы вырашылі. У адпаведнасьці з гэтым, ад імя рэдакцыі сайта бяруся яшчэ раз прааналізаваць сітуацыю і зрабіць прапановы.

Далей »

Яшчэ раз пра тое, як ня трэба змагацца за беларускую школу (частка 1)

Верасень 2, 2008 | 9 каментарыяў

Алесь Астроўскі (выкарыстаны матэрыялы www.svaboda.org/content/Article/1195303; …/Article/1195275; …/Article/1195425)

Ð�озка, Скобла.JPG 

Учора было 1 верасьня. І зноў, як і ўсе апошнія гады мы маем у Гародні, дый па ўсёй Беларусі, жахлівую, перавернутую дагары нагамі, нясьцерпна балючую сітуацыю – нашы беларускія дзеткі ідуць у беларускія школы, дзе будуць вучыцца на… акупацыйна-каланіяльнай мове! Зь недарэчнасьцю, жахам гэтай сітуацыі мала што можа параўнацца. Бадай што горшымі ёсьць толькі маштабны генацыд народу накшталт таго, што мы перажылі ў XVII стагоддзі,  ці экацыд (зьнішчэньне ўсяго жывога на дастаткова вялікай тэрыторыі) у выніку, напрыклад, ядзернага ўдару. Нават, калі ўзгадваць пра пераробку балгарскіх дзяцей у лютых турэцкіх янычараў – ворагаў свайго ж народу і сваіх маці, гэта будзе хай і таксама сатанінская справа, але меншага памеру. Бо ператварэньне дзяцей беларусаў-літвінаў з дапамогай рускай школы ў янычар-маскоўцаў мае ТАТАЛЬНЫ характар. І што цікава, абсалютнай большасьці дабрахотаў, у т.л. з Захаду, на гэта пляваць. Ні ў адной іх рэзалюцыі, якая апісвае сітуацыю ў Беларусі, пра этнацыд няма ні слова. Гэта таксама працягвае хваляваць і абураць, хаця ўжо даўно розумам усьведамляеш, што ружовыя ўяўленьні маладосьці пра “дэмакратычны Захад” даўно пара адкінуць. Усё, што можна зрабіць у гэтай справе, можам зрабіць толькі мы – беларусы – самі й адны…  Таму:  Што рабіць, як супрацьстаяць цяперска-дэгенератыўнай уладзе ? – гэта і ёсьць ключавое пытаньне, якое варта абмеркаваць з нагоды “Дню ведаў”.  

Далей »

ЗАЯВА Аргкамітэту па стварэнні Беларускай Партыі Свабоды

жнівень 30, 2008 | 3 каментарыя

��С.JPG

Ужо шмат гадоў, як АК БПС адмовіўся ад усякага супрацоўніцтва ня толькі з каланіяльным рэжымам, але і з ягонай апазіцыяй. Аднак, у сувязі з апошнімі падзеямі і працягам ціску супраць нас з боку сілавых структур, мы вырашылі агучыць нашую пазіцыю.

Далей »

Адкрыты ліст старшыні Рады БНР Івонкі Сурвілы да беларускага народу

жнівень 30, 2008 | Няма каментараў

Паводле www.svaboda.org/content/Article/1193198.html

СÑ�Ñ�вÑ�ла1.JPG 

Дарагія суродзічы беларусы, зьвяртаюся да вас з адкрытымі лістамі рэдка, і толькі калі ўважаю, што жыцьцё вашае і беларуская дзяржава ў вялікай небясьпецы. Сёньня пішу вам ў сувязі з падзеямі ў Грузіі і праектам А.Лукашэнкі падпісаць новыя вайсковыя дамовы з Масквой.

Далей »

“Чорны крук” з Грузіі праляцеў… Падлічым сабранае (Частка 8, заключная)

жнівень 30, 2008 | 2 каментарыя

Алесь Астроўскі, Віталь Хромаў

���� 9.JPG

Прайшло тры тыдні пасьля нападу “Расеі” на Грузію. Час падвесьці прамежкавыя вынікі па фактах, якія маюць стратэгічнае значэньне і выявіць якія магчыма толькі ў час вострых грамадскіх землятрусаў. Але найперш варта праверыць, як зьдзейсьнілася тое, што мы спрагназавалі больш двух тыдняў таму, не зьвяртаючы ўвагі на ўсе запэўніваньні ў супрацьлеглым з боку крамлян.

Далей »

Ці вырашыць МУС Беларусі праблему фіктыўных шлюбаў (частка 5: высновы і рашэньні; Д пр-пы 99-101)

жнівень 9, 2008 | 5 каментарыяў

Віталь Хромаў, Барыс Керзач, Алесь Астроўскі

Відаць, ужо дастаткова мы разглядалі тэму ўзаемадзеяньня карэннага этнасу (у прыватнасьці, і нашага беларуска-літвінскага) і ксенаэтнасаў. Пара́ падводзіць вынікі…

Далей »

Ці вырашыць МУС Беларусі праблему фіктыўных шлюбаў (частка 4: яшчэ пра некаторыя ксенаэтнасы…)

жнівень 5, 2008 | 4 каментарыя

Віталь Хромаў, Барыс Керзач, Алесь Астроўскі

ЦÑ�ганÑ�.JPG 

Наш аналіз ксенаэтнічнага ўплыву (як актуальнага, так і патэнцыйнага) на карэнныя еўрапейскія этнасы, у т.л. на наш беларуска-літвінскі, быў бы няпоўным, калі б мы не ўзгадалі пра цыганаў, габрэяў, кітайцаў, крымскіх татар. Таму давайце пагаворым і пра іх.

Далей »

Ці вырашыць МУС Беларусі праблему фіктыўных шлюбаў (частка 3: пра асаблівасьці той жа праблемы на постсавецкай прасторы ва Ўсходняй Еўропе)

Ліпень 27, 2008 | Каментары (1)

Віталь Хромаў, Барыс Керзач, Алесь Астроўскі

У калгаÑ� 3.JPG 

А цяпер давайце пяройдзем у значна больш знаёмую нам Усходнюю Еўропу, на тую яе тэрыторыю, якую называюць “постсавецкая прастора”. У адрозьненьне ад араба-афрыканцаў Заходняй Еўропы, многія зь якіх былі запрошаны туды, ва Ўсходняй Еўропе дэструктыўна дзеюць іншыя сілы імперскіх каланіяльных “імігрантаў”. Галоўнае адрозьненьне, што тут пасьля распаду былой СССР на былых каланіяльных тэрыторыях камуністычнай формы расейскай імперыі, нібы ракавіны на марскім беразе пасьля адыходу хвалі, засталіся людзі зь ментальнасьцю расейцаў-імперцаў. Давайце прааналізуем, што робіць цяпер гэты тып імігрантаў у Эстоніі, Латвіі, ва Украіне.

Далей »

Ці вырашыць МУС Беларусі праблему фіктыўных шлюбаў (частка1: пачнем са шлюбаў)

Ліпень 24, 2008 | 2 каментарыя

Віталь Хромаў, Барыс Керзач, Алесь Астроўскі

У калгаÑ� 1.JPG 

Прайшло больш за два гады з таго часу, калі мы выставілі свой першы зварот да нацыянальных меншасьцяў, якія пражываюць у Беларусі, каб яны праявілі інтэрнацыянальную салідарнасьць і заявілі свой пратэст хаця б супраць этнацыду беларуска-літвінскага народу – гаспадара зямлі беларускай. Зрабілі мы гэта з нагоды правядзеньня ў Гародні г.зв. “Фестывалю нацыянальных культур” (гл. https://nashaziamlia.org/2006/05/20/107). Прайшло больш за месяц часу, калі мы паўтарылі свой зварот з той жа нагоды (гл. https://nashaziamlia.org/2008/06/12/1388). Рэакцыя – нуль… Прычым, тое, што зварот дайшоў да адрасата, можна не сумнявацца. Першы зь іх нехта пераслаў на афіцыйны сайт “Фестывалю”, другі ў першыя ж дні пасьля выстаўленьня прагледзела ў некалькі разоў больш наведвальнікаў, чым гэта ў сярэднім бывае зь іншымі публікацыямі. Аднак ўсе нацыянальныя меншасьці сваімі танцамі, сьпевамі, дэманстрацыямі сваёй кухні, адзеньня й г.д. працягвалі актыўна падтрымліваць галоўныя прапагандэмы цяперскіх уладаў пра “росквіт культур усіх народаў, якія жывуць на Беларусі”, пра “шматнацыянальны беларускі народ!” і да т.п. вычварэнствы. Калі сёньня так выглядаюць справы, мы вымушаныя схаваць на час нашы прыроджаныя беларускія рысы – сьціпласьць, спагаду, такт у адносінах да іншых – і, не зьвяртаючы ўвагу ні на якія “талерантнасьці-паліткарэктнасьці”, пачаць аб’ектыўны аналіз узаемаадносін беларускага народу зь іншымі народамі-імігрантамі ў Беларусі. Падкрэсьлім, у Беларусі – на нашай зямлі! Усе мы і вы сьведкі: ніякага інтэрнацыяналізму цяпер няма, за яго яшчэ трэба змагацца, адбудоўваць. Усім іншым цяпер на наш беларускі лёс напляваць. А гэта значыць, што беларусы мусяць браць сітуацыю ва ўласныя рукі… Даны аналіз мы хацелі б пачаць з праблемы фіктыўных міжнацыянальных шлюбаў (яе пару месяцаў таму ўзьняла радыё “Свабода”; гл. тут:  www.svaboda.org/content/Transcript/1110207.html). Праз фіктыўныя шлюбы ў нашу Беларусь пранікаюць прадстаўнікі чужародных этнасаў. Гэта істотная праблема, якая падрывае дэмаграфічныя асновы беларускай нацыі. Прыступім да яе аналізу, пачынаючы з падачы скарочанай версіі таго самага матэрыяла “Свабоды”.

Далей »

Сярод іх ёсьць героі!

Ліпень 23, 2008 | Няма каментараў

Рэдакцыя.

Ð�еÑ�оÑ�.JPG 

На днях на свабоду выйшлі апошнія з прадстаўнікоў апазіцыі, якія былі арыштаваныя сьпецслужбамі Лукашэнкі ў сувязі з выбухамі ў Менску ў ноч на 4-е ліпеня. Падаем іх фота (якія здолелі знайсьці) ды імёны. Робім гэта, зыходзячы з таго прынцыпу, што герояў, калі можна, варта ўшаноўваць яшчэ пры жыцьці. А тое, што сярод паказаных вышэй беларусаў большасьць – гэта сапраўдныя героі нашага часу, мы не сумняемся. У тым, што рэжым дапамог нам убачыць іх – адзін са станоўчых бакоў памянёнай вышэй у цэлым негатыўнай падзеі.  Два нюансы псуюць справу: 1) напэўна, ня ўсіх герояў нашага часу мы здолелі й здольныя адзначыць; 2) сярод пададзеных асобаў  могуць быць і агенты рэжыму, закінутыя для ўкараненьня ў шэрагі апазіцыі.

 

Старонка 20 з 36« Першая...10...1819202122...30...Апошняя »
  • Старонкі

  • Катэгорыі

  • Апошнія запісы

  • Архівы